Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1992 жылы Фред Шеписи түсірген фильм
1992 film by Fred Schepisi
«Мырза Бейсбол» – Фред Шеписидің режиссерлік жұмысы, Том Селек, Кен Такакура, Денис Хейсберт және Ая Таканаши бас рөлдерде ойнаған 1992 жылғы американдық спорттық комедиясы. Фильмде «Нью-Йорк Янкис» командасының тәжірибелі бірінші базасы Джек Эллиоттың мансабындағы қиын маусымы көрсетіледі. Ол көктемгі жаттығулар кезінде Жапон Орталық Лигасының «Чуничи Драконы» командасына ауыстырылып, команданың чемпиондыққа таласу кезінде үлкен үміттер мен мәдени ерекшеліктерге бейімделуге мәжбүр болады. Фильм кең танылмағанмен, 2020 жылдарға дейін жапон бейсболының ерекшеліктерін дәл бейнелейді. Жапон командаларына қосылған шетелдік кәсіби бейсболшылар оны оқу құралы ретінде пайдаланады.
Mr. Baseball is a 1992 American sports comedy film directed by Fred Schepisi, starring Tom Selleck, Ken Takakura, Dennis Haysbert, and Aya Takanashi. It depicts a tumultuous season in the career of veteran New York Yankees first baseman Jack Elliot, who is traded to the Chunichi Dragons of the Japanese Central League during Spring Training, and forced to contend with overwhelming expectations and cultural differences during the Dragons' run at the pennant. Although the film was a limited success, it remains accurate, as of the 2020s, in portraying the peculiarities of Japanese baseball. It is used as a training resource by foreign professional baseball players who join a Japanese team.
Сюжет
Джек Эллиот – 1992 жылы «Нью-Йорк Янкис» командасы «жаңағы феномен» саналған бірінші базалық ойыншы Рикки Дэвистің пайдасына саудаға қойған қартайып бара жатқан американдық бейсболшы. Бірақ оны сатып алуға тек біреу келеді: Жапонияның Nippon Professional Baseball лигасындағы «Нагоя Чуничи Дракондары» командасы. Жапонияға келген соң Эллиот жапон мәдениетімен және команданың бас жаттықтырушысымен келіспейді, көп ұзамай ол жаңа командаластарын ренжітеді. Ол жаңа басшысы Учияманың ережелері мен басқару стилін абсурдты деп санайды және бұрынғысынша өз жолын ұстана береді, бұл оның өнімділігінің одан сайын төмендеуіне әкеледі. Командадағы жалғыз досы – тағы бір американдық бейсболшы, Макс «Балға» Дюбуа, ол оның күйзелісін бөліседі. Алайда, Макс – «Дракондардың» командалық ойыншысы және Эллиотты да солай болуға шақырады. Сонымен қатар, Эллиот әдемі Хирокоға ғашық болады, кейін ол Учияманың қызы екенін біледі. Көп рет ашуға берілгенінен кейін, тіпті төбелес кезінде аудармашысын есінен айырғаннан кейін, Эллиот ойыннан шеттетіледі. Хироконың отбасымен, соның ішінде Учиямамен кездескеннен кейін, Учияма Джекке оны басшылықтың қарсылығына қарамастан жалдағанын мойындайды. Енді оның мансабы ғана емес, өзінің де болашағы қауіпте. «Дракондар» басшылығы Бостоннан Пит Клифтонды алғысы келді, бірақ Учияма команданы жақсарту үшін дұрыс таңдау деп есептеген Джекке қол жеткізу үшін басшылықпен келісімге келді. Бұл туралы естіген Эллиот мақтанышын жұтып, кемшіліктерін мойындайды. Учияма оның ұстазына айналады. Сирек кездесетін қарапайымдықпен, ол командадан жапон тілінде кешірім сұрайды, қате айтқандықтан достық «көпір» (橋) емес, «таякша» (箸) жасағысы келгенін айтады (екі сөз де біріне ұқсайды, бірақ әртүрліше баса айтылады), ал команда оны қолдап, спорттық рух пен еңбекқорлыққа құрметті үйретеді. Учияма оның шеттетілуін алып тастайды және Эллиоттың ойынды жақсартуына көмектеседі. Эллиоттың командалық ойынға деген ынтасы жұқпалы, нәтижесінде «Дракондар» Орталық лиганың жеңімпазы болуға таласады. Осы процесте ол жапондық дәстүрді пайдаланады, ол Учиямаға мас күйінде оның ойыншыларын агрессивтірек болуға және «көңіл көтеруге» шақыруға мүмкіндік береді. Соңында Эллиот Учияманың қатарынан жеті ойынға хоум-ран соққан рекордын бұзуға мүмкіндік алады, бірақ американдық агентінен келген жауап Хирокомен қарым-қатынасын қиындатады. Оның командалық ойынға деген жаңа құрметі «Йомиури Гиганттарына» қарсы маңызды ойында айқын көрінеді. Екі аут, команда 6-5 есебімен қалып қойғанда, команда басшылары Учияманың ойынды теңестіру үшін банд беруін күтеді, тіпті бұл Эллиотқа хоум-ран рекордын бұзу мүмкіндігінен айырады. Эллиот Учиямаға барып, белгіні дұрыс түсінгенін сұрайды. Учияма мақұлдап, оған соғуға рұқсат береді, біліп тұрады, рекордты бұзу үшін хоум-ран қажет. Эллиот бірінші допқа күмәнді соққы алады. Эллиот екінші допты сыртқа шығарады. Екі соққыдан кейін Эллиот «Гиганттардың» ішкі алаңының терең орналасқанын көреді және банд береді. «Гиганттар» күтпеген жерден шатады және банд теңестіру үшін қажетті ұпайды әкеледі. «Гиганттар» допты ұстауға тырысқанда, Эллиот бірінші базаға жақындап, база сызығының ішіне сәл бұрылып, ойынның бірінші базасын жауып тұрған «Гиганттардың» питчерін құлатып жібереді, бұл екінші базадан жеңіс ұпайын әкеледі. «Дракондар» жеңіске жеткенімен, Учияма жұмысын сақтай алады, ал Макс «Лос-Анджелес Доджерс» командасына өтіп, NPB-дегі бес жылдық мансабын аяқтайды. Эллиот Хирокоға үйленеді және «Детройт Тайгерс» командасының жаттықтырушысы мен ақылшысы болады. Фильм ойыншылардың бірі оны «Басшы» деп атағанда аяқталады, бұл Жапонияда Учияманы атағандай.
Jack Elliot is an aging American baseball player unsuspectingly put on the trading block during Spring Training in 1992 by the New York Yankees in favor of "rookie phenom" first baseman Ricky Davis, and there's only one taker: the Nagoya Chunichi Dragons of Japan's Nippon Professional Baseball. Upon arrival in Japan, Elliot clashes with the Japanese culture and the team's manager, and before long he alienates his new teammates. He believes the rules and management style of his new skipper, Uchiyama, are ludicrous, and continues to do things his way, which leads his already dwindling performance to suffer even more. His only ally on the team is another American ballplayer, Max "The Hammer" Dubois, with whom he commiserates about his frustrations. However, Max is a team player on the Dragons, and warns Elliot to be one too. At the same time, Elliot develops a relationship with the beautiful Hiroko, who he later learns is Uchiyama's daughter. After one too many outbursts, including knocking out his interpreter during a brawl, Elliot is suspended from play. After meeting Hiroko's family, including Uchiyama, Uchiyama admits to Jack that he hired him over the objections of management and now his own career, not just Jack's, is in jeopardy. Dragons management wanted Pete Clifton from Boston, but Uchiyama pulled some strings with management to pick Jack because he was the right choice to turn the team around. After hearing this, Elliot swallows his pride and admits his deficiencies. Uchiyama becomes his mentor. In a rare show of humility, he apologizes to the team in Japanese, erroneously saying he wants to build a "chopstick" (箸) rather than a "bridge" (橋) of friendship (the words are homophones but stressed differently) and the team rallies around him and teaches him the value of sportsmanship and respect for hard work. Uchiyama lifts his suspension and begins to work with Elliot on improving his play. The reinvigorated Elliot's enthusiasm for team play is contagious and the mediocre Dragons become contenders for the Central League pennant. In the process, he also utilizes a Japanese tradition of being able to tell off Uchiyama while intoxicated to convince him to encourage his players to be more aggressive and "have a little fun." Eventually, Elliot gets the opportunity to break Uchiyama's record of seven consecutive games with a home run, but not before his positive response to a call from his American agent complicates his relationship with Hiroko. His newfound respect for team play becomes apparent in a crucial game against the Yomiuri Giants. With the bases loaded, two outs and his team down 6–5, the team brass expects Uchiyama to signal for a bunt to try to tie the game, even though it would deny Elliot the chance to break the home run record. Elliot goes to Uchiyama and asks if he read the sign correctly. Uchiyama nods and tells him to swing away, knowing that a home run would break his record. Elliot takes a called strike one with a questionable call on the first pitch. Elliot fouls the second pitch back. Faced with a no ball, two strike count, Elliot sees the Giants' infield is playing deep and bunts. The Giants are caught off guard and the bunt is successful in allowing the tying run to cross home plate. As the Giants struggle to field the ball, Elliot, approaching first base, veers slightly inside the baseline and knocks over the Giants' pitcher covering first on the play, which allows the winning run to score from second base. With the Dragons winning the pennant, Uchiyama can keep his job and Max ends his five year career in NPB by signing with the Los Angeles Dodgers. Elliot, who marries Hiroko, becomes a coach and mentor with the Detroit Tigers. The movie ends with one of the players calling him Chief, which is the same as he called Uchiyama in Japan.
Стадиондар
Фильмде дракондар Жапон орталық лигасының Ханшин жолбарыстары мен Якулт Суаллоуздардан басқа барлық командасымен ойнайды (бірақ Йожи Чуньичи спорт газетінен Суаллоуздарға қарсы есікті жабу үшін Джек жасаған секіруді мақтайтын мақаладан цитата келтіреді). Олардың көп бөлігі Нагоя бейсбол стадионында түсірілген үй ойындары. Фильмде дракондардың тек бір ғана сыртқы ойыны Хиросима Тойо Карп командасына қарсы, ол Айчи префектурасындағы Оказаки стадионында түсірілген. Фильм 1993 жылдың ақпанында Жапонияда көрсетілген кезде Йокогама Таййо Киттері Йокогама Бейстарс болып қайта аталды. Көктемгі бейсбол жаттығулары Оңтүстік Калифорния университетінің кампусындағы Дедос алаңында түсірілді.
Throughout the film, the Dragons play every team in the Japanese Central League except the Hanshin Tigers and Yakult Swallows (although Yoji quotes from an article from Chunichi Sports newspaper praising a leaping catch that Jack made to close the door against the Swallows). Nearly all are home games, filmed at Nagoya Baseball Stadium with extras in the stands. The only road game the Dragons play in the film is against the Hiroshima Toyo Carp, filmed on location at nearby Okazaki Stadium in Aichi Prefecture. The Yokohama Taiyo Whales were rebranded the Yokohama BayStars by the time the film premiered in Japan in February 1993. The spring training baseball scene was filmed at Dedeaux Field on the campus of the University of Southern California.
Бірқалыпты киімдер
Фильмде көрсетілген барлық форма, қалпақтар және жаттығу құралдары фильм шыққан кездегі нағыз және қазіргі заманғы түрінде бейнеленген. Лос-Анджелес Доджерс командасының формасы Чоничи Драгондар ойыншыларының фильмде киетін киімдеріне ұқсас. Кейси шрифтімен ақ түсті "D" әрпі бар көк қалпақтар 1987-1996 жылдар аралығында Драгондар командасы киген қалпақтармен бірдей. Американдық плакатта Драгондардың қалпағындағы белгі өзгертіліп, үстіне сызықша қойылған тік бұрышты "D" әрпі бейнеленген. Драгондар ешқашан мұндай қалпақ киген емес. Фильмнің соңғы сахнасында Селек киген Детройт Тайгерс командасының қалпағы, ол Тайгерс командасының жаттығу базасында жас ойыншыға баптылық берген кезде, дәл сол қалпақ еді, ол "Магнум, П.И." атты классикалық телесериалда Томас Магнум рөлін ойнағанда киген. Мичиган штатының Детройт қаласынан шыққан Том Селек өмір бойы Детройт Тайгерс командасының жанкүйері және бұрынғы шағын акционері.
All the uniforms, caps, and training gear featured in the film are authentic and current at the time of release. The Los Angeles Dodgers inspired uniforms that the Chunichi Dragons players wear in the film—with the royal blue caps emblazoned with white "D" insignias in Casey font—are the same that the Dragons wore between 1987 and 1996. Oddly, the insignia on the Dragons cap is changed in the American theatrical release poster, emblazoned instead with a more angular "D" topped by a macron. The Dragons have never worn a cap like this. The Detroit Tigers cap that Selleck wears in the last scene of the film, when he is coaching a rookie at the Tigers spring training facility, is the same cap he donned while playing the role of Thomas Magnum in the classic television series Magnum, P. I. Tom Selleck, who hails from Detroit, Michigan, is a lifelong Detroit Tigers fan and former minority shareholder of the team.
Модельдер
Фильм толығымен ойдан шығарылған болғанымен, кейбір кейіпкерлер мен көріністер нақты тұлғалар мен оқиғаларға негізделген. Команданың менеджері Учияма кейіпкері 1987 жылдан 1991 жылға дейін «Дракон» командасын басқарған, ал кейін 1996 жылдан 2001 жылға дейін қайтадан басқарған Сеничи Хошиноға өте ұқсас. Эллиоттың қарсыластың питчерін соққы беруден бас тартқаны үшін, таяқшасын кері ұстап мазақтайтын көрініс нақты оқиғаға негізделген. 1985 жылы Жапонияның бір маусымдағы ең көп хоум-ран соққан ойыншы рекордын сынға алған «Ханшин Тайгерс» командасының ойыншысы Рэнди Басс та наразылық ретінде таяқшасын кері бұрған. Сол сияқты, «Ханкью Брейвз» командасының ойыншысы Дэрил Спенсер 1965 жылы шабуыл бойынша «Үштік Тажға» таласқан кезде де осылай істеген.
While the movie is entirely fictitious, certain characters and scenes are based on real life personalities and events. The character of Uchiyama, manager of the team, is very closely based on Senichi Hoshino, who managed the Dragons from 1987 to 1991 (he returned to manage the Dragons from 1996 to 2001). The scene in which Elliot taunts an opposing pitcher who refuses to throw him a strike by gripping the bat upside down was apparently based on a real life incident. Western player Randy Bass, playing for the Hanshin Tigers who was challenging Japan's single season home run record in 1985, also tauntingly turned his bat around in protest. Similarly, Hankyu Braves player Daryl Spencer did this as he was challenging an offensive Triple Crown in 1965.
Кеңесшілер
Көптеген бұрынғы ойыншылар, бейсбол тарихшылары және Жапония сарапшылары фильмде кеңесшілер ретінде қызмет етті, соның ішінде бұрынғы Lotte/Yokohama/Yakult командаларының соққы берушісі Леон Ли (ол фильмде қысқаша камео рөлінде де ойнайды) және бұрынғы MLB/Yakult Swallows ойыншысы Дуг ДеСинс. Тағы бір американдық бейсболшы, Брэд Лесли, фильмде Алан Нивен рөлінде кішкентай рөлде ойнайды – ол табиғи түрдегі резервтік питчер емес, соққы беруші рөлін сомдайды.
Many former players, baseball historians, and Japan experts served as advisors on the film, including former Lotte/Yokohama/Yakult slugger Leon Lee (who also makes a brief cameo in the film) and former MLB/Yakult Swallows player Doug DeCinces. Brad Lesley, another former American expat baseball player, has a small role in the film, as Alan Niven—playing a slugger rather than his natural position of relief pitcher.
Жылжыту
1992 жылы жаз айында Universal компаниясы "Мистер Бейсбол" фильмінің трейлерін жариялады. Екі минут он төрт секундтік трейлерде фильмнің түпкілікті нұсқасында жоқ диалогтар мен сахналар бар. Мысалы, Джек алғашқы баспасөз мәслихатында Йоджи: "Енді бірде Мадоннамен ұйықтадың ба?" деп сұрайды. Учиямамен алғашқы кездесуінде Джек, мұртынан айыру талабына "ол тіпті бір түк өсіре алмайды" деп жауап береді. Киім ауыстыру бөлмесінде Джек жапон стиліндегі унитазды қалай пайдалану керектігін білмей, Макске: "Маған дәретханаға қалай бару керегін біреу түсіндірсін" дейді (кейін фильмнің соңғы нұсқасында "Маған қалай ішек тазалау керегін біреу түсіндірсін" деп өзгертілді). Трейлердегі музыка көбінесе Джерри Голдсмиттің саундтрегінен алынған, сондай-ақ The Vapors тобының "Turning Japanese" әнінен үзінділер де бар. Бұл ән 1993 жылы MCA Universal Home Video таратып жүрген промо-видео таспасында да қолданылған. "Turning Japanese" әні саундтректің түпкілікті нұсқасына енбеген.
Universal released a theatrical trailer for Mr Baseball in the summer of 1992. The trailer, which runs two minutes and fourteen seconds, features dialogue and scenes that are absent from the final version of the film. For example, at the scene of Jack's first press conference, Yoji asks, "have you ever slept with Madonna?" During his first meeting with Uchiyama, Jack responds to the demand to shave his moustache by saying, "he probably can't even grow one." In the locker room scene where Jack is confused about how to use the Japanese style toilet, he quips to Max, "I need somebody to tell me how to go to the can" (later changed in the final version of the film to "I need somebody to tell me how to take a crap"). The music in the trailer is mostly sampled from Jerry Goldsmith's soundtrack, but also includes samples from "Turning Japanese" by The Vapors. The song also appears in the MCA Universal Home Video promotional tape distributed to video rental shops in 1993. "Turning Japanese" did not appear in the final version of the soundtrack.
Сыни қабылдау
Шығарылысымен бірге «Мырза Бейсбол» фильмі сыншылардан көбінесе жағымсыз пікірлер алды. «Лос-Анджелес Таймс» газетінің Кевин Томас «Мырза Бейсбол» Том Селлекке нағыз гол соқтырды деп жазды, актерді Кларк Гейблмен салыстырды. «АВС» телеарнасының Билл Диль фильмді «күлкілі әзілге толы» деп атады, ал «Sports Illustrated» журналының Стив Уилл «Том Селек бейсбол Оскарына лайық» деп жоғары бағалады. Сискел мен Эберт фильм туралы пікір білдіріп, оның формулалық сюжеті мен әсерсіз жазылуына назар салды, бірақ сонымен қатар фильмдегі реалистік көрермендер кадрлары, режиссура және Джерри Голдсмиттің саундтрегі үшін мақтады. «The New York Times» газетінің журналисі Джанет Маслин Селектің ойынын ерекше атап, «Жапонияға жіберілген Джек кейіпкері «Мырза Бейсбол» фильмінің туындауына себеп болды. Бұл рөл Том Селекке оның талантына сай келетін кино рөлін сыйлады. Селек мырзаның оңай, өзін-өзі мойындамайтын мінезі, ол өзін ақымақ көрсеткенде әсіресе жақсы көрінеді, осындай жағдай осында жиі кездеседі» деп жазды. Қазіргі уақытта «Мырза Бейсбол» Rotten Tomatoes сайтында 18 рецензия негізінде 11% рейтингке ие, олардың көпшілігі фильм шыққаннан кейін жазылған. Керісінше, көрермендер фильмге 41% рейтинг берді. CinemaScore жүргізген сауалнама бойынша фильмге A+ - F шкаласында орташа баға "B+" қойылды.
Upon its release, Mr. Baseball received mostly negative reviews from critics. Kevin Thomas of the Los Angeles Times wrote, "Mr. Baseball racks up a real home run for Tom Selleck.," comparing the actor to Clark Gable. Bill Diehl of ABC called Mr. Baseball "uproariously funny," while Steve Wille of Sports Illustrated glowed, "Tom Selleck deserves a baseball Oscar." Siskel and Ebert, in their review of the film, commented on its formulaic plot and lackluster writing, but also praised the film for its realistic crowd shots, direction, and Jerry Goldsmith's soundtrack. Janet Maslin of The New York Times singled out Selleck's performance for praise, writing, "The character of Jack, whose being sent to Japan is the impetus for Mr. Baseball, provides Mr. Selleck with something unusual: a movie role that actually suits his talents. Mr. Selleck's easygoing, self deprecating manner works particularly well when he lets himself look silly, as he often does here." Mr. Baseball currently holds an 11% rating on Rotten Tomatoes based on 18 reviews — most of them written years after the film's release; conversely, audiences gave the film a 41% rating. Audiences polled by CinemaScore gave the film an average grade of "B+" on an A+ to F scale.
Кассалық жинақ
"М. Бейсбол" фильмі 1992 жылдың 2 қазанында, жұма күні 1855 кинотеатрда көрсетілді. Алғашқы демалыс күндері ол 5 миллион доллардан астам кассалық түсім жинап, "Соңғы мохикан" және "Қуатты қаздар" фильмдерінен кейін үшінші орынға шықты. Алты апталық көрсетілім кезеңінде ол отандық нарықта 20,8 миллион доллар табыс тапты. Бейсбол фильмдерінің шетелде танымалдылығы шектеулі болғанына қарамастан, Universal оны Солтүстік Америкадан тыс кеңінен таратты. Алайда, Жапония мен Еуропадағы сәтсіз көрсетімдер студияның жоғары шығындарын өтеуіне кедергі келтірді. "М. Бейсбол" (ミスター・ベースボール) 1993 жылдың 6 ақпанында Жапония кинотеатрларында дебют жасап, көңіл көншітпейтін 1,5 миллиард иен (1,25 миллион доллар) жинады. 1993 жылдың жазында Жапониядағы көрсетілімдерінің соңында ол Universal-дың қос фильмдерінің ("B фильм") бөлігі болды, мысалы Роберт Редфорд пен Ривер Феникстің "Sneakers" (1992) фильмімен бірге. Еуропа кинотеатрларында да көрсетілді, бірақ бұл оқиға көп шуға толмады. Германиядағы тұңғыш көрсетілім 1993 жылдың 16 маусымында өтті.
Mr. Baseball opened in 1,855 theaters on Friday, October 2, 1992. During its first weekend, it grossed over $5 million at the box office, coming in third behind The Last of the Mohicans and The Mighty Ducks. During its six week run in theatres, it went on to gross $20.8 million domestically. Despite the limited marketability of baseball movies overseas, Universal positioned it for a wide distribution beyond the North American market. However, a disappointing showing in Japan and Europe prevented the studio from recouping on its enormous expenses. Mr. Baseball (ミスター・ベースボール) opened in theaters in Japan on February 6, 1993, and proceeded to gross a disappointing ¥1.5 billion ($1.25 million). By the end of its run in Japan, during the summer of 1993, it appeared as the "B film" in Universal double features—such as with the Robert Redford and River Phoenix film Sneakers (1992). Screenings in European theatres followed, but with little fanfare. It premiered in Germany on June 16, 1993.
Нагоядағы жанкүйерлер мәдениеті
2011 жылдан бері Джек Эллиот кейіпіндегі американдық жанкүйер «Чуничи Драгонс» командасын, әсіресе олардың екінші лигадағы филиалын, фильм түсірілген ескі Нагоя стадионында қолдауымен бұқаралық ақпарат құралдарының назарына ілікті.
Since 2011, an American fan dressed as Jack Elliot has garnered media attention for his enthusiastic support of the Chunichi Dragons, especially their minor league affiliate, which plays in the old Nagoya Stadium — the setting of the film.
Үй медиасы
MCA Universal Home Video «Мистер Бейсбол» фильмін 1993 жылдың наурыз айында VHS форматында шығарды. Кейіннен ол 1997 жылы қайта жарық көрді.
MCA Universal Home Video released Mr. Baseball on VHS in March, 1993. It was later reissued in 1997.
Кәсіби ойыншылар
М. А. Бейсбол жапон командасына қосылған шетелдік кәсіби бейсболшылардың арасында танымал болды. Олар фильмді алдағы тәжірибелеріне дайындалу үшін пайдаланады. 2022 жылы The New York Times газетіне сұхбат берген бейсболшылардың айтуынша, фильм жапон бейсболының ерекшеліктерін әлі де дәл көрсетеді.
Mr. Baseball has found a niche audience in foreign professional baseball players who join a Japanese team. They use the film to prepare themselves for what they are about to experience. According to baseball players interviewed by The New York Times in 2022, the film still accurately portrays the pecularities of Japanese baseball.