Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Орындау құқықтарын басқару ұйымы (PRO), сонымен қатар орындау құқықтары қоғамы деп те аталады, авторлық құқық иелері мен авторлық құқықпен қорғалған туындыларды сауда орындары мен мейрамханалар сияқты жерлерде көпшілікке пайдалануға ниеттенген тараптар арасында делдалдық қызметтер көрсетеді, әсіресе авторлық құқық төлемдерін жинау бойынша. Жұмысты заңды түрде сатып алу, мысалы, музыка дүкенінен CD сатып алу, жеке орындау құқығын береді. PRO әдетте ұйымның қызметіне байланысты туындыны пайдаланған кезде ғана авторлық құқық төлемдерін жинайды. Театрлар мен радио сияқты ұйымның қызметі үшін маңызды туындыларға авторлық құқық төлемдері әдетте құқық иелерімен тікелей келісіледі. Ұйымдардың мүдделері әртүрлі: көбі музыкалық туындыларға ғана назар аударады, ал кейбіреулері аудиовизуалды, драмалық, әдеби немесе бейнелеу өнері туындылары мен авторларын да қамтиды. Кейбір елдерде PRO ұйымдары авторлық құқық ұжымдары немесе авторлық құқықтарды жинау агенттіктері деп аталады. Авторлық құқық ұжымы PRO-дан гөрі кең ұғым, өйткені ол тек орындаумен ғана шектелмейді және көбейту құқықтарын басқару ұйымдарын (RRO) қамтиды. RRO ұйымдары CD, аудиокассета немесе компьютерлік файл сияқты медиа арқылы таратылған туындыларды, ал емес көпшілік орындарда туындыларды пайдалануды ұсынады. PRO-ның жаһандық басқару органы – Францияда орналасқан CISAC, құрамында 119 елден 228 мүше ұйым бар.
A performance rights organisation (PRO), also known as a performing rights society, provides intermediary functions, particularly collection of royalties, between copyright holders and parties who wish to use copyrighted works publicly in locations such as shopping and dining venues. Legal consumer purchase of works, such as buying CDs from a music store, confer private performance rights. PROs usually only collect royalties when use of a work is incidental to an organisation's purpose. Royalties for works essential to an organisation's purpose, such as theaters and radio, are usually negotiated directly with the rights holder. The interest of the organisations varies: many have the sole focus of musical works, while others may also encompass works and authors for audiovisual, drama, literature, or the visual arts. In some countries PROs are called copyright collectives or copyright collecting agencies. A copyright collective is more general than a PRO as it is not limited to performances and includes
reproduction rights organisations (RROs). RROs represent works distributed via mediums such as CD, audiocassette, or computer file rather than use of works in public settings. The global governing body for PROs is CISAC headquartered in France, with 228 member societies in 119 countries.
Тарих
Бірінші орындаушылық құқық қоғамы 1851 жылы Францияда құрылды. Ұлыбританияда 1842 жылғы Авторлық құқық туралы заң алғаш рет музыкалық шығармаларды Орындау құқығы қоғамы арқылы қорғады, ол 1914 жылы тікелей эфирдегі қойылымдарды қамтиту үшін құрылды. Жазылған немесе таратылған орындалу құқықтарын 1924 жылы құрылған Механикалық авторлық құқықтарды қорғау қоғамы басқарады. Италия 1882 жылы, ал Германия 1915 жылы орындаушылық құқық қоғамын құрды. АҚШ-та 1914 жылы Америка композиторлар, авторлар және баспагерлер қоғамы (ASCAP), 1930 жылы Еуропалық сахна авторлары мен композиторлар қоғамы (SESAC) және 1939 жылы Broadcast Music, Inc. (BMI) құрылды. Sociedad Puertorriqueña de Autores y Compositores de Musica (SPACEM) 1953 жылы Пуэрто-Риконың Сан-Хуан қаласында құрылды. Кейіннен SPACEM атауы ACEMLA, яғни Asociación de Compositores y Editores de Musica болып өзгертілді және бүгінгі күні CISAC-тың орындаушылық құқықтарды қорғау қоғамдары тізімінде PRO No. 76 ретінде тіркелген.
The first performing rights society was established in France in 1851. In the United Kingdom, the Copyright Act 1842 was the first to protect musical compositions with the Performing Right Society, founded in 1914 encompassing live performances. The rights for recorded or broadcast performance are administered by the Mechanical Copyright Protection Society, founded in 1924. Italy introduced a performing rights society in 1882 and Germany in 1915. In the United States, The American Society of Composers, Authors and Publishers (ASCAP) was founded in 1914; Society of European Stage Authors & Composers (SESAC) in 1930 and Broadcast Music, Inc. (BMI) in 1939. Sociedad Puertorriqueña de Autores y Compositores de Musica (SPACEM) was founded in San Juan, Puerto Rico in 1953. SPACEM's name was changed to ACEMLA, or Asociacion de Compositoes y Editores de Musica and remains today PRO No. 76 in the CISAC's roster of performing rights societies.
Іс-шаралар
Құқық иелері мен тұтынушылар арасында делдалдық қызмет атқарудан басқа, авторлық құқықтарды ұйымдастырушылары (PRO-лар) заң саласында да өте белсенді. Олар авторлық құқықты бұзушыларды сотқа береді немесе АҚШ-та Конгресс кітапханасының Авторлық құқықтар жөніндегі комиссиясына жүгінеді. PRO-лар құқық иелерінің мүддесін қорғайды, әсіресе авторлық құқық төлемдерінің мөлшерлемелері талқыланғанда. Авторлық құқық төлемдерін жинау мақсатында туындылардың көпшілік орында орындалуын қадағалаудың нәтижесінде PRO-лар көпшілік алдында орындалған туындылар туралы статистика жариялайды. PRO ұсынатын лицензиялық қызметтер тұтынушыларға қолайлы, себебі олар PRO өкілдігіндегі барлық туындыларға бірден лицензия ала алады.
Other than their primary purpose as an intermediary between rights holders and customers, PROs are highly active in legal arenas. PROs take alleged rights violators to court, or in the U. S., to the Copyright Royalty Board, of the Library of Congress. PROs lobby on behalf of rights holders, especially in discussions of legal royalty rates. As a side benefit of tracking public performance of works for royalty collection, PROs publish statistics of publicly performed works. The licensing services provided by a PRO arguably provide advantage to customers, who can simultaneously license all works the PRO represents.
Сындар
PRO-лар коммерциялық емес ұйымдарға авторлық құқықпен қорғалған музыканы пайдаланғаны үшін ақы талап еткені үшін сынға ұшырады, әсіресе егер бұл ұйым музыканы пайдаланудан табыс таппаса. Мысалы, ASCAP көпшілік пікірге көніп, АҚШ-тың Қыз Скауттарын лагерьтік отта ән шырқағаны үшін айыптаудан бас тартуға мәжбүр болды. ASCAP және SESAC коммерциялық емес білім беру (NCE) радиостанцияларына авторлық құқықпен қорғалған музыка ойнағаны үшін ақы алу саясаты да сынға ұшырады, әсіресе АҚШ-тағы студенттік радиостанциялар тарапынан. Олар қаржыландыру үшін студенттер мен тыңдаушылардың қолдауына толық тәуелді және қосымша төлемдерді көтере алмайды. Көбінесе авторлық құқығы бұрын өткен классикалық туындыларды орындайтын қоғамдық оркестрлер кейде авторлық құқығы бар туынды орындайды, бірақ олар концерттік кірістердің барлығынан, тіпті барлық музыкасы қоғамдық меншікте болған концерттерден де құқық иелеріне лицензиялық төлемдер жасауға мәжбүр. Бұл төлемдер кейіннен поп-әндердің авторларына бөлінеді. PRO-лар жиі "қоғамдық орындау" анықтамасын кеңейткені үшін сынға ұшырайды. АҚШ-та бұрын, егер музыка заңды түрде сатып алынса, ресторандарда оны ойнату заңдық мәселе тудырмайтын. Қазір PRO-лар мұндай пайдалану үшін роялти талап етеді. "Бір ерекшелік белгілі бір көлемдегі (2000 шаршы футтан кіші дүкендер, 3750 шаршы футтан кіші мейрамханалар немесе барлар) радио, теледидар немесе ұқсас үй құрылғысынан лицензиясыз музыка ойнауға рұқсат береді, егер алтыдан кем динамик болса (динамиктердің орналасуына шектеулер қойылса) және тыңдау үшін клиенттерден ақы алынбаса. Егер сіздің бизнесіңіз жоғарыда аталған санаттардың біріне жатса (бизнестің көлемі, динамиктердің саны мен орналасуы және т.б.), авторлық құқық туралы заңның 110-бабының 5-тармағына көңіл бөліңіз. Сізге лицензия қажет болмауы мүмкін. Бірақ шешім қабылдамас бұрын заңгермен кеңесіңіз". Сыншылар, мысалы, ресторандардағы қойылымдарды шектеу арқылы PRO-лар туынды үшін тегін жарнаманы жояды, осылайша медиа сатуды төмендетеді деп санайды. Айтпақшы, медиа сатудың төмендеуі PRO-лардың мүддесіне қайшы, бірақ екі тарап арасындағы даулар белгілі емес, өйткені әрбір ұйым бірдей тараптың – құқық иелерінің – мүдделерін қорғайды және ортақ мүддеде жұмыс істеуге міндетті. Құқық иелері, әсіресе ірі баспа компанияларымен өкілдік етілмейтін тәуелсіздер мен жаңадан келгендер PRO-лардың лицензиялық кірістерді бөлу үшін қолданатын "түсініксіз" формулаларын сынап бағалайды. Олар сондай-ақ PRO-ларды төлемдердің кешігуіне немесе тоқтауына, сондай-ақ артық мүшелік жарналарына немесе қызмет ақыларына сын қояды.
PROs have been criticised for charging non profit organisations for their use of copyrighted music in situations where the non profit organisation was not earning money from the use. ASCAP, for example, was eventually forced in the face of public opinion to abandon its attempts to charge the Girl Scouts of the USA for singing campfire songs. ASCAP's and SESAC's policy of charging non commercial educational (NCE) radio stations for playing copyrighted music has also been criticised, especially by college radio stations across the U. S., which rely entirely on student and listener support for funding and have difficulty affording the extra fees. Community Orchestras, which mostly play classical works in the public domain, may occasionally play a work within copyright, but are forced to pay licenses to rights societies on all concert revenues including concerts where all music is in the public domain, which is then distributed to songwriters of pop songs. PROs are often criticised for stretching the definition of "public performance." Until relatively recently in the U. S., playing copyrighted music in restaurants did not involve legal issues if the media was legally purchased. PROs now demand royalties for such use. "One exception to the rule allows businesses of a certain size (stores under 2,000 square feet, restaurants or bars under 3,750 square feet) to play music from a radio, television, or similar household device without a license, provided there are fewer than six speakers (with limits on the placement of speakers), and customers aren't charged to listen. Other exceptions include educational and charitable functions If your business falls into one of the categories listed above (size of business, number and placement of speakers, etc.) radio/TV] you may want to check out section 110(5) of the Copyright Act. As you likely won't need a license. But, before making a decision, check with a lawyer." By discouraging performances in limited public arenas, again using the restaurant example, critics say PROs eliminate the free publicity such performances provide for a work thereby depressing media sales. Incidentally, lower media sales conflict with PROs, but disputes between the two parties are not known to occur since each type of organisation represents the interests of the same parties rights owners and are forced to work in common interest. Rights owners – especially independents and newcomers not represented by large publishing companies – criticise the PROs for what they deem to be "mystical" formulas for deciding who gets what share of the total licensing revenue received. They also criticise PROs for slow or non existent payments and excessive membership dues or service fees.
Америка Құрама Штаттары
AllTrack (АҚШ)
ASCAP (АҚШ)
BMI (АҚШ)
Global Music Rights (АҚШ)
SESAC (АҚШ)
Pro Music Rights (АҚШ)
AllTrack (U. S.)
ASCAP (U. S.)
BMI (U. S.)
Global Music Rights (U. S.)
SESAC (U. S.)
Pro Music Rights (U. S.)
Мемлекеттік реттеу және табыс салығы
АҚШ Конституциясының Авторлық құқық ережесі АҚШ-та Авторлық құқық заңын құру өкілеттігін береді, бірақ соңғы жылдары бірқатар штаттар Орындау құқықтары қоғамдарына қатысты ашықтық заңдарын қабылдады. Бұл, әдетте, Орындау құқықтары қоғамдарын лицензиялаған музыкалық туындыларын жариялауға міндеттейді. Көптеген мекемелер Орындау құқықтары қоғамдарына жаппай лицензиялық төлемдер жасаса да, төленген ақшалар музыкалық туындыларды орындау құқығын қамтамасыз ететініне көз жеткізе алмайды. Бұл теріс әрекеттерге, яғни «қаржылық талап етуге» алып келуі мүмкін. Көптеген Орындау құқықтары қоғамдары концертті бұзуға немесе тоқтатуға тырысатын өкілдерді бизнеске жібереді, олар жеткіліксіз немесе орындау құқығы лицензиясы жоқ деп мәлімдейді, ал кейбір штаттар мұндай практиканы тыйым салған. Сонымен қатар, табыс салығы бар штаттар композиторлардың/әндер жазушылардың тұратын жеріне немесе Орындау құқықтары қоғамы орналасқан штатына емес, сол штаттардағы «орындалымдардан» түсетін авторлық жарна табысын ұстап қалуға ниеттеніп отыр. Іс жүзінде штаттық табыс салығын есепке алуды реттеу өте қиын. Атап айтарлықтай, Колорадо штатының заңы, әр Орындау құқықтары қоғамын өзінің толық каталогын жариялауға міндеттейді.
Although the Copyright Clause of the United States Constitution delegates the power to establish Copyright law in the United States, in recent years, a number of States have enacted transparency laws in respect to Performing Rights Societies. These generally force Performing Rights Societies to discloses the musical works they license. Because many establishments pay blanket license fees to Performing Rights Societies but have little or no idea if the fees they pay actually secure the rights to perform musical works. This can result in unfair business practices called tolling. Many performing rights societies send representatives into businesses who attempt to disrupt or shut down a concert, claiming an insufficient or performing right license, and some states have banned this practice. Moreover, states with income taxes hope to withhold royalty income for "performances" inside those states rather than in the state where a composer/songwriter lives or the Performing Rights Society is located. In practice, state income tax accounting is very difficult to regulate. Notable is Colorado's law, which requires each Performing Rights Society to disclose its entire catalog.