Вевельсбург қалысы: Тарих және естеліктер орны

Кіріспе

Вейвлсбург ауылындағы Ренессанс кезеңіне жататын қамал. Вейвлсбург ауылы – Германияның Солтүстік Рейн-Вестфалиясының солтүстік-шығысындағы Падерборн округінің Бюрен қаласының Вестфалия ауданында орналасқан Ренессанс кезеңіне жататын қамал. Қамал үшбұрышты пішіндес, үш дөңгелек мұнарасы массивті қабырғалармен байланысқан. 1934 жылдан кейін Генрих Гиммлер басқаратын SS оны пайдаланған, және оны SS культының орталық кешеніне айналдыру жоспарланған. 1941 жылдан кейін оны «Әлем орталығы» деп аталатын орынға дейін кеңейту жоспарлары жасалды. 1950 жылы қамал мұражай және жастар үйі ретінде қайта ашылды. (Бұл жастар үйі Германиядағы ең ірілерінің бірі.) Бүгінде қамал Падерборн князь-епископтығының тарихи мұражайына және Вейвлсбург 1933–1945 жылдарға арналған естелік мұражайына үй иесі болып табылады.

Бұрынғы құрылымдар

Бұған дейін де ғимараттар болған. Олардың бірі – Вифилисбург – 9-шы және 10-шы ғасырларда венгрлерге қарсы қорғалған. Граф Фридрих (Арнсберг) тағы бір бұрынғы бекініс салған. 1123/24 жылы, ол қайтыс болғаннан кейін, оның зорлық-зомбылығына ұшыраған шаруалар сол ғимаратты бұзды. 1301 жылы Вальдек графы Вейлсбургті Падерборн епископ князіне сатты. Осы сатып алу туралы құжатта тау үстінде екі бекініс сияқты ғимарат болғандығы көрсетілген: Бюренш Хаус және Вальдекс Хаус.

Падерборн князь-епископтары

1301 жылдан 1589 жылға дейін Падерборнның князь-епископтары осы иелікті әртүрлі вассалдарға берді. Оның орналасқан жері, біздің эрамыздың 9 жылында болған Тейтобург орманы шайқасының орны деп есептелген жерге жақын болды. Вейлсбург отыз жылдық соғыс кезінде бірнеше рет жаулап алынды. 1646 жылы швед әскерлері оны басып алып, толығымен қиратты.

1589 жылдан 1821 жылға дейін қамалда кеңсе қызметкері (немесе үй иесі) тұрды. Гиммлер 1933 жылғы 3 қарашадағы алғашқы сапарында қаланы сатып алуға немесе жалға алуға шешім қабылдады. Оның сәулетшісі Герман Бартельс, қазіргі жоспарланған SS басшылық мектебі (Reichsführerschule SS) үшін FAD лагерінің қолданыстағы жоспарларын пайдалана алды. Бұл мектеп негізінен SS басшылығының біртұтас идеологиялық білімін қамтамасыз етуге бағытталған және SS-тің Rasseamt бөлімі басқаратын еді. Алайда, келіссөздер қиын болды, себебі Бюрен округінің әкімі қамалды бақылаудан шығаруға құлықсыз еді. 1934 жылдың бірінші жартысында, 100 жылға символдық жылдық 1 ℛМ төлеммен жалға алу туралы келісімге қол жеткізілді. FAD мектебіндегі алғашқы жұмыстар 1934 жылдың қаңтарында басталды. Сол тамызда Вальтер Дарренің жекжаттысы, бұрынғы әскери қызметкер Манфред фон Кнобельсдорф отбасымен бірге Бургауптман ретінде көшіп келді. Гиммлер 1934 жылғы 22 қыркүйекте салтанатты шарамен Вейлсбургті ресми түрде қабылдады. "Völkischer Beobachter" газеті оқиға туралы хабарлағанда, аймақтың германдық және тарихи өткеніне тоқталып, білім беру саласына баса назар аударды. 1935 жылы Гиммлер SS қамалының ресми атауы "SS Schule Haus Wewelsburg" ("SS мектебі, Вейлсбург үйі") болатынын жариялады. Мектептің басты мақсаты: "Germanische Vor- und Frühgeschichte, Volkstumskunde u. a. als Rüstzeug zur weltanschaulich-politischen Schulung" (яғни "Германдық алғашқы және ерте тарих, халықтық білім және т.б. идеологиялық-саяси білім беруге дайындық құралы ретінде") болды. Кнобельсдорф скандинавиялық академия құруды жоспарлады.

Вейлсбург СС мектебі

Кнобельсдорф "СС мектебі, Вевельсбург үйіне" жетекшілік етті. Бірақ қысқа уақыттан кейін қызмет бағыты SS басшылығын кең идеологиялық салаларда оқытудан әлдеқайда тар салаға қайнады. Шындығында, жұмыс германдық ерте және көне тарих, орта ғасыр тарихы, фольклор және шежіре (Sippenforschung) салаларында негізгі, жалған ғылыми зерттеулер жүргізуге көбірек бағытталды, олардың барлығы СС-тің нәсілдік ілімдеріне негіз салу мақсатында болды. Ғылыми кітапхана құрылды. Дегенмен, тіпті Бартельстің 1934 жылдың басындағы алғашқы жоспарларында үлкен сынып бөлмелері емес, тек жеке оқуға арналған кішкентай, камера тәрізді бөлмелер ғана көрсетілген. Вевельсбургте Вильгельм Тюдт та қызмет етті.

Қызмет салалары

Вейлсбург қамалы аймақта археологиялық қазбалардың орталығы болды. Оның қызметтеріне тарихқа дейінгі және ежелгі тарихты зерттеу (Вильгельм Джордан басшылығымен, ол аймақтағы қазбаларды жүргізді), ортағасырлық тарих және халықтық мәдениетті зерттеу (1935 жылдың наурызынан бастап Карлернст Лаш басшылығымен), "Вейлсбургтегі "Шуцштаффель" кітапханасын" құру (Др. Ханс Петер де Кудрес басшылығымен) және Вейлсбург ауылында ұлттық-социалистік идеологияны нығайту (Вальтер Франциус басшылығымен) кірді. Соңғы қызмет аясында 1935-1937 жылдар аралығында Вейлсбург ауылының орталығындағы "Оттенс Хоф" ағаш үйі ауылдық қоғамдық орталық ретінде пайдалану үшін қайта жаңартылды. Франциус сонымен қатар түрлі сәулеттік тапсырмаларды орындады.

Экипаж

Қалдықтың экипажы барлық СС тармақтарының мүшелерінен, "General SS" ("Allgemeine SS"), полициядан және "Armed SS" ("Waffen SS") құрамында болды. Сонымен қатар, қалада германдық мистика, ата-бабаларға табыну, руналарға құлшылық ету және нәсілдік доктриналар сияқты SS эзотерикасының жақтастары да жұмыс істеді. Мысалы, Гиммлер Грааль идеясын СС үшін түркі дінінің құпиясын жасау үшін бейімдеді.

Қайта жобалау және қайта құру

Гиммлер Грааль қасілін салғысы келгенін дәлелдейтін ешқандай мәлімет жоқ, бірақ СС-тің қаланы қайта құруы Грааль туралы аңыздардың кейбір кейіпкерлеріне сілтеме жасады: мысалы, ұйымдастырылған оқу бөлмелерінің бірі Граль ("Грааль") деп аталды, ал басқалары Кёниг Артус ("Артур патша"), Кёниг Генрих ("Генрих патша", Гиммлер байланысты деп мәлімдеген Генрих I), Генрих дер Лёве ("Генрих Арыстан"), Видукинд, Кристоф Колумб ("Кристофер Колумб"), Ариер ("Арийлік"), Jahrlauf ("жыл мезгілдерінің ағыны"), Рунен ("руналар"), Вестфален ("Вестфалия"), Deutscher Orden ("Тевтон ордені"), Reichsführerzimmer ("Рейхсфюрердің бөлмесі"; "SS Reichsführer" немесе "Рейхтің SS басшысы" – Гиммлердің лауазымы), Фридерикус (вероятно, Пруссияның Фридрих II-ге сілтеме), tolle Christian ("Ұлы Христиан", вероятно, Брауншвейгтың кіші Христианы, Хальберштадт епископы), және Deutsche Sprache ("Неміс тілі"). Осы оқу бөлмелерінен басқа, СС қонақ бөлмелерін, асхананы, аудиторияны, мәзірхананы және архиві бар фотолабораторияны жасады. Бөлмелерді еменнен жасалған панельдермен және жиһазбен жарақтандырды, бірақ (замандас куәгерлерінің айтуынша) оны сирек қолданды. Барлық интерьер декоры СС-тің өнер мен мәдениетке қатысты сезімталдығымен қалыптасты; дизайнның басым элементтері руналарға, свастикаларға және германдық түсіндірілген Sinnzeichen (мағыналы белгілерге) негізделген. Руналармен және германдық құтқару символымен безендірілген үстел жиындары Вевельсбург қамалы үшін арнайы жасалды, ал Гиммлердің жеке қару-жарақ коллекциясы қамал ішінде сақталды. 1934 жылы шығыс қамал көпірі салынды және қамалдың орлары төмендетілді. Ғимаратты қамалға ұқсату үшін сыртқы гипстен арылды. Келесі жылы Солтүстік мұнараның бірінші қабатында қамалдың ішкі әшекейлерін жасау үшін темірші шеберханасы құрылды. 1934 және 1938 жылдар аралығында қамалдың батыс және оңтүстік қанаттары, ал 1936 және 1938 жылдар аралығында шығыс қанаты қайта жаңартылды. Салынған алғашқы жаңа ғимарат – күзет үйі (Wachgebäude) қамалдың қасына орналасты.

No proof exists that Himmler wanted a Grail castle, but redesign of the castle by the SS referred to certain characters in the legends of the Grail: for example, one of the arranged study rooms was named Gral ("Grail"), and others, König Artus ("King Arthur"), König Heinrich ("King Henry", referring to Henry the Fowler to whom Himmler claimed a connection), Heinrich der Löwe ("Henry the Lion"), Widukind, Christoph Kolumbus ("Christopher Columbus"), Arier ("Aryan"), Jahrlauf ("course of the seasons"), Runen ("runes"), Westfalen ("Westphalia"), Deutscher Orden ("Teutonic Order"), Reichsführerzimmer ("Room of the Empire's Leader(s)"; "Reichsführer SS", or "the Reich's Leader of the SS" was Himmler's title), Fridericus (probably in reference to Frederick II of Prussia), tolle Christian ("Christian the Great", probably referring to Christian the Younger of Brunswick, Bishop of Halberstadt), and Deutsche Sprache ("German language"). In addition to these study rooms, the SS created guest rooms, a dining room, an auditorium, a canteen kitchen, and a photographic laboratory with an archive. Oak was used to panel and furnish these rooms, though (according to contemporary witnesses) only sparingly. All interior decoration was shaped by an SS sensibility in art and culture; the preferred elements of design were based on runes, swastikas, and Germanically interpreted Sinnzeichen (sense characters). Tableware, decorated with runes and Germanic symbols of salvation, was manufactured specifically for Wewelsburg castle, and Himmler's private collection of weapons was housed in the castle. In 1934, the eastern castle bridge was built and the castle moat lowered. The exterior plaster was removed to make the building look more castle like. The following year, a smithy was established on the ground floor of the North Tower for manufacture of the wrought iron interior decoration of the castle. The western and southern wings of the castle were rebuilt between 1934 and 1938; the eastern, between 1936 and 1938. The first new building, the guardhouse (Wachgebäude), was constructed next to the castle

1939 жылдан бастап қамалға түрлі өнер туындылары да әкелінді, олардың ішінде тарихқа дейінгі заттар (көбінесе Das Ahnenerbe оқыту және зерттеу тобымен ұйымдастырылған), өткен тарихи кезеңдердің заттары және заманауи мүсіншілер мен суретшілердің туындылары (негізінен Карл Дибич, Вольфганг Вилрих және Ханс Лохбек сияқты суретшілердің туындылары – яғни, ұлттық социализмнің эстетикасына сәйкес келетін өнер) қойылды.

Директорлар

Қамалдың алғашқы коменданты (Бурггауптман фон Вейлсбург) 1934 жылдың тамызынан бастап Оберштурмбаннфюрер (лейтенант-полковник) Манфред фон Кнобельсдорф болды.

Басқа қызмет түрлері

"SS неке тойы" (SS Eheweihen) деп аталатын шаралар қамалда өтті. 1936 жылдан бері Гиммлер (көбінесе қамалда болып тұрған) Вевельсбургті СС орденінің беделді және идеологиялық орталығы ретінде кеңейтуді қалаған. Сәйкесінше, бастапқыда білім беру оқу орталығы ретінде жоспарланғанымен, 1930 жылдары қамалды жоғары ранкті СС офицерлерінің оқшауланған бас қосылатын орталығына айналдыру үшін күшті шаралар қабылданды.

Қаржыландыру

Жобаны қаржыландыру үшін Гиммлер 1936 жылы "Gesellschaft zur Förderung und Pflege deutscher Kulturdenkmäler e. V." (Германияның мәдени ескерткіштерін дамыту және күтіп ұстау қауымдастығы (тіркелген қауымдастық)) құрды және қауымдастықты құрылыс салушы ретінде бекітті. СС-тен өзгеше, қауымдастыққа қайырымдалықтар мен қарыз алуға рұқсат болды. 1943 жылға дейін жобаға жұмсалған шығын... 1939 жылы ол қамал туралы ешқандай ақпарат жариялауға тыйым салды.

1938 жылдан кейінгі құрылыс және өзгерістер

Фрайвиллигер Арабодсервис (FAD) Вейлсбургте жұмысын тоқтатқаннан кейін, Рейхссербицсервис (RAD) қамалға өзгерістер енгізді, бірақ 1938 жылы RAD "Вестваллға" (Сигфрид желісі) көшірілді. Дегенмен, 1943 жылдың 13 қаңтарындағы жарлық бойынша соғыс үшін маңызды емес барлық құрылыс жобалары, Вейлсбург сияқты, тоқтатылуға тиіс болды. 1930 жылдардың ортасында Гиммлер батыс мұнараның жертөлесіне жеке сейф орнатты. Бұл туралы тек қамалдың коменданты ғана білді. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін оның ішіндегі заттардың қайда кеткені белгісіз. Соғыс аяғына қарай Гиммлер Вейлсбург қамалын СС Группенфюрерлерінің Рейхсхаузы (Рейхсхаус дер СС Группенфюрер) етуді бұйырды.

Өлімнің бас сырғалары

1938 жылы Гиммлер қайтыс болған СС сарбаздары мен офицерлерінің барлық "өлген бассүйек" сақиналарын (немісше: Totenkopfringe) қайтаруға бұйрық берді. Олар сарайдағы сандықта сақталуы керек еді. Бұл, қайтыс болғандардың СС орденінің құрамында мәңгілік қалуын көрсететін болды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін шамамен 11 500 сақинаның қайда екені белгісіз.

SS жоспарлары

Гиммлердің жоспарларына «соңғы жеңістен» кейін оны «жаңа әлемнің орталығы» («Zentrum der neuen Welt») ету кірді. Монументалды иелік ешқашан іске аспады; тек толыққанды жоспарлар мен модельдер ғана сақталған. 15-18 метрлік қабырғаны үштен бір бөлігін құрайтын шеңбер тәрізді жолмен орнату, оңтүстікке қарай Рейнн – Кассель рейхсавтобанына (тас жол) қосылатын найза сабындай көрінеді. 1944 жылғы жоспарда сарай үшбұрышты иеліктің жоғарғы бөлігінде, айналасында басқа ғимараттармен көрсетілген. Жоспарларға «СС Жоғарғы Сотының залы» (Saal des Hohen Gerichtes der SS), көшелер, бульварлар, сәнді ғимараттар кірді, ал иелікке 250 миллион рейхсмарка қаражат бөлінген.

Жарылыс операциясы

"Түпкілікті жеңіс" көрініс бермеген соң, қамал командирі (немесе Бургауптман), СС генералы Зигфрид Тауберт 1945 жылғы 30 наурызда АҚШ-тың 3-ші бронетанктік дивизиясы соғыстың соңғы кезеңдерінде Падерборн аймағына жақындағанда қашып кетті. Осы уақытта Гиммлер Бренцлаудағы штабында СС адъютанты майор Хайнц Махерге 15 адамымен бірге Вейвелсбургті қиратуды бұйырды. Бұл оқиға 31 наурызда болды, ал үш күннен кейін 83-ші бронетанктік барлау батальоны, 3-ші бронетанктік дивизия жақын маңдағы бургомистрдің "СС әскерлері қамал ішіндегі казармаларына өрт қойып, бейбіт киімге ауысып, қашып кетті" деген хабарламасынан кейін қамал аумағын басып алды. Махердің тобындағы жарылғыш заттар таусылғандықтан, олар танк миналарын тек маңызды емес оңтүстік-шығыс мұнарасына, күзет ғимаратына және толығымен қиратылған СС кадрлар ғимаратына орналастырды. Қалаға өрт қойылды және ауыл тұрғындарының мәліметінше, қамал тонауға ашық болды.

Аңыздар мен түсіндірмелер

Айтпақшы, өлім шашы кірпіштері қорғанға көмілуі керек еді. "Гиммлер криптасы" деп аталатын күмбез, ортағасырлық неміс мемлекетінің негізін қалаушы және алғашқы патшасы Генрих І-ге арналған (Шығыс Францияны қараңыз), Гиммлер өзін оның қайта жаралуы деп санайтын және өлгеннен кейін сол жерге жерленуді үміттенеді. Бұл мәлімдеме дәлелсіз. Гиммлердің пікірінше, Генрих I Германияны "Шығыстан" келген жаулап алушылардан қорғаған, бұл Рихард Вагнердің "Лохенгрин" операсында кеңінен танымал болды. Үшінші Рейхтің жетекші өкілдері "Киелі Грааль" туралы әңгімеге қызығушылық танытты. Гитлер Рихард Вагнердің "Лохенгрин" және "Парсифал" операларын бағалады. Гитлер өзі ешқашан қамалға бармады. Гиммлер қаланы Дөңгелек үстелдің рыцарларының қайта жаралуының орталығы ретінде көріп, он екі СС офицерін оның ізбасарлары етіп тағайындады. Олар қамалдың әртүрлі бөлмелерінде жиналып, белгісіз неопагандық және мүмкін неогностикалық рәсімдерді орындады. СС-та он екі бас бөлім (SS Hauptämter) және он екі жетекші болды. Он екі саны Солтүстік мұнараның дизайнында маңызды рөл атқарады: қоршауда он екі тұғыр, "Обергруппенфюрер залында" он екі бағана және нишалар, күн доңғалағының он екі спицасы. Үшінші Рейхте ежелгі символдарды зерттеуде күн жалпы алғанда "Құдайдың ең күшті және ең көрінетін бейнесі" ретінде түсіндірілді, ал он екі саны "мақсат пен толықтырудың нәрселері" үшін құжатталған. Герман мифологиясын зерттеуде он екі санына сілтеме жасағанда, "он екі құдай Æsir, Эддаға сәйкес, он екі мекенжайы және он екі биесі" және "Нифльхеймдегі Хвергельмир бұлағынан ағып жатқан он екі өзен" арасындағы байланыс көрсетілді. Бұрынғы СС генералы Карл Вольфтің Obergruppenführersaal туралы айтқан сөзі: "Бұл мұнда енгізілген мифтің бір бөлігі болды. Бұл он екі бөлік (*), олар Гиммлер ойнағанды ұнататын мистикалық, шатасқан нәрселерге сәйкес жасалған, Король Артурдың дөңгелек үстелінен. Шындығында біз он екі бас бөлімнің басшылары (Хауптамтшеф) болдық, олар қызмет салаларын тең дәрежеде білдірді, өйткені Гиммлерде Рейхсфюрер СС-тің орынбасарын немесе неміс полициясының бастығын тағайындауға батылы болмады". Қамбаттың нақты мағынасы белгісіз. Дегенмен, бөлме Ұлттық Социализмнің, әсіресе ата-бабаларға құрмет көрсетуге қатысты квази-діндік аспектілері үшін маңызды. НС дәуірінде, әсіресе СС ортасында қалыптасқан салтанатты сенімдерге сәйкес, мәңгілік оттың символдық сипатының мүмкін түсіндірілуі: адам туғанда пайда болатын және қайтыс болғанда қайтадан кіретін ата-бабалар рухының ұмтылысын білдірді. Қасиетті орындар мен оқиғалар адамдардың рухының өлместігін білдірді. Сакральдық сәулет және тамаша бұқаралық іс-шаралар арқылы көпшіліктің санасы жалған діни идеялардың әсеріне ұшырады. Солтүстік мұнараның ішіндегі екі ғибадат залы өз "миссиясын" тереңдету үшін салынған. 1938 жылы Зигфрид Тауберт қаланы дамытумен айналысып, Гиммлер планетарий орнатудың құны туралы сұрады. Вейлсбург СС мектебінде оқытылатын пәндерді толықтыру үшін астрономия мен тарих және ата-бабалардың халықтық өмірі арасындағы байланысты көрсететін мұғалім ізделді, сондықтан тарихи және идеологиялық білім "космостық көзқараспен" (kosmische Schau) толықтырылып, тереңдетілуі керек болды. 1940 жылдың 17 маусымында басталып, келесі жылы аяқталған лагерь Нидерхаген орманының атымен аталып, Гиммлер қамалдың сыртындағы орманға бірнеше жыл бұрын берген есімі болды. Ол Саксенхаузеннен 480 тұтқынмен басталды және 1200-ге дейін өсті, олардың көпшілігі совет тұтқындары және Германияға жіберілген шетелдік жұмысшылар болды, бірақ өмірінің басында ол Ехоба куәгерлерінің тұтқындары үшін жиналу орны болды. Сәйкесінше, Вейвелсбург қамалында құрылыс жұмыстарында жұмыс істеген Нидерхагендегі концлагерь тұтқындарының көпшілігі Ехоба куәгерлері болды, бұл олардың KZ халқының негізгі бөлігін құрайтын жалғыз орын болды. 1942 жылдың желтоқсан айында СС-тің Корхерр баяндамасында 12 еврей ғана тұрғаны, олардың барлығы қайтыс болғаны туралы хабарланды. Лагерьде болған 3900 тұтқынның 1285-і тифтен қайтыс болды, ал 56-сы ресми түрде өлім жазасына кесілді. 1942 жылдың тамызында одақтастар лагерьлерден жіберілген өлім-жітімдерді шешуді бастады; Нидерхаген сол айда 21 өлім туралы хабарлаған. Лагерь 1943 жылы таратылды, тұтқындардың көпшілігі Бухенвальдқа көшірілді, бірақ бірнеше ондаған тұтқын қалды, олар тікелей Вейвелсбургте орналасты. Лагерьдің басынан бастап бақылауын жүргізген гауптштурмфюрер Адольф Хаас Берген-Белсендегі командалық лауазымға ауыстырылды, ал Schutzhaftlagerführer Wolfgang Plaul Бухенвальдқа ауыстырылды. Untersturmführer Hermann Michl 1942 жылы лагерьде соңғы рет тіркелді, кейін Рига геттосында пайда болды.

According to rumours the Death's Head Rings were to be buried in the vault. The vault, allegedly dubbed the "Himmler Crypt", was (allegedly) dedicated to Heinrich I, founder and first king of the medieval German state (see East Francia), of whom Himmler reportedly believed himself to be the reincarnation and where he hoped to be interred after his death. This assertion is unproven. In Himmler's opinion Heinrich I protected Germany from invaders from the "East", as popularized in Richard Wagner's Lohengrin opera. Leading representatives of the Third Reich were fascinated by the story of the "Holy Grail". Hitler admired Richard Wagner's operas Lohengrin and Parsifal. Hitler himself never visited the castle. Himmler reportedly imagined the castle as a focus for the rebirth of the Knights of the Round Table and appointed twelve SS officers as his followers, who would gather at various rooms throughout the castle and perform unknown neo Paganistic and possibly neo Gnostic rites. The SS had twelve main departments (SS Hauptämter) with twelve leaders. The number twelve plays a major role in the design of the North Tower: twelve pedestals in the vault, twelve pillars and niches in the "Obergruppenführersaal", and twelve spokes of the sun wheel. In the study on ancient sense characters during the Third Reich, the sun in general was interpreted as "the strongest and most visible expression of God", the number twelve as documented for "the things of the target and the completion". With reference to the number 12 in their studies on Germanic mythology a relation was drawn to "the twelve Æsir of divine kind who have (according to the Edda) twelve domiciles and twelve stallions" and to the "twelve rivers which flow from the fountain Hwergelmir in Niflheim". Quote of former SS General Karl Wolff referring to the Obergruppenführersaal: "This was a part of the myth which was to be introduced here. These are the twelve compartments(*), they were created according to mystic confused things with which Himmler liked to play, of the Round Table of King Arthur. In fact we were twelve main department leaders (Hauptamtchefs) who represented equally next to each other their service areas because Himmler didn't have the courage to appoint a Deputy Reichsführer SS or a Deputy Chief of the German police." The exact meaning of the vault is unknown. Nevertheless, the room is significant for the quasi religious aspects of National Socialism – especially the ancestral cult. A possible interpretation of the symbolic character of the eternal flame in general according to solemn beliefs which had established during the NS era especially in SS circles: stood for the aspiration of the ancestral soul from which man arises at his birth and which he reenters at his death. Consecration sites and events suggested the immortality of the people's soul. By sacral architecture and spectacular mass events the subconsciousness of the masses was influenced by pseudo religious ideas. The two cult rooms inside the North Tower were built to deepen the own "mission". In 1938, Siegfried Taubert was in charge of developing the castle, when Himmler inquired about the cost of installing a planetarium. To round off the subjects taught at the Wewelsburg SS school a teacher was sought who should draw cross connections between astronomy and history and the folklife of the ancestors so that the historical and ideological schooling was to be enhanced and deepened by the "cosmic view" (kosmische Schau). Begun on June 17, 1940, the camp was completed the following year and named after Niederhagen Forest, the name Himmler had given to the forest outside the castle several years earlier. It began with 480 prisoners from Sachsenhausen, and grew to 1200, consisting chiefly of Soviet POWs and captured foreign labourers shipped to Germany, although early in its life it was also a gathering point for Jehovah's Witness prisoners. Correspondingly, a large percentage of the concentration camp inmates at Niederhagen who were working on the Wewelsburg Castle were indeed Jehovah's Witnesses, perhaps the only place where they constituted the core KZ population. During the SS's December 1942 Korherr Report it was reported to have only housed 12 Jews, all of whom had died. Of the 3900 prisoners held during the camp's existence, 1285 died of typhus and 56 were formally executed. In August 1942, the Allies began deciphering death tolls transmitted from the camps; Niederhagen had reported 21 deaths for that month. The camp was dissolved in 1943 with most of the prisoners resettled in Buchenwald, though several dozen prisoners remained behind, housed directly in Wewelsburg. Hauptsturmführer Adolf Haas, who had overseen the camp from its beginning, was transferred to a command position at Bergen Belsen, while Schutzhaftlagerführer Wolfgang Plaul was transferred to Buchenwald. Untersturmführer Hermann Michl had last been recorded at the camp in 1942, and later appeared at the Riga ghetto.

Соғыстан кейінгі

1948-1949 жылдары қамал қайта жаңартылды. 2010 жылы музейдің заманауи тарих бөлімі "Вейвельсбург 1933–1945 еске алу мұражайы" деп қайта ашылды. "СС идеологиясы мен терроры" атты жаңа тұрақты көрме қазір Вейвельсбургтегі Шутцштаффельдің қызметін СС-тің жалпы контекстінде көрсетеді. Падерборн князь-епископтығының тарихи мұражайы оңтүстік және шығыс қанаттарында орналасқан. 2010 жылы қамалдың нацистер тарапынан пайдаланылуы туралы мұражай ашылды. Бір жаңалықта былай делінген: "Бұл көрме, әлемдегі алғашқы рет, қауіпті Шутцштаффельге толық арналған, оның Гитлердің элиталық күзетшісінен бастап, Еуропа бойынша зұлымдық қылмыстар жасаған миллиондық әскерге дейінгі өсу жолын көрсетеді". 2020 жылы Expedia сайтында қамалға саяхат туралы жарияланған мәліметтерде: "Вейвельсбург 1933–1945 еске алу мұражайына бару үшін алдыңғы ауладағы бұрынғы күзет үйіне жотаңыз. "СС идеологиясы мен терроры" атты тегін және қызықты көрмені тамашалаңыз" делінген. Дегенмен, қамалға саяхат үшін төлем қабылданады.