Жобриаф: Американдық рок жұлдызының трагедиясы

Кіріспе

Америкалық әнші (1946–1983)

Брюс Уэйн Кэмпбелл (14 желтоқсан 1946 – 3 тамыз 1983), сахналық аты Джобриатпен танымал, американдық рок музыканты және актер. Ол ірі жазба компаниясымен келісімшарт жасасқан алғашқы ашық гей рок музыканты және СПИД салдарынан қайтыс болған алғашқы халықаралық деңгейдегі танымал музыканттардың бірі болды.

Ерте өмір және мансап

Пенсильвания штатының Кинг-оф-Пруссия қаласында Брюс Уэйн Кэмпбелл дүниеге келді. Осы кезде оның таланты оны бала кезінде Юджин Ормандимен таныстырды, ол оны дарынды бала ретінде таныстырды. Орта мектепте оқығанда ол классикалық музыкаға қызығушылық танытып, Сергей Прокофьев сияқты композиторларды ұнатты. Жоғары сыныпта оқып жүргенде өзінің бірінші симфониясының алғашқы екі бөлімін жазды, бірақ себептері белгісіз болғандықтан оны аяқтамауға шешім қабылдады. 1964 жылы Кинг-оф-Пруссия қаласындағы (Пенсильвания штаты) Жоғарғы Мерион орта мектебін бітіргеннен кейін Джобриат халық музыкасына қызығушылық танытты, бұл ішінара Петр, Пол және Мэридің концертте бірнеше рет болғанын көргеннен кейін болды. Ол музыка мұғалімінің көмегімен қысқа мерзімге фолк-тобын құрды, ол Марти мен Грейс есімді екі бірдей егіздің қосылуын ұйымдастырды. Үштік ретінде олар өздерін «Соңғы Үш» деп атады және Марти мен Грейс колледжге кеткенге дейін ПА аймағында бірнеше аймақтық концерттер берді. Джобриат Темпл университетінде бір семестр музыка бағдарламасында оқыды, содан кейін Сансет бульварындағы Aquarius театрындағы Батыс жағалауының аңызға айналған қойылымында ойнады. Оның өнерлегені үшін жағымды пікірлер алғанына қарамастан, ол басқа актерлерді «көлеңкеге қалдырғаны» үшін өндірістен шығарылды. 1969 жылы өндірістен кеткеннен кейін ол Decca Records-ке қол қойған фолк-рок тобы Pidgeon-ға қосылды, ол олардың жетекші әншісі, пианині және гитарисі болды. Топ алғашқы альбомын жазды, бастапқыда «First Flight From the Forest» деп аталды, бірақ лейбл оны өз атымен – «Pidgeon» деп атады. Альбом шыққаннан кейін жақын арада топ «Rubber Bricks» синглын «Prison Walls» әнімен бірге шығарды, содан кейін тарап кетті. Екеуі де Стэн Фарбер өндірген. Осы уақытта оны әскери полиция іздестіріп, тұтқындады, күйзелістен кейін әскери психиатриялық ауруханада шамамен алты ай өткізді. Брандт Джобриатты Калифорнияда тапты, ол жиһазсызданған пәтерде тұрып, жезөкше болып жұмыс істеді. «Ақ киім киген әдемі жаратылыс кірді. Мен оған Малибуға барып, уақыт өткізейік дедім». Джобриат екі альбомдық келісімшартқа қол қойды. Осыдан кейін үлкен маркетингтік науқан мен БАҚ-тың жарнамалық шабуылы болды, оның ішінде Vogue, Penthouse және Rolling Stone журналдарында толық беттік жарнамалар, Нью-Йорк қаласындағы 250-ден астам автобустарда толық көлемді плакаттар және Таймс-сквердегі 41x43 футтік үлкен жарнама тақтасы. Олардың барлығы белгілі фотограф Шиг Икеданың алдағы тұңғыш альбомының мұқаба дизайрын көрсетті, онда ежелгі Рим мүсініне ұқсатып жасалған жалаңаш Джобриат бейнеленген. Сол жылдың желтоқсан айында Париж операсында үш түндік сахналық тұсаукесерге 200 000 доллар жұмсау және Еуропа опера үйлеріне гастрольдік сапарға шығу жоспарланған. Джобриат баспасөзге шоуда «Кинг Конг мини-Эмпайр Стейт Билдингке жоғары қарай проекцияланатынын» айтты. «Бұл үлкен, шырылдап тұрған пениске айналады және мен Марлен Дитрихке айналып келемін». Elektra өндірістік шығындардың өсуіне алаңдап, Париж операсының шоуларын ақпанға дейін кейінге қалдырды, содан кейін шығындарға байланысты оларды тоқтатты. Осы үгіт-насихаттың арасында 1973 жылдың 15 маусымында дебюттік «Jobriath» альбомы жарық көрді, ол көбінесе оң пікірлер алды. Rolling Stone журналы Джобриаттың «жанатын таланты» бар екенін айтты, Cashbox оны «жылдың ең қызықты альбомдарының бірі» деп атады, ал Record World оны «тамаша әсерлі» деп атап, Джобриатты «үлкен ізбасарлар жинайтын нағыз қайта өрлеуші адам» ретінде сипаттады. Esquire бұған келіспей, оны «жылдың жарнамасы» деп атады. Альбомды Эдди Крамер мен Джобриат бірлесіп өндірді, Джобриаттың струндық аранжировкалары жазылды, ол Олимпиада студиясында Лондон симфониялық оркестрімен бірге жазылды. Крамер Джобриатты «Моджо» журналында «шын мәнінде романтикалық жан» деп сипаттады. Ол оркестрлік аспаптарды ескі кино музыкасы сияқты көргісі келді, бірақ ол музыка туралы ештеңе білмейтін. Сондықтан ол оркестрлеу туралы кітап сатып алды және бір аптаның ішінде ол таңғаларлық сапалы ноталар шығарды». Питер Фрэмптон да альбомда есептеледі, бірақ оның үлесі нақты емес. Осы кезеңде Брандт «Эльвис, Битлз және Джобриат» сияқты экстравагантты мәлімдемелер жасады және ол және Джобриат екеуі де Пан Американың Айға алғашқы жолаушылар рейсіне билеттер броньдағандарын мәлімдеді. Бұл аралықта Джобриат өзін «роктың ең адал феясы» деп жариялады, бұл сол кезде оның танымалдығын арттырмады, бірақ кейіннен оның ірі жазбалар компаниясымен келісімшартқа қол қойған алғашқы ашық гей рок әншісі мәртебесін растады. Джобриаттың алғашқы қоғамдық қойылымы теледидарда болды, Брандт оны танымал шоуға қатысуға қамтамасыз етті. Түн ортасында. Костюмдерді Джобриат, ал хореографияны Джоффри балетінен Джойс Трислер жасады. Екі ән орындалды: «I'maman» және «Rock of Ages», соңғысы өндірушінің тым ашық садизмдік тақырыбына қарсылық білдіргеннен кейін «Take Me I'm Yours» әнінің орнына қойылды. Ұзақ күткен тікелей қойылым 1974 жылдың шілде айында Нью-Йорктің The Bottom Line клубында екі сатылған қойылыммен өтті. Костюмдерді Стивен Спраус жасады. Фотографияны Геред Манковиц түсірді. Бұрынғы альбомының кең ауқымды сессияларынан құрастырылған, ол ешқандай жарнамасыз және БАҚ-тың қолдауысыз шығарылды және коммерциялық сәтсіздікке ұшырады. АҚШ бойынша гастрольдік сапар жасалды, онда Джобриат және оның қосымша тобы («The Creatures» деп аталды) АҚШ-тың (Филадельфия, Бостон, Чикаго, Сан-Франциско, Лос-Анджелес және Мемфис) айналасында бірнеше резиденцияларда болды, олар жергілікті студияларда үшінші альбомға арналған жазбалар жасады. Гастрольде бірнеше жақсы қабылданған қойылымдар және/немесе сатылған түндер болғанына қарамастан, Брандт және Elektra гастрольдің ортасында қаржыландыруды тоқтатты. Бұған қарамастан, Джобриат және топ гастрольді аяқтады, Elektra-ға шығындарды төлеуді жалғастырды. Алабама университетіндегі соңғы қойылым бес қайталамамен және қызығушылық танытқан көрермендер дабыл қақтырғаннан кейін өрт бөлімінің шақырылуымен аяқталды.

Born Bruce Wayne Campbell in King of Prussia, Pennsylvania, It was during this time his talents led him to being introduced to Eugene Ormandy as a child prodigy. While he was a high school student, he became further interested in classical music, and favored composers such as Sergei Prokofiev, and he wrote the first two movements of his first symphony by his senior year in high school, but for reasons unknown chose not to complete it. After graduating from Upper Merion High School (in King of Prussia, Pennsylvania) in 1964, Jobriath took an interest in folk music, partly inspired by seeing Peter, Paul and Mary, in concert several times. He briefly formed a folk group with the help of his music teacher who arranged for two identical twins, Marty and Grace, to join him. As a trio they named themselves "The Last Three", and played several regional shows in the PA area before Marty and Grace departed for college. While Jobriath attended Temple University for one semester in the music program, He appeared in the legendary West Coast production at the Aquarius Theater on Sunset Boulevard. Despite receiving positive reviews for his performances, he was fired from the production for "upstaging" the other actors. After leaving the production in 1969, he joined the folk rock band Pidgeon, which was then signed to Decca Records, as their lead singer, pianist and guitarist. The band recorded a debut album originally titled First Flight From the Forest which was re titled by their label as the self titled Pidgeon, and—shortly after the album's release—the band released the single "Rubber Bricks" b/w "Prison Walls" before disbanding. Both were produced by Stan Farber. At this time he was traced by the Military Police and arrested, spending nearly six months in a military psychiatric hospital after suffering a breakdown. Brandt located Jobriath in California, where he was living in an unfurnished apartment and working as a prostitute. "In walked this beautiful creature dressed in white. I said, Why don't you come out to Malibu and hang out?" Jobriath was signed to a two album deal. A huge marketing campaign and media blitz ensued, including full page advertisements in Vogue, Penthouse, and Rolling Stone magazines, full length posters on over 250 New York City buses and a huge 41' by 43' billboard in Times Square. All featured the forthcoming debut album sleeve design by noted photographer Shig Ikeda, which featured a nude Jobriath, made to resemble an ancient Roman statue. Plans were announced for a lavish three night live debut at the Paris Opera that December, at a cost of $200,000 and a subsequent tour of European opera houses. Jobriath informed the press that the show would feature him dressed as "King Kong being projected upwards on a mini Empire State Building. This will turn into a giant spurting penis and I will have transformed into Marlene Dietrich." Elektra, concerned about spiraling production costs, postponed the Paris Opera shows until February, later canceling them due to expense. Amidst this barrage of promotion, the debut album Jobriath was released on June 15, 1973, garnering mostly positive reviews. Rolling Stone stated that Jobriath had "talent to burn", Cashbox called it "truly one of the most interesting albums of the year", and Record World hailed it as "brilliantly incisive", referring to Jobriath as "a true Renaissance man who will gain a tremendous following". Esquire disagreed, calling it "the hype of the year". The album was co produced by Eddie Kramer and Jobriath, featuring string arrangements by Jobriath, recorded at Olympic Studios with the London Symphony Orchestra. Kramer described Jobriath in Mojo as "a romantic soul, really. He wanted orchestrations like old film music, though he knew nothing about scoring. So he bought a book on orchestration and within a week he'd come up with scores of a haunting quality". Peter Frampton is also credited on the album, though his contribution is unclear. During this period, Brandt continued making extravagant statements such as "Elvis, the Beatles, and Jobriath" and declaring that both he and Jobriath had booked flights on Pan American's first passenger flight to the Moon. Meanwhile, Jobriath declared himself "rock's truest fairy", a comment that did little to increase his popularity at the time but has since confirmed his status as the first openly gay rock singer to be signed to a major record label. Jobriath's debut public performance was made on television, when Brandt secured him an appearance on the popular show The Midnight Special. The costumes were designed by Jobriath and the choreography was by Joyce Trisler, of the Joffrey Ballet. Two songs were performed: "I'maman" and "Rock of Ages", the latter substituting for "Take Me I'm Yours" which was pulled after the producer objected to its overtly sado masochistic theme. The long awaited live performance finally came in July 1974 with two sold out shows at New York's The Bottom Line club. The costumes were by Stephen Sprouse. The photography was by Gered Mankowitz. Compiled from the extensive sessions for its predecessor, it was launched without any fanfare or media promotion and failed commercially. A US tour followed, where Jobriath and his backing band (called 'The Creatures') did several residencies around the US (in Philadelphia, Boston, Chicago, San Francisco, Los Angeles & Memphis) during which recordings took place at local studios for a projected third album. Despite the tour having several well attended shows and/or several sold out nights, both Brandt and Elektra stopped financing the tour midway through. Despite this, Jobriath and the band completed the tour, continuing to bill Elektra for expenses. A final show, at the University of Alabama, ended in five encores and the fire department being summoned when the excited audience set off the alarm.

Коул Берлин, кабаре және Челси қонақ үйі

1975 жылдың қаңтар айында Джобриат музыка индустриясынан зейнеткерлікке шыққандығын жариялады және Нью-Йорктегі Челси қонақ үйінің пирамида тәрізді шатыры бар пәтеріне көшіп барды. Ол актерлік мансабын қайта бастауға тырысты және «Иттің күні түстен кейін» фильмінде Аль Пачиноның сүйіктісі рөліне кастингке шақырылды. Пернетақы музыкант Хейден Уэйннің айтуынша, Джобриат «Иттің күні түстен кейін» фильмінің сценарийін Нассау Колизеумдағы концертте сахна сыртында алып жүрген және кейіпкердің көйлек киюіне байланысты фильмде түскім келмейтінін айтқан. Өзін «Коул Берлин» (Коул Портер және Ирвинг Берлин есімдерімен ойын) деп атаған ол Ковент-Гарден атты мейрамханада кабаре әншісі болып жұмыс істеді, сондай-ақ клубтар мен кабарелерде өнер көрсетіп, табысын кейде жезөкшелікпен толықтырды. Бұл жұмысты Эдди Крамер өндірді. Моррисси бұрын Джобриатты өзінің «Your Arsenal» альбомын қолдау үшін гастрольдік шараларға қолдау көрсетуге шақыруға тырысқан, бірақ әншінің бірнеше жыл бұрын қайтыс болғанын білмеген. Джобриаттың екі түпнұсқа студиялық альбомы 2007 жылдың соңында Жапонияда CD форматында қайта шығарылды, жаңадан өңделді және мини-винил мөлшеріндегі қаптамаға салынды. Олар 2008 жылы АҚШ-та Collectors' Choice Music компаниясы арқылы стандартты қаптамада шығарылды. Balcony тобы 2000 жылы интернетте тегін MP3 форматында «Jobriath» атты құрмет әнін жариялады, ол кейіннен олардың екінші альбомына енгізілді. Инди-фолк тобы Okkervil River 2008 жылғы «The Stand Ins» альбомының соңғы әнінде, «Брюс Уэйн Кэмпбелл 1979 жылы Челси қонақ үйінің шатырында сұхбат берді» деген атпен Джобриаттың нақты атын пайдаланды. Def Leppard 2006 жылғы «Yeah!» альбомының кейбір нұсқаларында «Heartbeat» әнінің каверін шығарды. Хип-хоп әртісі Ill Bill 2007 жылғы «Black Metal» микстейп альбомының титулдық трегінде «Morning Starship» әнінен үзіндіні пайдаланды. Кинорежиссер Киран Тернер («24 Nights») марқұм әнші туралы «Jobriath A. D.» атты деректі фильм жасады. 2012 жылы Энн Магнусон төрт Джобриат әнінен және сөздік повестьтен тұратын EP шығарды. 2013 жылдың 29 қазанында Eschatone Records компаниясы 1971 жылғы үш Джобриат трегін «Amazing Dope Tales» EP ретінде цифрлық форматта және 10 дюймдік винилде шығарды. 2014 жылдың 6 мамырында Eschatone Records «As the River Flows» атты толық альбомды шығарды, ол 1971 жылдан 1972 жылға дейін жазылған, бұрын жарияланбаған Джобриат жазбаларын қамтиды және CD, шектеулі винил және цифрлық форматта қол жетімді болды. 2018 жылдың 5 желтоқсанында Моррисси өзінің келесі альбомы «California Son» Джобриаттың «Morning Starship» әнінің каверімен басталатынын мәлімдеді.

In January 1975, Jobriath announced his retirement from the music industry and moved into a pyramid topped rooftop apartment at the Chelsea Hotel in New York City. He attempted to resume his acting career, and was invited to audition for the role of Al Pacino's lover in the film Dog Day Afternoon. According to keyboard player Hayden Wayne, Jobriath had the script for Dog Day Afternoon backstage at a concert at Nassau Coliseum, and claimed he did not want to do the film due to the character's wearing of a dress. Calling himself "Cole Berlin" (a play on both Cole Porter and Irving Berlin), he worked as a cabaret singer at a restaurant called the Covent Garden, as well as clubs and cabarets, augmenting his income with occasional prostitution. It was produced by Eddie Kramer. Morrissey had previously attempted to secure Jobriath as a support act for the tour in support of his Your Arsenal album, having been unaware that the singer had died some years previously. Both Jobriath's original studio albums were officially reissued on CD in Japan in late 2007, remastered and issued in mini vinyl replica sleeves. They were released in the U. S. in standard jewel box packaging in 2008 by Collectors' Choice Music. The group Balcony released a semi tribute track entitled "Jobriath" as a free MP3 anonymously on the internet in 2000 that was later included on their second album Before Needs. He is referenced using his legal name by the indie folk band Okkervil River on the final song of their 2008 album The Stand Ins, entitled "Bruce Wayne Campbell Interviewed on the Roof of the Chelsea Hotel, 1979". Def Leppard released a cover of "Heartbeat" on some versions of their 2006 album Yeah!. "Morning Starship" was sampled by hip hop artist Ill Bill on the title track to his 2007 mixtape album Black Metal. Filmmaker Kieran Turner (24 Nights) created a feature documentary about the late singer called Jobriath A. D. In 2012 Ann Magnuson released an EP featuring four Jobriath songs and a spoken word narrative. On October 29, 2013, Eschatone Records released three 1971 Jobriath tracks digitally and on 10" vinyl as the EP Amazing Dope Tales. On May 6, 2014, Eschatone Records released As the River Flows, a full length album of never before released Jobriath recordings from 1971 to 1972 on CD, limited edition vinyl and in digital format. On December 5, 2018, Morrissey released a statement that his next album, California Son, would open with a cover of Jobriath's "Morning Starship".