Алғонкин провинциялық паркі: Канаданың ең көне және көрнекті табиғат қорығы

Кіріспе

Алгонкин провинциялық паркі – Онтарио провинциясының паркі. Ол Георгиан шығанағы мен Оттава өзені арасында, көбінесе Ниписсинг ауданының ұйымдастырылмаған оңтүстік бөлігінде орналасқан. 1893 жылы құрылған бұл Канададағы ең көне провинциялық парк. Құрылғаннан бері қосылған аумақтар парктің қазіргі көлемін шамамен құрады. Парк аймақтағы маңызды өзендерді қорғайтын бірнеше кіші, әкімшілік жағынан бөлек провинциялық парктермен тікелей байланысты, нәтижесінде жалпы қорғалатын аумақ кеңейді. Оның ауманының үлкендігі және Торонто мен Оттава сияқты ірі қалалық орталықтарға жақын орналасуы Алгонкинді провинциядағы және елдегі ең танымал провинциялық парктердің біріне айналдырды. 60 тас жолы парктің оңтүстік жағынан өтеді, ал Трансканада тас жолы оны солтүстікке айналып өтеді. Паркте 2400-нен астам көл және 1200 километрден астам ағын мен өзендер бар. Олардың ішінде Каноэ көлі, Петавава, Ниписсинг, Амабль-дю-Фонд, Мадаваска және Тим өзендерін атауға болады. Бұл өзендер мен көлдер соңғы мұз дәуірінде мұздықтардың еруінен пайда болған. Парк Солтүстік және Оңтүстік Онтарио арасындағы "шекараның" бөлігі саналады. Парк солтүстік қылқан жапырақты орман мен оңтүстік жапырақты орман арасындағы көшу аймағында орналасқан. Орман түрлерінің осы ерекше үйлесімі және парктегі әртүрлі орта, өсімдіктер мен жануарлардың ерекше түрлерге ие болуына мүмкіндік береді. Бұл сонымен қатар жабайы табиғатты зерттеу үшін маңызды орын. Алгонкин паркі 1992 жылы бірнеше мұралық құндылықтарын мойындағандықтан Ұлттық тарихи ескерткіш деп жарияланды: паркті басқаруды дамытудағы рөлі; елдегі басқа ұлттық және провинциялық парктер қабылдаған келушілерге түсіндіру бағдарламаларын бастауы; канадтықтарға өз елдерін жақсырақ сезінуге көмектесетін суретшілерге шабыттандыруы; сондай-ақ лоджалар, қонақ үйлер, коттедждер, лагерьлер, кіру қақпалары (Батыс қақпасын Онтарио провинциясының бас сәулетшісі және қоғамдық жұмыстар вице-министрі Джордж Х. Уильямс жобалаған), теміржол станциясы және әкімшілік, мұражай ғимараттары сияқты тарихи құрылымдар. Алгонкин паркі – Онтарио провинциясындағы өнеркәсіптік ағаш кесуге рұқсат берілген жалғыз парк.

Provincial park in Ontario, Canada

Algonquin Provincial Park is an Ontario provincial park located between Georgian Bay and the Ottawa River, mostly within the Unorganized South Part of Nipissing District. Established in 1893, it is the oldest provincial park in Canada. Additions since its creation have increased the park to its current size of about The park is contiguous with several smaller, administratively separate provincial parks that protect important rivers in the area, resulting in a larger total protected area. Its size, combined with its proximity to the major urban centres of Toronto and Ottawa, makes Algonquin one of the most popular provincial parks in the province and the country. Highway 60 runs through the south end of the park, while the Trans Canada Highway bypasses it to the north. Over 2,400 lakes and 1,200 kilometres of streams and rivers are located within the park. Some notable examples include Canoe Lake and the Petawawa, Nipissing, Amable du Fond, Madawaska, and Tim rivers. These were formed by the retreat of the glaciers during the last ice age. The park is considered part of the "border" between Northern Ontario and Southern Ontario. The park is in an area of transition between northern coniferous forest and southern deciduous forest. This unique mixture of forest types, and the wide variety of environments in the park, allows the park to support an uncommon diversity of plant and animal species. It is also an important site for wildlife research. Algonquin Park was named a National Historic Site in 1992 in recognition of several heritage values including: its role in the development of park management; pioneering visitor interpretation programs later adopted by national and provincial parks across the country; its role in inspiring artists, which in turn gave Canadians a greater sense of their country; and historic structures such as lodges, hotels, cottages, camps, entrance gates (the West Gate was designed by George H. Williams, Chief Architect and Deputy Minister of Public Works for the Province of Ontario), a railway station, and administration and museum buildings. Algonquin Park is the only designated park within the province of Ontario to allow industrial logging to take place within its borders.

Ертеде ағаш кесу

XIX ғасырда ағаш өңдеу өнеркәсібі ірі ақ және қызыл қарағайларды кесіп, отандық және американдық нарықтар үшін ағаш өнімдерін, сондай-ақ Ұлыбританияға экспорттау үшін тікбұрыш ағаштарды өндірді. Ағаш кесушілерден кейін аз ғана шаруалар мен фермерлер келді. Дегенмен, осы кезде-ақ табиғатты қорғаушылар аймақтың сұлулығын мойындады. Осы қарама-қайшылықтарды реттеу үшін Онтарио үкіметі мәселені зерттеп, есеп беру үшін комиссия тағайындады. Алгонкин саябағын құру туралы акті 1892 жылы осы комиссияның бес мүшесі – Александр Кирквуд (төраға және жерлер комиссары), Джеймс Диксон (Онтарио жер өлшеушісі), Арчибальд Блю (кен директоры), Роберт Фиппс (орман шаруашылығы бөлімінің басшысы) және Обри Уайт (жерлер комиссарының орынбасары) әзірледі. Олардың есебінде бес ірі өзеннің бастауларына жақын және оларды қамтитын аумақта саябақ құру ұсынылды: Мюскока, Кіші Мадаваска өзені (Опеонгоны қоса алғанда), Амабль-дю-Фонд өзені, Петавава өзені және Оңтүстік өзендері. Комиссия мүшелері өз есептерінде: «Ескі елдердің тәжірибесі көрсеткендей, орманды жаппай және еңсерсіз кесу көптеген жамандықтарға әкеледі. Көлемді құнарлы жазықтар шөлге айналады, бұлақтар мен өзендер тартылып, жаңбыр орман төсегі арқылы ақырын сіңіп, бұлақтар мен өзендер арқылы төменгі деңгейлерге жетудің орнына, енді аңғарға қарбалас ағыстармен құйылады, күшті су тасқындарымен бірге». Орманды сақтау және ұлттық парктер жөніндегі (Онтарио) Корольдік комиссияның есебі, 8 наурыз 1893 жыл.

Алгонкиннің көп бөлігі біраз уақыттан бері лицензияда болғанына қарамастан, саябақты жақсы орман шаруашылығының үлгісі ету жоспарланған. Тек қарағай кесуге ғана рұқсат берілді. Комиссия мүшелері қатты ағаштар піскенде оларды да кесу керектігін ұсынған еді.

Қараңғы күннің оттары

Зерттеушілер 1780 жылғы 19 мамырдағы Нью-Англияның қараңғы күніне Алгонкин саябағындағы орман өртінен шыққан түтін себеп болды деп санайды. Бұл пікір орман өртінен аман қалған ағаштардың өсу сақиналарындағы іздерді зерттеу нәтижелеріне негізделген. Мұндай іздерден алынған деректер өткендегі өрттің болған мерзімін шамамен анықтауға мүмкіндік береді.

Ағымдағы журналдау

Парк ішіндегі өнеркәсіптік ағаш кесу ісі әлі де жалғасуда. 2013 жылы парк басқару жоспарына енгізілген өзгерістерден кейін парқтың 65,3% (498 785 гектар) демалыс/пайдалану аймағында болып, онда ағаш кесуге рұқсат беріледі. Парк аумағында ағаш кесудің түрлі әдістері қолданылады, оның ішінде толық кесу, іріктеу кесу және қорғау ағаштарын кесу. 2009 жылдан бері Алгонкин орман шаруашылығы басқармасы ағымдағы ағаш кесу жолдарын кеңейтуге және жаңаларын салуға рұқсат беретін өтінішті қарастырып жатыр. Алгонкиндегі орман шаруашылығы қызметі, соның ішінде ағаш кесу, Онтарио табиғи ресурстар және орман шаруашылығы министрлігінің талаптарына сәйкес әзірленген Орман шаруашылығы жоспары бойынша жүзеге асырылады. Жоспарлау процесіне дайындық кезеңдерінде халықпен кеңесу мүмкіндіктері кіреді. Алгонкин паркі орман үшін 2010–2020 жылдарға бекітілген Орманды басқару жоспары, 2015–2020 жылдарға арналған 2-ші кезең жоспары және олармен байланысты жылдық жұмыс жоспарлары мен есептері Табиғи ресурстар және орман шаруашылығы министрлігінің веб-сайтында қолжетімді.

Парк құру

"Онтарионың Алгонкин ұлттық паркін" құру туралы акт Оливер Моваттың либералдық үкіметімен Онтарио заң шығарушы жиналысында 1893 жылдың 23 мамырында (56 Vic., c.8) қабылданды. "Алгонкин" атауы осы аймақтың түпкілікті тұрғындары – алгонкин халқына сілтеме жасайды. Парк күзетшілері паркті патрульдеуді бастады, жануарлар қорғалып, орман өрттерінің алдын алу жұмыстары жүргізілді. 1910 жылға қарай жануарлардың саны арта түсті. Мыңдаған адамдар осы керемет демалыс орнына келді, және ол Доминиондағы, тіпті осы континенттегі ең әдемі табиғи парктерінің бірі екені айтылды. Бұлардың бәрі үкімет тарапынан үлкен шығындарға әкелді, олар негізінен ағаш шаруашылығы лицензияларын сату арқылы өтелді. "Онтарионың Алгонкин ұлттық паркін құру туралы акт" заң шығарушы жиналыспен қайтадан 1910 жылдың 19 наурызында қабылданғанда, кемпинг рұқсаттары үшін төлем алынбаса да, балық аулау және гидтер лицензиялары үшін шамалы төлем енгізілді. Бұл жаңа заңнамаға бастапқы аумақтан бөлек, 1893 жылдан бері паркіне қосылған он қалашықтың бір бөлігі де кірді, сонымен қатар қажет болған жағдайда жақын орналасқан қалашықтарды қосып, одан әрі кеңейтуге мүмкіндік берді. Паркті басқарудағы тағы бір маңызды тұлға – Франк Макдугалл, ол 1931 жылдан 1941 жылға дейін парктің бас күзетшісі болды. Ол паркті әуеден бақылаған алғашқы күзетші, ол Fairchild KR 34 ұшағымен ұшты. Кейіннен ол провинциялық Жер және орман министрлігінің орынбасары министрі болды, ал Алгонкин паркі арқылы өтетін 60-шы тас жолдың бір бөлігі оның құрметіне Франк А. Макдугалл саябағы деп аталды.

Темір жол, қоныстар және туризмнің басталуы

Оттава, Арнприор және Пэрри-Саунд теміржолының (O. A. & P. S.) 1896 жылы салынған құрылысы, алғаш рет паркеге оңай қол жеткізуді қамтамасыз етті. Парктің мақсаты оның шекараларындағы қоныстануды бақылау болғанымен, теміржол қызметкерлерінің және орман шаруашылығымен айналысатындардың отбасылары паркте тұрақтап қалды. Каноэ көлінің батыс жағындағы Моват ауылы 1893 жылы Гилмор ағаш компаниясының орман кесу лагері ретінде құрылды. Сол жерден ағаштар Окстонгу өзені арқылы Бейс көліне және содан кейін Трентонға дейін апарылды. Сол жылы орман кесу лагерінің жанында парктің бас кеңсесі орналасты. Теміржолдың келуі орман шаруашылығымен айналысатындарға да оңай қол жеткізуді қамтамасыз етті. Гилмор компаниясы ағаш өндіру орталығына жақын жерде арақайын зауыты салуды шешті. 1897 жылы Моват ауылында 500 тұрғын болды, сондай-ақ теміржол бұтағы да салынды. Сол жылы Оттава мен Депот-Харбор арасындағы теміржол ресми түрде ашылды. 1897 жылы парктің бас кеңсесі Моваттан Каш көлінің солтүстік жағалауына, теміржолға жақын жерге көшірілді. O. A. & P. S. сол жерде станция салып, оны Алгонкин паркі деп атады. 1899 жылы Канада Атлантикалық теміржолына өткен теміржол, 1905 жылы Гранд Транк теміржолына (GTR) сатылды. 1898 жылы Джордж В. Бартлетт Алгонкин паркінің екінші басқарушысы болып тағайындалды, ол қайтыс болған Питер Томпсонның орнын басты. Онтарионың премьер-министрінің басшылығымен парк өзін-өзі қамтамасыз етуге жұмыстануға кіріскен Бартлетт, паркке туристерді тарту үшін коттедждер, пансионаттар мен лагерьлерді қысқа мерзімге жалға беруді ынталандырды. 1908 жылы Джо-Лейкте "Алгонкин" қонақ үйі ашылғанда жағдай өзгерді. Гранд Транк теміржолы Парк бас кеңсесінің жанында өзінің алғашқы қонақ үйін, "Хайленд Инн" қонақ үйін ашты. Алгонкин парк станциясының артындағы төбеде салынған екі қабатты, жыл бойы жұмыс істейтін демалыс орны бірден сәттілікке жетті. Көп ұзамай паркте басқа да қонақ үйлер ашылды. "Хайленд Инн" қонақ үйінің батыс жағында жер тегістеліп, ағаш платформалар орнатылды, олардың үстіне қонақ үймен қамтамасыз етілген шатырлар тігілді, бұл жылдам өсіп келе жатқан туристік сауданың қажеттіліктерін қанағаттандыруға мүмкіндік берді. 1900 жылы Гилмор ағаш компаниясы тастап кеткен Моват ауылында зауыттың бұрынғы пансионаты 1913 жылы "Моват Лодж" болып қайта құрылды. "Хайленд Инн" қонақ үйі кеңейтіліп, жаңа лагерьлер салынды. Смоук көлінде негізгі үйімен және алты кабинасы бар "Номиниган" лагері құрылды. Кентер-Лейк көліндегі "Минесинг" лагері жабайы табиғатта демалыс орны ретінде құрылды. Екеуі де тек шілде және тамыз айларында ғана ашық болатын, GTR компаниясымен "Хайленд Инн" қонақ үйінің филиалы ретінде салынды. 1915 жылы ашылған "Канаданың солтүстік" (CNoR) теміржолы парктің солтүстік бөлігінен өтті. Кейіннен екі желі де "Канаданың Ұлттық" теміржолының құрамына кірді. Парктегі теміржол қызметінің аяқталуы 1933 жылы су тасқынынан Каш көліндегі ескі Оттава, Арнприор және Пэрри-Саунд теміржолының көпірінің қирауымен басталды. Көпір пайдалану үшін тым қауіпті және жөндеуге тым қымбат деп танылды, бұл оңтүстік желідегі (ескі O. A. & P. S.) қызметті тоқтатты. Батыс бағыты 1952 жылы, ал шығыс бағыты 1959 жылы тоқтатылды. Парктің солтүстік шетінен өтетін ескі CNoR желісі бойынша қызмет 1995 жылы тоқтатылды. Парктегі көптеген жолдар әлі де ескі теміржолдың құрылыс жолағының бөліктерін пайдаланады.

Construction of the Ottawa, Arnprior and Parry Sound Railway (O. A. & P. S.) through the park in 1896 provided the first easy access to the area. While the park's purpose was to control settlement within its boundaries, the families of railway workers as well as those of the lumbermen took up residence in the park. The village of Mowat on the west side of Canoe Lake was first established in 1893 as a logging camp for the Gilmour Lumber Company. From there, logs were driven down the Oxtongue River towards Lake of Bays and eventually on to Trenton. In the same year the park headquarters was established near the logging camp. The arrival of the railway had provided easy access for the lumbermen as well. The Gilmour firm decided to put up a sawmill closer to their source of timber. By 1897 the village of Mowat had grown to 500 residents and there were of railway siding. The same year saw the official opening of the railway between Ottawa and Depot Harbour. Park headquarters were also relocated in 1897 from Mowat to a point of land on the north shore of Cache Lake, adjacent to the railway. The O. A. & P. S. put up a station there it named Algonquin Park. The railway, taken over by the Canada Atlantic Railway in 1899, was in turn sold to the Grand Trunk Railway (GTR) in 1905. In 1898 George W. Bartlett was appointed as the second superintendent of Algonquin Park, replacing the late Peter Thompson. Placed under the direction of the Premier of Ontario to make the park self sufficient, Bartlett worked to make the park more attractive to tourists by encouraging short term leases for cottages, lodges, and camps. Changes came about in 1908, when Hotel Algonquin was opened at Joe Lake. The Grand Trunk Railway opened its first hotel, the Highland Inn, near Park Headquarters. Built on a hill behind Algonquin Park station, the two storey year round resort was an immediate success. Soon other guest lodges were established in the park. To the west side of Highland Inn, land was cleared and raised wooden platforms erected, on which tents (supplied by the hotel), were put up to meet the requirements of the rapidly growing tourist trade. At the village of Mowat, abandoned by Gilmour Lumber Co. in 1900, the mill's former boarding house became Mowat Lodge in 1913. The Highland Inn was enlarged, and new camps were built. Nominigan Camp, consisting of a main lodge with six cabins of log construction, was established on Smoke Lake. Camp Minnesing on Burnt Island Lake was created as a wilderness lodge. Both, open only in July and August, were built by the GTR as affiliates of the Highland Inn. A second railway, the Canadian Northern (CNoR), was built across the northern portion of the park, opening in 1915. Both lines later became part of Canadian National Railway. The beginning of the end of rail service in the park happened in 1933 when a flood damaged an old Ottawa, Arnprior and Parry Sound Railway trestle on Cache Lake. The trestle was deemed too dangerous to use and too expensive to fix, ending through service on the southern line (old O. A. & P. S.). Service from the west ended in 1952, and from the east in 1959. Service on the old CNoR line through the north end of the park ended in 1995. Many of the trails in the park still make use of portions of the old railway rights of way.

Әкімшілік және басқару

1950-1960 жылдары саябақтың демалыс мақсатында қолданылуы артып, саябақты басқару үшін ұзақ мерзімді жоспар қажет болды. Саябақтан пайдаланушылармен алты жылдық консультациялар нәтижесінде 1974 жылы Алгонкин бас жоспары жарияланды. Бұл басқару жоспары саябақтың барлық мүдделерге қанағаттандырып, шексіз қызмет етуін қамтамасыз етуді көздеді. Жоспардың нәтижесінде үш маңызды өзгеріс болды. Біріншіден, саябақ әртүрлі мақсаттар мен қолданылуына сәйкес аймақтарға бөлінді: Табиғи қорық және тарихи (жер ауданының 5,7%), Жайлау (12%), Даму (4,3%) және Рекреациялық пайдалану (78%) аймақтары. Саябақтағы ағаш кесу Рекреациялық пайдалану аймақтарымен шектелді, бірақ саябақтың табиғи ортасын сақтау үшін, саябақтың ішкі бөліктерін пайдаланушылардан мүмкіндігінше алшақталды. Жыл сайын саябақтың аз ғана бөлігі ағаштан кесіледі. Екіншіден, барлық қолданыстағы ағаш кесу лицензиялары жойылды, және қазір саябақтағы барлық ағаш кесу Алгонкин орман шаруашылығы басқармасы арқылы жүзеге асырылады, ол саябақтан тыс жердегі 10 жекеменшік тікелей өңдеу зауытына ағаш жеткізеді. Үшіншіден, саябақтың демалыс мақсатында пайдаланудың әсерін шектеу үшін ережелер енгізілді. Ішкі аймақта дерлік барлық консервілі заттар мен шыны бөтелкелерге тыйым салынды, сондай-ақ әрбір кемпингке кіретін адамдардың саны және әрбір кіру нүктесінен күніне саябақтың ішкі бөлігіне кіре алатын адамдардың саны шектелді. Сонымен қатар, қайық моторларын пайдалану қуаты және қолжетімді, үлкен көлдердің саны бойынша да шектелді. Бас жоспар 1974 жылдан бері төрт рет қаралып, жаңартылды, соңғы нұсқасы 1999 жылы жарияланды.

Бейнелеу мұрасы

Алгонкин саябағының әсемдігінің арқасында ол табиғатты қорғаушылардың арасында танылды. Балық аулаушылар арасында ол тез танымал болды, бірақ аң аулауға тыйым салынған еді. Алгонкин саябағының ландшафты Том Томсон сияқты суретшілерді және "Жетілік" тобының мүшелерін қызықтырды. Томсон саябақта жетекші болып жұмыс істеді, көбінесе Моват Лоджадан жұмыс жасады. Ол көптеген суреттерін Каноэ көлінде салған, ал оның сүйікті кемпингі көлдің орталық бөлігіне көрініс беретін Хейхерст мүйісінің артында орналасқан. Томсонның ең маңызды суреттерінің көптегені Алгонкин саябағына арналған, соның ішінде "Жек Пайн" және "Батыс жел". Ол 1917 жылы Каноэ көлінде түсініксіз жағдайда қайтыс болды. Оның ұлттық тарихи маңызын мойындайтын тақта Канаданың тарихи орындары мен ескерткіштер жөніндегі кеңесі орнатқан Каноэ көліндегі келушілер орталығының тұғырында орналасқан. Суретшінің достары көлдің солтүстік жағындағы Хейхерст мүйісінде ескерткіш қалыптастырды және тотем бағанасын орнатты.

Қонақтар қызметі

Алгонкин жыл бойы ашық ауада демалуға танымал. Парктің оңтүстік жағындағы 60-шы тас жол бойындағы сегіз белгіленген кемпингте 1200-ден астам кемпинг орны бар, ал солтүстік және шығыс жақтарындағы үш кемпингте 100-ге жуық кемпинг орны бар. Сонымен қатар, 20, 30 немесе 40 адамдық топтарға арналған әртүрлі өлшемдегі 18 орындық Уайтфиш-Лейк топтық кемпингі де бар. Парктің ішкі бөлігінде каноэмен немесе жаяу жүру арқылы ғана қолжетімді кемпингтерде де демалуға болады. Алгонкин келушілер орталығы парктің табиғи және мәдени тарихына арналған көрмелерді ұсынады. Келушілерге парктің аумағы мен географиялық орналасуын анықтауға көмектесетін Оңтүстік Онтарионың ірі және егжей-тегжейлі рельефтік картасы қойылған. Көрмелер ағынмен ұсынылып, жануарлардың салынған мүсіндерін (таксидермия) олардың табиғи ортасында көрсетеді, содан кейін паркте адамның араласуына қатысты көптеген артефактілерді хронологиялық тәртіппен ұсынады. Орталықта сонымен қатар бейнезал, сыйлық дүкені, панорамалық ашық платформа және "Альгонкин бөлмесі" атты сурет галереясы бар, онда парке қатысты суреттердің ауысып тұратын көрмелері ұйымдастырылады. Басқа да іс-шараларға балық аулау, тау велосипедімен жүру, атпен саяхаттау, қарда шаңғы тебу және күндізгі жаяу серуендер кіреді. Паркте 19 түсіндіру жолы бар, олардың ұзындығы әртүрлі, әр жолға жол көрсеткіші қоса беріледі және келушілерді парктің экологиясының немесе тарихының әртүрлі аспектілерімен таныстыру мақсатында жасалған. Алгонкинде Табиғи мұраны оқыту бағдарламасы жұмыс істейді. Бағдарламаның ең танымал бөлігі – апталық қасқырлардың айқайлауы. Бұл шаралар (ауа райы мен қасқырлардың болуына байланысты) тамыз айының бейсенбі күндері, ал кейде қыркүйектің бірінші аптасында, егер жұмыс күніне дейін бейсенбі күні болса, өткізіледі. Парк қызметкерлері сейсенбі кешкісін қасқыр үйірін табуға тырысады және табыс болған жағдайда, келесі күні қасқырлардың жұртшылыққа айқайлауы туралы хабарлайды. Парк сонымен қатар жылына алты рет "The Raven" атты келушілерге арналған ақпараттық бюллетень шығарады – көктемде екі нөмір, жазда екі нөмір, күзде бір нөмір және қыста бір нөмір.

Algonquin is popular for year round outdoor activities. There are over 1,200 campsites in eight designated campgrounds along Highway 60 in the south end of the park, with almost 100 others in three other campgrounds across the northern and eastern edges. There is also the Whitefish Lake group campground with 18 sites of various sizes to accommodate groups of 20, 30, or 40 people. Interior Camping is possible further inside the park at sites accessible only by canoe or on foot. The Algonquin Visitor Centre features exhibits about the natural and cultural history of the park. A large and detailed relief map of southern Ontario is displayed to enable a visitor to be oriented to the size and geography of the park. In a flow through style, exhibits continue with many taxidermied species set in their native surroundings, then progresses, in a chronological manner, through an extensive collection of artifacts relating to human intervention in the park. The centre also includes a video theatre, a gift shop, a panoramic outdoor viewing deck, and an art gallery—"The Algonquin Room"—with changing exhibits of art related to the park. Other activities include fishing, mountain biking, horseback riding, cross country skiing, and day hiking. The park has 19 interpretive trails, ranging in length from Each trail comes with a trail guide and is meant to introduce visitors to a different aspect of the park's ecology or history. Algonquin is home to a Natural Heritage Education program. The most popular aspect of the program are the weekly wolf howls. These are held (weather and wolves permitting) on Thursdays in the month of August, and sometimes in the first week of September if there is a Thursday before Labour Day. Park staff attempt to locate a wolf pack on Wednesday evening and, if successful, they announce a public wolf howl the next day. The park also publishes a visitor's newsletter, The Raven, six times a year – two issues in spring, two in summer, one in the fall, and one in the winter.

Алгонкиндер ағаш кесу мұражайы

1992 жылы ашылған Алгонкин ағаш кесу музейі парктің шығыс қақпасының жанында орналасқан. Музейде қайта жаңартылған ағаш кесу лагері, "аллигатор" деп аталатын бу күшімен жұмыс істейтін амфибиялық буксир, ағаш кесу жабдықтары және парктегі ағаш кесу өнеркәсібінің қызметі туралы ақпараттық тақталар бар. Көрмелерге бейне көрсетілім де кіреді. Музей маусымдық жұмыс істейді. Музейдегі жыл сайынғы ерекше шара – "Ормашы күні", ол әдетте шілде айының соңында немесе тамыз айының басында өтеді. Бұл мерекеге музыканттар, ормашылардың дәстүрлі түскі асы, балаларға арналған ойын-сауықтар, танымдық актерлер мен орман өнеркәсібінің өкілдері қатысады.

Каноэ маршруттары

Қайықпен кемпинг жасау – ең танымал әрекеттердің бірі. Бұл жабайы табиғаттағы тәжірибе, мәнінде, парктің аумағындағы таза жабайы табиғат арқылы каноэмен жасалатын саяхат, туристерге Альгонкин паркінің ішкі бөлігін басқа ешқандай тәсілмен қолжеткізбейтін мүмкіндік береді. "Альгонкин паркінің достары" ұйымы "Альгонкин паркі каноэ маршруттары" деп аталатын авторитетті карта және нұсқаулық жариялайды.

Ішкі кемпингтің аспектілері

Алгонкинде көптеген машинамен кіретін кемпингтер болғанымен, парк ішкі кемпингімен әйгілі – яғни, жазда каноэмен немесе жаяу, ал қыста шаңғымен немесе қарға басып жүру арқылы ғана қол жетімді кемпингтер. Алгонкин саябағы Канададағы ең жақсы каноэге арналған жерлердің бірі, онда жүздеген кеме жүретін көлдер мен өзендер өзара байланысқан каноэ маршруттары жүйесін құрайды. Саяхатты бастау үшін екі негізгі кіру орны Каноэ көлі мен Опеонго көлінде орналасқан. Кемпинг қонақтары осы кіру орындарынан алшақтаған сайын, парк одан да жабайы бола түседі, ал ішкі аймақта бірнеше күн бойы басқа кемпинг қонақтарын көре алмауыңыз мүмкін. Парк қызметкерлері барлық ірі және тіпті кіші көлдер арасындағы порттаждарды күтіп ұстайды, ал ішкі кемпингтерді брондау Онтарио парктерінің бас брондалау жүйесі арқылы жасалады. Сонымен қатар, үш аймақта жаяу серуендеуге арналған жолдар бар, олардың аралықтары ұзақ және қысқа болып келеді. Бұл жаяу серуендеу жолдары әдетте шағын көлдердің жағасында орналасқан, арнайы кемпинг алаңдарына ие. Кейбір көлдерде каноэмен де, жаяу да келуге болатын орындар бар, бірақ олар қолдану түріне қарай белгіленеді. Ішкі кемпингте жануарларды тамашалауға тамаша мүмкіндіктер бар. Қарақұйрықтың ерегіс дауысы кез келген кемпингтен естіледі, ал қарақұйрықты дерлік барлық көлде көруге болады. Моос, бұғы және сусарлар, әсіресе су жолдары бойында, кемпинг қонақтары жеткілікті түрде тыныш болса, көбінесе көрінеді. Сусарлар да кездеседі, бірақ олар сирек ұшырасады. Паркте қара аюлар бар болғанымен, оларды тартуға болмайтын тиісті сақтық шаралары сақталса, оларды көру өте сирек. Қасқырлардың дауысын естуге болады, бірақ кемпингке жақын келмей, қашықтықта қалады.

Балық аулау

Паркте жарамды Онтарио балық аулау лицензиясы барларға балық аулауға рұқсат етіледі, сондай-ақ Табиғи ресурстар министрлігі арқылы қол жетімді күнделікті немесе маусымдық көлік рұқсатын сатып алу мүмкіндігі де бар. Парк суларында бас, сары шабақ, форель және шұбар сияқты балықтар кездеседі. Балықшы кіру нүктесінен қаншалықты алыс сапарласа, балық аулау соншалықты жақсы. Жабайы жерлердегі көлдерде балық аулауға үлкен қысым түспейді.

Қызметтер

Алгонкин саябағының коммерциялық емес достары туристік ақпараттық станцияны, CFOA FM-ді басқарады. Parkbus атты коммерциялық емес бастама Торонтодан тікелей автобус тасымалын жүзеге асырады, бұл бастама саябақпен қолдалады.

Зерттеу

Алгонкин паркі 1930 жылдан бері зерттеулер үшін маңызды орталық болып табылады. Паркте төрт зерттеу мекемесі бар: Харкнес балық шаруашылығы зерттеу зертханасы, Жабайы табиғатты зерттеу станциясы, Орман шаруашылығы зерттеу станциясы және келушілер орталығы. Паркте жүргізілген зерттеулердің нәтижесі бойынша 1800-нен астам ғылыми мақала жарияланды, олар парктің жануарлар дүниесі, геологиясы, орман шаруашылығы, тарихы, адамның әсері сияқты барлық аспектілерін қамтиды. Бұған қоса, парк Алгонкин радио обсерваториясы (ARO) үшін радио шудан таза аймақ құрайды.

Геология және топырақ

Алгонкин облысының геологиялық құрылымы негізінен Канада қалқанының прекамбрий дәуіріне жататын метаморфты және магмалық жыныстарынан тұрады. Кварц-фельдшпат гнейсі мен граниті ең көп кездесетін түрлері. Горнбленд-биотит гнейсі және габбро сияқты көбірек мафикалық жыныстар да кездеседі. Брент кратерінде ордовик дәуіріне жататын шөгінді жыныстар, негізінен әк және құмтас таралған. Плейстоцен дәуіріндегі мұз басу кезеңі нәтижесінде мұздық қиыршық тас жамылғысы, сондай-ақ құмды және қиыршық тасты шөгінділер қалдырылған. Парктегі топырақтар көбінесе ірі құрамды және сапасы нашар, бұл Канада қалқанына тән. Жібелі батыс жағында (60 тас жолының барлық бөлігін қамтиды) суды жақсы ұстайтын, тасты, ұсақ құмды топырақтан тұратын мұздық топырақ кездеседі, ал шығыс жағында одан да ірі құрамды шөгінді топырақтар басым. Жақсы дренажталған орман топырақтарында басым топырақ жіктелуі – Orthic Humo Ferric Podzol. Таулы жерлердегі ең көп таралған топырақ сериясы – Монтейгл, ал су ағызу аймақтарында – Вендиго. Жақсы дамыған элювиалды (Ae) горизонтқа ие классикалық подзоль профилі қалыпты жағдай, бірақ кейбір аймақтарда бұл горизонт, мысалы, жер құрттарының әрекеті сияқты бұзылулар салдарынан жойылған. Парк топырақтарының экожүйелеріне жергілікті емес жер құрттарының тигізетін әсеріне байланысты алаңдаушылық туындағанымен, құрттар жеміне тыйым салынған жоқ, бірақ балық аулаушылар пайдаланылмаған құрттарды қоқыс контейнерлеріне тастауға шақырылады. Дренажы нашар жерлерде глисольді және органикалық топырақтар жиі кездеседі.

Флора мен фауна

Парк шекарасында келесі түрлердің саны өмір сүретіні белгілі: 53 түрі сүтқоректілер, 272 түрі құстар, 31 түрі бауырымен жорғалаушылар мен қосмекенділер, 54 түрі балықтар, шамамен 7000 түрі жәндіктер, 1000-нан астам түрі өсімдіктер және 1000-нан астам түрі саңырауқұлақтар. Алгонкин паркін мекендейтін жануарларға қаз, қара аю, аққұйрықты бұғы, Канада сойқысы, бобр, қызыл түлкі, үлкен сұр құс және шығыс қасқыры жатады. Алгонкин саябағында ескі кеспеағаш, гемолока және сары қайың ормандары көптеп кездеседі. Зерттеушілер Алгонкиннің ескі ормандарындағы ағаштардың жасын сақиналарды санау арқылы 430 жылға дейін, ал бағалау әдістерін қолданып 610 жылға дейін анықтаған. Алгонкин саябағының ескі орманның бір бөлігі демалыс аймағында орналасқан және оны ағаш кесуге болады.