Транзисторлық радио қабылдағыш – тасымалдауға ыңғайлы, кішкентай электрондық құрал. 1954 ж. пайда болды, 60-70жж. кең таралды. Автокөлік радиосы ретінде де қолданылады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Портативті радиоқабылдағыш – электрондық құрылғы.
Portable radio receiver
an electronic device
Транзисторлы радио – транзисторлық схемаларды пайдаланатын шағын портативті радиоқабылдағыш. 1947 жылы транзистордың ойлап табылуы тұтынушы электроника саласында революция жасады, кішкентай, бірақ қуатты және ыңғайлы қолға ұсталатын құрылғыларды енгізе отырып. 1954 жылы Regency TR 1 шығарылып, алғашқы коммерциялық транзисторлы радио болды. 1957 жылы шығарылған кішірек және арзан Sony TR 63-тің кең көлемде сатылуы транзисторлы радионың 1960 және 1970 жылдары ең танымал электрондық байланыс құрылғысына айналуына әкелді. Транзисторлы радиолар әлі де көбінесе автомобиль радиолары ретінде қолданылады. 1950 жылдан 2012 жылға дейін әлем бойынша миллиардтаған транзисторлы радио сатылғаны есептеледі. Транзисторлы радиолардың ыңғайлы өлшемдері музыка тыңдау әдеттерін өзгертті, адамдарға қайда болса да музыка тыңдауға мүмкіндік берді. Бірақ 1980 жылдардан бастап арзан AM транзисторлы радиолар бастапқыда бумбокс пен Sony Walkman-мен, ал кейіннен жоғары сапалы дыбысы бар портативті CD ойнатқыштар, жеке аудио ойнатқыштар, MP3 ойнатқыштар және (көп жағдайда) FM радиосы бар смартфондар сияқты цифрлық құрылғылармен ығыстырылды. Транзистор – жартылай өткізгіш құрылғы, ол күшейтіп, электрондық қосқыш ретінде жұмыс істейді.
A transistor radio is a small portable radio receiver that uses transistor based circuitry. Following the invention of the transistor in 1947—which revolutionized the field of consumer electronics by introducing small but powerful, convenient hand held devices—the Regency TR 1 was released in 1954 becoming the first commercial transistor radio. The mass market success of the smaller and cheaper Sony TR 63, released in 1957, led to the transistor radio becoming the most popular electronic communication device of the 1960s and 1970s. Transistor radios are still commonly used as car radios. Billions of transistor radios are estimated to have been sold worldwide between the 1950s and 2012. The pocket size of transistor radios sparked a change in popular music listening habits, allowing people to listen to music anywhere they went. Beginning around 1980, however, cheap AM transistor radios were superseded initially by the boombox and the Sony Walkman, and later on by digitally based devices with higher audio quality such as portable CD players, personal audio players, MP3 players and (eventually) by smartphones, many of which contain FM radios. A transistor is a semiconductor device that amplifies and acts as an electronic switch.
Өмірбаян
Транзистор ойлап табылғанға дейін радиоларда вакуумдық түтіктер қолданылды. Көшпелі вакуумдық түтікшелі радиолар өндірілсе де, олар көбінесе үлкен және ауыр болатын. Түтіктердің жіптерін қуаттандыру үшін төмен кернеулі, жоғары ток көзі және анодтық потенциал үшін жоғары кернеу қажет болғандықтан, әдетте екі батарея талап етілді. Вакуумдық түтіктер транзисторлармен салыстырғанда тиімсіз және нәзік болды, сондай-ақ қызмет ету мерзімі шектеулі болды. Bell Laboratories алғашқы транзисторды 1947 жылдың 23 желтоқсанында көрсетті. Bell Laboratories-тағы қатты күйдегі күшейткішті жасауға жауапты ғылыми топқа Уильям Шокли, Уолтер Хаузер Браттейн және Джон Барди кірді. Патенттік қорғау алғаннан кейін компания 1948 жылдың 30 маусымында баспасөз мәслихатын өткізді, онда транзисторлық радионың прототипі көрсетілді. Көптеген компаниялар практикалық транзисторлық радио өндірген алғашқы компанияның құрметіне таласады, көбінесе бұл құрмет қате түрде Sony (алғашқыда Tokyo Telecommunications Engineering Corporation) компаниясына беріледі. Texas Instruments 1954 жылдың 25 мамырында барлық транзисторлық AM (амплитудалық модуляция) радиоларын көрсетті, бірақ олардың өнімділігі вакуумдық түтік үлгілерінен кем болды. 1953 жылдың тамызында неміс компаниясы Intermetall Дюссельдорф радио жәрмеңкесінде жұмыс істейтін барлық транзисторлық радионы көрсетті. Ол 1948 жылғы Герберт Матаре мен Генрих Велкердің «Транзистор» германийлік нүктелік контактілі транзисторының өнертабысына негізделген Intermetall компаниясының қолмен жасалған төрт транзисторымен құрастырылған. Алайда, Texas Instruments-тің алғашқы үлгілері сияқты (және басқалары), тек прототиптер ғана жасалды; олар ешқашан коммерциялық өндіріске енгізілген жоқ. RCA 1952 жылдың өзінде транзисторлық радионың прототипін көрсетті, және олар мен басқа радио өндірушілердің өздерінің транзисторлық радиоларын жоспарлап жатқаны мүмкін, бірақ Texas Instruments және I.D.E.A. компаниясының Regency бөлімшесі 1954 жылдың қазан айынан бастап өндіріс үлгісін ұсынған алғашқылар болды. Күшейткіш элементтері ретінде вакуумдық түтіктердің орнына транзисторларды қолдану құрылғының әлдеқайда кішірек болуын, түтік радиоға қарағанда жұмыс істеу үшін әлдеқайда аз қуатты қажет етуін және физикалық соққыларға төзімді болуын қамтамасыз етті. Транзистордың базалық элементі ток тартатындықтан, оның кіріс кедергісі вакуумдық түтіктердің жоғары кіріс кедергісіне қарағанда төмен. Сондай-ақ, ол «тез қосылу» мүмкіндігін берді, себебі қыздыруға жіптердің қажеті болмады. Елуінші жылдардың типтік көшпелі түтік радиосы тамақ қорабының шамамен мөлшері мен салмағына тең болатын және бірнеше ауыр, қайта зарядталмайтын батареяларды қамтыды – түтік жіптерін қыздыру үшін бір немесе бірнеше «А» батареялары және сигнал тізбектерін қуаттандыру үшін үлкен 45-тен 90 вольттық «Б» батареясы. Салыстырмалы түрде транзисторлық радио қалтаға сыятын және жарты фунт немесе одан да азырақ салмаққа ие болды, ал қуаты стандартты фонарь батареяларымен немесе бір ықшам батареямен қамтамасыз етілді. Транзисторлық радиоларды қуаттандыру үшін 9 вольттық батарея енгізілді.
Before the transistor was invented, radios used vacuum tubes. Although portable vacuum tube radios were produced, they were typically bulky and heavy. The need for a low voltage high current source to power the filaments of the tubes and high voltage for the anode potential typically required two batteries. Vacuum tubes were also inefficient and fragile compared to transistors and had a limited lifetime. Bell Laboratories demonstrated the first transistor on December 23, 1947. The scientific team at Bell Laboratories responsible for the solid state amplifier included William Shockley, Walter Houser Brattain, and John Bardeen After obtaining patent protection, the company held a news conference on June 30, 1948, at which a prototype transistor radio was demonstrated. There are many claimants to the title of the first company to produce practical transistor radios, often incorrectly attributed to Sony (originally Tokyo Telecommunications Engineering Corporation). Texas Instruments had demonstrated all transistor AM (amplitude modulation) radios as early as May 25, 1954, but their performance was well below that of equivalent vacuum tube models. A workable all transistor radio was demonstrated in August 1953 at the Düsseldorf Radio Fair by the German firm Intermetall. It was built with four of Intermetall's hand made transistors, based upon the 1948 invention of the "Transistor" germanium point contact transistor by Herbert Mataré and Heinrich Welker. However, as with the early Texas Instruments units (and others) only prototypes were ever built; it was never put into commercial production. RCA had demonstrated a prototype transistor radio as early as 1952, and it is likely that they and the other radio makers were planning transistor radios of their own, but Texas Instruments and Regency Division of I. D. E. A., were the first to offer a production model starting in October 1954. The use of transistors instead of vacuum tubes as the amplifier elements meant that the device was much smaller, required far less power to operate than a tube radio, and was more resistant to physical shock. Since the transistor's base element draws current, its input impedance is low in contrast to the high input impedance of the vacuum tubes. It also allowed "instant on" operation, since there were no filaments to heat up. The typical portable tube radio of the fifties was about the size and weight of a lunchbox and contained several heavy, non rechargeable batteries—one or more so called "A" batteries to heat the tube filaments and a large 45 to 90 volt "B" battery to power the signal circuits. By comparison, the transistor radio could fit in a pocket and weighed half a pound or less, and was powered by standard flashlight batteries or a single compact battery. The 9 volt battery was introduced for powering transistor radios.
Регенттік TR-1
Бірлесіп жұмыс істейтін екі компания, Далластағы Texas Instruments және Индианаполистегі (Индиана штаты) Industrial Development Engineering Associates (I. D. E. A.) әлемдегі алғашқы коммерциялық түрде шығарылған транзисторлық радио – Regency TR 1-ді жасады. Бұрын Texas Instruments мұнай өнеркәсібі үшін құралдар мен АҚШ Әскери-теңіз күштері үшін іздеу құрылғыларын, ал I. D. E. A. үйге арналған теледидар антенна күшейткіштерін өндірген. Екі компания TR 1 жобасы бойынша бірлесіп жұмыс істеді, осы жаңа өнім саласына ену арқылы әр компанияның кірісін арттыруды көздеді. Regency TR 1 1954 жылдың 18 қазанында I. D. E. A.-ның Regency бөлімшесімен жарияланды, 1954 жылдың қарашасында сатылымға шығарылды және ол көптеп өндірілген алғашқы практикалық транзисторлық радио болды. 1954 жылы Billboard журналында «радиода бар болғаны төрт транзистор бар. Олардың бірі микшер-генератор ретінде, бірі дыбыс күшейткіші ретінде, ал екеуі аралық жиілік күшейткіштері ретінде жұмыс істейді» деп хабарлады. TR 1 шығарылғаннан кейін бір жыл өткен соң сатылым 100 000 данаға жуықтады. TR 1-дің дизайны мен өлшемі жақсы қабылданды, бірақ TR 1-дің жұмысына қатысты сын-ескертпелер көбінесе жағымсыз болды. Ричард Кох, I. D. E. A.-ның бұрынғы жобалау инженері.
Two companies working together, Texas Instruments of Dallas, and Industrial Development Engineering Associates (I. D. E. A.) of Indianapolis, Indiana, were behind the unveiling of the Regency TR 1, the world's first commercially produced transistor radio. Previously, Texas Instruments was producing instrumentation for the oil industry and locating devices for the U. S. Navy and I. D. E. A. built home television antenna boosters. The two companies worked together on the TR 1, looking to grow revenues for their respective companies by breaking into this new product area. The Regency TR 1 was announced on October 18, 1954, by the Regency Division of I. D. E. A., was put on sale in November 1954 and was the first practical transistor radio made in any significant numbers. Billboard reported in 1954 that "the radio has only four transistors. One acts as a combination mixer oscillator, one as an audio amplifier, and two as intermediate frequency amplifiers." One year after the release of the TR 1 sales approached the 100,000 mark. The look and size of the TR 1 were well received, but the reviews of the TR 1's performance were typically adverse. by Richard C. Koch, former Project Engineer of I. D. E. A.
Raytheon 8-TP-1
1955 жылдың ақпан айында Raytheon компаниясы екінші транзисторлық радионы, 8 TP 1 ұсынды. Бұл үлкен портативті транзисторлық радио болды, ішінде төрт дюймдік динамик және төрт қосымша транзистор бар (TR 1 тек төртеуін пайдаланды). Нәтижесінде, дыбыс сапасы TR 1-ге қарағанда әлдеқайда жақсы болды. 8 TP 1-дің тағы бір артықшылығы – батареяны тиімді пайдалануы. 1955 жылдың шілдесінде Consumer Reports журналында транзисторлық радио туралы алғашқы жағымды пікір жарияланды, онда былай делінген: «Бұл радиодағы транзисторлар нарықтағы ең кішкентай радио жасауға бағытталмаған, ал жақсы өнімділіктен бас тартылмаған». 8 TP 1-дің табысынан кейін Zenith, RCA, DeWald, Westinghouse және Crosley компаниялары қосымша транзисторлық радио үлгілерімен нарықты толтыра бастады. Chrysler компаниясы 1955 жылдың күзінде Mopar 914HR моделіндегі толық транзисторлық авторадионы 1956 жылғы Chrysler және Imperial автомобильдерінің жаңа желісі үшін «қосымша опция» ретінде ұсынды, олар 1955 жылдың 21 қазанында сатылымға шықты. Толық транзисторлық авторадионың құны 150 доллар болды (1955 жылғы 150 доллар шамамен соңғы жылдары <есептелген сомаға> тең).
In February 1955, the second transistor radio, the 8 TP 1, was introduced by Raytheon. It was a larger portable transistor radio, including an expansive four inch speaker and four additional transistors (the TR 1 used only four). As a result, the sound quality was much better than the TR 1. An additional benefit of the 8 TP 1 was its efficient battery consumption. In July 1955, the first positive review of a transistor radio appeared in the Consumer Reports that said, "The transistors in this set have not been used in an effort to build the smallest radio on the market, and good performance has not been sacrificed." Following the success of the 8 TP 1, Zenith, RCA, DeWald, Westinghouse, and Crosley began flooding the market with additional transistor radio models. Chrysler made the all transistor car radio, Mopar model 914HR, available as an "option" in fall 1955 for its new line of 1956 Chrysler and Imperial cars, which hit the showroom floor on October 21, 1955. The all transistor car radio was a $150 option (150.0 in 1955 is equivalent to about <calculated amount> in recent years).
Жапондық транзисторлы радиолар
1952 жылы АҚШ-қа сапар барысында Токио телекоммуникациялық инженерлік корпорациясының (қазіргі Sony) негізін қалаушы Масару Ибука, AT&T транзисторға лицензия алу мүмкіндігін жариялайтынын білді. Ибука және оның серігі, физик Акио Морита, Жапонияның Халықаралық сауда және өнеркәсіп министрлігін (MITI) 25 000 долларлық лицензиялық төлемді (қазіргі күнгі шамамен $ тең) қаржыландыруға көндірді. Бірнеше ай бойы Ибука Америка Құрама Штаттарында болып, американдық транзистор өндірушілерден идеялар жинады. Алынған идеяларды жетілдіре отырып, Токио телекоммуникациялық инженерлік корпорациясы 1954 жылы алғашқы жұмыс істейтін транзисторлық радиосын жасады. Осы радио арқылы Sony транзисторларды және радио құрастыру үшін қолданылған басқа да компоненттерді өндірген алғашқы компания атанды. TR 55 моделі – барлық дерлік миниатюралық компоненттерді қолданған алғашқы транзисторлық радио болды. Шамамен 5000-нан 10000 дана ғана шығарылған деп есептеледі.
While on a trip to the United States in 1952, Masaru Ibuka, founder of Tokyo Telecommunications Engineering Corporation (now Sony), discovered that AT&T was about to make licensing available for the transistor. Ibuka and his partner, physicist Akio Morita, convinced the Japanese Ministry of International Trade and Industry (MITI) to finance the $25,000 licensing fee (equivalent to $ today). For several months Ibuka traveled around the United States borrowing ideas from the American transistor manufacturers. Improving upon the ideas, Tokyo Telecommunications Engineering Corporation made its first functional transistor radio in 1954. With this radio, Sony became the first company to manufacture the transistors and other components they used to construct the radio. The TR 55 was also the first transistor radio to utilize all miniature components. It is estimated that only 5,000 to 10,000 units were produced.
Sony TR-63
TR 63 радиосы Sony компаниясы 1957 жылдың желтоқсан айында АҚШ-қа таныстырылды. TR 63 бастапқы Regency TR 1 радиосынан тар және қысқа болды. TR 1 сияқты, ол төрт түсте ұсынылды: лимон, жасыл, қызыл және қара. Шағын мөлшеріне қоса, TR 63 кішкентай конденсаторға ие болды және қажетті кернеуді жасау үшін жаңа батарея дизайны қажет болды. Ол тоғыз вольттық батареяны пайдаланды, ол транзисторлық радиолар үшін стандартқа айналды. 1957 жылы TR 63-тің шамамен 100 000 данасы импортталды. TR 63 миллиондаған дана сатылған алғашқы транзисторлық радио болды, бұл транзисторлық радиолардың кеңінен таралуына әкелді. TR 63 1960 жылдардың ортасына дейін әлем бойынша жеті миллион дана сатылды. TR 63-тің айқын табысымен бірге Toshiba және Sharp Corporation сияқты жапондық бәсекелестер нарыққа қосылды. 1959 жылға қарай АҚШ нарығында жапондық компаниялар өндірген алты миллионнан астам транзисторлық радио жиынтығы болды, ол 62 миллион долларлық кіріс әкелді. Транзисторлық радио 1960 және 1970 жылдары ең танымал электрондық байланыс құралына айналды. 1950 жылдан 2012 жылға дейін әлем бойынша миллиардтаған транзисторлық радио сатылғаны есептеледі. Sony-дің 1957 жылдың желтоқсанында шыққан TR 63 радиосының құны 39,95 доллар болды (бүгінгі күнгі $ құнымен тең).
The TR 63 was introduced by Sony to the United States in December 1957. The TR 63 was narrower and shorter than the original Regency TR 1. Like the TR 1 it was offered in four colors: lemon, green, red, and black. In addition to its smaller size, the TR 63 had a small tuning capacitor and required a new battery design to produce the proper voltage. It used the nine volt battery, which would become the standard for transistor radios. Approximately 100,000 units of the TR 63 were imported in 1957. The TR 63 was the first transistor radio to sell in the millions, leading to the mass market penetration of transistor radios. The TR 63 went on to sell seven million units worldwide by the mid 1960s. With the visible success of the TR 63, Japanese competitors such as Toshiba and Sharp Corporation joined the market. By 1959, in the United States market, there were more than six million transistor radio sets produced by Japanese companies that represented $62 million in revenue. The transistor radio went on to become the most popular electronic communication device of the 1960s and 1970s. Billions of transistor radios are estimated to have been sold worldwide between the 1950s and 2012. Sony's TR 63, released in December 1957, cost $39.95 (equivalent to $ today).
Портативті аудио ойнатқыштардың өсуі
1980 жылдардан бері радио арқылы ғана тасымалданатын құрылғылардың танымалдылығы портативті аудио плеерлердің пайда болуымен азайды, олар пайдаланушыларға жазбадағы музыканы алып жүруге және тыңдауға мүмкіндік берді. Бұл 1970-ші жылдардың соңында бумбокстар мен Sony Walkman сияқты портативті кассета плеерлермен басталды, одан кейін портативті CD плеерлер, цифрлық аудио плеерлер және смартфондар пайда болды.
Since the 1980s, the popularity of radio only portable devices declined with the rise of portable audio players which allowed users to carry and listen to tape recorded music. This began in the late 1970s with boom boxes and portable cassette players such as the Sony Walkman, followed by portable CD players, digital audio players, and smartphones.