Кіріспе

Американдық саясаткер (1848–1926)

Ричард Франклин Петтигрю (23 шілде 1848 – 5 қазан 1926) – американдық заңгер, жерөлшеуші және жерді дамытушы. Ол АҚШ Конгресінде Дакота аймағын өкілдік етті, ал Дакота штаттары штат мәртебесін алғаннан кейін Оңтүстік Дакота штатынан АҚШ Сенатына сайланған тұңғыш сенатор болды.

Ерте өмір және білім

Петигрю 1848 жылдың 23 шілдесінде Вермонт штатының Виндзор округіндегі Лудлоу қаласында Эндрю Петтигрю кіші және Ханна Б. Саутел отбасында дүниеге келді. Ол ата-анасымен, жеті бауыр-қарындасымен, іні-қарындастарымен, қарындастарының күйеулерімен, жеңгелерімен және туыстарымен бірге ата-анасының үйінде өсті. Ол тоғыз баланың алтыншысы болды. Петигрюдің бауырлары Ханна М., Алма Джейн, Генриетта Аделаида, Луэлла Белл, Джастин А., Фредерик (Фред) Уоллес, Элизабет Медора және Харлан Пейдж еді. 1853 жылы Эндрю кіші дүкенін Эмерсон мен Ричардс серіктестігіне сатты, ал 1854 жылы, Петигрю 6 жасқа толғанда, отбасы Висконсин штатына көшіп кетті. Петигрю Эвансвиллдегі Эвансвилл академиясына оқуға түсті.

Дакотадағы мансап

1869 жылы Петигрю Дакота территориясына АҚШ мемлекеттік жер өлшеушісінің орынбасарымен жұмыс істеу үшін көшті. Ол Сиу-Фолс қаласына қоныстанды, заңгерлікпен айналысты, сондай-ақ жер өлшеу және жылжымайтын мүлікпен шұғылданды. Ол аумақтық өкілдер палатасының мүшесі болды және аумақтық кеңесте қызмет етті. 1881 жылдың 4 наурызынан 1883 жылдың 3 наурызына дейін АҚШ Өкілдер палатасына республикашыл ретінде сайланды. 1882 жылы қайта сайлануға үміткер болғанмен сәтті болмады, бірақ 1885 жылдан 1889 жылға дейін аумақтық кеңеске оралды. Петигрю Сиу-Фолс маңындағы көптеген жергілікті қауымдастардың құрылуына жер сыйлау арқылы зор үлес қосты. Петигрю мен оның әйелі Бесси 1886 жылы Лион округіндегі Айова штатының Гранит қаласын құруға және дамытуға көмектесу үшін жер сыйлады. 1888 жылы ол және С. Л. Тейт қосымша жер сыйлап, Оңтүстік Сиу-Фолс қаласын құруға жауапты болды. Петигрю Сиу-Фолс қаласының оңтүстігі мен батысында жаңа қалалық аудан салуды жоспарлады.

АҚШ Сенаты

Оңтүстік Дакота штаты құрамына қабылданған кезде Петтигрю АҚШ Сенатының Оңтүстік Дакотадан алғашқы сенаторы болып сайланды. Ол 1889 жылдың 2 қарашасынан 1901 жылдың 3 наурызына дейін қызмет етті. Ол штаттың алғашқы федералдық ғимаратын салу үшін қаражат бөлу туралы заң жобасын ұсынды, онда құрылысқа жергілікті сиу кварцитін пайдалану ұсынылды. 1894 жылы қайта сайланды, бірақ 1986 жылдың 17 маусымында Республикалық партиядан шығып, партияның алтын стандартына қолдау көрсетуіне қарсы болған Күміс Республикалықтарына қосылды. 1900 жылы қайта сайлануға үміткер болды, бірақ сәтті болмады. Петтигрю президент Уильям МакКинлидің Гавайи Республикасын көптеген жергілікті тұрғындардың еркіне қарсы аннексиялау әрекетіне қарсы күресті. Гавайи және аннексия туралы оның сөздері, Федералдық үнді саясаты сияқты, оның басқа көзқарастарымен қайшы болды. Петтигрю тайпалық үкіметтерді бір жақты түрде таратып, оларды жерлерін бөлісуге келісуге мәжбүрлеуді көздеген заң жобасын қолдады. 1897 жылы Сенатта сөйлеген сөзінде ол былай деді: "АҚШ Конгресі бірден осы кеңестер мен үкіметтер қабылдаған заңдарды күшіне енгенге дейін Президент мақұлдауы керек, сондай-ақ, керісінше, [тайпалық] үкіметтердің өзі жойылсын, заң шығару өкілеттігі алынсын, соттар таратылсын және осы халыққа тиісті сот жүйесі орнатылсын. Бұл – біздің міндетіміз". 1900 жылғы президенттік сайлауда, әлі де Сенатта отырған Петтигрю, 1900 жылдың 9 мамырында басталып, үш күнге созылған Сиу-Фолс қаласында өткен Халық партиясының ұлттық саяси конвенциясына делегат және маңызды тұлға болды. Партия Уильям Дженнингс Брайанды өзінің үміткері деп жариялады.

Қылмыстық іс

1917 жылы "Аргус Лидер" газетінің тілшісімен сұхбаттасқанда Петигрю Бірінші дүниежүзілік соғыстың байларды одан әрі байыту мақсатындағы капиталистік амал екенін айтты және жас жігіттерді әскерге шақырудан жалтартуға үндіді. Жергілікті АҚШ прокуроры Петигрюге 1917 жылғы тыңшылық актісін бұзды деген күдікпен қылмыстық іс қозғайды, дәл осы айыппен социалистік көшбасшы Юджин В. Дебс он жылдық федералдық түрме жазасын өтеуде болды. Петигрю өзінің жақын досы, көрнекті адвокат Кларенс Дарроу басқаратын күшті заңгерлер тобын жинады. Сот процесі бірнеше рет кешіктіріліп, ақырында айыптау алынып тасталды. Петигрю айыптау туралы ресми құжатты жақтауға орнатып, АҚШ Тәуелсіздік Декларациясының жақтауға орнатылған көшірмесімен қатар үйінде мақтан тұтып қойды, ол бүгінге дейін Петигрю үйі мен мұражайының экспонаттарының бір бөлігі болып табылады.

Кейінгі өмір және өлім

Сенаттағы қызметтен кейін Петигрю алдымен Нью-Йорк қаласында заңгер болып жұмыс істеді, бірақ көп ұзамай Сиу-Фолсқа оралып, сол қалада қайтыс болғанға дейін саясат және бизнес салаларында белсенділік танытты. Ол Сиу-Фолс қаласындағы Вудлон зиратына қойылды. Петигрю өсиеті бойынша үйін Сиу-Фолс қаласына сыйлады. Pettigrew Home & Museum қазірге дейін Сиу-Фолс қаласымен күтіліп келеді, ол Петигрюдің мәртебесіндегі адамның ғасыр басындағы өмірін көрсету мақсатында салынған. Үй 1900 жылдардың басындағы антиквариаттармен және Петигрюдің әуесқой археолог ретіндегі жинаған жеке заттарымен толы. 2009 жылдың 12 қаңтарында жарияланған Ричард Ф. Петтигрю атындағы бастауыш мектеп 2009 жылдың күзінде Сиу-Фолстың оңтүстік-батыс бөлігінде ашылды.

Шығармалары

"АҚШ кімге тиесілі?" Халықаралық социалистік шолу, 17-том, 6-сан (1916 жылғы желтоқсан), 357–359 беттер. "Империя бағыты". Нью-Йорк: Бони және Ливеррайт, 1920. (Империализмге қарсы сөздер) Императорлық Вашингтон: 1870 жылдан 1920 жылға дейінгі американдық қоғамдық өмір тарихы. Чикаго: Чарльз Х. Керр және компаниясы, 1922. Алғаш рет жарияланған: "Триумфқа жеткен плутократия: 1870 жылдан 1920 жылға дейінгі американдық қоғамдық өмір тарихы".

Дәйексөздер

Барлық цитаталар Петтигрюдің "Триумфты плутократия" кітабынан алынған. "Капитал – ұрланған еңбек және оның жалғыз қызметі – одан да көп еңбекті ұрлау". "Ғасырдың басындағы жылдар адамның жеке бостандығына және мұрагерлік аристократияның тираниясынан мәңгілік жеңіске қарай прогрестің белгісі болды, бірақ ғасырдың соңында жинақталған байлықтың одан да қатыгез тираниясына барлық жетістіктер берілді". "Кәсіби этикасы бойынша заңгер пара алып, оны гонорар деп атауға болатын жалғыз адам". "Филиппиннің жаулануының мәні – арзан еңбек күшін табу, ереуіл жасай бермейтін, кәсіби одаққа мүше болмайтын, басқару үшін әскерге мұқтаж болмайтын және осы елдегі тресттер үшін тауар өндіретін еңбек күшін табу". "Ол құлдыққа қарсы наразылық ретінде және Тәуелсіздік декларациясының арнайы қорғаушысы ретінде туды, ал құлдықтың қорғаушысы және Тәуелсіздік декларациясын жоққа шығарушы ретінде өмірден де, биліктен де шығады". – Республикалық партия туралы. "Ресей революциясы – біздің заманымыздың ең маңызды оқиғасы. Ол еңбекшілердің өндірісті басқару және бақылау міндетін өз мойнына алатын дәуірдің басталуын білдіреді. Бұл әлем жұмысшыларының өз қанаушыларынан қоғамның экономикалық істерін басқару және бақылау құқығын алуға тағдырланған осы беймәлім елге жол ашады".