Кіріспе
Онтарионың 11-ші премьер-министрі Митчелл Фредерик Хепберн (12 тамыз 1896 – 5 қаңтар 1953) 1934 жылдан 1942 жылға дейін Онтарионың премьер-министрі болды. Ол Онтарио тарихындағы ең жас премьер-министр, осы лауазымға 37 жасында тағайындалды. 20-шы ғасырда партиясын екі мәрте көпшілік дауысқа ие еткен жалғыз Онтарио либералдық партиясының төрағасы болды.
Mitchell Frederick Hepburn (August 12, 1896 – January 5, 1953) was the 11th premier of Ontario, from 1934 to 1942. He was the youngest premier in Ontario history, becoming premier at age 37. He was the only Ontario Liberal Party leader in the 20th century to lead his party to two majorities.
Ерте өмір
Онтарионың Сент-Томас қаласында туған Хепберн Елгин округінде білім алды және заңгер болуды армандады. Бірақ, оның ресми білімі күрт тоқтады, себебі біреу келген құрметті қонақ, сэр Адам Бекке алма лақтырып, оның жібек цилиндрін басқа түсірді. Хепберн осы іске қатысы бар деп айыпталды, бірақ ол кінәсін жоққа шығарды және кінәліні танудан бас тартты. Кешірім сұраудан бас тартып, ол орта мектепті тастап, 1913 жылдан 1917 жылға дейін Канада коммерциялық банкінде клерк болып жұмыс істеді. Кейін ол банктың Виннипег бөлімшесінде бухгалтер болып жұмыс істеді. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Хепберн 34-ші Форт-Гарри атты полкіне тіркелген еді, бірақ Канадалық экспедициялық корпусына қосылуға ата-анасының рұқсатын ала алмады. Одан кейін ол Канадалық милицияның 25-ші Эльгин полкінде лейтенант болды және 1918 жылы 1-ші (Батыс Онтарио) батальонына әскерге шақырылды.
Дионна бесіншелерінің қамқорлығы
Үкімет Дионн бестігін провинциялық Корольдіктің қамқорлығына беру арқылы халықаралық жаңалықтарға айналды. Бұл, Чикаго Дүниежүзілік көрмесінде оларды көрсету арқылы нәрестелерді пайдалануды көздеген промоутерлердің жоспарларына байланысты туған халықтың наразылығына жауап ретінде жасалды. Одан кейін 1944 жылы бұл шара жаңасымен алмастырылды және 2006 жылға дейін күшін жоймады.
Салық жинау
Онтарионың қазынашысы ретінде Хепберн ірі мүліктерге мұрагерлік салығын жинауда белсендірек тәсіл қолданды, нәтижесінде мемлекеттік кірістерге миллиондаған доллар түсті. Ол 1938 жылы сөйлеген сөзінде мұрагерлік міндеттерін өтеу құқығы провинцияларға берілгенін, ал қазіргі уақытта басқа провинциялардың күш-жігері мұрагерлік міндеттерін бақылауға алып, барлық жинақтарды Федералдық үкіметтің қарауына беруге бағытталғанын атап өтті. Егер солай болса, мен сіздерге жаңа салықтар салуға мәжбүр болар едім, себебі мен қарызды мұра еттім. Менің досым Хауард Фергюсонды білесіздер ме? Құдай оны жарылқасын, ол – керемет адам! Ол өте епті адам. Ол осы провинцияның ең бақытты премьер-министрі болды. Ол өзінің алдыңғыларына мұра болып келген қарыздарды кінәлады, оларды арттырып, содан кейін маған тапсырды. Мен маған жүктелген міндеттерді орындауым керек, мен оның креслосында отырдым [[Queen's Park (Торонто)].
That right of succession duties was conferred upon the provinces, and the drive today, emanating from the other provinces, is to get control of succession duties and place all collections under the jurisdiction of the Federal Government. If that were to happen, I can tell you, Gentlemen, I would have to impose some new taxes upon you, because I inherited a debt. You know my friend, Howard Ferguson? Bless his heart, he is a great fellow! He is a very astute man. You know he was the luckiest Premier this Province ever had. He blamed the debts which he inherited on his predecessors, he added to them and then handed them on to me. I have to meet the obligations which were handed down to me, and after I sat in his chair in [[Queen's Park (Toronto)
One estate that was of particular focus in this campaign was that of the late John Rudolphus Booth, who had died in 1925. Although succession duties of $4.28 million ($4280000.0 in 1927 is equivalent to about <calculated amount> in recent years in current terms) were paid in 1927, Hepburn subsequently claimed more in 1937 and had the Legislative Assembly of Ontario pass the necessary legislation to overcome the legal obstacles. Booth's heirs eventually paid another $3 million ($3000000.0 in 1939 is equivalent to about <calculated amount> in recent years in current terms) in 1939.
Бұл науқанда ерекше назар аударған бір мүлік – 1925 жылы қайтыс болған Джон Рудольф Буттың мүлкі болды. 1927 жылы 4,28 миллион доллар (1927 жылғы 4 280 000 доллар қазіргі шаралармен шамамен <есептелген сомаға> тең) мұрагерлік салығы төленгенімен, Хепберн 1937 жылы одан да көп сома талап етті және Онтарионың Заң шығару жиналысы заңдық кедергілерді жеңу үшін қажетті заңды қабылдады. Буттың мұрагерлері 1939 жылы тағы 3 миллион доллар (1939 жылғы 3 000 000 доллар қазіргі шаралармен шамамен <есептелген сомаға> тең) төледі.
That right of succession duties was conferred upon the provinces, and the drive today, emanating from the other provinces, is to get control of succession duties and place all collections under the jurisdiction of the Federal Government. If that were to happen, I can tell you, Gentlemen, I would have to impose some new taxes upon you, because I inherited a debt. You know my friend, Howard Ferguson? Bless his heart, he is a great fellow! He is a very astute man. You know he was the luckiest Premier this Province ever had. He blamed the debts which he inherited on his predecessors, he added to them and then handed them on to me. I have to meet the obligations which were handed down to me, and after I sat in his chair in [[Queen's Park (Toronto)
One estate that was of particular focus in this campaign was that of the late John Rudolphus Booth, who had died in 1925. Although succession duties of $4.28 million ($4280000.0 in 1927 is equivalent to about <calculated amount> in recent years in current terms) were paid in 1927, Hepburn subsequently claimed more in 1937 and had the Legislative Assembly of Ontario pass the necessary legislation to overcome the legal obstacles. Booth's heirs eventually paid another $3 million ($3000000.0 in 1939 is equivalent to about <calculated amount> in recent years in current terms) in 1939.
Hydro келісімшарттарын бұзу
Мемлекеттік шығыстарды қысқартуға бағытталған шаралардың аясында, 1935 жылғы Энергия комиссиясы туралы заң қабылданды, ол Онтарио гидроэлектр энергиясы комиссиясының 1926 және 1930 жылдар аралығында Квебектегі электр станцияларынан электр энергиясын жеткізу үшін жасасқан келісімшарттарын "жарамсыз және күшін жойылған" деп жариялап, оларды жойды. Бұл қадам Онтарионы уақытша әлемдік облигация нарығынан шеттетуге әкеп соқты. 1937 жылы Онтарио апелляциялық соты бұл заңды провинциядан тыс құқықтарға қарсы келетін заң ретінде мойындады (бірақ кейінгі сот шешімдері соттың өз шешімдерінде шектен шығып кеткен болуы мүмкін екенін көрсетеді). Көптеген мұндай келісімшарттар кейіннен төмендетілген көлемдермен және бағалармен қайтадан келісілді.