Кіріспе
Жозеф Фердинанд Леопольд Бавариялық (28 қазан 1692 – 6 ақпан 1699) – Баварияның курфюрсті Максимилиан II Эммануилдің (1679–1705, 1714–1726) және оның бірінші әйелі, Австрияның Мария Антониясының ұлы, ол Киелі Рим императоры Леопольд I-нің қызы және Испания королі Филипп IV-тің әйелінен туған немересі.
Жастық шақ
Принц Иосиф Фердинанд дүниеге 1692 жылғы 28 қазанда Венада келді, ол Баварияның курфюрст герцогы Максимилиан II Эммануил мен император Леопольд I-нің қызы, Испанияда жақсы танымал Мария Антонияның ұлы еді. Бұл оның інісі Леопольд I және келіні Мариана Нойбургпен келіспеушілікке себеп болды: екеуі де Леопольдтың ұлы, эрцгерцог Карлдың Карл II-нің орнына отыруын қалады. Немересінің мұрагерлік құқығын шектеу және ұлының талабын күшейту үшін император Леопольд I өзінің қызы Мария Антонияны (сайлау князінің анасы) өлер алдында мұрагерлік құқығынан бас тартуға мәжбүр етті. Испания сарайында Карл II-нің мұрагерлігі мәселесі бойынша екі Мариана – Король Ана мен Консорт арасында қақтығыс туды. Бұл 1693 жылдан 1696 жылға дейін қарқынды саяси шиеленіс пен интригаларға толы кезеңді бастады, соңында Король Ананың қайтысымен аяқталды. Бавария тарапы, Король Ананың басшылығымен, Мариана Нойбургтың неміс топтарына наразы болған ақсүйектер арасында көптеген жақтастар тапты. Сарайда тараған қауесеттерге сәйкес, королеваны түрмеге қамап, принц Иосиф Фердинандты Мадридке әкеліп, Король Ана мен оның жақтастарының регенттігімен таққа отырғызуды көздеген құпия жоспар болған. 1696 жылғы 16 мамырда Король Ана қайтыс болды. Оның жеңісі – оның ұлы Карл II-нің 1696 жылғы қыркүйектегі өсиеті, онда ол Баварияның Иосиф Фердинандын монархияның мұрагері деп жариялады. 1696 жылғы 13 маусымдағы Мемлекеттік кеңесте француз және императорлық үміткерлер арасындағы аралық позиция талқыланды, онда Иосиф Фердинанд мұрагерлікке ең лайықты кандидат ретінде қарастырылды. Соңында Карл өсиетін жазып, сайлау князін өзінің мұрагері деп жариялады. Сол жылдың қыркүйегінде Карл II-нің денсаулығы күрт нашарлағандықтан, Мемлекеттік кеңес патшаны маусымдағы өсиетке қол қоюға мәжбүрлеуді шешті. 9 қазанда патшаның жағдайы нашарлап, Мемлекеттік кеңес қайтадан жиналды. Бұл кездесуде бавариялық партия өсиетті мақұлдады және кардинал Портокарреро король Карл II-ді Баварияның сайлау князі жағындағы өсиетке қол қоюға мәжбүр етті: тек Кастилия адмиралы, констебль және үш мүше ғана эрцгерцог Карлға қолдау көрсетті. Иосиф Фердинандтың кәмелетке толмауы кезінде, өсиет бойынша құрылған регенттік, Марияна Австрияны қолдаған басқарушы кеңес тағайындады, оны кардинал Портокарреро басқарды, ол кең өкілеттіктерге ие болған регент-губернатор болар еді. Бавариялық кардинал Портокаррероның кандидатурасын табанды түрде қорғауы Карл II билігінің соңғы жылдарының басты саясатына айналды. Кардинал Карл II-нің әйелінің ықпалына мойынсұнуына жол бермеді және өсиетті өзгерту үшін Парламент шақыру мүмкіндігін болдырмады. 1698 жылдың басында Портокарреро корольге Бавария мұрагерлігін қолдау туралы Мемлекеттік кеңестің жаңа есебін ұсынды. Монарх Баварияны қолдайтын Папа Иннокентий XII-мен кеңесуді қалады. Осы жағдайда король өзінің өсиетін қайта бекітті: Мен барлық патшалықтарымда, мемлекеттерімде және иеліктерімдегі заңды мұрагерім деп Баварияның сайлау князі Максимилиан Иосифті жариялаймын, ол менің немере інім және сайлау герцогы Мария Антонияның жалғыз ұлы, сондай-ақ менің әпкем, император Маргареттің жалғыз баласы, ол императорға үйленді, менің әкем, менің барлық патшалықтарыма мұрагерлік тізбегі бойынша бірінші болып, патшаның еркімен, менің ием және әкем, осы патшалықтардың заңдарында талап етілгендей; Франция королевасы, менің әпкемді шеттету, сондықтан аталған сайлау князі Иосиф Фердинанд осы құқықтың жалғыз мұрагері ретінде, маған ең жақын және тікелей желідегі адам, менің барлық заңды мұрагерім болып табылады. Мариана Нойбург өсиетке наразылық ретінде Каталонияны басып алды, ал неміс әскерлері Толедо мен Мадридке жіберілді, ал оның туысы, Гесс-Дармштадттың князі Георг Барселонадан әскерімен кетуге дайындалды. Мадридтегі француз елшісі, Генри, д’Аркур герцогы, Мадридке интервенцияға дайын келген 6000 сарбазды қарсы алды. Баварияның Макс Эммануэль өзінің ұлын Фландрия мемлекеттері Карл II қайтыс болғанда ант беруі үшін Брюссельге шақырды. Иосиф Фердинанд 1698 жылғы 23 мамырда Фламанд астанасына келді. Осы уақытта Людовик XIV Гаагада теңіз күштерімен Карл II қайтыс болғанда испандық коронаның жерлерін бөлу туралы келісімге келді: сонымен қатар Президи мемлекеті мен Финале маркизаты да қарастырылды.
I declare my legitimate successor in all my kingdoms, states and dominions, the Electoral Prince Maximilian Joseph, only son of the Archduchess Maria Antonia, my niece, and Electoral Duke of Bavaria, who was also the only child of the Empress Margaret, my sister, who married the Emperor, my uncle, first the line of succession to all my kingdoms, by the will of the king, my lord and father, as claimed by the laws of those kingdoms, as has been said; the exclusion of the Queen of France my sister wherefore the said Electoral Prince Joseph Ferdinand as sole heir of this right, a man closest to me in the most immediate and direct line, is my legitimate successor in all of them
Mariana of Neuburg reacted against the Testament by having Catalonia seized, and German troops were sent to Toledo and Madrid, while her cousin, Prince George of Hesse Darmstadt prepared to leave Barcelona with his troops. The French Ambassador to Madrid, Henri, duc d’Harcourt, met 6000 soldiers who had arrived in Madrid ready to intervene. Max Emanuel of Bavaria sent for his son to come to Brussels with the intention that the States of Flanders would swear an oath on the death of Charles II. Joseph Ferdinand came to the Flemish capital on 23 May 1698. Meanwhile, Louis XIV agreed in The Hague with the maritime powers on the distribution of the Spanish Crown's lands on the death of Charles II: as well as the State of Presidi and the Marquisate of Finale.
Өлім және мұра
Жозеф Фердинанд 1699 жылғы 6 ақпанда алты жасында шешек ауруынан қайтыс болды, бұл Испания тағының мұрагерлігі мәселесін тағы да белгісіз қылды. Оның өлімі күрт болды, ұстамалар, құсу және ұзақ уақыт есінен айырылумен бірге жүрді. Оны атасы Леопольд I улаған деген қауесет тарады, бірақ ешқандай дәлел табылмады. Ол Брюссельде жерленген. Осымен Испанияның Филип IV-і мен оның екінші әйелі және қызы Мариана Австрияның некесінен басталатын ұрпақ желісінің соңғы тармағы аяқталды. Испанияның соңғы Габсбург патшасы Карл II қайтыс болғанға дейін Жозеф Фердинандтың өлімі Испания мұрагерлік соғысының басталуына ықпал етті. Егер ол Карлдан кейін тірі қалғанда, Еуропа елдері Бірінші бөліс шартының шарттарына сәйкес оның Испания тағына отыруына рұқсат берген болар еді. Чарльз II-нің өмірбаянында Джон Лэнгдон Дэвис ханзаданың өлімінің әсерін былай сипаттайды: «Бұл құлап бара жатқан қираған ғимаратты бірге ұстап тұрған темір белдік кенеттен үзілгендей болды; рухани қуаныш өте материалдық наразылыққа жол берді. Патриоттық қиялға бой алдырған халық күнделікті өмірден мүлдем алшақтап, өмірді ақырт аштық, нан мен басқа да азық-түліктердің жетіспеушілігі, егінсіз далалар, қорғанышсыз шекаралар, үмітсіздікпен көрді. Тіпті тамақ болмаған кезде де, испандықтар өз армандарына сенсе, жақсы сезіне алатын еді; арман жойылғаннан кейін, бәрі құлдырап кетті. Бавариялық Хосе Фернандо – қиялдың ұлттық мәртебесінің орнын толтыратын өрнектер тоқуға мүмкіндік берген нүкте болды, оның өлімімен бірге бұл нақты емес мата жоғалып кетті.