Грей Галл Рекордс: Тарихы мен қызметі

Кіріспе

Grey Gull Records – 1919 жылы Массачусетс штатының Бостон қаласында құрылған жазба компаниясы және лейбл. Компанияны Массачусетс штатының Велсли қаласынан шыққан жоғары топтағы отбасының мүшесі Теодор Лайман Шоу негіздеді. Шоу бірнеше бизнес жобаларына қатысты, соның ішінде Дорчестердегі Маркус Люциус Куинн атындағы музыка мектебіне де қатысты. Ол жарнама бизнесін жүргізді (Гарвард университетінің 1905 жылғы түлектерінің 25 жылдық есебі, 575-бет). Массачусетс штатының Корпорация және салық департаментінің мәліметінше, Grey Gull 1919 жылдың 31 желтоқсанында тіркелген және 1934 жылдың 31 наурызында таратылған. (1934 жылғы заңдар, 187-бап)

Тарих

Grey Gull Records компаниясы Бостон қаласындағы Хантингтон даңғылы, 295 мекенжайында құрылды ("Talking Machine World" журналындағы жарнама, 1920 жылғы 15 қазан, 192-бет), бірақ қалалық анықтамалықтар 1923 жылы компания кеңсесі Оңтүстік Бостонда, Дорчестер даңғылы, 135 мекенжайында болғанын көрсетеді. 1920 жылдардың басында Grey Gull дискілері Бостон қаласындағы Уорхэм көшесі, 81 мекенжайындағы зауытта жазылып, өндірілді ("Жергілікті студия", C7; "Boston Globe" газетінің жарнамасы, 1920 жылғы 21 тамыз, 9-бет). Grey Gull-дың алғашқы шығарылымдары жоғары сапалы, тік кесілген дискілер болды. Олардың кішкентай жолдары ине немесе стилуспен ойнатылуға арналған, бұл стандартты 10 дюймдік 78 айналымды дискіге қарағанда екі есе көп ойнату уақытын береді. Көптеген дискілер әр жағында бірнеше ән ұсынды. Бұл жазбалар каталог нөмірінің алдына "H" әрпін қойды, мүмкін, тік кесілген дискілер "Hill and Dale" деп аталғандықтан (Марко, 302-303 беттер). 1920 жылы олар бірте-бірте тоқтатылып, олардың орнына көбірек таралған бүйірлік кесілген дискілер келді. Мұндай дискілерге негізгі патент 1919 жылы аяқталды. Бүйірлік дискілерде каталог нөмірінің алдына "L" (бүйірлік үшін) әрпі қойылды және олар бірдей жоғары бағамен сатылды. Бұл жазбалар Бостонда, компания мен Шоу орналасқан жерде ("Жергілікті студия", C7) жазылды. 1926 жылы Grey Gull-дың жазу операциялары Нью-Йорк қаласына көшірілді. 1926 жылғы 24 сәуірде "The New York Times" газетінің 31-бетінде Grey Gull Манхэттендегі 20 East 42nd Street мекенжайындағы ғимараттың бесінші қабатында кеңселерді жалға алғаны айтылды. Бұл туралы хабарлама 1926 жылғы 15 шілдеде "Talking Machine World" сауда басылымында да жарияланды. 1922 жылы Grey Gull дискілерінің бағасы 55 цент болды. Шоу газеттерде жарнамалар жариялап, осы бағаны жариялады және оның Grey Gull Records "75 центтік дискілерден әлдеқайда жақсы" екенін мәлімдеді ("The Philadelphia Inquirer" газеті, 1922 жылғы 10 қыркүйек, 6-бет). Ол музыка индустриясында стандартқа айналған дискіні сату әдісін енгізді. Grey Gull газет орындарға, темекі дүкендеріне, дәріханаларға және басқа да кәсіпорындарға соңғы өнімдерін ұсынатын сөрелерді орналастырды, олар сөрелерді қайта толтыру және саудагермен есептесу үшін үнемі қайта оралып, бүгінгі күні "сөрелік сауда" деп аталатын жүйе құрды. Сөрелер Шоу орналастырған кейбір жарнамаларда айтылған, ал Grey Gull Records олармен байланысты болды (мысалы, "Бұл әйгілі сөре барлық жерде", "Springfield Republican" газеті, 1923 жылғы 12 қараша, 7-бет). Шоудың әртүрлі орындарға сөрелерді орналастыру стратегиясының жақсы мысалын Огайо штатының Элирия қаласындағы Рут дәріханасының жарнамасында көруге болады. Дәрігер Роберт Рут өзінің дүкеніне келгендерге дискілерді көрсетуге ұсыныс жасады ("Elyria Chronicle Telegram" газеті, 1922 жылғы 3 маусым, 9-бет). Бағаның төмендеуі сапаның төмендеуіне әкелді. Grey Gull сонымен қатар Radiex Records лейблін ұсынды, ол да төмен бағамен жазылған дискілерді ұсынды. Бостондағы Raymond дүкені "Boston Globe" газетінің жарнамасында Radiex дискілерін 40 центтен, немесе екеуін 75 центтен сатқанын жариялады (1922 жылғы 30 шілде, 10-бет). 1924 жылы Лос-Анджелес универмагында Radiex дискілерінің әрқайсысы 47 центтен, немесе үшеуі 1,35 долларға сатылатындығы жарнамаланды ("Los Angeles Times" газеті, 1924 жылғы 21 қыркүйек, B26-бет). Grey Gull сондай-ақ клиенттердің лейблдерін де басты, мысалы, McCrory тізбегі үшін Oriole, кейіннен Plaza Music Company, Amco, Nadsco және Globe, соңғысы осы есімнің бұрынғы лейблінің жалғасы болуы мүмкін. Осы кезеңде Grey Gull әдетте бір "хит" әнін дискінің бір жағына, ал компанияның "штат композиторларының" біреуі жасаған түпнұсқа әнді екінші жағына қойды. Майк Мосиелло аспаптық әндерді (көптегендері әртүрлі атаулармен бірнеше шығарылымда жарық көрді), өзінің және Энди Саннелланың жеке жұмысынан басқа, аккордеоншы Чарльз Магнате мен ксилофон виртуозы Джордж Гамильтон Грин жиі орындады. Бұл ерекше құрам, Grey Gull-дың күшті дыбысымен бірігіп, осы дискілерге ерекше дыбыс берді. Вокалдық топқа Ирвинг Кауфман мен Артур Филдс кірді. Элмер Фельдкамп 1929-1930 жылдардағы "The California Ramblers" тобының әншісі ретінде жиі естілді. Grey Gull 1930 жылдың қыркүйек айының соңында банкротқа ұшырады. 1922 және 1923 жылдары Grey Gull негізінен өз жазбаларын қолданды, бірақ кейбіреулері Plaza, Emerson және New York Recording Laboratories сияқты басқа компаниялардан жалға алынды. 1926 жылдан кейін лейбл көбірек өз жазбаларын жасады, оған домбырашы Майк Мосиелло мен кларнетші Энди Саннелла кірген үй тобы болды. Grey Gull Cliff Jackson, Clarence Williams және Wabash Trio музыкасын шығарды. Grey Gull-дың жазбалары сондай-ақ Мэдисон, Radiex, Supreme және Van Dyke сияқты басқа лейблдерде де жарық көрді.

Grey Gull Records began at 295 Huntington Avenue in Boston (advertisement in Talking Machine World, 15 October 1920, p. 192), but city directories show that by 1923 the company's offices were in South Boston at 135 Dorchester Avenue. In the early 1920s, Grey Gull discs were recorded and manufactured at a plant at 81 Wareham Street in Boston ("Local Studio," C7; Boston Globe classified ad, 21 August 1920, p. 9)

The first issues of Grey Gull were high quality, vertical cut discs sold at premium prices. Their small grooves were to be played with a needle or stylus, giving about twice the playing time of the standard 10 inch 78 rpm. Most offered more than one selection per side. These records bore catalog numbers prefixed with an "H," probably because vertical cut discs were called "Hill and Dale" (Marco, 302 303)

These unusual records sold poorly at a rather high price for the time of one dollar each. They were phased out by 1920 to be replaced by the more common lateral cut records. The essential patent on such discs had expired in 1919. The lateral discs bore catalog numbers prefixed with "L" (for lateral) and sold for the same high price. These records were recorded in Boston, where the company and Shaw were located ("Local Studio," C7). In 1926 Grey Gull's recording operations were moved to New York City. A New York Times mention on 24 April 1926, p. 31 said Grey Gull had leased offices on the fifth floor of 20 East 42nd Street in Manhattan. An announcement of the move also appeared in the trade publication Talking Machine World on 15 July 1926. By 1922, Grey Gull records were priced at 55 cents each. Shaw placed a series of newspaper ads, publicizing this price and asserting that his Grey Gull Records were "Better than 75 cent records much better" (ad in The Philadelphia Inquirer, 10 September 1922, p. 6). He introduced a method of selling records that became standard in the music industry. Grey Gull placed display racks offering their latest product in newsstands, cigar stores, drug stores, and other businesses, returning on a regular basis to restock the racks and settle accounts with the merchant, a system known today as rack jobbing. The racks are mentioned in some of the ads Shaw placed, and Grey Gull Records became associated with them (see for example "This Famous Rack is Everywhere," Springfield Republican, 12 November 1923, p. 7). A good example of Shaw's strategy of placing the racks in a wide variety of locations can be seen in an ad for Ruth's Drug Store in Elyria, Ohio. The druggist, Dr. Robert J. Ruth, offered to demonstrate the records to those who came into his store (Elyria Chronicle Telegram, 3 June 1922, p. 9). With the drop in price came a drop in quality. Grey Gull had also introduced its Radiex Records label, and it too offered low priced records. Raymond's department store in Boston advertised Radiex records for 40 cents each, or two for 75 cents, in a Boston Globe ad (30 July 1922, p. 10). In 1924, a Los Angeles department store advertised Radiex records at 47 cents each, or three for $1.35 (Los Angeles Times, 21 September 1924, p. B26). Grey Gull also pressed client labels, such as Oriole for the McCrory chain, and later pressed by the Plaza Music Company, and Amco, Nadsco, and Globe, the latter possibly a continuation of an earlier label of that name. During this period, Grey Gull typically put one "hit" song on the top side and original composition by one of the company's "staff composers" on the flip side. Mike Mosiello contributed instrumentals (many often released on several issues with varying titles) which, apart from solo work by himself and Andy Sannella, often featured the accordionist Charles Magnante and xylophone virtuoso George Hamilton Green. This unusual line up, combined with Grey Gull's over modulated sound, give these records a particular sound of their own. Vocalists included Irving Kaufman and Arthur Fields. Elmer Feldkamp was often heard as vocalist on The California Ramblers sides of 1929–1930. Grey Gull went out of business at the end of September 1930. Grey Gull used primarily their own recordings during 1922 and 1923, although some were leased from other companies such as Plaza, Emerson, and the New York Recording Laboratories. The label did more of its own recording after 1926 with a house band that included trumpeter Mike Mosiello and clarinetist Andy Sannella. Grey Gull released music by Cliff Jackson, Clarence Williams, and the Wabash Trio. Grey Gull's recordings were also released by other labels, such as Madison, Radiex, Supreme, and Van Dyke.

Пайдаланған дереккөздер мен еңбектер

"Жергілікті студия мәселені шешті". Boston Herald, 8 мамыр 1921 ж., C7 бет. "Роберт Гулд Шоу Бруклинде қайтыс болды". Boston Evening Transcript, 10 сәуір 1931 ж., 1-бет. Марко, Гай А. ред. Америка Құрама Штаттарындағы жазылған дыбыс энциклопедиясы. Нью-Йорк: Гарланд, 1993 ж. Раст, Брайан. The American Record Label Book (Нью-Йорк, 1984) Саттон, Аллан. Америкалық дискілік жазбалар брендтері мен өндірушілерінің тізімі, 1891–1943 (Вестпорт және Лондон, 1994)