Британдық музыкант Боз Барреллдің өмірі мен мансабы
Boz Burrell
Британдық музыкант, King Crimson және Bad Company тобының бұрынғы басисі Боз Беррелл туралы ақпарат. Өмірбаяны, мансабы және қайтысы. Музыка жаңалықтары.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық әнші және бассист
British singer and bassist
Раймонд "Боз" Беррелл (1 тамыз 1946 – 21 қыркүйек 2006) – ағылшын музыканты. Алғашқыда вокалист және гитарист болған Беррелл 1971 жылдан 1972 жылға дейін King Crimson тобының вокалшысы және бассисті, ал 1973 жылы құрылған Bad Company тобының алғашқы бассисті ретінде кеңінен танылды. Ол 1982 жылға дейін осы топта болды, содан кейін 1998-1999 жылдары топтың түпкілікті құрамымен қайта бірікті. 2006 жылы Испанияда 60 жасында жүрек талмасынан қайтыс болды.
Raymond "Boz" Burrell (1 August 1946 – 21 September 2006) was an English musician. Originally a vocalist and guitarist, Burrell is best known for being the vocalist and bassist of King Crimson from 1971 to 1972 and the original bassist of Bad Company, formed in 1973, with whom he stayed until 1982 before re joining for a reunion of the original line up during 1998 to 1999. He died of a heart attack in Spain in 2006, aged 60.
Алғашқы жылдар
Реймонд Бэррелл 1946 жылғы 1 тамызда Линкольнширдегі Холбич қаласында дүниеге келді; ол Сараценс-Хед және Холбич-Хурн елді мекендерінде тұрды. 1950 жылдары, жасөспірім шағында ол Джордж Фармер мектебінде мектептес достары Берни Радд пен Брайан Рокки Браунмен бірге құрған Tea Time 4 тобында ритм-гитарада ойнай бастады. Олар екеуі де джазға ғашык болды және Моз Эллисон, Джон Колтрейн және Чарльз Мингус сияқты музыканттардың туындыларын ұнатты. Кейін ол Кингс-Линн техникалық колледжіне оқуға түсті. Топ бірнеше рет құрамын өзгертті және 1965 жылы менеджер Джек Барридің ұсынысымен Лондонға көшті. Иан Маклаганның клавишада ойнауымен және топ атын Boz People деп өзгерту арқылы, олар EMI-дың Columbia лейблімен келісімшарт жасасты. Бэрреллдің стилі джазға көбірек бейімделген, ал Маклаган Букер Т-ге жақын болды, нәтижесінде төрт сингл жазылды және Кенни Линч пен Элки Брукс сияқты әншілерге сүйемелдеді. Бірақ, коммерциялық сәттілік аз болғандықтан, Маклаган көп ұзамай The Small Faces тобына қосылды. Бэррелл 1966 жылдан келесі жылға дейін Норвичтегі Feel For Soul соул тобында қысқа уақыт өнер көрсетті. 1965 жылдың соңында Бэрреллдің кандидатурасы The Who тобындағы Роджер Далтринің орнын басу үшін қысқа мерзімге қарастырылды. 1966 және 1968 жылдар аралығында Бэррелл Британияда Columbia лейблінде Boz деген атпен алты сингл шығарды, соның ішінде Боб Диланның жазған "I Shall be Released" әнінің кавер нұсқасы, сонымен қатар "Down in the Flood" (лейблде қателікпен "Dove in the Flood" деп аталған) әні де бар. Бұл жобаға органшы Джон Лорд, гитарист Ричи Блэкмор және барабаншы Иан Пейс қосылды, олар сол кезде Deep Purple тобын құрды, ал бас-гитарист Час Ходжес кейіннен Час пен Дейв дуетімен танымал болды. Кейін Бэррелл 1971 жылы Centipede тобының Septober Energy атты альбомында ойнады.
Raymond Burrell was born on 1 August 1946 in Holbeach, Lincolnshire; he lived in Saracens Head and Holbeach Hurn. As a teen in the 1950s, he began playing rhythm guitar for the Tea Time 4, a group formed with his school pals Bernie Rudd and Brian Rocky Browne, at the George Farmer School. They both acquired a passion for jazz and enjoyed acts such as Mose Allison, John Coltrane, and Charles Mingus. He later attended King's Lynn Technical College. The group had several personnel changes and moved to London in 1965 at the suggestion of manager, Jack Barrie. With the addition of Ian McLagan on keyboard and a name change to Boz People, the group secured a contract with EMI's Columbia label. Burrell's style leaned more towards jazz, whereas McLagan was into Booker T, four singles being recorded and backing band slots with Kenny Lynch and Elkie Brooks. However, with little commercial success, McLagan soon left to join The Small Faces. Burrell next enjoyed a short stint in the soul band, Feel For Soul, back in Norwich from 1966 until the following year. In late 1965, Burrell was briefly considered to replace Roger Daltrey in The Who. Between 1966 and 1968, Burrell released six singles in Britain on the Columbia label under the name Boz, including a cover of "I Shall be Released", backed by "Down in the Flood" (wrongly named "Dove in the Flood" on the label), both written by Bob Dylan. On this he was joined by organist Jon Lord, guitarist Ritchie Blackmore and drummer Ian Paice, who formed Deep Purple at the same time, and bassist Chas Hodges, later of Chas and Dave fame. Burrell later appeared on Centipede's 1971 recording Septober Energy.
Патша қызыл
1971 жылы Бэррелл Роберт Фриппен Centipede тобымен бірге өнер көрсеткен кезде танысып, King Crimson тобының жаңа вокалисі болып қосылды. Әншімен қатар, топқа жаңа бас-гитарист іздесті. Рик Кемп соңғы сәтте ұсыныстан бас тартқаннан кейін, тек шектеулі гитара тартып білетін Боз, Фрипп пен Иэн Уоллес оған қайтадан іздеуді бастаудың орнына ойнауды үйреткендіктен, топтың бас-гитарисі ретінде бекітілді. Топ гастрольде болып, төртінші студиялық альбомын – «Islands» (1971) жазды. Бұл альбом бұрынғылардан жылырақ дыбысталып, топтың жалғыз струнный аспаптар ансамблімен жасаған тәжірибесі болды. Гастроль кезінде топтың соңғы жұмысының бағыты бойынша әлеуметтік және шығармашылық шиеленістер туды. Осының нәтижесінде, лирика авторы Питер Синфилд келесі гастрольден кейін топтан қуылды. 1972 жылдың басында репетиция кезінде Фрипптың «сапаны бақылау» шарасы ретінде енгізген шығармашылық шектеулерге байланысты топтың барлық мүшелері тарап кетті. Мүшелер сол жылы гастрольдік міндеттемелерін орындауға және содан кейін тарауға келісті. Бұл гастрольдің жазбалары «Earthbound» (1972) концерттік альбомы және «Sailors’ Tales» (1970–1972) (2017) жинағының үлкен бөлігі ретінде сақталды, онда студиялық және концерттік жазбалар Бэрреллдің топтағы барлық кезеңін қамтиды. Екі тарап арасындағы қарым-қатынас жақсарғандықтан, музыканттар топта жұмысын жалғастыру туралы ұсыныс жасады, бірақ Фрипп бұрыннан осыдан бас тартып, қатысудан жаңылды. 1973 жылы Бэррелл, Уоллес және Мел Коллинз Синфилдпен оның жеке альбомы «Still» үшін қайта бірікті. Олар сондай-ақ CCS тобының Алексис Корнер және Питер Торуппен бірге «Snape» тобын құрды. Торуп бұрынғы жылы King Crimson тобымен АҚШ-та гастрольде болған болатын. Олар «Accidentally Born in New Orleans» студиялық альбомын және «Live on Tour in Germany» концерттік альбомын шығарды. 1974 жылы Бэррелл Chapman Whitney Streetwalkers тобымен бірге Family және King Crimson тобының басқа мүшелерімен бірге өнер көрсетті.
In 1971, Burrell joined King Crimson as the new vocalist, having met Robert Fripp while both were performing with Centipede. As well as a vocalist, the band were also in search of a new bass player. After Rick Kemp turned down a last minute offer to join, Boz (who had only limited guitar playing ability) was installed as the band's bass player with Fripp and Ian Wallace teaching him to play rather than start the search again. The band toured and recorded the band's fourth studio album, Islands (1971), a warmer sounding release and the band's only string ensemble experimentation. Tensions began socially on tour and creatively with the direction of the group's latest effort. This led to lyricist Peter Sinfield being ousted following the band's next tour. During rehearsals in early 1972 the band fell apart with all members leaving due to creative restrictions imposed by Fripp as a "quality control" measure. The band members were convinced to rejoin and fulfil their touring commitments for that year with the intention of disbanding thereafter. Recordings from this subsequent tour exist as the live album Earthbound (1972) and as a large part of the box set Sailors' Tales (1970–1972) (2017), which contains studio and live recordings spanning Burrell's entire tenure in the band. Although relations improved between both parties leading to an offer from the musicians to continue on in the band, Fripp had already moved on and declined to participate. In 1973 Burrell, Wallace and Mel Collins reunited with Sinfield for his solo effort, Still. They also went on to form Snape with CCS's Alexis Korner and Peter Thorup, who had been on tour with King Crimson in the states the previous year, releasing the studio album, Accidentally Born in New Orleans, and a live album, Live on Tour in Germany. In 1974 Burrell featured with Chapman Whitney Streetwalkers along with other members of Family and King Crimson.
Жаман компания
Бэррелл 1973 жылы Mott the Hoople гитарисі Мик Ральфс және Free тобының екі бұрынғы мүшесі – вокалист Пол Роджерс пен барабаншы Саймон Киркпен бірге құрылған Bad Company супертобының негізін қалаушы мүшесі болды. Топ 1974 жылы өз атауын таққан Bad Company альбомымен дебют жасады, ол ақырында платиналық статусқа ие болды. Сонымен қатар, 1975 жылғы Straight Shooter және 1976 жылғы Run with the Pack альбомдары да платиналық болды. Ральфс пен Кирк Bad Company атауын пайдаланып, бірлесіп ойнауды жалғастырды, бірақ Бэррелл 1998 жылға дейін Роджерспен бірге топтастарына қосылмай, төрт жаңа ән жазып, The 'Original' Bad Co. Anthology жинағын шығарды. Бэррелл 1999 жылы Ральфспен бірге топтан шығып кетті.
Burrell was a founding member of the supergroup Bad Company, formed in 1973 along with ex Mott the Hoople guitarist Mick Ralphs and two former members of Free: vocalist Paul Rodgers and drummer Simon Kirke. The band debuted in 1974 with the self titled Bad Company, which eventually went platinum, as did the 1975 follow up, Straight Shooter and 1976's Run with the Pack. Using the name Bad Company, Ralphs and Kirke continued to play together, but it was not until 1998 that Burrell rejoined his bandmates along with Rodgers for a reunion tour, recording four new songs and releasing the compilation The 'Original' Bad Co. Anthology. Burrell left the band in 1999 along with Ralphs.