Израиль саясатындағы "Шинуи" партиясы: тарихы, құрамы, сайлау нәтижелері, либералды көзқарастары мен ыдырауы туралы толық ақпарат. Израиль, саясат, партия.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
халахикалық принцип
the halakhic principle
Шинуи (өзгеріс) – Израильдегі сионистік, зайырлы және дін қызметкерлеріне қарсы еркін нарықтық либералдық партия және саяси қозғалыс. Партия екі рет Кнессетте үшінші орынға ие болды, бірақ екі рет те жарылып, тарап кетті; 1977 жылы партия «Демократиялық өзгерістер қозғалысы» аясында 15 орын жеңіп алды, бірақ 1978 жылы одақ бөлініп, келесі сайлауда Шинуидің орындары екіге дейін азайды. 2003 жылы партия өз күшімен 15 орын жеңіп алды, бірақ үш жылдан кейін көптеген депутаттары жаңа партиялар құру үшін кеткеннен кейін оларды жоғалтты. Партия 2009 жылға дейін Либералды Интернационалдың мүшесі болды. 30 жыл бойы Израильде экономикалық либерализм мен секуляризмді қолдағанмен, «Кадима» партиясының құрылуы Шинуидің табиғи сайлаушыларын тартып алды, ал 2006 жылдың қаңтарында партия шағын фракцияларға бөлінді, олардың ешқайсысы Кнессетке өту үшін қажетті 2% шегін басып өте алмады.
Shinui (, lit. Change) was a Zionist, secular, and anti clerical free market liberal party and political movement in Israel. The party twice became the third largest in the Knesset, but both occasions were followed by a split and collapse; in 1977, the party won 15 seats as part of the Democratic Movement for Change, but the alliance split in 1978, and Shinui was reduced to two seats at the next elections. In 2003, the party won 15 seats alone, but lost them all three years later after most of its MKs left to form new parties. The party was a member of Liberal International until 2009. Though it had been the standard bearer of economic liberalism and secularism in Israel for 30 years, the formation of Kadima robbed Shinui of its natural constituency, and in January 2006 the party split into small factions, none of which managed to overcome the 2% threshold needed to enter the Knesset.
1970 жылдар
Израиль дамушы елден экономикалық жағынан өркендеген елге айналған кезде, жоғары білімді орта тап қалыптасты, оның тарихи саяси бағыты Еңбек сионизміне тікелей байланысты болды. Осы израильдіктердің көпшілігі бірігіп, "Шинуи" партиясын құрды. "Шинуи" 1974 жылы Израиль қоғамын дүр сілкіндірген 1973 жылғы араб-израильдік Йом Кипур соғысынан кейін кәсіпкерлер мен ғалымдар тарапынан құрылды. 1977 жылғы сайлауға дейін ол бірнеше шағын либералдық партиялармен одақ құрды. Алғашқыда партия "Демократтар – Шинуи" деп аталды, бірақ жақын арада "Демократиялық өзгеріс қозғалысы" болып өзгертілді және Израильдегі көптеген партиялар сияқты, оның аббревиатурасы – Dash арқылы танылды. Жаңа партия көпшіліктің қызығушылығын оятты, құрылғаннан кейін бірнеше апта ішінде 37 000-нан астам адам мүшелікке тіркелді. Бұған қоса, партия демократиялық беделін көрсету және жемқорлыққа жол бермеу мақсатында сайлау тізімін іріктеу үшін алғашқы сайлауды енгізді. Бұрын Израильде партиялық тізімдер партия комитеттерімен бекітілсе, 1970 жылдардың соңынан бастап Израильдегі көптеген партиялар (Шас және Біріккен Тора Иудаизмі, сондай-ақ Еш Атид, Хосен, Телем және Кулану сияқты орталық партияларды қоспағанда) Dash-тің үлгісімен праймериз жүйесін қабылдады. Жаңа партия 15 мандат жеңіп алды, бұл 1961 жылғы сайлаудан бері үшінші партияның ең жақсы нәтижесі болды. Осылайша, партия Менахем Бегиннің "Ликуд" партиясы мен 51 мандаттан 32-ге дейін азайған "Біріккен партиядан" кейін үшінші ірі партияға айналды. Алайда Бегин Шломцион (Ариэль Шаронның партиясы), Ұлттық діни партия және "Агудат Исраэль" партияларымен 61 мандаттық оңшыл коалиция құра алды. "Даш" 1977 жылдың қараша айында, Кнессет сессиясы басталғалы бес ай өткен соң коалицияға шақырылды. Партия бірнеше министрлік портфельді иеленді: Мейір Амит Көлік және байланыс министрі, Шмуэль Тамир Әділет министрі, ал Игаэль Ядин Премьер-министрдің орынбасары болып тағайындалды. Алайда "Даш" үкіметте басымдыққа ие болмағандықтан, оның рөліне қатысты ішкі даулар туды. Одақ ыдырады және 1978 жылдың 14 қыркүйегінде үш топқа бөлінді: жеті депутат "Өзгеріс және бастама" қозғалысын құрып, кейіннен оны "Шинуи" деп атады, тағы жеті депутат "Демократиялық қозғалысты" құрды, ал Ассаф Ягури "Я'ад" партиясын құрды. "Шинуи" (Амитпен бірге) және "Я'ад" коалициядан шықты, ал Тамир мен Ядин кірген "Демократиялық қозғалыс" үкіметте қалды. Екі "Шинуи" депутаты "Біріккен партияға" өтіп кетті, нәтижесінде 1981 жылы партияда бес мандат қалды.
As Israel made its transition from a developing nation into an economically prosperous one, a highly educated middle class emerged, tracing its historical political orientation to Labor Zionism. Many of these Israelis banded together to form Shinui. Shinui was established by business people and academics in 1974, following the 1973 Arab–Israeli Yom Kippur War, which shook the Israeli public. Prior to the 1977 elections, it formed an alliance with several other small liberal parties. Initially, the party was called Democrats–Shinui, but was soon changed to the Democratic Movement for Change, and, as with many parties in Israel, became popularly known by its acronym, Dash. The new party caught the public's imagination, with over 37,000 people signing up as members within a few weeks of its foundation. It also pioneered the use of primaries to choose its electoral list, something that was intended to show its democratic credentials and prevent cronyism. Previously, in Israel, party lists had been decided upon by the parties' committees, but since the late 1970s, many parties in Israel (excluding the ultra Orthodox parties Shas and United Torah Judaism, and the centrist parties like Yesh Atid, Hosen, Telem, and Kulanu) have followed Dash's lead and adopted the primaries system. The new party won 15 seats, the best performance by the third party since the 1961 elections. This made it the third largest party after Menachem Begin's Likud and the Alignment, which had shrunk from 51 to 32 seats. However, Begin was still able to form a narrow 61 seat right wing coalition with Shlomtzion (Ariel Sharon's party), the National Religious Party, and Agudat Israel. Dash were invited into the coalition in November 1977, five months after the Knesset term had started. The party picked up several ministerial portfolios: Meir Amit was made Minister of Transportation and Minister of Communications, Shmuel Tamir became Minister of Justice, and Yigael Yadin was named as Deputy Prime Minister. However, the fact that Dash did not control the balance of power led to internal disagreements over its role. The alliance began to disintegrate, finally splitting in three on 14 September 1978, with seven MKs breaking away to from the Movement for Change and Initiative, which was later renamed Shinui, another seven founding the Democratic Movement, and Assaf Yaguri creating Ya'ad. Shinui (including Amit) and Ya'ad left the coalition, whilst the Democratic Movement, which included Tamir and Yadin, remained in the government. Two Shinui MKs defected to the Alignment, leaving the party with five seats in 1981.
1980 жылдар
1981 жылғы сайлауда партия екі орынға дейін қысқарды. 1984 жылы олар үш орын жеңіп алды және ұлттық бірлік үкіметіне қосылуға шақырылды, бірақ 1987 жылғы 26 мамырда коалициядан шықты. Партия «Альянс»тан депутат алса да, Мордехай Виршюбскиді «Рац» партиясына жоғалтты. Партия кейбір кезеңдерде «Шинуи» – Орталық партиясы деп аталды. 1985 жылы Либералды Интернационал «Шинуиді» Либералды партияның орнына мүшелікке қабылдауды қарастырды. Либералды партия «Ликуд» блогында «Герутпен» одақ құрған кезде, «Шинуи» оңшыл болды және Еңбек альянсымен одақтасты. 1986 жылы Либералды Интернационалға мүше болып қосылды, бірақ екі орынға дейін қысқарды. Партия «Альянс»тан бір депутат алса да, «Рац» партиясына тағы бір депутатты жоғалтты. 1992 жылы «Рац» және «Мапам» партияларымен бірігіп, солшыл «Мерец» альянсын құрды. 1992 жылғы сайлауда «Мерец» 12 орын жеңіп алды және Ицхак Рабин басқаратын Еңбек үкіметіндегі маңызды коалициялық серігі болды. 1996 жылы үш партия бірігіп, біріккен «Мерец» партиясын құру туралы шешім қабылдады. «Шинуи» лидері Амнон Рубинштейн бірігуді қолдаса да, партия мүшелерінің көпшілігі «Мерец» партиясының солшыл социал-демократиялық бағытынан алшақтауға тырысты. 1996 жылғы сайлауда «Мерец» жеңіп алған тоғыз депутаттың екеуі 1997 жылы Авраам Пораз басшылығымен «Шинуи» партиясын тәуелсіз партия ретінде қайта құру үшін бөлініп шықты. 1999 жылғы сайлауға дейін, партияның 11 жылдан бері алғашқы тәуелсіз сайлауында, Пораз партияны орта таптың өкілі ретінде көрсетуге тырысты және экономикаға мемлекеттік араласуды және салық жүктемесін азайтуға баса назар аударды. Алайда, бұл тәсіл партияға жаңа сайлаушылар әкелмеді, және сауалнамалар «Шинуидің» сайлау бағажынан өте алмайтынын болжады. Осы арада Авраам Пораздың көзқарастары мен саяси қызметі, оның «Мерецтің» солшыл ұстанымдарынан алшақтауы және екеуінің арасындағы байланыстың жоқтығы, діни мәжбүрлеуге қарсы өткір сөздерімен танылған тележұлдыз Томми Лапидтің қолдауын жеңіп алды. Соңғы минуттағы келіссөздердің нәтижесінде партия өзінің атын «Шинуи» – Лаиктер қозғалысы деп өзгертті және Лапид пен оның жақтастарына «Шинуи» тізіміндегі ең көп дауыс жинайтын орындарды бұрынғы «Шинуи» мүшелерінің есебінен берді. Мысалы, сол кезде партия мүшесі болмаған Лапидтің өзіне дәстүрлі түрде партия лидеріне берілетін тізімдегі бірінші орын берілді, ал Пораз («Шинуидің» ресми партия лидері болып қала берді) екінші орынға түсірілді. Сайлауда «Шинуи» 6 орын жеңіп алды және «Шас» және «Біріккен Тора Иудаизмі» сияқты ультра-православ партиялары бар кез келген коалицияға қосылудан бас тартатынын мәлімдеді. 1999 жылғы сайлаудағы осы сәттіліктің нәтижесінде Лапид пен оның өкілдері ресми түрде «Шинуи» партиясына қосылды, партия басшылығы Пораздан Лапидке өтті.
In the 1981 elections, the party was reduced to two seats. In 1984, they won three seats, and were invited to join the national unity government, but pulled out of the coalition on 26 May 1987. Although the party gained an MK from the Alignment, it lost Mordechai Virshubski to Ratz. The party was renamed Shinui – The Center Party during certain periods. By 1985, Liberal International was considering admitting Shinui as a member in place of the Liberal Party. While the Liberal Party had formed an alliance with Herut in the Likud bloc, Shinui was dovish and allied with the Labor Alignment. Shinui joined Liberal International as a member in 1986. and was reduced to two seats. Although the party gained an MK from the Alignment, they lost another to Ratz. However, in 1992, it joined with Ratz and Mapam to form the leftist alliance, Meretz. Meretz won 12 seats in the 1992 elections, and was Yitzhak Rabin's major coalition partners in his Labor led government. In 1996, the three parties decided to officially merge to form a united Meretz party. Although Shinui leader Amnon Rubinstein supported the merger, most party members sought to distance themselves from the leftist social democratic elements in Meretz. Two MKs (out of the nine Meretz won in the 1996 elections) broke away to re establish Shinui as an independent party in 1997 under the leadership of Avraham Poraz. In the run up to the 1999 elections, the party's first independent electoral contest in 11 years, Poraz tried to brand the party as a representative of the middle class, and focused on reducing government intervention in the economy and tax burdens. However, this approach did not yield the party any new voters, and opinion polls predicted that Shinui would not make it past the threshold. Meanwhile, Avraham Poraz's views and political activities, combined with his distance from Meretz's leftist stances and lack of public association between the two, won the support of TV celebrity Tommy Lapid, who was known for his fierce rhetoric against religious coercion. As a result of last minute negotiations between the two, the party changed its name to Shinui – the Secular Movement, and reserved the most electable positions on the Shinui list to Lapid and his associates at the expense of established Shinui members. For example, Lapid himself, who was not a party member at the time, was given the first place on the list, traditionally reserved to the party leader, while Poraz (who remained Shinui's formal party leader) was relegated to second place. In the elections, Shinui won 6 seats, and announced its refusal to join any coalition that includes the ultra Orthodox parties Shas and United Torah Judaism. As a result of this relative success in the 1999 elections, Lapid and his representatives formally joined the Shinui party, with the party leadership passing from Poraz to Lapid.
2000 жылдар
2003 жылғы сайлауда партия 15 орын жеңіп алып, Кнессетте үшінші ірі фракция болды. Ариэль Шарон партияны зайырлы коалиция құруға шақырды, нәтижесінде Шинуи бірнеше маңызды министрлік лауазымдарға ие болды, оның ішінде діни-әдептік мәселелердегі күресте маңызды рөл атқаратын Ішкі істер министрлігі де бар. Партия келіссөздер арқылы Дін істері министрлігін жабуға қол жеткізді. Шинуи қауіпсіздік мәселелері бойынша орталықшыл бағыт ұстанғанын мәлімдеді.
In the 2003 elections, the party won 15 seats, making it the third largest in the Knesset. Ariel Sharon invited the party to form a secular coalition, with Shinui taking several key ministerial positions, including the Internal Affairs ministry, a key position in the secular religious struggle. The party used its bargaining power to close down the Religious Affairs ministry. Shinui presented itself as centrist on security issues.
Парицкий ісі
2004 жылдың шілдесінде Аяла Хассон Шинуи партиясының депутаты және инфрақұрылым министрі Йосеф Парицкиге қатысты бір таспалық жазбаны жария етті. Таспадан Парицкидің жеке тергеушіге өзінің Шинуи партиясынан әріптесі Авраам Пораздың қызметін тергеп беруді сұрағаны естілді. Жеке тергеушіге Израильдің Электр компаниясы (IPC) жұмысшылар кәсіби одағы төлеген болуы мүмкін, олар Пораз ұсынған заң жобасын қабылдамауға тырысты, себебі бұл заң жобасы IPC жұмысшыларының қазіргіде иеленіп отырған көптеген жеңілдіктерінен айыруға бағытталған еді. Жауап ретінде Шинуи Парицкиді жария түрде сынап, айыптады, премьер-министр Ариэль Шароннан Парицкиді үкіметтен босатуды талап етті, сондай-ақ Парицкиді Кнессеттен отставкаға кететін және Шинуи партиясынан шығатын болуын сұрады. Парицки бас тартты және өзіне қарсы жасалған қастандыққа Шинуиді және басқа да күштерді кінәлады; ол ақырында өзінің «Тцалаш» партиясын құрды. Қылмыстық тергеу қандай да бір айыптаусыз немесе одан әрі сот процесінсіз аяқталды.
In July 2004, a tape recording of Shinui MK and Minister of Infrastructure Yosef Paritzki was exposed by Ayala Hasson. In the tape, Paritzki was heard to ask a private investigator to investigate the actions of his Shinui colleague Avraham Poraz. The private investigator was probably paid by the workers' union of Israel's Power Company (IPC), which wanted to prevent a law bill by Poraz denying the IPC workers many privileges they currently hold. In response, Shinui publicly denounced and condemned Paritzki, and asked Prime Minister Ariel Sharon to fire Paritzki from the cabinet, and called on Paritzki to resign from the Knesset and leave Shinui. Paritzki refused, and blamed Shinui and other factors in a plot against him; he eventually formed his own party, Tzalash. A criminal investigation was ended without any indictment or any further legal proceedings.
Діни партиялар коалицияға қосылды
2004 жылдың тамызында Шарон өзінің келісімшарттан шығу жоспарын қолдау үшін қажетті үкіметтік көпшілікті жоғалтқаннан кейін бірнеше басқа партиялармен коалициялық келіссөздерді бастады. Ол Ликуд-Еңбек-Шинуи "дінсіздік бірлігі" үкіметін құруды артық көрсе де, бұған Ликуд депутаттары кедергі келтірді. Содан кейін Шарон Шас және Біріккен Тора Иудаизмімен (БТИ) келіссөздер жүргізді. Шинуи екі партияның бірімен де коалиция құрмауға серт бергенімен, Шаронның күшті қысымы мен келісімшарттан шығу жоспарының іске аспауына кінәлі болудан сақтану үшін Лапид сертін қайтарып алып, егер БТИ үкіметтің қағидаларына келіссе, коалицияға қосылуға келісті.
In August 2004, Sharon initiated coalition negotiations with several other parties after he lost the government majority required to support his disengagement plan. Although he preferred to form a Likud–Labor–Shinui "secular unity" government, this was thwarted by Likud MKs. Sharon then started negotiations with Shas and United Torah Judaism (UTJ). Although Shinui had vowed not to sit in a coalition with either party, after significant pressure from Sharon, and to avoid being blamed for thwarting the implementation of the disengagement plan, Lapid retracted his vow, and agreed to let UTJ join the coalition if they would agree to the government's principles.
Шинуи кабинеттен шықты
2004 жылдың 1 желтоқсанында «Шинюи» партиясы Шаронның 2005 жылғы бюджетіне қарсы дауыс берді, онда UTJ жобаларына субсидиялар қарастырылған. Оған жауап ретінде Шарон «Шинюи» партиясынан министрлерді үкіметтен шығарды. 2005 жылдың 10 қаңтарында «Еңбек» партиясы коалицияға қосылып, «Шинюи» партиясын алмастырды. Дегенмен, партия келісімдік процесті және қаржы министрі Биньямин Нетаньяхудың қаржы реформаларын қолдауын жалғастырды. Үкіметтен кеткен соң партия көлеңкелік кабинет құрып, «Сәләматтық және орта тап үшін «Шинюи» партиясы» деп өзгертілді.
On 1 December 2004, Shinui voted against Sharon's 2005 budget, which included subsidies to UTJ projects. In response, Sharon fired the Shinui ministers from the cabinet. On 10 January 2005, Labor joined the coalition, replacing Shinui. However, the party continued to support the disengagement and Finance Minister Binyamin Netanyahu's financial reforms. Following its departure from the government, the party formed a Shadow cabinet and was renamed Shinui – Party for the Secular and the Middle Class.
Пораз ісі мен партияның бөлінуі
2005 жылдың маусым айында Пораз партия белсенділерімен бетпе-бет келді, олар оны және Лапидті партияны диктаторлықпен басқаруда айыптады. Олар оның елден демалысқа билеттер мен басқа да қаржылық көмек ұсынып жатқан сөздерін жазды. Бұл жазба Maariv газетіне жетті, ол кезде бас редакторы Амнон Данкнер мен белгілі жазушысы Ден Маргалит басқаратын "Абырой қайда?" атты сыбайлас жемқорлыққа қарсы науқан жүргізіліп жатқан еді. Алайда, бұл жайт көп шу көтермеді, себебі партия үкімет құрамына кірмеген еді. Дегенмен, мәселе 2005 жылдың қыркүйегінде Рубинштейннің Лапидті сынды жолдарға бұғып, партия қатарын кеңейтуге тырыспағаны үшін айыптауымен шиеленістікке жетті. 2006 жылдың 12 қаңтарында партия сол жылы өтетін сайлауға дайындық үшін ішкі праймериз өткізді. Күтпеген нәтижеде Рон Левинтал Лапидтің (53% дауыспен қайта сайланған) тізімінде екінші орынға ие болды. Бұл партияның жарылуына себеп болды, бес депутат (Пораз, Илан Шалги, Мели Полишук Блох, Эти Ливни және Рони Бризон) партиядан шығып, "нағыз Шинюиді" ұсынарын мәлімдеген жаңа партия құрды. 25 қаңтарда Лапид партия төрағасы лауазымынан кетіп, партия қолдауға лайық емес екенін жариялады. Осы кезде Шинуиден барлығы он бір депутат шығып, Пораз басқарып, Лапид қолдаған "Секулярлық фракцияны" (кейін "Хетц" деп аталды) құрды. Игал Ясинов та партиядан кеткеннен кейін Шинуиде тек екі депутат – Эхуд Рассаби мен Илан Лейбович қалды. Сайлауға дейін Левинтал "Хетц" партиясымен келіссөздер жүргізіп, олармен, Ұзи Даян басқаратын сыбайлас жемқорлыққа қарсы "Тафнит" партиясымен және бұрынғы премьер-министр Ехуд Баракпен бірігіп, ортақ майдан құру мүмкіндігін талқылады, бірақ нәтиже болмады. Сайлауда Шинуи барлығы 4 675 дауыс жинады, бұл дауыс берушілердің жалпы санының 0,16% құрайды, ал сайлау шегі 2% (62 741 дауыс) болған еді. "Хетц" тек 10 113 дауыс жинады, соның салдарынан екі партия да Кнессеттегі өкілдігінен айырылды.
In June 2005, Poraz was confronted by party activists who accused him and Lapid of dictatorial control of the party, and was recorded by them offering vacation flights out of the country and other financial favours. The tape reached Maariv, which at the time was running its "Where is the Shame" anti corruption campaign led by its editor Amnon Dankner and top columnist Dan Margalit. However, the affair generated little publicity, as the party was outside the government. Nevertheless, the issues were brought to a head in September 2005 when Rubinstein criticized Lapid for stifling criticism and not engaging efforts to expand the party's membership. On 12 January 2006, the party held internal primary elections in preparation for the elections that year. In a surprise result, Ron Levintal beat Poraz in the contest for second place on the party's list behind Lapid (who was re elected with 53% of the votes). This resulted in the party splitting, with five MKs (Poraz, Ilan Shalgi, Meli Polishook Bloch, Eti Livni, and Roni Brizon) leaving the party to form a new party they claimed would represent the "real Shinui". On 25 January, Lapid resigned as party chairman, and left the party, declaring it no longer worthy of support. By then, a total of eleven MKs had left Shinui and formed a new party, the Secular Faction (later renamed Hetz), led by Poraz and supported by Lapid. After Yigal Yasinov also left the party, Shinui was left with only two MKs, Ehud Rassabi and Ilan Leibovitch. Before the elections, Levintal made several conciliatory gestures toward Hetz, attempting negotiations with them, the anti corruption Tafnit party led by Uzi Dayan, and former Prime Minister Ehud Barak over the prospect of forming a united front, but to no avail. In the election, Shinui won just 4,675 votes, 0.16% of the total, well below the 2% (62,741 votes) electoral threshold. Hetz won only 10,113 votes, meaning that both parties lost their Knesset representation.
2006 жылғы Кнессет сайлауынан бастап
Партия 2009 жылғы Кнессет сайлауына қатыспады және одан кейінгі ұлттық сайлаулардың ешқайсысына қатыспады. Дегенмен, 2008 жылы Хайфа қаласындағы (Шломо Гилбоа басшылығымен) қалалық сайлауда басқа партиялармен бірігіп қатысып, екі мандат жеңіп алды. Шинуи Тель-Авив Яфо қаласында «Тель-Авивим» (Рон Левинтал басшылығымен) деген атпен де қатысты, бірақ бірде-бір мандатқа ие бола алмады. 2012 жылы Томми Лапидтің ұлы Яир Лапид 2013 жылғы Кнессет сайлауында 19 мандат жеңіп, 2015 жылғы Кнессет сайлауында 11 мандат жеңіп алған, діни көзқарастан алыс, орталықшыл, либералды сионистік «Еш Атид» партиясын құрды. Бұл партия Кнессеттегі екінші ірі партияға айналды. «Еш Атид» Шинуи партиясының дәстүрін жалғастырған және оның сайлау базасын көп бөлігін сіңіріп алған деп саналады.
The party did not run in the 2009 Knesset elections, and has not run in any subsequent national elections. It participated in combination with other parties, however, in the 2008 municipal elections in Haifa (led by Shlomo Gilboa), and won two seats. Shinui also participated in Tel Aviv Yafo under the name Tel Avivim (led by Ron Levintal), but did not win any seats. In 2012, Tommy Lapid's son, Yair Lapid, formed Yesh Atid, a secularist, centrist, liberal Zionist party that won 19 seats in the 2013 Knesset elections, making it the Knesset's second largest party, and 11 seats in the 2015 Knesset elections. Yesh Atid is widely considered to be in the same tradition as Shinui, and has largely absorbed its electoral base.
Дін және мемлекет
Либералды капиталистік экономикалық және әлеуметтік саясатты шамамен 30 жыл бойы қолдап келгеніне қарамастан, оның ең танымал платформалық қағидасы – сионистік идеология шеңберінде дін мен мемлекеттің бөлінуіне шақыру болып табылады. Ол азаматтық неке (бірақ 2004 жылдың наурызында оны қабылдауға бағытталған заң жобасына қарсылық білдірді), сенбі күні қоғамдық көлік, кәсіпорындар, театрлар және т.б. жұмыс істеуін, кошер емес тағамдарды сату және импорттауға қатысты заңдарды жоюды, ультра-ортодоксал яһудилерді Израиль Қорғаныс күштеріне (IDF) шақыруды және ешива студенттеріне төлемдерді тоқтатуды талап етеді. Осындай талаптар мен қазіргі басшылығының қауқырт тондылығы салдарынан, оны кейде дінге қарсы немесе діншілдерді жек көретін күш деп айыптады. Сондықтан, көптеген зайырлы адамдар, оның платформасымен келісетін болса да, оған дауыс бермеді. Партияның ресми ұстанымы бойынша, ол дінге қарсы емес, тек діннің салдарынан туындаған теңсіздіктерді түзетуге ұмтылады. 2006 жылғы сайлау кампаниясы барысында көрсетілген телероликте ультра-ортодоксал яһудилердің зайырлы сайлаушыға жабысып, оның Shinui партиясына дауыс берген сәтте, барлық ультра-ортодоксалдар ауаға сіңіп кететіні бейнеленді. Shinui геилердің құқықтарын қолдады және либералды бағытына сәйкес, геи, лесбиянка, бисексуал және трансгендер адамдар үшін партия ішіндегі форум құру туралы бірауыздан шешім қабылдады.
Despite nearly 30 years of public support of liberal capitalist economic and social policies, its best known platform plank is a call for separation of religion and state within the confines of Zionist ideology. It demands civil marriage (although it has opposed a bill to enact it in March 2004), the operation of public transportation, businesses, theaters, etc., on Shabbat, removal of laws concerning selling and importing non kosher food, drafting of ultra Orthodox Jews into the IDF, and a halt to payments to yeshiva students. Because of such demands, and the inflammatory tone of its current leadership, it was sometimes accused of being anti religious or hating the religious, and so, some, including many secular people who would otherwise agree with its platform, would not vote for it. The party's official position was that it does not oppose religion, but merely seeks to mend the inequities that exist because of religion. Their television campaign for the 2006 elections showed ultra Orthodox Jews dragging onto secular voter, and as the secular man votes for Shinui, all the ultra Orthodox vanish in midair. Shinui supported gay rights, and conforming to its liberal orientation, Shinui adopted a unanimous resolution to create an in party forum for gay, lesbian, bisexual, and transgender people.
Экономика
Экономикалық тұрғыдан, Шинуи еркін нарықты, мемлекеттік мүлікті жекешелендіруді және салықтарды, әсіресе жоғары табыстыларға салынатын салықтарды төмендетуді жақтады. Партия прогрессивті мұрагерлік салық енгізуге де қарсы болды.
Economically, Shinui supported a free market, privatization of public assets, and a lowering of taxes, especially taxes on the upper class. The party also objected to the introduction of a progressive estate tax.
Израиль-Палестина қақтығысы
Израиль-Палестина қақтығысы бойынша Шинуидің ұстанымы басым орталық консенсусқа сай болды. Ол палестиналықтармен аумақтық ұступтар жасаудың қымбат бағасына түсе де, бейбітшілікке қол жеткізуді қолдады. Шинуи Ариэль Шарон үкіметінің терроризмге қарсы саясатын, мысалы, ХАМАС жетекшісі Ахмед Ясинді өлтіруді де қолдады. Шинуи палестиналықтармен соңғы мәртебе және палестиналық мемлекет құру мәселелері бойынша келіссөздерді жақтады, бұл Израильтік елді мекендерді жою және Батыс жағалау мен Газаның көп бөлігінен шығуды қамтиды. Ол оң және сол қанаттардың халықты жаңылыстырғанын, оң қанаттар күшпен ғана мәселені шешуге болатынын алға тартып, сол қанаттар бейбітшілікке палестиналық серік бар деп мәлімдегенін айтты. Шинуи Израильдің Батыс жағалаудағы кедергісі мен тарап кету жоспарын ынталы түрде қолдады.
Shinui's position on Israeli–Palestinian conflict was in accord with the mainstream centrist consensus. It supported achieving peace with the Palestinians even at the cost of territorial concessions. Shinui also supported the anti terrorist policies of Ariel Sharon's government, such as the killing of Hamas leader Ahmed Yassin. Shinui supported negotiation with the Palestinians concerning the final status and a Palestinian state, which would include removal of Israeli settlements and withdrawal from most of the West Bank and Gaza. It asserted that both the Right and Left misled the public the Right by claiming that only force will solve the problem, and the Left by claiming that there is a Palestinian partner for peace. Shinui strongly supported the Israeli West Bank barrier and the disengagement plan.
Саяси этика және сыбайлас жемқорлыққа қарсы күрес
Шинуи өзін саяси тазалық пен заңдылықтың қорғаушысы деп жариялады. Ол партия мүшелерінің қылмыстық қызметке немесе қаржылық тәртіпсіздіктерге қатысы бар деген күдік туғызбас, жемқорлықтан мүлдем таза партияға үлгі болады деп уәде берді. Шинуи өзін ШАС партиясына қарама-қарсы деп санады, оның көптеген депутаттары түрлі сыбайлас жемқорлық қылмыстары бойынша сотталған. Осыған байланысты Лапид үкімет құрамында Әділет және Ішкі істер министрліктерін сұрап, алды (соңғысы бұрын ШАС-тың қарауында болған). Шинуи сондай-ақ Израильдің Жоғарғы Сотын заң мен моральдық қағидалардың сақшысы ретінде жиі мақтады.
Shinui proclaimed itself as a defender of political purity and lawful conduct. It promised to set an example for an uncorrupted party whose members are not suspected of involvement in criminal activity or financial irregularities. Shinui saw itself as an antithesis to Shas, many of whose MKs have been convicted in various corruption probes. Accordingly, Lapid requested and received the Justice and Internal Affairs ministries when in government (the latter having been formerly held by Shas). Shinui also frequently praised the Supreme Court of Israel as a guardian of the law and moral values.