Бейсболда құрбандық соққысы

Кіріспе

Бейсболда, алаң ішіндегі аутқа қасақана соққы беру, мақсаты базадағы ойыншыларды жылжыту.

Бейсболда құрбандық соққысы (немесе құрбандық шалу) – бұл екі аутқа дейін, ойыншының қасақана түрде допты шалу арқылы, базадағы ойыншыға келесі базаға өтуге мүмкіндік беруі. Соққышы көбінесе аут болады, демек, белгілі бір дәрежеде құрбандыққа барады (ойынышының ниеті осы), бірақ кейде қателік немесе алаң қорғаушының таңдауы арқасында базаға жетеді. Мұндай жағдайда, егер ойыншылар базаларды жылжытса, қателік немесе алаң қорғаушының таңдауы емес, құрбандық соққысы ретінде есептеледі. Кейде соққышы бірінші базаға тасталғаннан кейін ғана қауіпсіз жете алады; мұндай жағдай құрбандық соққысы емес, бір ұру ретінде есептеледі. Сәтті құрбандық соққысы соққы ретіне саналмайды, ойыншының ұру орташа көрсеткішіне әсер етпейді және тақтаға шығу ретінде есептеледі. Құрбандық ұшырудан айырмашылығы, құрбандық соққысы ойыншының базаға шығу пайызын есептеуге кірмейді. Егер ресми бағалаушы соққышы базаға ұру үшін допты шалуға тырысқан деп саңса, және тек ойыншыларды жылжыту үшін емес, соққышыға соққы ретінде есептелінеді және құрбандық соққысы ретінде саналмайды. Белгіленген соққышы жоқ лигаларда құрбандық соққысын көбінесе жақсы соққышы емес, питчерлер жасайды. Менеджерлер питчердің соққысы аутпен аяқталуы мүмкін болса, олардың ойыншыларды жылжытуға мүмкіндік беретін жолмен шығуы мүмкін деп санайды. Бұл ойын сонымен қатар питчердің базаны айналу қажеттілігін жояды, демек, жарақат алу қаупін азайтады. Кейбір бастапқы соққышылар да ұқсас жағдайларда жиі соққы береді және құрбандыққа лайық болуы мүмкін, бірақ олар көбінесе өте білікті соққышылар және жылдам жүгірушілер болғандықтан, базаға және алдыңғы ойыншыларды жылжытуға тырысады. Үшінші базада ойыншы тұрғанда жасалатын құрбандық соққысы "сығу ойыны" деп аталады. Үшінші базадағы ойыншы үйге ұрлап алуға тырысқанда жасалатын құрбандық соққысы "өзіне-өзі сығу" деп аталады. Құрбандық соққысы құрбандық ұшырудан өзге болғанымен, екеуі де 1954 жылға дейін бір статистикалық санатка жатты. Есептеу кезінде құрбандық соққысы SH, S немесе кейде SAC арқылы белгіленеді.

In baseball, a sacrifice bunt (also called a sacrifice hit) is a batter's act of deliberately bunting the ball, before there are two outs, in a manner that allows a baserunner to advance to another base. The batter is almost always put out, and hence sacrificed (to a certain degree that is the intent of the batter), but sometimes reaches base on an error or fielder's choice. In that situation, if runners still advance bases, it is still scored a sacrifice bunt instead of the error or the fielder's choice. Sometimes the batter may safely reach base by simply outrunning the throw to first; this is not scored as a sacrifice bunt but rather a single. A successful sacrifice bunt does not count as an at bat, does not impact a player's batting average, and counts as a plate appearance. Unlike a sacrifice fly, a sacrifice bunt is not included in the calculation of the player's on base percentage. If the official scorer believes that the batter was attempting to bunt for a base hit and not solely to advance the runners, the batter is charged an at bat and is not credited with a sacrifice bunt. In leagues without a designated hitter, sacrifice bunts are most commonly attempted by pitchers, who are typically not productive hitters. Managers consider that if a pitcher's at bat will probably result in an out, they might as well go out in a way most likely to advance the runners. The play also obviates the need for the pitcher to run the base paths, and hence avoids the risk of injury. Some leadoff hitters also bunt frequently in similar situations and may be credited with a sacrifice, but as they are often highly skilled bunters and faster runners, they are often trying to get on base as well as advance runners. A sacrifice bunt attempted while a runner is on third is called a squeeze play. A sacrifice bunt attempted while a runner on third is attempting to steal home is called a suicide squeeze. Although a sacrifice bunt is not the same as a sacrifice fly, both fell under the same statistical category until 1954. In scoring, a sacrifice bunt may be denoted by SH, S, or, occasionally, SAC.

Сын

Традиционалистер жақсы стратегия ретінде жиі айтқанмен, құрбандық банделі қазіргі заманғы саберметрия тарапынан қатты сынға ұшырады. Қарапайым тілмен айтқанда, саберметрия мамандары жүгірушіні бір базаға жылдырудың пайдасы, команданың шектеулі және құнды 27 аутының біреуін жоғалтумен теңеседі деп санайды. Яғни, берілген аут – ысырап болған аут. Төмендегі статистика осы пікірді дәлелдейді. 1993–2010 жылдар аралығында, егер командада бірінші базада аут жоқ жүгіруші болса, олар иннинг соңына дейін орташа есеппен 0.941 ұпай жинаған. Ал егер командада екінші базада бір аутпен жүгіруші болса, бұл көрсеткіш 0.721 ұпайды құрады. Демек, егер ойыншы иннингті бастағанда жүріп кетсе, команда сол иннингте шамамен бір ұпай жинау мүмкіндігіне ие. Алайда, егер команда сәтті бандель жасап, жүгірушіні бір аутпен екінші базаға жылдырса, олардың ұпай жинау мүмкіндігі 23 пайызға төмендейді [(1 – 0.721/0.941) * 100%]. Жағдайды одан да қиындататын нәрсе – бандель жасаумен байланысты көптеген қиындықтар мен тәуекелдер. Базадағы жүгірушілердің жылдам болуы керек, әйтпесе қарсы команда оңай күшпен шығарып алуы мүмкін. Бас жаттықтыру ойыншыны алмастыруға тырысуы мүмкін, бірақ сонда оның қолындағы ойыншылардың саны азаяды (яғни, алмастыруға қолдаушы ойыншылардың саны кемиді). Сондай-ақ, бандель жасаушы ойыншы сапалы бандель жасауы керек. Яғни, бандель жоғары көтерілмей, қате соқпай және тікелей қарсы команда ойыншысына бармауы керек. Егер бәрі жақсы болса да, құрбандық банделі сәтті аяқталған жағдайда, команда жүгірушіні ұпайға жеткізу үшін соққы беруі керек, ал енді олардың үш емес, екі ауты қалады. 2004 жылы Baseball Prospectus басылымына жазған Джеймс Клик, питчерлерге мүмкіндік болғанда құрбандық банделін жасау қажет деген қорытындыға келді, ал көптеген позициялық ойыншылар екінші базада жүгіруші болғанда және кем дегенде бір ұпай жинау маңыздырақ болғанда (мысалы, тартысты ойынның соңғы иннингтерінде) құрбандық банделін жасауы керек. Басқа жағдайларда ол құрбандық банделі жасаудың командаға зиян келтіретінін анықтады.

Though touted as good strategy by traditionalists, the sacrifice bunt has received significant criticism by modern sabermetrics. Simply, sabermetricians argue that the value of moving a runner to another base is offset by the team's sacrificing one of its limited and valuable 27 outs. An out conceded is an out wasted, in other words. The following stats illustrate the argument. From 1993–2010, if a team had a runner on first base with no outs, on average it would score .941 runs from that point until the end of the inning. If a team had a runner on second base with one out, however, the average was .721 runs from that point forward. Thus, if a batter walks to lead off an inning, that team will, on average, score almost one run in the inning. On the other hand, that team decreases its run expectancy by 23 percent [(1 0.721/0.941) * 100%] if it successfully bunts and moves the runner to second with one out. Complicating affairs are the many difficulties and risks associated with bunting. The runner or runners on base must have speed, or the defense may get an easy force out. A manager could feasibly pinch run, but then his bench becomes smaller (that is, there are fewer substitute players available). The player at the plate must also lay down a quality bunt. That is, the player must lay down a bunt that does not pop up, go foul, or go straight to a fielder. Even if all goes well, if the sacrifice bunt is successful, the team must still get a hit to score the runner, and they now have 2 outs remaining instead of three. Writing for Baseball Prospectus in 2004, James Click concluded that pitchers should nearly always sacrifice bunt when the option is available to them, and that most position players should sacrifice bunt with a runner on second and no outs in situations where scoring at least one run is more important than maximizing run output (i. e. in the late innings of a close game). In all other situations, he found that sacrifice bunting hurts the sacrificing team more than it helps.