OS/2 жүйесіндегі Presentation Manager: Тарихы мен ерекшеліктері
Presentation Manager
OS/2 жүйесіндегі Presentation Manager (PM) туралы: IBM мен Microsoft-тың 1988 ж. ұсынған графикалық интерфейсі, Windows-қа ұқсас, бірақ ерекшеліктері бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Presentation Manager (PM) — IBM және Microsoft 1988 жылдың соңында өздерінің OS/2 операциялық жүйесінің 1.1 нұсқасында ұсынған графикалық пайдаланушы интерфейсі (GUI).
Presentation Manager (PM) is the graphical user interface (GUI) that IBM and Microsoft introduced in version 1.1 of their operating system OS/2 in late 1988.
Тарих
Microsoft 1981 жылы графикалық пайдаланушы интерфейсін (GUI) әзірлеуді бастады. Ол IBM-ді де GUI қажет екеніне көндіргеннен кейін, 1987-1988 жылдары Microsoft пен IBM-нің Hursley Lab бірлесіп Presentation Manager (PM; Winthorn кодовый аты) құрды. Ол Microsoft Windows және IBM-нің негізгі графикалық жүйесінің (GDDM) аралық нұсқасы болды. Windows сияқты, ол хабарламаларға негізделген, көптеген хабарламалар тіпті бірдей болды, бірақ бірнеше маңызды айырмашылықтар да болды. Presentation Manager пайдаланушы үшін алдағы Windows 2.0-ға өте ұқсас болу үшін жасалса да, және PM қолданбасының құрылымы Windows қолданбасының құрылымына жақын болса да, Windows-пен бастапқы код үйлесімділігі мақсат емес еді. Microsoft үшін Presentation Manager-ді әзірлеу Windows дизайнындағы кейбір қателерді түзету мүмкіндігі болды. Екі компания Presentation Manager мен Windows 2.0 шамамен бірдей болады деп мәлімдеді. Windows пен PM арасындағы ең маңызды айырмашылықтардың бірі координаттар жүйесі болды. Windows-та 0,0 координаты жоғарғы сол жақ бұрышта орналасса, PM-де төменгі сол жақ бұрышта болды. Тағы бір айырмашылық – барлық сурет салу операциялары Windows-тағы құрылғы контексіне (DC) бағытталды. PM-де де DC қолданылды, бірақ презентациялық кеңістік (PS) деп аталатын қосымша абстракция деңгейі болды. OS/2-де графикалық бағдарламалау интерфейсінде (GPI) одан да қуатты сурет салу функциялары болды. Кейбір GPI тұжырымдары (мысалы, көру түрлендірулері) кейіннен Windows NT-ге енгізілді. OS/2 бағдарламалау моделі таза деп есептелді, себебі терезе процедурасын, WinMain-ді және стандартты емес функцияның кіріспесі мен қорытындысын ашық түрде экспорттау қажеттілігі болмады.
Microsoft began developing a graphic user interface (GUI) in 1981. After it persuaded IBM that the latter also needed a GUI, Presentation Manager (PM; codenamed Winthorn) was co developed by Microsoft and IBM's Hursley Lab in 1987 1988. It was a cross between Microsoft Windows and IBM's mainframe graphical system (GDDM). Like Windows, it was message based and many of the messages were even identical, but there were a number of significant differences as well. Although Presentation Manager was designed to be very similar to the upcoming Windows 2.0 from the user's point of view, and Presentation Manager application structure was nearly identical to Windows application structure, source compatibility with Windows was not an objective. For Microsoft, the development of Presentation Manager was an opportunity to clean up some of the design mistakes of Windows. The two companies stated that Presentation Manager and Windows 2.0 would remain almost identical. One of the most significant differences between Windows and PM was the coordinate system. While in Windows the 0,0 coordinate was located in the upper left corner, in PM it was in the lower left corner. Another difference was that all drawing operations went to the Device Context (DC) in Windows. PM also used DCs but there was an added level of abstraction called Presentation Space (PS). OS/2 also had more powerful drawing functions in its Graphics Programming Interface (GPI). Some of the GPI concepts (like viewing transforms) were later incorporated into Windows NT. The OS/2 programming model was thought to be cleaner, since there was no need to explicitly export the window procedure, no WinMain, and no non standard function prologs and epilogs.
Қос жол
IBM мен Microsoft-тың бөлінуіне ең көп сілтеме жасалатын себептердің бірі – Presentation Manager мен Windows арасындағы API-лердің өзгешелігі болды, бұл, әдетте, IBM-нің ықпалымен болған. Бастапқыда Presentation Manager Windows GUI кодына негізделген және пропорционалды шрифттерді қолдау сияқты, көбінесе алдын ала дамылған мүмкіндіктерге ие болды (бұл мүмкіндік Windows-та тек 1990 жылы пайда болды). Өзгешеліктердің бірі – (0,0) координатасының орналасуына қатысты: Windows-та ол сол жақ жоғарғы бұрышта, ал Presentation Manager-де сол жақ төменгі бұрышта (декарт координаталарындағыдай) орналасқан. Іс жүзінде, GUI бағдарламасын екінші жүйеде жұмыс істеуі үшін қайта құрастыру мүмкін болмады, бірақ бір кезде автоматтандырылған бастапқы кодты түрлендіру құралы ұсынылған болатын. Екі компания да пайдаланушылардың OS/2 жүйесіне көшетініне үміттенді. 1990 жылы Windows 3.0 нұсқасы кең көлемде сатыла бастады, ал Microsoft OS/2-ге деген қызығушылығын жоғалта бастады, себебі OS/2 нарығындағы қызығушылық тіпті бұрыннан Windows-қа қарағанда әлдеқайда төмен болды. Компаниялар тарап кетті, ал IBM барлық келешектегі дамуды өз мойнына алды. Microsoft OS/2 3.0-ды алды және оны Windows NT деп атады, соның салдарынан ол Presentation Manager-дің кейбір ерекшеліктерін мұра етті. IBM Presentation Manager-ді дамытуды жалғастырды. OS/2-нің кейінгі нұсқаларында және ArcaOS сияқты туындыларында ол Workplace Shell объектіге бағытталған интерфейсінің негізі ретінде пайдаланылды. GUI қабаты жүйенің қалған бөліктерімен тығыз байланысты, бірақ OS/2-нің кейбір бөліктерін мәтіндік консольден немесе X терезесінен іске қосуға болады, сондай-ақ OS/2-ні Presentation Manager-сыз командалық қатарға жүктеуге болады (мысалы, TSHELL арқылы).
One of the most cited reasons for the IBM Microsoft split was the divergence of the APIs between Presentation Manager and Windows, which was probably driven by IBM. Initially, Presentation Manager was based on Windows GUI code, and often had developments performed in advance, like the support for proportional fonts (which appeared in Windows only in 1990). One of the divergences regarded the position of coordinate (0,0), which was at the top left in Windows, but at bottom left (as in Cartesian coordinates) in Presentation Manager. In practice it became impossible to recompile a GUI program to run on the other system; an automated source code conversion tool was promised at some point. Both companies were hoping that at some point users would migrate to OS/2. In 1990, version 3.0 of Windows was beginning to sell in volume, and Microsoft began to lose interest in OS/2 especially since, even earlier, market interest in OS/2 was always much smaller than in Windows. The companies parted ways, and IBM took over all of subsequent development. Microsoft took OS/2 3.0, which it renamed Windows NT; as such, it inherited certain characteristics of Presentation Manager. IBM continued to develop Presentation Manager. In subsequent versions of OS/2, and derivatives such as ArcaOS, it was used as a base for the object oriented interface Workplace Shell. There is a significant integration of the GUI layer with the rest of the system, but it is still possible to run certain parts of OS/2 from a text console or X window, and it is possible to boot OS/2 into a command line environment without Presentation Manager (e. g. using TSHELL ).
Unix- тің презентация менеджері
1980-ші жылдардың соңында Hewlett Packard және Microsoft компаниялары X11 терезелік жүйесінде жұмыс істейтін Unix жүйелері үшін Presentation Manager-ді іске асыру бойынша ынтымақтастықта жұмыс істеді. Бұл порт екі бөлек бағдарламалық құралдан тұрды: CXI (Common X Interface) деп аталатын құралдар жиынтығы, терезе менеджері және стильдік нұсқаулық, сондай-ақ Unix үшін Presentation Manager API-ның PM/X деп аталатын нұсқасы. CXI және PM/X екеуі де Unix жүйелері үшін OSF-тің (Ашық бағдарламалық қамтамасыз ету қоры) жаңа пайдаланушы интерфейсі стандарты ретінде қарастырылу үшін ұсынылды, ол кейін Motif болып дамыды. OSF ақырында CXI-ды таңдады, бірақ PM/X орнына Digital Equipment Corporation-ның XUI API-ін пайдаланды. Motif-тің шығарылымынан кейін Microsoft және HP PM/X-ті дамытуды біраз уақытқа дейін жалғастырды, Microsoft бұл өнімді OS/2 және SCO-ның Unix өнімдеріне бірыңғай пайдаланушы интерфейсін енгізу мақсатында SCO-мен бірлескен әзірлеме стратегиясына енгізді, бірақ ақырында одан бас тартылды.
In the late 1980s, Hewlett Packard and Microsoft collaborated on an implementation of Presentation Manager for Unix systems running the X11 windowing system. The port consisted of two separate pieces of software a toolkit, window manager and style guide named CXI (Common X Interface) and an implementation of the Presentation Manager API for Unix named PM/X. Both CXI and PM/X were submitted to the Open Software Foundation for consideration as OSF's new user interface standard for Unix, which eventually became Motif. OSF ultimately selected CXI, but used Digital Equipment Corporation's XUI API instead of PM/X. Microsoft and HP continued the development of PM/X for some time after the release of Motif, with Microsoft integrating the product into a joint development strategy with SCO to bring a common user interface to OS/2 and SCO's Unix products, but it was ultimately abandoned.
Техникалық мәліметтер
PM ортақ пайдаланушы интерфейсі конвенцияларын сақтайды. Сондай-ақ, мәтінді көшіру және қою үшін тышқанның бірнеше пернесін басуды қолдайды. Маңызды мәселе – жалғыз кіріс кезені: жауап бермейтін бағдарлама пайдаланушы интерфейсі хабарламаларын өңдеуді тоқтата алады, соның салдарынан графикалық интерфейс тоқтап қалады. Бұл мәселе Windows NT жүйесінде шешілді, онда мұндай бағдарлама экрандағы қозғалмайтын тіктөртбұрышқа айналады; кейінгі нұсқаларда оны жылжытуға немесе жасыруға болады. OS/2 жүйесінде бұл мәселе FixPack арқылы шешілді, бағдарламаның оқиғаларға жауап бермейтінін анықтау үшін таймер пайдаланылды.
PM follows the Common User Access interface conventions. It also supports mouse chording for copying and pasting text. An important problem was that of the single input queue: a non responsive application could block the processing of user interface messages, thus freezing the graphical interface. This problem has been solved in Windows NT, where such an application would just become a dead rectangle on the screen; in later versions it became possible to move or hide it. In OS/2 it was solved in a FixPack, using a timer to determine when an application was not responding to events.