Ричард Ролинсон: Англиялық антикварий және дін қызметкері

Кіріспе

Ағылшын антикварі және дін қызметкері (1690–1755)

Ричард Роулинсон (3 қаңтар 1690 – 6 сәуір 1755) – ағылшын дін қызметкері және кітаптар мен қолжазбаларды жинаумен айналысқан антиквари, оларды Оксфорд университетінің Бодлеян кітапханасына мұра етіп қалдырды.

Өмір

Ричард Роулинсон – 1705–1706 жылдары Лондон қаласының лорд-мэрі болған сэр Томас Роулинсонның (1647–1708) кіші ұлы және 1734 жылы Ричард Шығыс мүліктерінің көп бөлігін сатып алған Оңтүстік теңіз компаниясында өзін-өзі қиратқан библиофил Томас Роулинсонның (1681–1725) ағасы болды. Ол Санкт-Пол мектебінде, Итон колледжінде және Оксфордтың Сент-Джон колледжінде білім алған. 1714 жылы ол Ньютонның ұсынуымен Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды. Роулинсон якобит болған және өмір бойы қуғындағы Стюарт әулетіне берік қолдау көрсетті. 1716 жылы ол Англия шіркеуінде диаккон, содан кейін священник болып тағайындалды (қараңыз: Ант бермейтін жарылыс), рәсімді ант бермейтін Усагер епискобы Джереми Коллиер орындады. 1728 жылы Роулинсон епископтар Ганди, Блэкборн және Доутилермен ант бермейтін шіркеуде епископқа бекітілді. Блэкборнның 1741 жылы қайтыс болуымен ол Лондонның аға епископы болды және 1740-жылдардың ортасына дейін қауымды сақтап келді. Ол әсіресе ант бермейтіндердің тарихын және мұрағаттарын жинаумен айналысты, бірақ кейіннен Роберт ГордондыConsecration арқылы мұрагерлікті жалғастыруда әріптестерімен дауласты. Роулинсон Англияда және Еуропа құрлығында саяхаттап, онда бірнеше жыл өткізіп, кітаптардың, қолжазбалардың, суреттердің және монеталар мен қызықты заттардың алуан түрлі коллекцияларын жасады, оның кітаптары үш кітапхананы құрады: ағылшын, шетелдік және классикалық. Роулинсон антиквар Томас Хирннің досы болды және көптеген жазбаларының арасында Антони Вудтың өмірбаянын жариялады. Өмірінің соңында Роулинсон Корольдік қоғаммен де, Антикварлар қоғамымен де келіспеушілікке түсті. Ол мұралық қорларынан Антикварлар қоғамын алып тастап, коллекцияларын Бодлея мұражайына беруді бастады. Оның коллекциясында Вирджиния штатының Вильямсбург қаласындағы құрылыстарды бейнелейтін Бодлея тақташасы деп аталатын мыс тақташасы болды. 175 томдық альманахтар жиынтығы, 1607 жылдан 1747 жылға дейінгі мерзімді қамтиды, 1752–55 жылдары жеткізілді. Өлгеннен кейін Роулинсон кітапханаға 5205 томдық қолжазбаны қалдырды, олардың ішінде көптеген сирек кездесетін жарнамалық парақтар және басқа да басылған эфемерлер, оның қызықты заттары және Оксфорд университетінде англосаксон профессоры лауазымын құрған басқа да мүліктер бар. Англосаксон профессоры лауазымына алғаш рет 1795 жылы тағайындалды. Ол сондай-ақ Оксфордтың Сент-Джон колледжіне де демеушілік жасады. Ол Лондонның Ислингтон қаласында қайтыс болды. Ричард Роулинсон Оксфордтың Сент-Джон колледжінде жерленген, оның қолында жазаға кесілген якобит Кристофер Лейердің бас сүйегі бар деген әңгіме бар. Солтүстік Оксфордтағы Роулинсон көшесі оның құрметіне аталған.

Richard Rawlinson was a younger son of Sir Thomas Rawlinson (1647–1708), Lord Mayor of the City of London in 1705–6, and a brother of Thomas Rawlinson (1681–1725), the bibliophile who ruined himself in the South Sea Company, at whose sale in 1734 Richard bought many of the Orientalia. He was educated at St Paul's School, at Eton College, and at St John's College, Oxford. In 1714, he was elected a Fellow of the Royal Society, where he was inducted by Newton. Rawlinson was a Jacobite and maintained a strong support for the exiled Stuart royal family throughout his life. In 1716 was ordained as a deacon and then priest in the nonjuring Church of England (see Nonjuring schism), the ceremony being performed by the non juring Usager bishop, Jeremy Collier. Rawlinson was, in 1728, consecrated as a bishop in the nonjuring church by Bishops Gandy, Blackbourne and Doughty. On Blackbourne's death in 1741 he became the senior nonjuring bishop in London, and still maintained a congregation into the mid 1740s. He was particularly concerned with collecting the history and archives of the nonjurors, but later squabbled with his fellow bishops in continuing the succession with the consecration of Robert Gordon. Rawlinson travelled in England and on the continent of Europe, where he passed several years, making very diverse collections of books, manuscripts, pictures and curiosities of manuscripts, coins and curiosities, his books alone forming three libraries, English, foreign and Classical. Rawlinson was a friend of the antiquarian Thomas Hearne and, among his voluminous writings, published a Life of the antiquary Anthony Wood. Towards the end of his life, Rawlinson quarrelled with both the Royal Society and the Society of Antiquaries. Cutting the Society of Antiquaries from his bequests, he began transferring his collections to the Bodleian. Among his collection was a copperplate known as the Bodleian Plate depicting structures in Williamsburg, Virginia. A series of almanacs in 175 volumes, ranging in date from 1607 to 1747 arrived in 1752–55. At his death, Rawlinson left to the Library 5,205 manuscripts bound in volumes that include many rare broadsides and other printed ephemera, his curiosities, and some other property that endowed a professorship of Anglo Saxon at Oxford University. The Rawlinsonian Professor of Anglo Saxon was first appointed in 1795. He was also a benefactor to St John's College, Oxford. He died at Islington, London. Richard Rawlinson is buried at St John's College, Oxford, allegedly holding the skull of Christopher Layer, an executed Jacobite. Rawlinson Road in North Oxford is named after him.