Кіріспе

Арканзас округінің тарихи орны және мұражайы, Арканзас штатының тарихи орны. Арканзас поштасы (; lang es), ресми түрде Арканзас поштасының ұлттық ескерткіші, Миссисипи аллювиалды жазығындағы және қазіргі АҚШ-тың Арканзас штатындағы еуропалықтардың алғашқы қонысы болды. 1686 жылы Анри де Тонти француз королі XIV Людовик атынан Квапау тайпасымен сауда жасау мақсатында оны құрды. 1803 жылы Луизиананы сатып алу арқылы осы аумақты иеленген француз, испан және американдықтар бұл жерді стратегиялық маңызды деп санады. Арканзас поштасы 1819 жылдан 1821 жылға дейін Арканзас штатының астанасы болды, содан кейін аумақтық үкімет Литтл-Рокқа көшірілді. Тері саудасы кезеңінде Арканзас поштасы бірнеше бекіністермен қорғалған. Бұл бекіністер мен олармен байланысты елді мекендер үш белгілі жерде және, мүмкін, төртінші жерде орналасқан. Кейбір тарихи құрылыстар су эрозиясы мен су тасқынына байланысты жоғалып кетті. 1950 жылдан бері Арканзас поштасында үш археологиялық қазба жүргізілді. Сарапшылардың пікірінше, бұл жердегі ең маңызды мәдени мұралар археологиялық ресурстар, атап айтқанда 18-19 ғасырлардағы еуропалық-американдық қоныстар мен Квапау тайпасының ауылдары. Осы жерде француздер Арканзаста алғашқы христиан діни қызметін өткізді.

Екінші орын (Red Bluff)

Чикасо шабуылдары мен шабуыл қаупінің үздіксіз жалғасуы салдарынан командир Льюис Ксавье Мартин де Лино бекетін өзен жоғары қарай көшірді. Бұл Чикасо аумағынан шығысқа қарай, Миссисипи өзенінен әрі қарай орналасқан еді, сонымен қатар посттың негізгі сауда серіктестері және ықтимал одақтастары – Куапау ауылдарына жақын болды. Арканзас өзенінің сағасынан шамамен 45 шақырым қашықтықтағы бұл жаңа орналасқан жер «Гранд Прерияның биіктігінде» орналасқан «Экорес Руж» (Қызыл Блафф) деп аталды. Ол өзеннің иілісінде, бұрынғы орнынан биік жатқан жерде салынды. Посттың халқының көп бөлігі француз тілінде сөйлейтін адамдардан құралды. Бұл жағдай Испанияның дипломатиялық күш-жігеріне кедергі келтірді. 1772 жылы командир Фернандо де Лейбаға жергілікті француз халқына басымдық ету және олардың Куапау тайпасына ұйымдастырған тойлары мен сыйлықтарын азайту бұйырылды, себебі бұл отарлық үкіметке тым көп шығын әкеліп отырды. Куапау тайпасы испандықтармен қақтығысқа дайын тұрды, бірақ ақырында командир Лейба бұрынғы тәртіпті сақтап, тауарларды қайтаруға келісіп, қақтығыстан сақтады. Форт Карлос III үнемі өзеннің эрозиясына ұшырады, сондықтан испандықтар әскери гарнизонды жағалаудан шамамен жарты мильдей қашықтықтағы жерге көшірді және 1791 жылдың наурыз айында Сан-Эстеван фортын салды (Луизиананы сатып алғаннан кейін Форт Мэдисон деп аталды). Сан-Эстеван фортында командирдің үйі, үлкен казармалар, қойма және ас үй болды, олардың барлығы қоршаумен қоршалған. 1805 жылы АҚШ үкіметі посттың солтүстік жағында Джейкоб Брайт басқарған федералды сауда үйін салды. Бұл орын батысқа бет алған саяхатшылар үшін маңызды шекаралық бекетке айналды, сондай-ақ Стивен Харриман Лонг және Томас Натталл сияқты саяхатшылар да осы жерден өтті. Бірақ 1910 жылы үкімет федералды сауда үйін жапты. Одақтың жеңісі Миссисипидегі Конфедерация күштерінің қысымын жеңілдетіп, Виксбургте (Миссисипи) толық жеңіске жетуге көмектесті. Арканзас Постының бұрынғы орны 1929 жылы мемлекеттік саябаққа айналдырылды. Саябақтың құрылуына Фред Куандт 20 акр жер сыйға тартқаннан кейін бастама берілді. Ол неміс иммигранттарының ұрпағы, оның отбасы әлі де Арканзаста тұрады. Келесі жылдары қосымша жерлер сатып алынып, Энергиялық прогресс басқармасының жұмыс күшінің көмегімен көптеген жақсартулар жасалды. 1960 жылдың 6 шілдесінде бұл орын Ұлттық ескерткіш деп жарияланды, ал 1960 жылдың 9 қазанында Ұлттық тарихи ескерткіш мәртебесі берілді. Барлық Ұлттық тарихи ескерткіштер сияқты, Арканзас Посты да 1966 жылдың 15 қазанында тарихи орындардың Ұлттық тізіліміне енгізілді.

Археология

1956–1957 жылдары Престон Холдер бұл жерде алғашқы археологиялық қазба жұмыстарын жүргізді. Оның командасы қазіргі ескерткіш аумағында XVIII ғасырдағы француз отаршылдық ауылының қалдықтарын тапты. Кейіннен ондағы ашылған орлар француз колониялық тұрғын үйлердің құрылыс үлгілері ретінде анықталды – «poteaux en terre» стиліндегі құрылыстар. Осы уақытқа дейін 1752 жылғы Ла-Хусая бекінісінің, Форт-Карлос III, 1790 жылдардағы Сан-Эстеван бекінісінің және Форт-Хиндман бекінісінің қалдықтары бұрынғы Арканзас өзенінің арнасында су астында қалды, бұл аймақ сол кезде кеме жүруге қолайлы көл ретінде пайдаланылды. Ерозия салдарынан осы бекіністердің археологиялық қалдықтары жойылды. 1964 жылы Ұлттық саябақтар қызметі испандықтар салған Карл III бекінісі сияқты колониялық қалдықтарды ішінара қайта құруға кірісті. Ұлттық саябақтар қызметі үшін 1966 және 1970–1971 жылдары колониялық қоныстың қосымша археологиялық қазбалары жүргізілді. XIX ғасырға жататын ғимараттардың арасында мемлекеттік банк пен тұрғын үйлер болды. Көптеген тұрғын үйлер француз немесе испан отаршылдық стилінде салынған, бірақ үйдің архитектурасы тұрғындардың мәдениетіне қарай өзгерді. Әртүрлі қазба жұмыстары кезінде мыңдаған керамика сынықтары табылды. Арканзас штатының археологы Джон Уолтолл 1990 жылдары археологиялық ресурстардың ескерткіш аумағындағы ең құнды мәдени мұра болып табылатынын, оның ішінде жақсы зерттелмеген Куапау тайпасының қоныстарымен қатар, 18-19 ғасырлардағы еуропалық және американдық қоныстар да бар екенін айтты. Археологиялық іздестірулер көбінесе тарихи орынның солтүстік бөлігінде сәттірек аяқталды, себебі ол эрозия мен су тасқынына аз бейімделген. Эрозияның салдарынан посттың тарихи жағалауынан ешқандай физикалық із қалмады.