Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мария (2 шілде 1363 – 25 мамыр 1401) – 1377 жылдан өліміне дейін Сицилия королевасы, Афина және Неопатрия герцогинясы болған.
Queen of Sicily from 1377 to 1401
Maria (2 July 1363 – 25 May 1401) was Queen of Sicily and Duchess of Athens and Neopatria from 1377 until her death.
Сицилия тағына отырғызу
Катанияда туған Мария, Фредерик Қарапайымның бірінші әйелі, Арагондық Констанциядан туған қызы және мұрагері болды. 1377 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін, ол Сицилия тағына шықты. Бірақ оның үкіметі тиімді түрде басқалардың қолына көшті. Ол кезде оның жасы он үш болғандықтан, оның билігін өздеріне тартқан төрт барондық отбасы өздерін "викарийлер" деп атады. Викарийлердің бірі, Артале Алагона, бұрын Марияның әкесі тарапынан регент ретінде тағайындалған еді. 1360 жылы – Мария патшайым таққа отыруынан он жеті жыл бұрын – Алагона Сиракуза және Катания күштерін пайдаланып, маңызды бекінілген қала Аугустаны өртеп, қиратты. Алайда, Алагонаның регенттігі "сицилиялық" және "арагондық" партиялар арасындағы қақтығыстарға байланысты сәтсіз аяқталды, және ол басқа үш викариймен бірлесіп үкімет құруға мәжбүр болды. Төрт барондық отбасы Сицилия және Арагондық фракциялар арасындағы билікті тең бөліп, өкілдік ету үшін таңдалды.
Born in Catania, Maria was the daughter and heir of Frederick the Simple by his first wife Constance of Aragon. After her father's death in 1377, she ascended the Sicilian throne. Her government, however, was effectively taken over. She was only thirteen years old at the time, and the four baronial families who claimed her power styled themselves "vicars." One of the Vicars, Artale Alagona, was previously named regent by Maria's father. In 1360—seventeen years before Queen Maria's ascension—Alagona had burnt and razed to the ground Augusta, an important fortified city, using forces from Syracuse and Catania. However, Alagona's regency failed because of conflicts between the "Sicilian" and "Aragonese" parties, and he was forced to form a government with three other Vicars instead. The four baronial families were chosen to represent and equally distribute power between the Sicilian and Aragonese factions.
Викарийлер тұсында болған тәртіпсіздіктер
1377 жылдан бастап Сицилия Корольдігіне төрт викарий билік жүргізді: Мистретта графы Артале I Алагона, Герачи графы Франческо II Вентимилья, Модика графы Манфред III Кьярамонте және Кальтабелотта графы Гульельмо Пералта. Викарийлер кеңесінің құрамында «сицилиялық» және «арагондық» партияларының өкілдерінің теңдігі көзделеді. Дегенмен, төрт ер адам өздерінің жеке барондық иеліктерінде ғана тиімді билік жүргізді. 1379 жылы королева Марияны Монкаданың Гульельмо Раймондо III, Мальта және Гоццо маркизі, сицилиялық ақсүйек және Алагонаның үкіметінен шығарылған арагондық Монкада әулетінің мүшесі, ұрлап әкетті. Монкада Марияның Милан герцогы Джангалеаццо Висконтиге үйленуіне кедергі келтіруді мақсат тұтты және оны екі жыл бойы алдымен Аугустада, содан кейін Ликатада тұтқындады. Монкаданың бұл әрекеті Марияның әкесі, Арагон патшасы Пётр IV тарапынан мақұлданды, бірақ табиғи түрде қарсылық тудырды, әсіресе оның қарсыластары Алагона мен Кьярамонте, олар Монкаданың бекіністеріне шабуыл жасады. 1381 жылы Монкада Марияны Пётр IV-нің елшілеріне тапсырды, ал 1382 жылы оны Кьярамонте күштерінің шабуылынан арагондық флот құтқарды; ол алдымен Сардинияға, содан кейін 1384 жылы Арагонға жеткізілді, онда ол Пётр IV патшаның немересі Мартин Кішіге үйленді (1390).
Starting in 1377, the Kingdom of Sicily was ruled by four Vicars: Artale I Alagona, Count of Mistretta, Francesco II Ventimiglia, Count of Geraci, Manfredi III Chiaramonte, Count of Modica, and Guglielmo Peralta, Count of Caltabellotta. The composition of the college of Vicars was intended to include a parity of exponents of the "Sicilian" and "Aragonese" parties. However, the four men ruled effectively in their separate baronial lands alone. In 1379, Queen Maria was kidnapped by Guglielmo Raimondo III of Moncada, Marquis of Malta and Gozzo, a Sicilian nobleman and member of the Aragonese House of Montcada, who had been specifically excluded from the government by Alagona. Moncada intended to prevent Maria's planned marriage to Giangaleazzo Visconti, Duke of Milan, and held her for two years first at Augusta, then at Licata. Moncada's actions had been approved by Maria's grandfather, King Peter IV of Aragon, but naturally provoked opposition, particularly by his rivals Alagona and Chiaramonte, who proceeded to attack Moncada's fortresses. In 1381, Moncada turned Maria over to the envoys of Peter IV, and in 1382 she was rescued from the advancing forces of Chiaramonte by an Aragonese fleet; she was taken first to Sardinia, then, in 1384, to Aragon, where she was married to Martin the Younger, the grandson of King Peter IV (1390).
Мартин Кішімен бірге билік ету
1392 жылы Мария мен Мартин әскери күшпен оралып, қарсыласып тұрған барондарды жеңіп, Мария 1401 жылы қайтыс болғанға дейін бірлесіп билік жүргізді. Сол кезде Мартин Вильнёв шартын (1372) күштен шығарып, Сицилияны жалғыз өзі биледі. Ол сонымен қатар олардың жалғыз ұлы Петрден (1398–1400) де аман қалды. Патшалық мұрагерсіз қалды, бұл Мартин үшін мұрагерлік дағдарысын тудырды, ол әйелінің құқығымен биледі. Фридрих Қарапайым өзінің заңды емес ұлы Гульельмоны, Мальта графы, қызының әулеті тоқталған жағдайда мұрагер ретінде тағайындаған. Гульельмо шамамен 1380 жылы қайтыс болды, бірақ оның сицилиялық дворян Пьетро ди Джоенидің әйелі Джованна деген қызы болды. Дегенмен, Мартин қайтыс болғанға дейін қарсылықсыз билік жүргізгендіктен, ол өзінің туысының талабына дау айта алмады. Мария Сицилиялық 1401 жылы Лентиниде қайтыс болды.
In 1392 Maria and Martin returned with a military force and defeated the opposing barons, ruling jointly until Maria's death in 1401. At that time, Martin repudiated the Treaty of Villeneuve (1372) and ruled Sicily alone. She also survived their only son, Peter (1398–1400). The kingdom remained without a crown prince and this caused a succession crisis for Martin, who ruled by right of his wife. Frederick the Simple had named his illegitimate son, Guglielmo, Count of Malta, as heir presumptive in the case of the extinction of his daughter's line. Guglielmo had died in c. 1380, but he had a daughter, Giovanna, wife of the Sicilian nobleman Pietro di Gioeni. She, however, cannot have contested her uncle's claim since Martin continued to rule unopposed until his death. Maria of Sicily died at Lentini in 1401.