Трансильвания отарсы: Кентукки шекарасындағы қысқа ғұмырлы колония
Transylvania Colony
Трансильвания аймағы: Кентукки шекарасындағы қысқа ғұмырлы, заңсыз отар. Ричард Хендерсонның Cherokee жерін сатып алуы, Virginia және Солтүстік Каролина таласы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қысқа ғұмырлы, заңсыз колония шекарадағы Кентуккиде, Солтүстік Америкадағы шекаралық колония.
Short lived extra legal colony in frontier Kentucky
the frontier colony in North America
Трансильвания колониясы, сондай-ақ Трансильвания сатып алу деп те аталады, 1775 жылдың басында Солтүстік Каролина жер спекулянты Ричард Хендерсон құрған, ол Трансильвания компаниясын ұйымдастырып, басқарды. Хендерсон мен оның инвесторлары Сикамор шолдары шарты арқылы оңтүстік және орталық Аппалачи тауларының батысындағы чероки тайпаларының жерлерін сатып алуға келісімге келді. Кейбір ғалымдардың бағалауынша, бұл жер үшін тайпалар шамамен 10 000 британ фунт стерлингі (2016 жылы 1,5 миллион АҚШ доллары) құнға тауар алды. Жағдайды одан әрі қиындатқан нәрсе – бұл шекаралық жерді Вирджиния колониясы (әсіресе Лорд Данмор соғысынан кейін) және оңтүстік бөлігін Солтүстік Каролина провинциясы да талап етті. Трансильвания колониясы қазіргі Кентуккидің орталық және батыс бөліктерінде, сондай-ақ Теннессидің солтүстік-орталық бөлігінде орналасқан. Америкалық пионер және шекараны зерттеуші Дэниел Бун Камберленд аңғары арқылы Кентуккидің оңтүстік-шығысына қарай Wilderness Road жолын салу үшін Хендерсонмен шарт жасады, бұл жаңа қоныстарды жеңілдетуге көмектесті. 1775 жылдың мамыр айында қоныс аударушылар үкіметтік келісімге келді. Революциялық соғыс көптеген жаңа қоныстарды тоқтатты, бірақ орнаған қалалардың маңындағы қоныстар жалғасты. Хендерсонның Кентуккидегі Трансильванияға қатысты талабы 1778 жылы Вирджиния Бас Ассамблеясы тарапынан мойынға алынбады, ал Теннессидің қалған бөлігі 1783 жылы Солтүстік Каролина тарапынан мойынға алынбады. Хендерсон Кентуккидің батысындағы Огайо өзені бойында жер алды, және сол жерде қазіргі Хендерсон қаласы құрылды.
The Transylvania Colony, also referred to as the Transylvania Purchase, was a short lived, extra legal colony founded in early 1775 by North Carolina land speculator Richard Henderson, who formed and controlled the Transylvania Company. Henderson and his investors had reached an agreement to purchase a vast tract of Cherokee lands west of the southern and central Appalachian Mountains through the acceptance of the Treaty of Sycamore Shoals with most leading Cherokee chieftains then controlling these lands. In exchange for the land the tribes received goods worth, according to the estimates of some scholars, about 10,000 British pounds ($1.5 million U. S. in 2016). To further complicate matters, this frontier land was also claimed by the Virginia Colony (particularly following Lord Dunmore's War) and a southern portion by Province of North Carolina. The Transylvania Colony was located in what is now the central and western parts of Kentucky, and a chunk of north central Tennessee. The American pioneer and frontier explorer Daniel Boone was hired by Henderson to establish the Wilderness Road going through the Cumberland Gap and into southeastern Kentucky to facilitate settlement. A governmental compact was concluded by the settlers in May 1775. Most settlement was forestalled by the Revolutionary War, except around established towns. Henderson's Transylvania claim in Kentucky was invalidated by the Virginia General Assembly in 1778, and the remaining Tennessee portion was invalidated by North Carolina in 1783. Henderson was compensated with a land grant along the Ohio River in western Kentucky and the current town of Henderson was founded there.
Өмірбаян
1763 жылғы Француз және Үнді соғысын аяқтаған Корольдік жарлығы Аппалачи тауларының батысындағы жерлерді "Үнділер аумағы" деп жариялады, онда отарлаушыларға қоныстануға тыйым салынды. Отарлаушы зерттеушілердің, саудагерлердің және аңшылардың үздіксіз қаузауы үндістерді бейбітшілікке қол жеткізу үшін қоныстануға берілетін жерлерге келісім жасауға мәжбүр етті. 1768 жылғы Форт-Стенвикс шартында ирокездер Огайо өзенінің оңтүстігіндегі жерлерін Британ империясына өткізді. Олар қазіргі Кентуккидің көп бөлігіне құқығы бар деп мәлімдесе де, ирокездер, олардың номиналдық вассалы шоунилер сияқты, іс жүзінде онда тұрмады. Сонымен қатар, оңтүстік және оңтүстік-шығыстағы чероки тайпасы осы аймақтың көп бөлігін тарихи аң ауру жері ретінде пайдаланды. Бұл тайпалардың ешқайсысы Стенвикс шарты туралы кеңес алған жоқ, бірақ 1768 жылғы Ауыр Еңбек шартында, 1770 жылғы Лохабер шартында және 1771 жылы Лохаберден берілген жерлерді қазіргі Кентуккидің солтүстік-шығысына дейін кеңейтуге келіскен кезде черокимен бірнеше шекаралар белгіленді. Дегенмен, шоунилер 1758 жылғы Истон шартынан бері колониялармен шекаралық келісім жасаған жоқ, бұл оларға Аллегень тауларының батысындағы барлық жерге құқық беретін болды. Осының салдарынан, олар аймаққа көшіп келген шекаралық қоныс терушілерге шабуыл жасауды бастады. Бұл 1774 жылы негізінен шоунилер мен Вирджиния колониясы арасында болған Лорд Данмор соғысына әкелді. Шоунилер бұл қысқа соғыста жеңіліп, олардың басшысы Корнсталк Огайо өзенінің оңтүстігіндегі барлық құқықтарын, соның ішінде Кентуккиді де өткізді. Сонымен қатар, 17 ғасырдың екінші жартысының көп бөлігінде "солтүстік тайпалар" (әсіресе ирокездер, және сол кезде оларға бағынышты ленапелер мен шоунилер) мен "оңтүстік тайпалар" – чероки және катауба тайпалары арасында соғыс жағдайы болды. Кентуккидегі ортақ аң ауру жерлері даулы бейтарап аймақ болып қала берді.
The Royal Proclamation of 1763 that ended the French and Indian War declared lands west of the Appalachians as "Indian Territory" forbidden to colonial settlement. Continued provocations by colonial explorers, traders and trappers necessitated some concessions by the Indians to concede lands for settlement in exchange for peace. In the 1768 Treaty of Fort Stanwix, the Iroquois ceded their claims on lands south of the Ohio River to the British Empire. Although they claimed sovereignty over much of what is now Kentucky, the Iroquois did not actually reside there, as did their nominal vassal, the Shawnee. In addition, the Cherokee to the south and southeast used much of the area as their historical hunting grounds. Neither of these peoples had been consulted regarding the Stanwix treaty, although a series of borders was worked out with the Cherokee at the Treaty of Hard Labour (1768), the Treaty of Lochaber (1770), and once more in 1771 when they agreed to extend the Lochaber cession into present day northeast Kentucky. The Shawnee, however, had not conducted a boundary agreement with the colonies since 1758 at the Treaty of Easton, giving them a claim to everything west of the Alleghenies. Consequently, they began to attack frontier settlers moving into the region. This led to Lord Dunmore's War, fought in 1774, primarily between the Shawnee and Virginia Colony. The Shawnee lost this brief war and their chief Cornstalk ceded all their claims south of the Ohio River, including Kentucky. Also, through much of the second half of the 17th century, a state of war had existed between the "northern tribes" (particularly the Iroquois, and the Lenape and Shawnee who were then tributary to them) and the "southern tribes" of the Cherokee and Catawba, the shared hunting grounds of Kentucky remained a contentious neutral zone.
Трансильвания компаниясы
1774 жылғы 27 тамызда Солтүстік Каролина судьясы Ричард Хендерсон бірнеше көрнекті Солтүстік Каролиналықтармен бірге жер алып-сату компаниясын құрды. Бастапқыда Ричард Хендерсон және Компания деп аталған компанияның аты алғаш рет Луиза Компаниясына, ал 1775 жылғы 6 қаңтарда Трансильвания Компаниясына өзгертілді. Трансильвания компаниясының инвесторлары Кентукки жерлерін чероки тайпасынан сатып алып, британдық жеке меншік колониясын құруды жоспарлады. Бұл тайпа бұрын Кентуккидің оңтүстік және оңтүстік-шығыс аймақтарының көп бөлігінде қоныстанған және тастап кетілген шауни жерлерінде әлі де аң аулау құқығын сақтап отырған.
On 27 August 1774, Richard Henderson, a judge from North Carolina, organized a land speculation company with a number of other prominent North Carolinians. Originally called Richard Henderson and Company, the company name was first changed to the Louisa Company, and finally to the Transylvania Company on January 6, 1775. The Transylvania Company investors hoped to establish a British proprietary colony by purchasing the Kentucky lands from the Cherokee who had earlier settled much of the south and southeastern Kentucky areas and still claimed hunting rights in the abandoned Shawnee lands.
1775 жылдың наурыз айында Ричард Хендерсон мен Дэниел Бун Сикамор Шоолс (қазіргі Теннесси штатының солтүстік-шығысындағы Элизабеттон) жерінде 1200-ден астам чероки тайпасының өкілдерімен кездесті. Осы жиынға Аттакуллакулла мен Оконостота сияқты чероки басшылары қатысты. Хендерсон Сикамор Шоолс шартының құрамына кіретін бес тікелей иелік актісі арқылы 1775 жылдың 14 наурызында Камберленд өзені, Камберленд таулары және Кентукки өзені аралығындағы, Огайо өзенінен оңтүстікке қарай жатқан барлық жерді сатып алды. Сонымен қатар, Вирджиния және Солтүстік Каролинадағы оңтүстік-шығысқа жақын жерлер де сатып алынды. Осылайша белгіленген 20 миллион акр (81 000 км²) жер көлемі, қазіргі Кентукки штаты аумағының жартысын құрады. Хендерсон мен оның серіктестері, жақындағы британдық заңгерлердің Пратт-Йорк пікірі мұндай сатып алулардың заңды екенін жариялаған деп сенді. Бірақ шындығында, Трансильвания компаниясының сатып алуы Вирджиния мен Солтүстік Каролина заңдарын, сондай-ақ 1763 жылғы Корольдік жарлықты бұзды. Бұл жарлық американдық үндістердің жерін жеке тұлғалардың сатып алуына және Корольдік санкциясыз жаңа колония құруға тыйым салған еді. Кейбір басшылар осы шарттан бас тартты. Чероки тайпасының наразы басшысы, Тарту Каноэ, Сикамор Шоолс шартын қол қоюдан, мақұлдаудан немесе орындаудан бас тартты, ол: «Бұл қанды жер, және оны мекендеу қараңғы да, қиын да болады» деді. Бұл болжам ақиқатқа айналды, содан кейін Кентукки «қараңғы және қанды жер» деген сарказмды атаумен танылды. Тарту Каноэ Сикамор Шоолс шартының жерін тастап, оған адал және оның ойлау жолын қолдайтындарды қазіргі Чаттанугаға жақын Теннесси штатының оңтүстік-шығысына алып кетті. Бұл топ жақын маңдағы Чикамуга өзенінің атымен «Чикамуга» деп аталды. Тарту Каноэ және оның тобы чероки-американ соғыстарының басты қаһармандарына айналды.
In March 1775, Richard Henderson and Daniel Boone met with more than 1,200 Cherokee at Sycamore Shoals (present day Elizabethton in northeastern Tennessee). Present were Cherokee leaders such as Attakullakulla and Oconostota. With five grant deeds that constituted the Treaty of Sycamore Shoals, Henderson purchased all the land lying between the Cumberland River, the Cumberland Mountains, and the Kentucky River, and situated south of the Ohio River on March 14, 1775. Some adjacent land to the southeast, in Virginia and North Carolina, was also purchased. The land thus delineated, 20 million acres (81,000 km2), encompassed an area half the size of present day Kentucky. Henderson and his partners probably believed that a recent British legal opinion, the Pratt–Yorke opinion, had made such purchases legal. In fact, the Transylvania Company's purchase was in violation of both Virginia and North Carolina law, as well as the Royal Proclamation of 1763, which prohibited private purchase of American Indian land and the establishment of any non Crown sanctioned colony. The Treaty was disavowed by some of the chiefs. A dissident Cherokee chief, Dragging Canoe, refused to sign, endorse, or obey the Treaty of Sycamore Shoals, declaring that "it is bloody ground, and will be dark and difficult to settle". It would prove to be prophetic, and subsequently Kentucky came to be referred to by the sardonic phrase, dark and bloody ground. Dragging Canoe left the Sycamore Shoals treaty grounds and took those who were loyal to him and his way of thinking into southeastern Tennessee, near present day Chattanooga. This group came to be called the "Chickamauga" after the nearby creek of the same name. Dragging Canoe and this group went on to become the chief protagonists of the Cherokee American wars.
Өлім
Келісімді жасасқаннан кейін Хендерсон Солтүстік Каролинаға оралды. Жер схемасына инвестиция салған әріптестерінің атынан ол Континенттік Конгресске өтініш жолдап, Трансильванияны заңды түрде мойындалған колония етуді сұрады. Осы күш-жігерге қарамастан, Конгресс Вирджиния мен Солтүстік Каролинаның келісімінсіз әрекеттен бас тартты, олардың екеуі де осы аймаққа құқық талап етіп отырды. 1776 жылдың маусым айында Вирджиния Бас Ассамблеясы Трансильвания жер компаниясына аймақтағы қоныс аударушыларға кез келген талаптар қоюға тыйым салды. 1778 жылдың желтоқсан айында Вирджиния Ассамблеясы Трансильванияның талабын күштен шығарды. Өтемақы ретінде Хендерсон мен оның серіктестері Грин өзенінің сағасынан төменгі Огайо өзенінде 200 000 акр (312 шаршы миль) жер алды. Сол жердегі алғашқы қоныс Ред-Банкс деп аталды және 1797 жылы Хендерсон қаласына айналды. Хендерсон Теннессидегі қалған шағын мүлігімен жұмысын жалғастырды, ол 1783 жылы Солтүстік Каролинада жарамсыз деп жарияланды. Хендерсонға Пауэлл аңғарында 200 000 акр жер берілді.
After concluding the compact, Henderson returned to North Carolina. On behalf of his fellow investors in the land scheme he petitioned the Continental Congress, seeking to make Transylvania a legally recognized colony. Despite those efforts, the Congress declined to act without the consent of Virginia and North Carolina, both of whom claimed jurisdiction over the region in question. In June 1776 the Virginia General Assembly prohibited the Transylvania Land Company from making any demands on settlers in the region. In December 1778, Virginia's Assembly finally declared the Transylvania claim void. In compensation, Henderson and his partners received a grant of 200,000 acres (312 square miles) on the Ohio River below the mouth of Green River. An early settlement there was named Red Banks, and became the city of Henderson in 1797. Henderson pressed on with his remaining modest claim in Tennessee, and it was finally invalidated by North Carolina in 1783. Henderson was similarly compensated there with a land grant of 200,000 acres in Powell Valley.