Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лондонның батыс бөлігіндегі аудан, Англия. Лондон ауданы.
District in west London, England
the district in London
Челси – Англияның батыс бөлігінде, Чаринг-Кросттан шамамен 2,5 миль оңтүстік-батысқа қарай орналасқан көрнекті аудан. Ол Темза өзенінің солтүстік жағалауында жатыр және пошталық мақсаттар үшін оңтүстік-батыс пошталық аймағының бір бөлігі болып табылады. Тарихи тұрғысынан Челси Миддлсекстегі Оссулстон жүзінің приходын және 1900 жылы Челсидің метрополитендік ауданына айналған манызды құрады. 1965 жылы Ұлы Лондон құрылғаннан кейін Кенсингтонның метрополитендік ауданымен бірігіп, Кенсингтон мен Челсидің Корольдік ауданын құрды. Челсидің жоғары жылжымайтын мүлік бағаларының нәтижесінде туындаған эксклюзивтілігі 1970 жылдары оның кейбір тұрғындары мен жақын жердегі аудандардың кейбіреулерін сипаттау үшін "Слоан Рейнджер" терминінің пайда болуына әкелді. Челсиде АҚШ-тан тыс жерде тұратын американдықтардың ең ірі қауымдастықтарының бірі орналасқан, Челси тұрғындарының 6,53% АҚШ-та туған.
Chelsea is an affluent area in West London, England, due south west of Charing Cross by approximately 2.5 miles. It lies on the north bank of the River Thames and for postal purposes is part of the south western postal area. Chelsea historically formed a manor and parish in the Ossulstone hundred of Middlesex, which became the Metropolitan Borough of Chelsea in 1900. It merged with the Metropolitan Borough of Kensington, forming the Royal Borough of Kensington and Chelsea upon the creation of Greater London in 1965. The exclusivity of Chelsea as a result of its high property prices historically resulted in the coining of the term "Sloane Ranger" in the 1970s to describe some of its residents, and some of those of nearby areas. Chelsea is home to one of the largest communities of Americans living outside the United States, with 6.53% of Chelsea residents having been born in the U. S.
Ерте тарих
Челси (бұрынғы атаулары Челсет, Челхит, Челси) сөзінің шығуы көне ағылшын тіліндегі «өзендегі әктас немесе тас қондырғысы» (англосаксон тілінде Cealc hyð: әктас кемежайы) деген мағынаны білдіретін сөздерге байланысты. 787 жылы Челсиде Челси Синоды өткен. Челси елтасының алғашқы жазбасы Domesday Book-тан бұрын жасалған, онда Эдуард Исповедников (1042–1066) тұсында Король сарайының басқарушысы Турстан жерді Вестминстер аббаттығы мен монастырына бергені туралы айтылған. Кем дегенде осы уақыттан бастап 1900 жылға дейін Челси елтасы мен приходының құрамында 144 акрлық эксклав болды, ол қазір Кенсал Таун деп аталады. Бұрын тығыз орманды болған бұл эксклав кейде «Шөлдегі Челси» деп те аталды. Аббат Герваце елтаны анасына тапсырды, содан кейін ол жеке меншікке өтті. 1086 жылы Domesday Book-та Челсидің Миддлсекстегі Оссолстон жүзінде орналасқандығы және Эдвард Солсберидің бас жалға алушы болғандығы жазылған. Король Генрих VIII 1536 жылы Лорд Сэндстен Челси елтасын сатып алды; Челси елтасы көшесі әлі де бар. Генрих патшаның екі әйелі, Кэтрин Парр мен Анна Клевская Манор үйінде тұрды; Елизавета ханшайым – болашақ королева Елизавета I – сонда тұрды; ал Томас Мор Бофорт үйінің жанында тұрды. 1609 жылы Джеймс I теологиялық колледж құрды, «Челсидегі Джеймс патша колледжі» аталатын бұл колледж болашақ Корольдік Челси ауруханасының орнында салынды, оны 1682 жылы Чарльз II құрды. 1694 жылға қарай Челси – әрқашан байлар үшін танымал орын, бір кезде «сарайлар ауылы» деп сипатталған – 3000 халқы бар еді. Дегенмен, Челси ауылдық сипатын сақтап, шығысқа қарай Лондонға бақша өнімдерін жеткізіп тұрды, бұл сауда 19 ғасырға дейін жалғасты. Кішкентай Челси, Парк Уоқ деп аталған көше қиылысы Фулхэм жолын Король жолымен байланыстырып, Темзаға және жергілікті паромға, 18 ғасырда «Милманс көшесі» деп аталған Көңілді көшеге дейін созылды. Король жолы, Чарльз II есімімен аталған, корольдің Сент-Джеймс сарайынан Фулхэмға дейінгі жеке жолын еске салады, ол Жорж IV тұсында да күтіліп келді. Король жолындағы маңызды ғимараттардың бірі – бұрынғы Челси қалалық залы, «Челси ескі қалалық залы» деп танымал, – әдемі неоклассикалық ғимарат және маңызды фрескаларға ие. Ғимараттың бір бөлігінде Челси қалалық кітапханасы орналасқан. Оның қарсы жағында бұрынғы Odeon кинотеатры, қазір Habitat орналасқан, оның әйгілі фасадында қазір ұмытылған Уильям Фриз Гриннің үлкен мүсінді медальоны бейнеленген, ол 1880 жылдары кез келген кейінгі патенттерге дейін целлюлоид пленка мен камераларды ойлап тапқанын мәлімдеген. Өзенге жақын орналасқан Челси ескі шіркеуінің зиратындағы ескерткіштер Челси тарихының көп бөлігін көрсетеді. Олардың ішінде Лорд және Леди Дейкр (1594/1595); Леди Джейн Чейн (1698); Фрэнсис Томас, «фарфор шеберханасының директоры»; Сэр Ханс Слоан (1753); Томас Шэдвелл, поэзия лауреаты (1692) бар. Мұнда Томас Мор өзі мен әйелдері үшін салған қабір де бар, бірақ Мор мұнда жерленбеген. 1718 жылы Челси паркінде жібек компаниясы құрылды, онда қарақұмық ағаштары мен жібек құрттарын өсіру үшін жылыжай болды. 1723 жылы өндіріс шарықталу шағына жеткенде, ол Уэльс ханшайымы Ансбахтың Каролинасына жібек жеткізді. Челсидің бір кезде Челси наншықтарын жасаумен танымал болғаны мәлім, олар ұзын тәтті қамырдан жасалған, қабаттарының арасында тұтқындалған қарақұмық және үстінен қант себілген. XVIII ғасырда Челси Бан Хаус оларды сатты және оны грузин патшалығы қолдады. Пасхада көптеген адамдар Бес даланың ашық алаңдарына жиналатын, кейіннен Белгравия деп аталды. Содан кейін «Бун Хаус» ыстық крестлі нанмен жақсы сауда жасап, 1839 жылы соңғы Ұлы жұма күні шамамен тоқсан миллионға жуық сатады. Бұл аймақ «Челси фарфоры» бұйымдарымен де танымал болды, бірақ жұмыстар, Челси фарфор фабрикасы – Англияда фарфор жасау үшін алғашқы шеберхана деп саналады – 1769 жылы сатылып, Дербиге көшірілді. Оригиналды Челси бұйымдарының үлгілері жоғары бағаға ие. Ең танымал ғимарат – Чарльз II (Нелл Гвинннің ұсынысы бойынша) құрған және 1694 жылы ашылған ескі солдаттар үшін Челси корольдік ауруханасы. Кристофер Реннің керемет пропорцияланған ғимараты жыл сайын Челси гүл шоуы өткізілетін кең аумақта орналасқан. Король жолынан тыс орналасқан бұрынғы Йорк герцогінің казармасы (1801–1803 жылдары салынған) қазір Йорк герцогінің алаңының бөлігі болып табылады, бұл қайта жаңарту, оның ішінде дүкендер мен кафелер және апта сайынғы «фермерлер нарығы» орналасқан. Saatchi галереясы 2008 жылы негізгі ғимаратта ашылды. Төменгі Слоан көшесінің соңында орналасқан Челси казармасы да соңғы кезге дейін, негізінен, Үй шаруашылығы дивизиясының салтанатты әскерлері қолданған. Ол Челси Бридж Роудтың Вестминстер жағында орналасқан, оны Катардан келген мүлік тобы сатып алды. 1841 жылы Челсиде Сент-Маркс колледжі құрылды, оның негізінде ақын Сэмюэл Тейлор Кольриджтің ұлы, Дервент Кольридждің сенімдері жатты: оның басты мақсаты студенттерінің білім көкжиегін кеңейту еді. Бірінші дүниелік соғыс кезінде Сент-Маркс колледжі Соғыс министрлігімен әскери жарақат алғандарды емдеу үшін 2-ші Лондондық жалпы ауруханасын құру үшін тартылып алынды. 1923 жылы ол Баттерсидегі Сент-Джон колледжімен бірігіп, Челсиде Сент-Маркс және Сент-Джон колледжін құрды. 1973 жылы ол Плимутқа көшті, Челси кампусының сыйымдылығы жетпеді. Сент-Маркс колледжінің бұрынғы капелласы, Эдвард Блормен жобаланған, Фулхэм жолында, Челсиде орналасқан және қазір жеке тұрғын үй. 1800 жылдарының ортасында Лондонның Креморн бақтары 1845 жылы құрылған танымал ойын-сауық бақтары болды. Ол 1877 жылға дейін жұмыс істеді. Бұл аймақ Челси порты мен Король жолының соңы арасында орналасқан. Челсидің инновация мен ықпал ортасы ретіндегі қазіргі беделі 19 ғасырдағы кезеңде пайда болды, сол кезде бұл аймақ викториялық суретшілер ошағына айналды (төмендегі «Суретшілер елтасы» бөлімін қараңыз). Ол 1960 жылдардың «Лондонның жарқырауы» орталықтарының бірі ретінде қайтадан танымал болды, сол кезде үй бағалары Кенсингтон Корольдік елтасынан төмен болды.
The word Chelsea (also formerly Chelceth, Chelchith, or Chelsey,) originates from the Old English term for "landing place [on the river] for chalk or limestone" (Cealc hyð: chalk wharf, in Anglo Saxon). Chelsea hosted the Synod of Chelsea in 787 AD. The first record of the Manor of Chelsea precedes the Domesday Book and records the fact that Thurstan, governor of the King's Palace during the reign of Edward the Confessor (1042–1066), gave the land to the Abbot and Convent of Westminster. From at least this time, up to 1900, the Manor and Parish of Chelsea included a 144 acre exclave which is now known as Kensal Town. The exclave, which was once heavily wooded, was sometimes also known as Chelsea in the Wilderness. Abbot Gervace subsequently assigned the manor to his mother, and it passed into private ownership. By 1086 the Domesday Book records that Chelsea was in the hundred of Ossulstone in Middlesex, with Edward of Salisbury as tenant in chief. King Henry VIII acquired the manor of Chelsea from Lord Sandys in 1536; Chelsea Manor Street is still extant. Two of King Henry's wives, Catherine Parr and Anne of Cleves, lived in the Manor House; Princess Elizabeth – the future Queen Elizabeth I – resided there; and Thomas More lived more or less next door at Beaufort House. In 1609 James I established a theological college, "King James's College at Chelsey" on the site of the future Royal Hospital Chelsea, which Charles II founded in 1682. By 1694, Chelsea – always a popular location for the wealthy, and once described as "a village of palaces" – had a population of 3,000. Even so, Chelsea remained rural and served London to the east as a market garden, a trade that continued until the 19th century development boom which caused the final absorption of the district into the metropolis. The street crossing that was known as Little Chelsea, Park Walk, linked Fulham Road to King's Road and continued to the Thames and local ferry down Lover's Lane, renamed "Milmans Street" in the 18th century. King's Road, named for Charles II, recalls the King's private road from St James's Palace to Fulham, which was maintained until the reign of George IV. One of the more important buildings in King's Road, the former Chelsea Town Hall, popularly known as "Chelsea Old Town hall" – a fine neo classical building – contains important frescoes. Part of the building contains the Chelsea Public Library. Almost opposite stands the former Odeon Cinema, now Habitat, with its iconic façade which carries high upon it a large sculptured medallion of the now almost forgotten William Friese Greene, who claimed to have invented celluloid film and cameras in the 1880s before any subsequent patents. The memorials in the churchyard of Chelsea Old Church, near the river, illustrate much of the history of Chelsea. These include Lord and Lady Dacre (1594/1595); Lady Jane Cheyne (1698); Francis Thomas, "director of the china porcelain manufactory"; Sir Hans Sloane (1753); Thomas Shadwell, Poet Laureate (1692). The intended tomb Sir Thomas More erected for himself and his wives can also be found there, though More is not in fact buried here. In 1718, the Raw Silk Company was established in Chelsea Park, with mulberry trees and a hothouse for raising silkworms. At its height in 1723, it supplied silk to Caroline of Ansbach, then Princess of Wales. Chelsea once had a reputation for the manufacture of Chelsea buns, made from a long strip of sweet dough tightly coiled, with currants trapped between the layers, and topped with sugar. The Chelsea Bun House sold these during the 18th century and was patronised by the Georgian royalty. At Easter, great crowds would assemble on the open spaces of the Five Fields – subsequently developed as Belgravia. The Bun House would then do a great trade in hot cross buns and sold about quarter of a million on its final Good Friday in 1839. The area was also famous for its "Chelsea China" ware, though the works, the Chelsea porcelain factory – thought to be the first workshop to make porcelain in England – were sold in 1769, and moved to Derby. Examples of the original Chelsea ware fetch high values. The best known building is Chelsea Royal Hospital for old soldiers, set up by Charles II (supposedly on the suggestion of Nell Gwynne), and opened in 1694. The beautifully proportioned building by Christopher Wren stands in extensive grounds, where the Chelsea Flower show is held annually. The former Duke of York's Barracks (built 1801–3) off King's Road is now part of Duke of York Square, a redevelopment including shops and cafes and the site of a weekly "farmers' market". The Saatchi Gallery opened in the main building in 2008. Chelsea Barracks, at the end of Lower Sloane Street, was also in use until recently, primarily by ceremonial troops of the Household Division. Situated on the Westminster side of Chelsea Bridge Road, it was bought for re development by a property group from Qatar. St Mark's College, Chelsea, was founded in 1841, based on the beliefs of The Reverend Derwent Coleridge, son of the poet Samuel Taylor Coleridge, its first principal: that its primary purpose was to widen the educational horizons of its students. During the First World War, St Mark's College was requisitioned by the War Office to create the 2nd London General Hospital, a facility for the Royal Army Medical Corps to treat military casualties. It merged with St John's College, Battersea, in 1923, establishing a single institution in Chelsea as the College of St Mark & St John. In 1973 it moved to Plymouth, having outgrown the Chelsea campus. The former chapel of St Mark's College, designed by Edward Blore is on the Fulham Road, Chelsea, and is now a private residence. Dring the mid 1800s, Cremorne Gardens, London, was a popular pleasure gardens area established in 1845. It continued to operate until 1877. The area lay between Chelsea Harbour and the end of the King's Road. Chelsea's modern reputation as a centre of innovation and influence originated in a period during the 19th century, when the area became a Victorian artists' colony (see Borough of artists below). It became prominent once again as one of the centres of the "Swinging London" of the 1960s, when house prices were lower than in the staid Royal Borough of Kensington.
Суретшілер ауданы
Челси бір кездері Лондонның богемалық ауданы ретінде танымал болған, суретшілердің, радикалдардың, кескіншілердің және ақындардың жиналатын орны. Бүгінде мұның көп бөлігі жоғалып кеткен сияқты – Кингс-роудтан алшақтаған жайлы алаңдарда инвестициялық банкирлер мен киножұлдыздар да тұрады. Челси өнер клубы өз орнында сақталып қалған, алайда 1895 жылы Челси өнер мектебі ретінде құрылған Челси өнер және дизайн колледжі 2005 жылы Манреса жолынан Пимликоға көшірілді. Челси кітап клубы, 65 Cheyne Walk (Lombard Terrace) мекенжайында орналасқан, кітап дүкені ретінде көрмелер мен лекциялар ұйымдастырған. Ол 1920 жылы Лондонда африка өнерінің (Абиджан мен Конгодан әкелінген мүсіндер) алғашқы көрмесін өткізді және 1922 жылы Джойстің «Улисс» ромасын сатуға алғашқы болып ие болды. 1928 жылы қаржылық қиындықтарға байланысты сатылып, Ломбард мейрамханасына айналды. Оның танымалдығы 19 ғасырдағы кезеңге дейін жетеді, ол сол кезде викториялық суретшілердің ошағына айналды: Джеймс Вебб, Данте Габриэль Россетти, Дж.М.У. Тернер, Джеймс МакНилл Уистлер, Уильям Холман Хант және Джон Сингер Сарджент сияқты суретшілер осында өмір сүрді және жұмыс істеді. Шейн-Уолк пен Шейн-Роу аймағында, прерафаэлиттер қозғалысының ортасында суретшілердің едәуір шоғырланған орындары болды. Суретші Прунелла Клау 1919 жылы Челсиде дүниеге келді. Сәулетші Джон Сэмюэл Фен 1903 жылдан 1912 жылы қайтыс болғанға дейін 2 Upper Cheyne Row мекенжайында тұрды. Ол үй мен бағының айналасына көптеген артефакттар мен өнер заттарын орнатты, соның салдарынан бұл орын жергілікті тұрғындар арасында «Имбирлі сарай» деп аталды. 1924 жылы бұл ғимарат қиратылды. Челсиде Джордж Мередит, Алгернон Чарльз Суинберн, Ли Хант және Томас Карлайл сияқты жазушылар да өмір сүрді. Джонатан Свифт Черч-Лейнде, Ричард Стил және Тобиас Смоллетт Монмут-хауста тұрды. Карлайл 47 жыл бойы 5 (қазір 24) Cheyne Row мекенжайында өмір сүрді. Оның қайтысынан кейін үйді Вирджиния Вульфтің әкесі Лесли Стивен құрған Карлайл ескерткіш қоры сатып алып, ғибадатхана мен әдеби мұражайға айналдырды. Вирджиния Вульф өзінің 1919 жылғы «Түн мен күн» романын Челсиде, Миссис Хилберидің Cheyne Walk көшесіндегі үйінде өткізеді. 1907 жылы, 23 жасында жарық көрген Артур Рэнсомның «Лондондағы богемия» кітабында, Лондондағы жас жылдарының жартылай ойдан шығарылған әңгімелері бар, онда ауданның богемиялық өміріне қатысты қызықты, бірақ романтикалық сипаттамалар кездеседі. Американдық суретші Памела Колман Смит, А.Е. Уэйттің Таро карталарының дизайнымен айналысқан және Алтын таңның Герметикалық орденінің мүшесі «Челси кешінде» тарауында «Цыган» рөлінде бейнеленген. Челсинің өнер және мәдени өмірінің маңызды бөлігі – Челси қалалық кітапханасы, бастапқыда Манреса жолында орналасқан. Кітапхананың ең ұзақ қызмет еткен қызметкері Армитаж Дентон болды, ол 1896 жылы 22 жасында жұмысқа орналасып, 1939 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін қызмет етті; ол 1929 жылы бас кітапханашы болып тағайындалды. 1980 жылы ғимаратты Челси өнер және дизайн колледжі сатып алды. 1927 жылы құрылған Челси қоғамы Челсидің сәулеттік ортасын сақтау және өзгерістерге қатысты кеңес берумен айналысатын белсенді қоғам болып қала береді. Челси ауылы және Челси порты – Челсидің сыртындағы жаңа құрылыстар.
Chelsea once had a reputation as London's bohemian quarter, the haunt of artists, radicals, painters and poets. Little of this seems to survive now – the comfortable squares off King's Road are homes to, amongst others, investment bankers and film stars. The Chelsea Arts Club continues in situ; however, the Chelsea College of Art and Design, founded in 1895 as the Chelsea School of Art, moved from Manresa Road to Pimlico in 2005. The Chelsea Book Club, at no. 65 Cheyne Walk (Lombard Terrace), a bookshop that also presented exhibitions and lectures, held the first exhibition of African art in London (sculpture from Ivory Coast and Congo) in 1920, and was the first bookshop to stock Joyce's Ulysses in 1922. Sold in 1928 owing to financial problems, it became the Lombard Restaurant. Its reputation stems from a period in the 19th century when it became a sort of Victorian artists' colony: painters such as James Webb, Dante Gabriel Rossetti, J. M. W. Turner, James McNeill Whistler, William Holman Hunt, and John Singer Sargent all lived and worked here. There was a particularly large concentration of artists in the area around Cheyne Walk and Cheyne Row, where the Pre Raphaelite movement had its heart. The artist Prunella Clough was born in Chelsea in 1919. The architect John Samuel Phene lived at No. 2 Upper Cheyne Row between 1903 and his death in 1912. He installed numerous artefacts and objets d'art around the house and gardens and it was known locally as the "Gingerbread Castle". It was demolished in 1924. Chelsea was also home to writers such as George Meredith, Algernon Charles Swinburne, Leigh Hunt and Thomas Carlyle. Jonathan Swift lived in Church Lane, Richard Steele and Tobias Smollett in Monmouth House. Carlyle lived for 47 years at No. 5 (now 24) Cheyne Row. After his death, the house was bought and turned into a shrine and literary museum by the Carlyle Memorial Trust, a group formed by Leslie Stephen, father of Virginia Woolf. Virginia Woolf set her 1919 novel Night and Day in Chelsea, where Mrs. Hilbery has a Cheyne Walk home. In a book, Bohemia in London by Arthur Ransome which is a partly fictional account of his early years in London, published in 1907 when he was 23, there are some fascinating, rather over romanticised accounts of bohemian goings on in the quarter. The American artist Pamela Colman Smith, the designer of A. E. Waite's Tarot card pack and a member of the Hermetic Order of the Golden Dawn, features as "Gypsy" in the chapter "A Chelsea Evening". A central part of Chelsea's artistic and cultural life was Chelsea Public Library, originally situated in Manresa Road. Its longest serving member of staff was Armitage Denton, who joined in 1896 at the age of 22, and he remained there until his retirement in 1939; he was appointed Chief Librarian in 1929. In 1980, the building was purchased by Chelsea College of Art and Design. The Chelsea Society, formed in 1927, remains an active amenity society concerned with preserving and advising on changes in Chelsea's built environment. Chelsea Village and Chelsea Harbour are new developments outside of Chelsea itself.
Челсидің айналғаны
Челси 1960 жылдардағы "Свинг Лондон" дәуірінде және 1970 жылдардың басында қайтадан жарқырады, бірақ бұл жарқындық ұзаққа солмады. "Алтын алтылық" дәуірі аймақтың бойымен созылатын Король жолында қалыптасты. Челсидің батыс бөлігінде "Granny Takes a Trip" және "The Sweet Shop" бутиктері орналасқан, соңғысы ортағасырлық жібек барқыттан тігілген кафтандар, табарлар және еден төсемелерін сатты. Көптеген мәдени зиялылар осы дүкеннің тұрақты клиенттері болды, олардың ішінде Твигги және тағы да көптеген белгілі адамдар бар еді. Медиа сыншысы Джон Кросби "Челси қызы" – "еркектерді толығымен баурап алатын" және "өмір керемет" деген философияны паш ететін бейне екенін жазды. Осы кезеңде Челсиде "The Beatles" тобы мен "The Rolling Stones" тобының мүшелері – Брайан Джонс, Мик Джаггер және Кит Ричардс тамыр қаққан. 1970 жылдары Король жолының "World's End" аймағында Малкольм Макларен мен Вивьен Вествудтың "SEX" бутигі (Король жолы, 430 нөмір) орналасты, осы жерде британдық панк қозғалысы дүниеге келді.
Chelsea shone again, brightly but briefly, in the 1960s Swinging London period and the early 1970s. The Swinging Sixties was defined on King's Road, which runs the length of the area. The Western end of Chelsea featured boutiques Granny Takes a Trip and The Sweet Shop, the latter of which sold medieval silk velvet caftans, tabards and floor cushions, with many of the cultural cognoscenti of the time being customers, including Twiggy and many others. The "Chelsea girl" was a symbol, media critic John Crosby wrote, of what "men [found] utterly captivating", flaunting a life is fabulous' philosophy". Chelsea at this time was home to the Beatles and to Rolling Stones members Brian Jones, Mick Jagger, and Keith Richards. In the 1970s, the World's End area of King's Road was home to Malcolm McLaren and Vivienne Westwood's boutique "SEX" (at Number 430, the King's Road), and saw the birth of the British punk movement.
Оқиғалар
1974 жылғы 27 қарашада Лондондағы Уақытша ирландиялық республикалық армиясының бөлімшесі Тит көшесінде екі бомбаны жарып, 20 адамды жарақаттады.
On 27 November 1974, the London unit of the Provisional Irish Republican Army exploded twin bombs on Tite Street, injuring 20 people.
Әкімшілік тарихы
Челси елордасы Челсидің ежелгі қауымдық округімен қамтамасыз етілді. (Мұндай қауымдық округтер әдетте XII ғасырдың соңына қарай құрылған, олардың шекаралары құрамына кіретін иеліктерге негізделген және олар сирек өзгерген.) Иелік және қауымдық округ Миддлсекс графтығының Оссулстон жүзінің бір бөлігін құрады. Азаматтық қауымдық округ қамтыған аумақ 1900 жылы Лондонның жаңа графтығының бір бөлігі болған Челсидің метрополитендік ауданына айналды. Сол кезде кем дегенде 11 ғасырдағы саксон королі Эдуард Исповедник заманынан бері Челсинің бөлігі болған Кенсал Таун анклавы Челсиден алынып, Кенсингтон мен Паддингтонның жаңа аудандары арасында бөлінді (олардың әрқайсысы өзінің сәйкес ежелгі қауымдық округтеріне негізделген). Челсидің парламенттік сайлау округі, ол қауымдық округпен бірдей болды, Кенсал Таунды 1918 жылға дейін сақтап келді. 1965 жылы бұл аудан Кенсингтонның метрополитендік ауданымен бірігіп, қазіргі Кенсингтон және Челси Лондон ауданын құрды.
Chelsea Manor was served by the ancient parish of Chelsea. (Such parish units were typically in place by the end of the twelfth century with their boundaries, based on those of the constituent manor or manors, rarely if ever changing.) The manor and parish formed part of the Ossulstone Hundred of the county of Middlesex. The area covered by the civil parish became the Metropolitan Borough of Chelsea in 1900, part of a new County of London. At that time, the exclave of Kensal Town, which had been part of Chelsea since at least the time of the 11th century Saxon King Edward the Confessor, was removed from Chelsea and divided between the new boroughs of Kensington and Paddington (each of which was otherwise based on its corresponding ancient parish). The parliamentary constituency of Chelsea, which was identical to the parish, retained Kensal Town until 1918. In 1965 the area merged with the Metropolitan Borough of Kensington to form the modern London Borough of Kensington and Chelsea.
География
Челсидің қауымдық және боровік ауданы, қазір Кенсингтон мен Челсидің Корольдік ауданының оңтүстік бөлігін құрайды, үш жағынан өзендермен шектелген, ал Фулхэм жолы оның солтүстік шекарасының Кенсингтонмен жатқан бөлігін құрайды. Вестминстермен шығыс шекарасын Вестборн өзені құрады, бірақ өзенді құбырға жасырғаннан кейін Челси көпір жолымен түзетілді. Фулхэммен қысқа батыс шекараны бұрынғы Контерс-Крик құрады, оның Chelsea Creek сағасы – қазір сақталған жалғыз бөлігі, ал өзеннің бұрынғы арнасы Батыс Лондон желісі үшін пайдаланылады. «Челси» футбол клубының «Стэмфорд Бридж» стадионы Фулхэмдегі Контерс-Крик өзенінен батысқа қарай орналасқан және Фулхэм жолынан өзен үстінен өтетін көпірдің атын алған. Бұл көпір Кішкентай Челси көпірі деп те аталатын. Оңтүстік Темза жағалауы Челси көпірінен батысқа қарай Челси жағалауымен, Альберт көпірі мен Баттерси көпірі арқылы Челси сағасына дейін созылады. Лотс-роуд – Челси сағасы мен Темзаның қосылған жерінің Челси жағындағы маңызды нысан. Челси сонымен қатар жақын жерлерге де атын берді, мысалы, Лондонның Хаммерсмит және Фулхэм ауданындағы Челси порты мен Вестминстер қаласындағы Челси казармасы. Челси SW3 және SW10 пошталық аудандарының көп бөлігін, сондай-ақ SW1 пошталық ауданының шағын бөлігін қамтиды. Бұл бұрынғы сәнді ауыл XVIII ғасырда Лондонның құрамына енді. XVIII ғасырдың көптеген көрнекті тұлғалары, мысалы кітап сатушы Эндрю Миллер осы ауданда үйленді және жерленді. Кингс-роуд – ауданның маңызды көшелерінің бірі, сауда орталығы ретінде танымал болғанына қарамастан, қазір басқа британдық көшелердегідей Gap және McDonald's сияқты көптеген дүкендерге ие. Слоан Стрит және оның төңірегі Бонд Стритпен қатар Лондонның ең жақсы сауда орындарының біріне айналуда, Cartier, Tiffany & Co, Dolce & Gabbana, Prada, Gucci, Harrods, Dior, Louis Vuitton, Jimmy Choo, Giorgio Armani, Yves Saint Laurent, Chanel, Valentino, Bvlgari, Gianni Versace және Graff сияқты жоғары сапалы сәнді немесе әшекей бұйымдары сататын дүкендерге толы. Челсиде бірнеше бақтармен қатар, Альберт Бридж бақтары, Баттерси Бридж бақтары, Челси жағалауындағы бақтар, Челси Корольдік ауруханасы (оның аумағы жыл сайынғы Челси гүл көрмесі үшін пайдаланылады) және Челси Физик бағы сияқты ашық кеңістіктер де бар.
The parish and borough of Chelsea, which now forms the southern part of the Royal Borough of Kensington and Chelsea, was bounded by rivers on three sides with Fulham Road forming part of its northern boundary with Kensington. The eastern boundary with Westminster was formed by the River Westbourne, but was adjusted to follow Chelsea Bridge Road after the river was culverted. The short western boundary with Fulham was formed by the former Counter's Creek, of which the mouth Chelsea Creek is the only surviving part, with the river's route now used by the West London Line. Chelsea Football Club's Stamford Bridge home, lies just west of the Counter's Creek in Fulham, and takes its name from a bridge which carried the Fulham Road over the river. The bridge was also known as Little Chelsea Bridge. The southern Thames frontages runs west from Chelsea Bridge along the Chelsea Embankment past Albert Bridge and Battersea Bridge to Chelsea Creek. Lots Road is a major landmark on the Chelsea side of the confluence of Chelsea Creek and the Thames. Chelsea also gives its name to nearby locations, such as Chelsea Harbour in the London Borough of Hammersmith and Fulham, and Chelsea Barracks in the City of Westminster. Chelsea includes large parts of the SW3 and SW10 postal districts, and a small section of SW1. This former fashionable village was absorbed into London during the eighteenth century. Many notable people of 18th century London, such as the bookseller Andrew Millar, were both married and buried in the district. King's Road is one of the district's major thoroughfares, a street which despite its continuing reputation as a shopping mecca, is now home to many of the same shops found on other British high streets, such as Gap, and McDonald's. Sloane Street and its environs is quickly catching up with Bond Street as one of London's premier shopping destinations, housing a variety of high end fashion or jewellery boutiques such as Cartier, Tiffany & Co, Dolce & Gabbana, Prada, Gucci, Harrods, Dior, Louis Vuitton, Jimmy Choo, Giorgio Armani, Yves Saint Laurent, Chanel, Valentino, Bvlgari, Gianni Versace and Graff. As well as a number of garden squares, Chelsea has several open spaces including Albert Bridge Gardens, Battersea Bridge Gardens, Chelsea Embankment Gardens, the Royal Hospital Chelsea (the grounds of which are used by the annual Chelsea Flower Show) and Chelsea Physic Garden.
Спорт
18 ғасырда Челси крикет клубы бір кездері көзге түсіп, үй матчтарын сол кездегі Челси Комон деп аталған жерде өткізді. Бұл аймақ 19 ғасырда жүргізілген құрылыс жұмыстарының салдарынан дерлік жойылды. 1731 және 1789 жылдар аралығында Челси клубының қатысқан немесе Челси Комон жерінде өткен бес матч туралы мәліметтер сақталған. Челси футбол клубы көршілес Фулхэмдегі Стэмфорд Бридж стадионында, Челси шекарасына жақын орналасқан. Челсидің жоғары бағалы жерде орналасуы және тұрғындарының әулетті болуының нәтижесінде, Челси ФК Англиядағы ең бай жергілікті жанкүйерлерге ие.
In the 18th century, Chelsea Cricket Club was prominent for a time and played its home matches on what was then Chelsea Common, an area that virtually disappeared under building work in the 19th century. Records have survived of five matches between 1731 and 1789 which involved the Chelsea club and/or were played on the common. Chelsea Football Club is located at Stamford Bridge in neighbouring Fulham, adjacent to the border with Chelsea. As a result of Chelsea's expensive location and wealthy residents, Chelsea F. C. has the wealthiest local supporters in England.
Автобустар
Челсиді көптеген Лондондық қоғамдық көлік автобустары шақырады.
Chelsea is served by many Transport for London bus services.
Құбырлар мен рельстер
Челсиде метро станциясы жоқ, бірақ оның шекарасына жақын екі станса бар: шығыста Слоан-сквер және солтүстікте Глостер-роуд (олардың екеуі де округтік және шеңберлік желілерінде орналасқан). Сонымен қатар, батысқа қарай Батыс Лондон желісіндегі Imperial Wharf стансасы бар. Бұл желіде бұрын Челси теміржол станциясы (кейін Челси және Фулхэм деп аталды) болған, ол көршілес Фулхэмдегі Корольдік жол мен Фулхэм жолының арасында орналасқан. Алайда, 1940 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі бомбалау салдарынан ол жабылып, кейіннен бұзылыпты. Кроссрейл 2 жобасының (сонымен қатар Chelsea Hackney желісі деп те аталады) аясында Корольдік жолда Челси метро станциясын салу ұсынылып отыр. Transport for London басқаратын бұл жоба әлі мақұлданбаған және қаржыландырылмаған, бірақ консультация кезеңінде. 2008 жылы TfL жариялаған жоспарларға сәйкес, станция Корольдік жолдың Dovehouse Green аймағында орналасуы тиіс. 2020 жылдың соңында үкімет Кроссрейл 2 жобасын іске асыру жоспарларын тоқтатты.
Chelsea has no Underground station, but there are two stations close to its boundary; Sloane Square to the east and Gloucester Road to the north (both of these on the District and Circle lines). In addition, to the west is the London Overground station Imperial Wharf, on the West London Line. A Chelsea railway station (later renamed Chelsea and Fulham) previously existed on this line, located between the King's Road and the Fulham Road in neighbouring Fulham, but this was closed in 1940 following World War II bomb damage and later demolished. There is a proposal to construct a Chelsea Underground station on the King's Road as part of the Crossrail 2 project (also known as the Chelsea Hackney line). The project, run by Transport for London, has not yet been approved or funded but is at the consultation stage. According to plans published by TfL in 2008, it is envisaged that the station would be located on the Dovehouse Green area of King's Road. In late 2020 central government shelved plans to progress the Crossrail 2 project.