Арканзас штатының 32-ші губернаторы Гомер Мартин Адкинс

Кіріспе

32-ші Арканзас штатының губернаторы (1890–1964)

Гомер Мартин Адкинс (15 қазан 1890 – 26 ақпан 1964) – американдық кәсіпкер және демократ саясаткер, Арканзас штатының 32-ші губернаторы болған. Адкинс шебер сауда саясаткері және штаттардың құқықтарын қорғаушы, әлеуметтік консерватор ретінде еске алынады. Ол Арканзас штаты бірнеше ұлттық экономикалық және әлеуметтік тенденциялардан алшақтаған кезде губернатор болып қызмет еткен. Адкинс әкімшілігі Арканзастағы федералдық ықпалға қарсы күресті; Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде федералдық соғыс өндірісіне инвестицияларды тартуға сәттілікпен ұмтылып, жапон американдықтарының штаттағы федералдық қоныстандыруымен және Жоғарғы соттың азаматтық құқықтар жөніндегі шешімдерімен күресті. Адкинс әкімшілігі, бірнеше жағынан, Арканзаста және Оңтүстікте сегрегациялық губернаторлардың жылдарының алға басушысы болды; ең танымал Алабама губернаторы Джордж Уоллес. Бұрынғы Ку-клукс-клан мүшесі Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін афроамерикандықтардың қол жеткізген азаматтық құқықтарына қарсы күресті және Жоғарғы соттың Смит және Оллрайт ісі бойынша шешімінен кейін ақтардың басымдығын қалпына келтіру үшін конституциялық конвенцияны ұйымдастыруға тырысты. Оппозициясы тарапынан «Қасиетті Гомер» деп аталған Адкинстің әлеуметтік консервативтілігі орташа және прогрессивті саясаткерлерден, соның ішінде бұрынғы губернатор және қарсыласы Карл Э. Бейлиден, сондай-ақ Арканзас штатының Хот-Спрингс курортындағы құмар ойындарына қарсылар тарапынан күшті қарсылыққа ұшырады. Қызметтен кеткеннен кейін Адкинс штаттық саясатта ықпалды тұлға болып қала берді және кейінгі губернаторлар Сид Макмат пен Орвал Фабусқа көмектесті.

Балалық шағы, білімі және әскери қызметі

Ол Джексонвиллдің жанындағы Пуласки округінде Улисс пен Лоренна (Вуд) Адкинстердің отбасында дүниеге келді. 1907 жылы Литтл-Рок орта мектебін, ал 1909 жылы Драугон бизнес колледжін бітірді. Арканзас штатының фармацевтикалық кеңесі Адкинске 21 жасқа толуына дейінгі алты айдың ішінде дәріханада тәжірибе жинауға ерекше рұқсат берді. Адкинс 1915 жылы құқық тануды бастады, бірақ Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ армиясына қатарына қосылды. Кэмп-Борегардта ол болашақ әйелі Эстель Смитпен танысты; олар 1921 жылдың 21 желтоқсанында үйленді. Адкинс 1926 жылдың қаңтарынан бастап екі жылдық мерзімге сайланды, 1924 жылдың қарашасында қайта сайланды, бірақ 1926 жылдың қарашасындағы сайлауда жеңіске ие бола алмады. Пуласки округі сотында жұмыс істеген кезінде Адкинс алтыншы округ прокурорының орынбасары Карл Э. Бейлимен қарым-қатынаста болды, бұл Арканзас саясатына келесі ондаған жылдарға әсер ететін жанжалға әкелді. 1927 жылы ол жеке кәсіпкерлікке қайта оралып, 1933 жылға дейін Адкинс Уильямс өрттен сақтандыру компаниясында жұмыс істеді. Ол демократиялық саясатқа белсенді қатысты және 1929 жылдан 1933 жылға дейін Литтл-Рок қалалық кеңесінің құрамында болды.

Ішкі кірістер жөніндегі коллектор

Ол 1932 жылғы сайлауда Франклин Д. Рузвельт үшін үгіт жүргізді. Сол кездегі саяси қолдау көрсету жүйесі бойынша сенатор Джозеф Т. Робинсон Арканзастағы қолдаушыларын штат бойынша лауазымдармен марапаттауға жауапты болды. Бірақ 1933 жылдың шілдесінде ол Арканзастағы ішкі кірістерді жинаушы болып тағайындалды. Адкинс салық төлеушілерді ұлттық деңгейде белгіленген жаңа салықтар мен алымдар туралы хабардар етуге, сондай-ақ салықтарды жинауды жүзеге асыруға және төленбеген салықтар үшін айыппұлдар салуға жауапты болды. Франклин Д. Рузвельт президенттігінің алғашқы 100 күнінде «Жаңа саясат» агенттіктері көбейгенде, бизнес пен жеке тұлғалар өсіп келе жатқан федералды бюрократияны басқару үшін көбірек көмекке мұқтаж болды. 1934 жылы Адкинс штаттың ауылдық аймандарына саяхаттап, мақта тазартушыларға әсер ететін жаңа шараны талқылады. Ол «Лайонс клуб» және «Ротари клуб» сияқты жергілікті қоғамдық ұйымдармен, сондай-ақ бизнес топтарымен федералды салық жүйесінің өзгеруі туралы сөйлесіп, халық пен жергілікті ықпалды тұлғалармен кездесулер өткізді. Әлеуметтік қамсыздандыру заңының ережелерін қаржыландыру үшін «Федералды сақтандыру жарналары туралы заң» (FICA) бойынша АҚШ-тың алғашқы жалақы салығын енгізу Арканзаста және бүкіл елде жұмыс берушілерге қиындықтар тудырды. Бастапқы жылдарда көптеген бұзушылықтар тіркелді және Адкинс пен оның қызметкерлерінен көмек қажет болды. Адкинс IRS лауазымында жүргізген штат бойынша сапарлары мен кездесулері оған штаттық деңгейде күшті қолдау базасын құруға мүмкіндік берді. Арканзастың көп жылдық сенаторы Джо Т. Робинсон 1937 жылдың 14 шілдесінде қайтыс болды, бұл штат саясатында үлкен олқылық тудырды және оның мерзімінің қалған 5,5 жылын толтыру үшін арнайы сайлау өтті. Адкинс бұл арнайы сайлауға қатысуы мүмкін кандидаттардың бірі ретінде талқыланды. Демократиялық комитет 1936 жылғы Арканзас губернаторы сайлауында жеңіске жеткен губернатор Карл Э. Бейлиді таңдады, бұл Бейлидің арнайы сайлауда жеңіске жетуіне көз жеткізді. Кейіннен Адкинске қарсы күштер штаттық деңгейдегі жалпыға бірдей праймеризді өткізуге (яғни Бейлидің тағайындалуына қарсы) қолдаухаттарды таратуға бұйрық бергені үшін айыптаулар тағылды. Демократиялық партияның ішкі сайлауында жеңіліске ұшырағаннан кейін, Бейлиге қарсы күштер тобы Адкинсті Бейлиге қарсы тәуелсіз кандидат ретінде сайлауға көндіруге тырысты. Ақырында Робинсонның тағы бір досы Джон Э. Миллер Бейлиден тәуелсіз сайлауда жеңіске жетті. Адкинс сонымен қатар 1938 жылғы АҚШ Сенаты сайлауы алдында сенатор Хэтти Каравейді Джон Л. Макклелланнан жоғары қою үшін белсенді түрде үгіт жүргізді. Кейіннен Макклеллан Қаржы министрлігінен Адкинстің сайлаудағы әрекеттерін тергеуді сұрады, бірақ Генри Моргентау аға оны ақтады. Алайда, Сенаттың сайлау науқанына жұмсалған шығындар жөніндегі арнайы комитеті Моргентаумен келіспей, көптеген айыптауларды растады, бірақ «мұндай тәжірибелер бұрын да жиі кездесетін» деген шешім шығарды. Адкинс: «Мен қоғамдық істерге қызығушылық танытамын және осылай болып қала беремін. Мен сенатор Каравейді, марқұм сенатор Робинсонды және сенатор Миллерді қолдағандай адалдықпен және шын жүректен қолдадым, және осылай істеу арқылы адал достардың әдеттегі іс-әрекеттерін қайталадым». 1939 жылы Адкинстің жылдық федералды жалақысы 6200 долларды құрады. Салық жинау жұмысы оны штаттың түкпір-түкпіріне алып жүрді. Адкинс Робинсонның «федералдық құрылым» фракциясының қалған бөлігін штат саясатында басқаруды жалғастырды, Арканзастағы WPA, Дайс колониясы және штаттың тас жолдарының қарызын қайта қаржыландыру мәселелері бойынша Бейлимен күресті.

He campaigned for Franklin D. Roosevelt in the 1932 election. Under the system of political patronage underway at the time, Senator Joseph T. Robinson was responsible for rewarding supporters with statewide positions in Arkansas. Instead appointed as collector for internal revenue in Arkansas in July 1933, Adkins was responsible for educating taxpayers about new taxes and levies ordered at the national level, as well as implementing the collection and enforcing penalties for unpaid taxes. As the New Deal agencies multiplied under the first 100 days of Franklin D. Roosevelt's presidency, businesses and individuals required more guidance to navigate the growing federal bureaucracy. In 1934, Adkins traveled the agricultural parts of the state discussing a new measure impacting cotton ginners. He spoke to local civic groups like Lions Club and Rotary Club and business groups about the changing federal tax system, and held meetings with the public and local potentates. Implementation of the United States' first payroll tax under the Federal Insurance Contributions Act tax (FICA) to fund the provisions of the Social Security Act presented challenges to employers in Arkansas, and across the country. Early years were marked by large numbers of delinquencies, and guidance from Adkins and staff. The statewide travel and meetings Adkins conducted in his IRS position allowed Adkins to build a strong statewide base of support. Arkansas' longtime Senator Joe T. Robinson died on July 14, 1937, creating a large void in state politics and a special election to fill the remaining 5 1/2 years of his term. Adkins was mentioned as a possible entrant into the special election. The key Democratic committee selected governor Carl E. Bailey, who had just recently won the 1936 Arkansas gubernatorial election, in lieu of hosting a Democratic primary, almost assuring Bailey's victory in the special election. Allegations were later made against Adkins for ordering his staff to circulate petitions in favor of a state wide primary (i. e., against appointment of Bailey). Having lost the Democratic nomination fight, a group of anti Bailey forces tried to convince Adkins to run against Bailey as an independent. Ultimately, John E. Miller, another friend of Robinson's, won election as an independent over Bailey. Adkins also vigorously campaigned for Senator Hattie Caraway over Representative John L. McClellan for the Democratic nomination ahead of the 1938 United States Senate election in Arkansas. McClellan later requested the Treasury Department investigate Adkins' efforts in the election, but was ultimately cleared by Henry Morgenthau Jr. However, the Senate Special Committee on Campaign Expenditures disagreed with Morgenthau, sustaining many of the charges but ruling "such practices have been common in the past". Adkins responded, "I am and shall continue to be interested in public affairs. I supported Senator Caraway loyally and wholeheartedly as I did the late Senator Robinson and Senator Miller, and in doing so did no more than has been the custom of loyal friends as long as one can remember." In 1939, Adkins' annual federal salary made news as $6,200 ($ in today's dollars). His tax collection duties continued to take him across the state. Adkins continued to lead the remainder of Robinson's "federal establishment" faction in state politics, battling Bailey over the WPA in Arkansas, Dyess Colomy, and a refinancing of the state's highway debt.

Әкім

1940 жылдың басында Адкинс 1940 жылғы Арканзас штатының губернаторлық сайлауына түсу ниетін жариялау алдында Арканзас штатының федералдық делегациясымен кеңесу үшін Вашингтон қаласына сапар шекті. Оралған соң Адкинс губернаторлық лауазымға үміттену үшін коллекторлық қызметінен қанағаттанды. Адкинске штат басқаруын тапсыруды қаламаған Бейли Арканзас штатының дәстүрін бұзып, үшінші мерзімге кандидат болуға бел буды, осылайша 1940 жылғы Арканзас штатының губернаторлық сайлауында Арканзас штатының қарама-қарсы демократиялық фракцияларының басшылары арасында тікелей бәсеке ұйымдастырылды. 1940 жылғы жалпы сайлауда Адкинс республикашыл Харли С. Стампты, Штутгарт қаласының мэрі және Арканзас қалалық лигасының жетекшісін 91,8 пайызға 8,2 пайызбен жеңді. Сайлау наурызында Стамп Франклин Д. Рузвельттің Жұмыс жөніндегі басқармасының қызметкерлеріне төленген жалақының жеткіліксіздігін мәлімдеді. Адкинс 1942 жылғы жалпы сайлауда екінші мерзімге қайта сайланды, қарсы кандидат болған жоқ. Адкинс методист шіркеуінің жексенбілік мектебінің мұғалімі және шіркеу қызметкері ретіндегі өзінің тәжірибесіне сүйене отырып, сайлаушылардың қолдауын күшті етуге тырысты. Оның қарсыластары оны көбінесе «Қасиетті Гомер» деп атады. Ол реформалар жасау және контрабанданы тоқтату платформасымен үгіт жүргізді. Бірінші мерзімінде Адкинс 1941 жылы Джон Браун университеті мен Боб Джонс университетінен құрметті заң ғылымдарының докторы атағын алды. Екеуі де консервативті мәдени және діни көзқарастарымен танымал жеке христиан университеттері. Адкинс басқарған кезеңде штаттың қазынасындағы артық қаржы екі есеге өсті. Оның басқаруы автомобиль жолдарының құрылысын және қаржыландыруын, электрлендіруді және жұмысшылардың өтемақысын дамытуға бағытталды. Екінші мерзімінде Адкинс Арканзас штатында жапондықтардың жер иеленуіне тыйым салатын заңға қол қойды. Жаңа мүмкіндіктерді іздеген ол 1944 жылы АҚШ Сенатына үміткерліктен жеңіліске ұшырады. Ол сенатор Хэтти Каравейге және Фейетвилл қаласынан АҚШ өкілі Дж. Уильям Фулбрайтқа қарсы күресті. Миссис Каравей үшінші орынды иеленді, ал Фулбрайт кейіннен демократиялық сайлаудың екінші турында Адкинсті жеңді. Фулбрайт республикашыл Виктор Уэйдті 85,1 пайызға 14,9 пайызбен жеңіп, Сенаттағы орынды иеленді. 1948 жылы Адкинс Арканзас штатының жұмыспен қамтуды қамтамасыз ету бөлімінің басшысы болып тағайындалды, бұл бөлім жұмыссыздыққа байланысты жұмысшыларға көмек көрсетуге жауапты болды. 1956 жылы ол Литтл-Рок қаласында жаңалықтарды жариялау агенттігін құрды.

In early 1940, Adkins traveled to Washington D. C. to confer with the Arkansas federal delegation ahead of announcing a bid in the 1940 Arkansas gubernatorial election. Upon returning, Adkins resigned his collectorship to seek the governor's office. Loathing the idea of turning the statehouse over to Adkins, Bailey decided to break Arkansas tradition and seek a third term, setting up a direct showdown between the leaders of Arkansas's warring Democratic factions in the 1940 Arkansas gubernatorial election. In the 1940 general election, Adkins defeated the Republican Harley C. Stump, the mayor of Stuttgart and a leader of the Arkansas Municipal League, 91.8 to 8.2 percent. In that campaign Stump claimed the employees of Franklin D. Roosevelt's Works Progress Administration were underpaid. Adkins was unopposed in the 1942 general election for his second term. Adkins sought to build a voting base based on his background as a Methodist Sunday school teacher and church employee. His detractors often referred to him as "Holy Homer." He campaigned on a platform of reform and ending the practice of bootlegging. In his first term, Adkins was awarded honorary Doctor of Laws degrees from both John Brown University and Bob Jones University in 1941. Both are private Christian universities known for conservative cultural and religious positions. The Adkins administration presided over a doubling of the surplus in the state's treasury. His administration focused on highway construction and financing, electrification, and worker's compensation. In his second term, Adkins signed into law a bill that would prevent anyone of Japanese descent from owning land in Arkansas. Looking for a new challenge, he was defeated in 1944 in a bid for the U. S. Senate. He opposed Senator Hattie Caraway and the freshman U. S. Representative J. William Fulbright of Fayetteville. Mrs. Caraway finished third, with Fulbright later winning the Democratic runoff against Adkins. Fulbright then claimed the Senate seat when he defeated the Republican Victor Wade of Batesville, 85.1 to 14.9 percent. In 1948, Adkins was appointed administrator of the Arkansas Employment Security Division, the agency responsible for worker's unemployment insurance. In 1956, he established a public relations firm in Little Rock.

Өлім және мұра

Адкинс 1964 жылы Арканзас штатының Малверн қаласында қайтыс болды. Ол Литтл-Рок қаласындағы Розелаун еске алу паркі зиратында жерленген.