Хьюстон Аэрос: Хоккей клубының тарихы

Кіріспе

Кәсіби шайбалы хоккей командасы, әлемдік хоккей қауымдастығының командасы.

Хьюстон Эйрос – Халықаралық хоккей лигасының (IHL) және Американдық хоккей лигасының (AHL) кәсіби шайбалы хоккей командасы. Команда 1994 жылдан 2003 жылға дейін Хьюстон қаласындағы The Summit (1998 жылы Compaq Center деп аталды) аренасында, ал 2003 жылдан 2013 жылға дейін Toyota Center аренасында ойнады. IHL кезеңінде команда 1994 жылдан 2001 жылға дейін тәуелсіз кіші лига командасы ретінде жұмыс істеді, бірақ кейде Ұлттық хоккей лигасының (NHL) түрлі клубтарынан дамыту мақсатында ойыншыларды қарызға алды. 2001–02 маусымда AHL-ге қосылғаннан кейін, олар бір жылдық NHL командасы – Миннесота Уайлдтың негізгі серіктесіне айналды, бұл серіктестік 2013 жылға дейін, франшиза көшірілгенге дейін сақталды. Команданың Даллас Старспен ресми серіктестігі тек 2004–05 маусымында ішінара келісім түрінде болды. Алайда, Даллас 1993 жылдан 2005 жылға дейін Аэросқа жеке қарыз ретінде кейбір жас ойыншыларын жіберіп тұрды, Айова Старс құрылғанға дейін Далластың өзіне тиесілі негізгі ферма командасы болғанша. 2023 жылдың қараша айына қарай, Кал Клаттербак, Джаред Сперджон, Мэтт Думба, Чарли Койл, Дарси Куемпер, Джонас Бродин және Джейсон Цукер – Хьюстонда ойнаған және қазіргі таңда НХЛ-де белсенді болып табылатын жалғыз ойыншылар.

IHL жылдары

Хьюстон Эйрос 1994 жылы Халықаралық хоккей лигасында (IHL) кеңейту франшизасы ретінде құрылды. Команданың аты 1970-ші жылдардағы Әлемдік хоккей қауымдастығының (WHA) алғашқы «Хьюстон Эйрос» клубына құрмет көрсету болды, ол хоккей жұлдызы Горди Хоу командасының құрамында екі рет Avco World Trophy жеңіп алған. «Аэрос» WHA франшизасының атымен аталатын IHL командасы екінші болды, алғашқысы – «Феникс Роудраннерс». «Роудраннерс» WHA-дағы алдыңғы командасы сияқты логотипті пайдаланғаннан өзгеше, IHL «Аэрос» жаңа логотипті қолданды: стильді сөз белгісінің астындағы Douglas B-23 Dragon бомбалаушысы. Бастапқы түстер схемасы – орман жасылы, теңіз көгі және жейделердегі қызыл акценттер. Команда бірден табысқа жетті, мұз айдынында да, билет сатылымында да. «Аэрос» дебюттік маусымында жеңіске жетіп, плей-оффқа қатысты, ал команда аймақта кәсіби хоккейге жақын екі онжылдықтан кейін The Summit аренасындағы барлық ойындарын сатып жіберді. Екінші маусымда плей-оффқа ілікпесе де, «Аэрос» 1990-шы жылдардың соңында IHL-дің ең күшті командаларының біріне айналды. Ұлттық хоккей лигасының (NHL) негізгі филиалы болмай, тәуелсіз түрде Чак Уотсон басқарып, жас ойыншыларға және мансабының соңына жақындаған бұрынғы NHL ойыншыларына қаржы жұмсады. Осы ойыншылардың арасында Хьюстон франшизасының барлық голдары бойынша рекордты орнатқан Марк Фриер, болашақ жаттықтырушы Майк Йео, тәжірибелі NHL ойыншысы Джим Пейк және қақпашылар дуэті Фредерик Шабот пен Мэнни Фернандес болды. 1996 жылы Уотсон бұрынғы «Хартфорд Уэйлерс» ойыншысы Дейв Типпетті бас бапкер етіп тағайындады. «Хьюстон» 1996–97 маусымында 44 ойын жеңіп, келесі жылы алғашқы 50 жеңіске жетті, бірақ 1998 жылғы Батыс конференциясының финалында «Лонг-Бич Айс Догз» клубынан жеңіліп қалды. 1998–99 маусымының басында «Аэрос» қақпашылар дуэті Шабот пен Фернандес лигадағы ең жақсы көрсеткіш – 2,35 орташа гол өткізіп алды. «Мичиган Вулверинс» клубының бұрынғы ойыншысы Брайан Вайсмен 45 гол және 109 ұпай (88 нәтижелі пасқа қоса) жинады, ал лигадағы тәжірибелі ойыншы Джефф Кристиан команданың ең көп гол соққан ойыншысы атанды. «Хьюстон» 54–15–13 есебімен 121 ұпай жинап, тұрақты маусым чемпионаты үшін Фред А. Хубер кубогын жеңіп алды. Тұрақты маусымдағы табысына қарамастан, «Аэрос» плей-оффта қиындыққа тап болды. Үш ойындық алдын ала кезеңнен байқаусыз өткенімен, «Хьюстон» екінші кезеңде «Лонг-Бич Айс Догз» клубын жеңу үшін толық бес ойын ойнауға мәжбүр болды. Батыс конференциясының финалында «Хьюстон» «Чикаго Вулвз» клубымен кездесіп, алғашқы Тернер кубогының финалына өту үшін жеті ойын ойнады. Содан кейін «Аэрос» 1999 жылғы Тернер кубогы үшін «Орландо Солар Беарс» клубымен күш сынасты, бұл да жеті ойынға созылды. 16 000-нан астам көрерменнің алдында «Аэрос» 5:3 есебімен жеңіске жетіп, алғашқы чемпионатын жеңіп алды. 1999 жылғы Тернер кубогының чемпионы болғаннан кейін Дейв Типпет «Лос-Анджелес Кингс» клубында ассистенттік қызметке өтті. Капитан Майк Йео «Питтсбург Пингвинс» клубымен NHL келісімшартына қол қойды, ол оны AHL лигасындағы «Уилкс-Барре/Скрантон Пингвинс» клубына жіберді. «Хьюстон» келесі екі жылда плей-оффқа қатысып, жеңіске жетіп отырды, бірақ екінші Тернер кубогына жақындай алмады.

The Houston Aeros started out as an expansion franchise in the International Hockey League (IHL) in 1994 with home games at The Summit. The team's name was a tribute to the original Houston Aeros of the World Hockey Association in the 1970s, who won the Avco World Trophy twice with hockey legend Gordie Howe anchoring the team. The Aeros were the second IHL team to be named after a WHA franchise, the first being the Phoenix Roadrunners; unlike the Roadrunners, who used the same logo as their WHA predecessor, the IHL Aeros used a new logo, a Douglas B 23 Dragon bomber underneath a stylized wordmark. The original color scheme was forest green, navy blue, and a red accents on jerseys. The team was an immediate success, both on the ice and at the gate. The Aeros posted a winning record in their inaugural season and made the playoffs, while the team repeatedly sold out its home games at The Summit after not having professional hockey in the region for nearly two decades. Despite missing the playoffs in their sophomore campaign, the Aeros spent the back half of the 1990s becoming one of the more dominant teams of the IHL. Independently owned and operated by Chuck Watson without a primary National Hockey League (NHL) affiliate, the franchise spent money on younger players still trying to make a name for themselves and former NHL players at the end of their careers. Some of these signings included Mark Freer, who set the Houston franchise record for career goals, eventual coach Mike Yeo, veteran NHL player Jim Paek, and goaltending duo Frederic Chabot and Manny Fernandez. In 1996, Watson hired former Hartford Whalers' player Dave Tippett as his head coach. Houston won 44 games in 1996–97 and followed that with their first 50 win campaign the next year, losing in the 1998 Western Conference Finals to the Long Beach Ice Dogs. By the start of the 1998–99 season, the Aeros were led by the goalie tandem of Chabot and Fernandez posted a combined 2.35 goals against average, the best average in the league, minor league journeyman Jeff Christian scored a team leading 45 goals and 109 points (including 88 assists) from former Michigan Wolverines' player Brian Wiseman. Houston earned a 54–15–13 record for 121 points in the standings and the Fred A. Huber Trophy for the regular season championship. Despite their regular season, the Aeros struggled in the playoffs. While they earned a bye from the best of three preliminary round, it took Houston the full five games series to eliminate the Long Beach Ice Dogs in the second round. In the Western Conference Finals, Houston faced the Chicago Wolves, which took seven games for the Aeros to advance to their first Turner Cup Finals. The Aeros then faced the Orlando Solar Bears for the 1999 Turner Cup and again lasted seven games. In front of a sold out home crowd of more than 16,000, the Aeros won their first championship with a 5–3 victory. Following the 1999 Turner Cup championship, Dave Tippett left to take an assistant job with the Los Angeles Kings. Captain Mike Yeo signed an NHL contract with the Pittsburgh Penguins, who assigned him to their minor league affiliate in the AHL, the Wilkes Barre/Scranton Penguins. While Houston still posted winning seasons with playoff appearances the next two years, they were never able to get close to another Turner Cup.

АХЛ жылдары

2001 жылға қарай, IHL қаржылық қиындықтарға тап болды. Лига 1980 және 1990 жылдары қарқынды түрде кеңейіп, бұрыннан қалыптасқан NHL нарықтарына енуді қамтыды. Осының салдарынан, NHL өз иелерін IHL-дің басты қарсыласы – Америка хоккей лигасының (AHL) клубтарына даму операцияларын қайта бағыттауға белсенді түрде итермеледі. NHL-ден қолдау болмағандықтан және лиганың шығындары артып, IHL банкроттық жариялап, 2001 жылдың жазында таратылды. AHL NHL үшін даму лигасы ретінде беделін арттыруға тырысқандықтан, IHL-дің бірнеше клубтарын қосып алу мүмкіндігін талқылай бастады. Нәтижесінде, AHL және IHL 2001–02 маусымында AHL құрамына алты франшизаны қабылдауға келісті: Aeros, Chicago Wolves, Grand Rapids Griffins, Milwaukee Admirals, Manitoba Moose және Utah Grizzlies. Aeros NHL-дің Minnesota Wild командасы кеңейгеннен кейін бір жыл өткен соң AHL-ге қосылды және басты даму серіктесі болған жоқ. Хьюстонның Джордж Буш халықаралық әуежайы болашақ ойыншылардың саяхатын жеңілдеткендіктен, Wild Aeros командасымен олардың басты даму серіктесі ретінде келісім жасасты. Тодд Маклеллан Wild командасынан бас бапкер болып тағайындалды және Aeros өзінің алғашқы AHL маусымында Батыс конференциясының финалына дейін жетті, бірақ бұрынғы IHL қарсыласы Chicago Wolves командасына есе жіберді. 2002–03 маусымында Aeros командасының құрамында Жан Гай Трудель 31 гол соқты, ал Йохан Холмквист және Дерек Густафсон қақпаны қорғады. Хьюстон алғашқы раундта Milwaukee Admirals командасын жеңіп, алты ойында Norfolk Admirals командасын ұтып, содан кейін Батыс конференциясының финалында жетінші ойында Grand Rapids Griffins командасын жеңіп, жол ашты. Хьюстон 2003 жылғы Кальдер кубогының финалында Hamilton Bulldogs командасымен кездесіп, Aeros командасы Кальдер кубогын жеңгенге дейін толық жеті ойын ойнады. 2003–04 маусымы алдында команда жаңа ашылған Toyota Center аренасына көшті. Көшудің бір бөлігі ретінде Aeros командасының көп бөлігі Minnesota Wild командасына сатылды. Мұз аренасында Aeros бәсекеге қабілетті болып қала берді және соңғы он маусымның сегізінде плей-оффқа қатысты. Олар 2009 жылы Батыс конференциясының финалына дейін жетіп, Manitoba Moose командасынан жеңіліп қалды, ал 2011 жылы Кальдер кубогының финалына қайта оралды, бірақ алты ойыннан кейін Binghamton Senators командасына есе жіберді. Aeros командасы 2013 жылдың 4 мамырында 2013 жылғы Кальдер кубогы плей-оффының алғашқы раундында Grand Rapids Griffins командасына 7:0 есебімен жеңіліп, соңғы ойынын өткізді.

By 2001, the IHL was struggling financially. The league had rapidly expanded in the 1980s and 1990s, included moving into already established NHL markets. As a result, the NHL actively encouraged its owners to reassign their development operations to clubs in the American Hockey League (AHL), the chief rival of the IHL. Without any support from the NHL and league costs increasing, the IHL declared bankruptcy and disbanded during the summer of 2001. With the AHL looking to increase its prestige as the top development league for the NHL, the AHL began discussions to absorb some of the IHL's clubs. The AHL and IHL eventually agreed for the AHL to absorb six franchises for the 2001–02 season: the Aeros, Chicago Wolves, Grand Rapids Griffins, Milwaukee Admirals, Manitoba Moose, and Utah Grizzlies. The Aeros joined the AHL one year after the NHL expanded with the Minnesota Wild and did not have a primary development affiliate. Due to Houston's George Bush Intercontinental Airport making travel for prospects easier, the Wild entered an agreement with the Aeros as their top development affiliate. Todd McLellan was installed as head coach by the Wild and the Aeros made the Western Conference Finals in their first AHL season before falling to their old IHL rivals, the Chicago Wolves. For the 2002–03 season, the Aeros were led by 31 goals from Jean Guy Trudel and goaltending from Johan Holmqvist and Derek Gustafson. Houston swept the Milwaukee Admirals in the first round, defeated the Norfolk Admirals in six games, and then advanced through the Western Conference Finals with a game seven win over the Grand Rapids Griffins. Houston faced the Hamilton Bulldogs in the 2003 Calder Cup Finals, again going for the full seven games before the Aeros won the Calder Cup. Before the 2003–04 season, the team moved to the newly opened Toyota Center. As part of the transition, the majority ownership of the Aeros was sold to the Minnesota Wild

On the ice, the Aeros remained competitive, qualifying for the playoffs eight times in the last ten seasons. They made it to the 2009 Western Conference Finals before being eliminated by the Manitoba Moose and made it back to the Calder Cup Finals in 2011, but lost in six games to the Binghamton Senators. The Aeros played its final game on May 4, 2013, in a 7–0 loss to the Grand Rapids Griffins in a game in the opening round of the 2013 Calder Cup playoffs.

Айоваға көшіру

Жергілікті танымалдылығына және команданың жоғары орташа қатысуына қарамастан, команда мұздан тыс қиындықтарға тап болды, онда «Аэрос» командасы мен иесі Чак Уотсон «Хьюстон Рокетс» командасы мен иесі Лес Александермен олардың ортақ ареналарына байланысты дауға тартысты. 1990 жылдардан бастап Уотсон екі команданың да үй аренасы болған «The Summit» аренасын басқарды және 1993 жылы Александр сатып алған «Рокетс» командасымен жасалған жалға алу шартын бақылады. 1995 жылы жеңіске жеткеннен кейін Александр ғимаратты жалға алу шартын бұзуға тырысқанда, Уотсон бұл әрекетке кедергі келтіріп, Александрдың 2003 жылы аяқталуға тиіс болған бастапқы шартына сәйкес әрекет етуін қамтамасыз етті. Ескірген нысанды жаңа аренамен алмастыру қажет болғандықтан, екі тарап 1997 жылы жаңа ғимаратты бірлесіп басқаруға мүмкіндік беретін арена туралы келісімге келді. Алайда, 1999 жылы Харрис округінің сайлаушылары жаңа аренаны салу туралы референдумды қабылдамады. 2001 жылы Александр «Тойота орталығын» салу үшін Хьюстон қаласымен келісімге келді. «Аэрос» және «Рокетс» командаларының жалға алу шарты 2003 жылдың жазында аяқталды, ал қала «Compaq орталығын» «Lakewood Church» шіркеуіне сатуға дайын болғандықтан, «Аэрос» командасы «Toyota орталығына» көшіп, «Рокетс» командасына үш жылдық жалға төлеуге мәжбүр болды. Уотсон көпшілік үлесін «Minnesota Sports and Entertainment (MS&E)» компаниясына, «Minnesota Wild» командасының бас компаниясына сатты, ал өзі 10% үлесін сақтап қалды, бұл өскен шығындарды жабу үшін жасалды. 2012–13 маусымында Александр «Аэрос» командасының 38 үй ойынын концерттер өткізу үшін пайдалануды және осылайша көбірек кіріс табуды қалағанын мәлімдеді. Александр мен MS&E арасындағы алғашқы келіссөздерде «Рокетс» командасының иесі, егер команда қалуды қаласа, жалға ақысын 550% көтеруді талап етті. MS&E орнына басқа мүмкіндіктерді қарастыра бастады және 2009 жылы «Iowa Chops» командасының үй аренасы болған Айова штатының Дес-Мойн қаласындағы «Wells Fargo Arena» аренасын таңдады. 2013 жылдың 18 сәуірінде MS&E «Аэрос» командасы 2013 жылғы Калдер Кубогы плей-офын аяқтағаннан кейін Дес-Мойн қаласына көшірілетінін жариялады. Көшкеннен кейін MS&E командасының жалға төлемақысы AHL лигасындағы ең жоғары төлемнен ең төменгі төлемдердің біріне дейін төмендеді – AHL лигасының 30 командасының арасында 27-орынға түсті.

Despite the local popularity and high average attendance of the team, the team was having trouble off the ice where the Aeros and owner Chuck Watson were part of dispute with the Houston Rockets and owner Les Alexander over their shared arenas. Since the 1990s, Watson operated The Summit, which acted as the home arena for both teams, and had control over the lease agreement with the Rockets, which had been purchased by Alexander in 1993. When Alexander tried to break the Rockets lease on the building shortly after their 1995 title, Watson blocked the move, holding Alexander to his original agreement of expiration in 2003. While a new arena was needed to replace the aging facility, the two sides agreed to an arena deal in 1997 that would give the Rockets and Aeros equal control over a new building. However, the referendum for a new building was rejected by Harris County voters in 1999. In 2001, Alexander reached his own agreement with the City of Houston to build the Toyota Center. The lease agreements of both the Aeros and Rockets expired in the summer of 2003, and with the city set to sell Compaq Center to Lakewood Church, the Aeros were forced to move into the Toyota Center and pay rent to the Rockets on a three year lease. Watson then sold the majority ownership to the Minnesota Sports and Entertainment (MS&E), the parent company of the Minnesota Wild, with Watson retaining a 10% share, in order to pay for the increased costs. By the 2012–13 season, Alexander had expressed he wanted to use the 38 Aeros' home dates to instead host concerts in order to generate more revenue. In the first negotiations between Alexander and MS&E, the Rockets' owner demanded a 550% increase in the team's rent if they wanted to stay. MS&E instead began exploring other options, settling on Wells Fargo Arena in Des Moines, Iowa, which last was home to the Iowa Chops in 2009. On April 18, 2013, MS&E announced that the Aeros would be relocated to Des Moines at the conclusion of the 2013 Calder Cup playoffs. Following the relocation, MS&E's rent went from one of the highest in the AHL to one of the lowest: 27th of the AHL's 30 franchises.