Кіріспе
1930 жылы туған) Натали Кей "Тіппи" Хедрен (19 қаңтар 1930 жылы туған) – американдық зейнеткер актриса. Бастапқыда ол «Life» және «Glamour» журналдарының мұқабаларында пайда болған модель, ал 1961 жылы телеарнадағы жарнамада түскен кезде режиссер Альфред Хичкок оны байқап, актриса ретінде жұмысқа шақырды. Хедрен екі фильміндегі еңбегі үшін үлкен мақтауға ие болды, соның ішінде ол «Жылдың жаңа жұлдызы» номинациясы бойынша «Алтын глобус» сыйлығын жеңіп алған «Құстар» (1963) триллері мен психологиялық драма «Марни» (1964). Ол 80-нен астам фильмде және телешоуда ойнаған, оның ішінде Чарли Чаплиннің соңғы фильмі «Гонконгтан келген графиня» (1967), «Азамат Рут» (1996) саяси сатирасы және «Мен Хаккабилерді жақсы көремін» (2004) экзистенциалдық комедиясы бар. Оның әлемдік кино өнеріне қосқан үлесі Жюль Верн сыйлығымен және Голливудтың Даңқ аллеясындағы жұлдызымен танылды. Хедреннің жануарларды құтқаруға деген адалдығы 1969 жылы Африкада екі фильм түсіріп жатқанда басталды, сол кезде ол африкалық арыстанның қиын жағдайымен танысты. Жабайы табиғатты қорғау туралы хабардарлықты арттыру үшін ол он жылдан астам уақыт бойы «Дүркіреу» (1981) фильмін экранға шығаруға жұмсады. 1983 жылы ол Roar Foundation коммерциялық емес ұйымын құрды, ол Шамбала қорығын қолдайды – арыстан мен жолбарыстарды күтіп-бағуға және сақтауға мүмкіндік беретін жануарлар дүниесінің орталығы. Хедрен сондай-ақ жер сілкінісі, дауыл, ашаршылық және соғыс салдарынан туындаған төтенше жағдайларда бүкіл әлем бойынша көмек көрсету бағдарламаларын ұйымдастырды. Ол вьетнамдық-американдық шеберханалардың дамуына да зор үлес қосты.
Nathalie Kay "Tippi" Hedren (born January 19, 1930) is an American retired actress. Initially a fashion model, appearing on the front covers of Life and Glamour magazines (among others), she became an actress after being discovered by director Alfred Hitchcock while appearing on a television commercial in 1961. Hedren achieved great praise for her work in two of his films, including the suspense thriller The Birds (1963), for which she won a Golden Globe Award for New Star of the Year, and the psychological drama Marnie (1964). She has appeared in over 80 films and television shows, including Charlie Chaplin's final film A Countess from Hong Kong (1967), the political satire Citizen Ruth (1996), and the existential comedy I Heart Huckabees (2004). Among other honors, her contributions to world cinema have been recognized with the Jules Verne Award and a star on the Hollywood Walk of Fame. Hedren's strong commitment to animal rescue began in 1969 while she was shooting two films in Africa and was introduced to the plight of African lions. In an attempt to raise awareness for wildlife, she spent over a decade bringing Roar (1981) to the screen. She started her own nonprofit organization, the Roar Foundation, in 1983; it supports the Shambala Preserve, an wildlife habitat that enables her to continue her work in the care and preservation of lions and tigers. Hedren has also set up relief programs worldwide following earthquakes, hurricanes, famine and war. She was also instrumental in the development of Vietnamese American nail salons.
Ерте өмір
Натали Кей Хедрен 1930 жылғы 19 қаңтарда Миннесота штатының Нью-Ульм қаласында Бернард Карл мен Доротея Генриетта (қызметтік аты Экхардт) отбасында дүниеге келді. Хедрен 4 жасқа толғанда оның отбасы Морнингсайдқа, Миннесотаға көшті, ол 17 жасқа дейін сол жерде тұрды және «Дейтонс» үшін модель болды. Оның мансабының көп бөлігінде оның туған жылы 1935 жыл деп қате көрсетілген. Бірақ 2004 жылғы A&E Biography бағдарламасында ол шындығында 1930 жылы туғанын мойындады (бұл Миннесота тарихи қоғамының туу тіркелгісіндегі мәліметтермен сәйкес келеді).
1950-1960: Модельдік
Хедрен 20 жасқа толған соң Нью-Йорк қаласына билет сатып алып, онда Айлин Форд агенттігіне қосылды. Бір жылдың ішінде ол "The Petty Girl" музыкалық комедиясында "Мисс Айс Бокс" рөлінде бейресми киноға дебют жасады. Сұхбаттарында ол "Құстар" фильмін, өзінің алғашқы ресми рөлін, өзінің алғашқы фильмі деп атады. Ол кезде бірнеше фильмнен ұсыныстар келсе де, Хедрен актерлік өнерге қызығушылық танытпады, себебі ол табысқа жетудің қаншалықты қиын екенін білген. 1950-жылдары мен 1960-жылдардың басында ол өте сәтті модельдік мансапқа ие болды, басқалармен қатар Life, The Saturday Evening Post, McCall's және Glamour журналдарының мұқабаларында пайда болды. 1961 жылы актер Питер Гриффитпен жеті жыл некеде тұрғаннан кейін Хедрен ажырасып, қызы Меланимен Калифорнияға оралды және Шерман-Окста қымбат үйді жалға алды. Кейін ол: "Мен Нью-Йорктегідей мансабымды жалғастыра аламын деп ойладым. Бәрі жақсы болады деп ойладым, бірақ солай болмады. Сонда мен: 'Мен машинамен теріп жаза алмаймын, не істесем болады?' дедім." - деді.
Ашық қазық (1961)
1961 жылдың 13 қазанында оған агенттен қоңырау келіп, бір продюсер онымен жұмыс істеуге қызығушы екенін айтты. Ол Альфред Хичкок екенін естігенде, ол "The Today Show" бағдарламасын көріп, оны "Сего" деген диеталық сусынның жарнамасында көргендіктен, жеті жылдық келісімшартқа қол қоюға келісті. Алғашқы кездесуде екеуі рөл туралы емес, барлық нәрсе туралы сөйлесті. Хедрен бірнеше апта бойы бұл оның "Альфред Хичкок таныстырады" телесериалы үшін екеніне сенді. Белгілі емес, актерлік тәжірибесі аз болғандықтан, Хичкок Хедренге екі күнге созылған, 25 000 доллар тұсқан кең ауқымды түсті экран сынағын өткізді. Ол өзінің бұрынғы фильмдерінен сахналарды орындады, мысалы "Ребекка", "Жамандыққа ұшыраған" және "Ұрыны ұстауға" актер Мартин Балсаммен бірге. Балсамның айтуынша, Хедрен өте шаршаған, бірақ әрбір сөзді жаттап, өтініш бойынша әрбір қимылды орындап, барлығын дұрыс жасауға тырысқан. Хичкок костюм дизайнері Эдит Хедтен Хедреннің жеке өмірі үшін киімдерді жасауды сұрады және ол оған шарап пен тамақ туралы жеке кеңес берді. Хичкок Хедренге қатты әсер етті. Продюсер Роберт Ф. Бойль түсіндіргендей, "Хитч әрқашан өзін жақсы тәрбиеленген әйелдердей ұстайтын әйелдерді ұнататын. Типпи осы сапаны дамытты". Кейін Хедрен Хичкок, оның әйелі Алма және Universal басшысы Лью Вассерманмен Хичкоктың сүйікті рестораны Чейзенде түскі асқа шақырылды. Онда оған ұшып бара жатқан үш құстың алтын бейнесі сыйға тартылды, олар үш кішкентай інжу-маржанмен әшекейленген, және Хичкок оған өзінің алдағы "Құстар" фильмінде басты рөлді ойнауды ұсынды. "Мен қатты таң қалдым. Мен өзімнің үлкен фильмде басты рөлге ие болатынымды ешқашан ойламаған едім. Мен көздерімнен жас шығардым", - деп еске алады Хедрен. Хедрен: "Мен үш жылда басқа жағдайда 15 жылға созылар еді деген нәрсені үйрендім", - деді. Ол сценарийді қалай талдау керектігін, басқа кейіпкерге айналуды және әртүрлі кейіпкерлердің қарым-қатынасын зерттеуді үйренді. Хедрен өзінің Мелани Дэниелс рөлін Хичкок сұрағандай орындады. Ол: "Ол актерлеріне көп еркіндік бермейді. Ол тыңдайды, бірақ оның кейіпкерлерінің қалай әрекет етуін қалайтыны туралы нақты жоспары бар. Мен үшін бұл түсінікті болды, өйткені мен үлкен актриса емеспін. Мен оның басшылығын қуана қабылдадым". Алты айлық түсірілім кезінде Хедреннің кестесі тығыз болды, өйткені оған аптасына бір ғана түстен кейін демалыс берілді. Хичкок бірнеше апталық түсірілімнен кейін журналистерге оның керемет екенін айтты және "Ол қазірдің өзінде қорқыныштың төменгі және жоғары деңгейлеріне жетіп жатыр" деді. Дегенмен, Хедрен екінші қабаттағы жатын бөлмеде құстардың шабуылдау сахнасын жасаған аптаны өміріндегі ең қиын апта деп еске алды. Оның орнына, Хедрен бес күн бойы қалың былғары қолғаппен қорғалған, оған ондаған тірі шағалалар, қарғалар мен қара қарғаларды лақтырып жіберген реквизитшілерге төтеп берді (олардың тұмсықтары иілгіш ленталармен жабылып). Шаршаған күйде, бір құс оның жағын сызып, көзін жартылай өткізіп алғанда, Хедрен түсірілім алаңына отырып жылап жіберді. Дәрігер бір апта демалуға бұйырды. Хедреннің айтуынша, Хичкок фильм түсіру үшін жалғыз қалған әйел екенін айтып наразылық білдірді. Дәрігердің жауабы: "Сіз оны өлтіргіңіз келе ме?" Гедренді жұмысқа алу туралы Хичкоктің шешімін қолдамаған Universal басшылары оның өнеріне таң қалды және Вассерман оны "таңғажайып" деп сипаттады. "Құстар" фильмін жарнамалаған кезде Хичкок өзінің жаңа шәкіртіне мақтау айтып, оны Грейс Келлимен салыстырды. "Типпидің қарқыны жылдам, қалалық сөз тіршілігі, әзіл-сықағы [Грейс Келлиден] көп. Ол өте сенімді, батыл, сүйкімді бас қимылын көрсетті, және ол сөздерді ерекше жақсы жаттап, оқыды және сөйлеуде өткір болды". Хедреннің өнері Variety журналының шолуында мақтаған: "Құстардан басқа, фильм Хедренге тиесілі, ол экранға керемет кіреді. Ол суретті аспаннан келген ұйымдасқан шабуылшылардың алғашқы толқыны басталарға дейін, алғашқы 45 минут бойы жалғыз өзі алып жүруі керек. Хедренде жұлдыздық қасиет бар және Хичкок оған мансабын бастауға күшті құрал берді". Хедрен "Жылдың жаңа жұлдызы" номинациясы бойынша "Алтын глобус" сыйлығын алды, ол Елке Сомермен және Урсула Андресспен тең бөлісті. Мелани Дэниелс рөлі "Премьер" журналымен барлық уақыттың ең ұлы кино кейіпкерлерінің бірі деп аталды.
Марни (1964)
Хичкок Гедреннің актерлік қабілеттеріне қатты әсерленді, «Құстар» фильмін түсірілімі кезінде оған келесі фильмінің – «Марни» (1964) басты рөлін ұсынуға шешім қабылдады. Бұл Уинстон Грэмның романы негізінде түсірілген романтикалық драма және психологиялық триллер еді. Хедрен таң қалды және «осындай күрделі, қайғылы, трагикалық әйелді» ойнау мүмкіндігіне өте қуанды. Кейін ол: «Менің актерлігім әдістемелік емес, бірақ мен өзімнің сезімдерімнен шабыттанамын. «Марни» – өте қызықты рөл және өмірде бір рет соққы беретін мүмкіндік деп ойладым» деді. «Құстарда» актерлік жағынан көп көмек көрмегенінен өзгеше, бұл фильмде Хедрен Хичкокпен бірге әрбір сахнаны мұқият зерделеді. Хедрен «Марниді» Хичкокпен бірге түсірген екі фильмінің ішінде ең сүйіктісі деп еске алды, себебі ол эмоционалды түрде қиын жағдайға түскен, қаладан қалаға саяхаттап, жұмыс берушілерін тонау үшін түрлі кейіптерге енетін жас әйел рөлін сомдауға мүмкіндік берді. Түсірілім кезінде Хичкок Хедрен туралы: «Оскар сыйлығына ие болатын рөл дайындалып жатыр» деген пікір білдірген. Фильм шыққаннан кейін аралас пікірлерге және кассада үлкен табысқа ие болмады, сондай-ақ «Оскарға» ұсынылмады. Variety басылымы: «Хедрен өте қиын рөлге оралды. Бұл рөл бастапқыда Грейс Келлиге кинодағы мансабын қайта бастау үшін ұсынылған еді, Мисс Хедрен бұрын көңіл бөлмеген рөлге сеніммен жақындады. Бұл оңай емес тапсырма, ол оны қанағаттанарлықтай орындады». Кейін Хедрен «Марни» заманынан озып кеткенін айтты, себебі «адамдар балалық шақ пен оның ересек өмірге тигізетін әсері туралы көп сөйлеспеді. Сексуалдық және психологиялық мәселелерді талқылауға тыйым салынған, сондықтан мұндай нәрсені фильмге енгізу оқшаулатты». Бастапқыда жылы қабылдануға қарамастан, фильм кейіннен «шедевр» деп жарияланды және Хедреннің ойыны Хичкок фильмдерінің ең жақсыларының бірі деп есептеледі. The New Yorker журналының редакторы Ричард Броди 2016 жылғы шолуында: «Хедреннің ойыны – кино тарихындағы ең ұлы ойындардың бірі» деп жазды.