Кіріспе

Химиялық реакциялар және/немесе физикалық түрлендірулерге байланысты жылу энергиясын зерттеу.

Термохимия – химиялық реакциялармен және/немесе балқу, қайнау сияқты фазалық өзгерістермен байланысты жылу энергиясын зерттейтін ғылым. Реакция энергияны бөліп шығаруы немесе сіңіруі мүмкін, фазалық өзгеріс те солай болуы мүмкін. Термохимия жүйе мен оның қоршаған ортасы арасындағы энергия алмасуын, оның ішінде жылу түріндегі алмасуды зерттейді. Термохимия белгілі бір реакция барысында реагенттер мен өнімдердің мөлшерін болжауға көмектеседі. Энтропияны анықтаумен қатар, реакцияның спонтанды немесе спонтанды емес, тиімді немесе тиімсіз екенін болжау үшін де қолданылады. Эндотермиялық реакциялар жылуды сіңіреді, ал экзотермиялық реакциялар жылуды бөліп шығарады. Термохимия термодинамиканың ұғымдарын химиялық байланыстар түріндегі энергия ұғымымен үйлестіреді. Бұл пәнге әдетте жылу сыйымдылығы, жану жылуы, түзілу жылуы, энтальпия, энтропия және бос энергия сияқты шамаларды есептеу кіреді. Термохимия – химиялық термодинамиканың кең саласының бір бөлігі болып табылады, ол жүйе мен қоршаған орта арасындағы барлық түрдегі энергия алмасумен, оның ішінде жылу ғана емес, сонымен қатар түрлі жұмыс түрлері мен зат алмасумен айналысады. Энергияның барлық түрлері ескерілгенде, экзотермиялық және эндотермиялық реакциялар ұғымдары эксергоникалық және эндергоникалық реакцияларға жалпыланады.

Тарих

Термохимия екі жалпылауға негізделген. Қазіргі заманғы түсіндірмемен олар былай айтылады:

Лавуазье және Лапластың заңы (1780): Кез келген түрленуге сүйіспеншілік энергияның өзгеруі, кері түрленуге сүйіспеншілік энергияның өзгеруіне тең және қарама-қарсы болады. Гесс заңы – тұрақты жылудың жиналуы туралы заң (1840): Кез келген түрленуге сүйіспеншілік энергияның өзгеруі, процесс бір немесе көп қадамдарда жүрсе де бірдей болады. Бұл тұжырымдар термодинамиканың бірінші заңынан (1845) бұрын пайда болды және оның қалыптасуына көмектесті. Термохимия фазалық өтулердің жасырын жылуын өлшеуді де қамтиды. Джозеф Блэк 1761 жылы жасырын жылу тұжырымын енгізген, ол мұзды балқу температурасында қыздырғанда температура көтерілмейтіні, керісінше, мұздың бір бөлігі еруіне себеп болатынын байқаған. Густав Кирхофф 1858 жылы реакцияның жылуының өзгеруі өнімдер мен реагенттер арасындағы жылу сыйымдылығының айырмасымен анықталады екенін көрсетті: dΔH / dT = ΔCp. Бұл теңдеуді интегралдау реакцияның жылуын бір температурада, басқа температурадағы өлшемдер арқылы анықтауға мүмкіндік береді.

Калориметрия

Жылу өзгерістерін өлшеу калориметрия арқылы жүзеге асырылады, әдетте, зерттелетін өзгерістер болатын жабық камера ішінде. Камераның температурасы термометр немесе терможұп арқылы бақыланады, және температура уақытқа қатысты график түрінде көрсетіледі, одан негізгі шамаларды есептеуге болады. Қазіргі заманғы калориметрлер көбінесе ақпаратты жылдам оқуға арналған автоматты құрылғылармен жабдықталған, мысалы, дифференциалдық сканерлеу калориметрі.

Процестер

Жүйе бір немесе бірнеше қасиеттері өзгерген кезде процеске түседі. Процесс күйдің өзгеруімен байланысты. Изотермиялық (бірдей температуралы) процесс жүйенің температурасы тұрақты қалғанда жүзеге асады. Изобарикалық (бірдей қысымды) процесс жүйенің қысымы тұрақты қалғанда жүзеге асады. Егер жылу алмасу болмаса, процесс адиабатикалық болады.