Минесота Норт Старс: Тарихы мен естеліктері

Кіріспе

Ұлттық хоккей лигасының бұрынғы хоккей командасы

«Миннесота Норт Старс» командасы 1967 жылдан 1993 жылға дейін 26 маусым бойы Ұлттық хоккей лигасының (NHL) кәсіби хоккей командасы болды. «Норт Старс» өздерінің үй ойындарын Миннесота штатының Блумингтон қаласындағы «Мет Центр» аренасында өткізді, ал команданың тарихының көп бөлігінде жасыл, сары, алтын және ақ түстер басым болды. «Норт Старс» 2062 тұрақты маусым ойынына қатысып, 17 рет NHL плей-оффына жолдама алды, оның ішінде екі рет Стэнли кубогы финалына шықты, бірақ Стэнли кубогын ұта алмады. 1992–93 маусымынан кейін франшиза Даллас қаласына көшіріліп, команда «Даллас Старз» деп атала бастады.

Басталуы

1965 жылдың 11 наурызында НХЛ президенті Кларенс Кэмпбелл 1967–68 маусымында жаңа алты командалық дивизион құру арқылы лиганы алтыдан он екі командаға дейін кеңейтетінін жариялады. Кэмпбеллдің хабарламасына жауап ретінде Уолтер Буш-күлкі, Роберт Риддер және Джон Дрисколл басқарыған тоғыз адамнан тұратын консорциум Миннесота штатының Егіз қалалар аймағына франшиза алу мақсатымен құрылды. Олардың күш-жігері сәтті аяқталды, өйткені НХЛ 1966 жылдың 9 ақпанында Миннесотаға алты кеңейту франшизасының біреуін берді. Миннесотадан басқа, бес франшиза Окленд, Лос-Анджелес, Филадельфия, Питтсбург және Сент-Луиске берілді. «Солтүстік жұлдыздары» деген ат 1966 жылдың 25 мамырында, көпшілік өткізген сайыстан кейін жарияланды. Команданың аты белгілі болғаннан кейін бірнеше ай өткен соң, 1966 жылдың 3 қазанында Миннесота штатының Блумингтон қаласында жаңа хоккей аренасының құрылысы басталды. 1967 жылдың 21 қазанында алғашқы үй ойындарына жанкүйерлер келген кезде көрермендерге арналған орындықтар орнатылып жатыр. 1967 жылдың 21 қазанында «Солтүстік жұлдыздары» өз алаңында Калифорния «Тюленийлерімен» алғашқы ойынын өткізді. «Солтүстік жұлдыздары» 3:1 есебімен жеңіске жетті. Команда 1967–68 маусымының жартысында Батыс дивизионында көшбасшылыққа шығып, ерте табысқа жетті. Дәрігерлер Мастертонның өлімінің себебін «ауыр ми жарақаты» деп сипаттады. Бүгінгі күнге дейін НХЛ тарихында ойын кезінде алған жарақаттан көз жұмған жалғыз ойыншы осы оқиға болып табылады. Команда оның жейдесін зейінге алып, сол жылы хоккей жазушылары табандылық, спорттық мінез-құлық және хоккейге деген адалдықтың ең жақсы үлгісін көрсететін ойыншыға жыл сайын табыс етілетін Билл Мастертонның естелік кубогын құрды. Мастертонның өлімі туралы жаңалықтан кейін «Солтүстік жұлдыздары» келесі алты ойында жеңіліске ұшырады. Команданың алғашқы жылдарында Лорн «Гамп» Ворсли мен Чезаре Маниаго қақпашылар дуэті жетекшілік етті. Қорғаушы Тед Харрис «Солтүстік жұлдыздарының» капитаны болды. Stars командасының құрамында жоғары нәтиже көрсеткен шабуылшы Билл Голдсуорти, сондай-ақ Барри Гиббс, Джуд Друэн, Дж. П. Париз, Дэнни Грант, Лу Нанн, Том Рид және Деннис Хексталл сияқты сапалы ойыншылар бар болды. Әлемдік хоккей лигасы (WHA) 1972 жылы Сент-Пол қаласында орналасқан «Миннесота Файтинг Сэйнтс» франшизасымен ойынға кірді. Екі лига командалары арасында бірқатар көрсету ойындары өткізілсе де, «Солтүстік жұлдыздары» ешқашан қалалық қарсыластарымен кездеспеді. Алайда, осы екі клуб арасындағы хоккей доллары үшін бәсекелестік күшті болды. Мұз үстінде жақсы өнер көрсеткеніне қарамастан, «Файтинг Сэйнтс» төртінші маусымының ортасында еңсерілмейтін қаржылық қиындықтарға байланысты таратылды. «Файтинг Сэйнтс» командасының екінші құрамы келесі маусымның жартысына ғана созылды, содан кейін таратылды. 1978 жылға қарай «Солтүстік жұлдыздары» лигаға қосылғаннан бері алдыңғы алты маусымның бесеуінде плей-оффқа қатыса алмады және тек екі жеңіске жеткен маусымды ғана тіркеді. Көрермендер саны соншалықты тез азайды, лига франшизаның таратылу қаупінде екенінен қорқып қалды. Осы кезде, Кливленд Баронс командасының иелері Гордон мен Джордж Гунд III бұрын-соңды болмаған шешіммен араласты: «Солтүстік жұлдыздарымен» Баронс командасын біріктіру. Біріктірілген команда «Солтүстік жұлдыздары» атауын, түстерін және тарихын сақтап, Миннесотада қалды. Алайда, бай Гундтар біріктірілген команданың көпшілік үлесіне ие болды, ал «Солтүстік жұлдыздары» сол кездегі бес командалық Смит дивизионынан Баронс командасының Адамс дивизионындағы орнын иеленді (әйтпесе бұл дивизионда тек үш команда ғана қалған болар еді) 1978–79 маусымында. Жақында зейнеткерлікке шыққан Нанне бас менеджер болып тағайындалды, ал бірнеше Баронс ойыншылары – атап айтқанда қақпашы Жилль Мелош және шабуылшылар Ал МакАдам мен Майк Фидлер – Миннесота құрамын күшейтті. Сонымен қатар, Миннесота Боби Смитты таңдады, ол сол жылы НХЛ-дің ең үздік жаңашылы ретінде Кальдер мемориалдық кубогын жеңіп алды, ал Стив Пэйн өзінің екінші маусымында 42 гол соқты (1979–80). 1979 жылдың 15 қаңтарында «Солтүстік жұлдыздары» Мэдисон Сквер Гарденде «Нью-Йорк Рейнджерс» командасын 8:1 есебімен жеңді. Тим Янг НХЛ тарихында бес брондап бес гол соққан екінші ойыншы атанды: оның бес голдық ойыны Миннесота/Даллас франшизасының ойыншысы көрсеткен ең жақсы нәтиже болып табылады.

On March 11, 1965, NHL President Clarence Campbell announced that the league would expand to twelve teams from six through the creation of a new six team division for the 1967–68 season. In response to Campbell's announcement, a partnership of nine men, led by Walter Bush, Jr., Robert Ridder, and John Driscoll, was formed to seek a franchise for the Twin Cities area of Minnesota. Their efforts were successful, as the NHL awarded one of its six expansion franchises to Minnesota on February 9, 1966. In addition to Minnesota, the five other franchises were awarded to Oakland, Los Angeles, Philadelphia, Pittsburgh, and St. Louis. The "North Stars" name was announced on May 25, 1966, following a public contest. Months after the naming of the team, ground was broken on October 3, 1966, for a new hockey arena in Bloomington, Minnesota. Spectator seats were in the process of being installed as fans arrived at the arena for the opening home game on October 21, 1967. On October 21, 1967, the North Stars played their first home game against the California Seals. The North Stars won 3–1. The team achieved success early as it was in first place in the West Division halfway through the 1967–68 season. Doctors described the cause of Masterton's death as a "massive brain injury". To this date, this remains the only death to a player as a result of an injury during a game in NHL history. The North Stars retired his jersey, and later that year, hockey writers established the Bill Masterton Memorial Trophy which would be given annually to a player who best exemplifies the qualities of perseverance, sportsmanship and dedication to hockey. Following the news of Masterton's death, the North Stars lost the next six games. The team was led in the early years by the goaltending duo Lorne "Gump" Worsley and Cesare Maniago. Defenseman Ted Harris was the North Stars' captain. The first Stars team also included high scoring winger Bill Goldsworthy and other quality players such as Barry Gibbs, Jude Drouin, J. P. Parise, Danny Grant, Lou Nanne, Tom Reid and Dennis Hextall. The World Hockey Association (WHA) began play in 1972 with a franchise based in St. Paul, the Minnesota Fighting Saints. While a number of exhibition games were played between teams in the two leagues, the North Stars never played their cross town rivals. However, the competition for the hockey dollar between these two clubs was fierce. Despite making a good account of themselves on the ice, insurmountable financial difficulties forced the Fighting Saints to fold midway through their fourth season. A second incarnation of the Fighting Saints only lasted half of the following season before folding as well. By 1978 the North Stars had missed the playoffs in five of the previous six seasons, and had only tallied two winning seasons since joining the league. Attendance had tailed off so rapidly that the league feared that the franchise was on the verge of folding. At this point, Gordon and George Gund III, owners of the equally strapped Cleveland Barons, stepped in with an unprecedented solution—merging the North Stars with the Barons. The merged team retained the North Stars name, colors, and history, and remained in Minnesota. However, the wealthier Gunds became majority owners of the merged team, and the North Stars moved from the then five team Smythe Division to assume the Barons' place in the Adams Division (which would otherwise have been left with only three teams) for the 1978–79 season. The recently retired Nanne was named general manager, and a number of the Barons players – notably goaltender Gilles Meloche and forwards Al MacAdam and Mike Fidler – bolstered the Minnesota lineup. Furthermore, Minnesota had drafted Bobby Smith, who would go on to win the Calder Memorial Trophy as the NHL's top rookie that year, and Steve Payne, who himself would go on to record 42 goals in his second campaign in 1979–80. On January 15, 1979, the North Stars defeated the New York Rangers in Madison Square Garden 8–1. Tim Young became the second player in NHL history to score five goals on five shots: his five goal game remains the best offensive output by a player in the Minnesota/Dallas franchise.

1980 жылдар

Бұл ауысудың ортасында, Солтүстік Жұлдызды тарихи түн күтті. 1980 жылдың 7 қаңтарында Миннесота Филадельфия Флайерспен ойнауға жоспарланған, олар Блумингтонға ХЛ-нің ең ұзақ жеңіліссіз сериясын әкелді – 35 ойын, оның ішінде 25 жеңіс және 10 теңдік. Мет-орталықтағы рекордтық 15 962 көрермен жиналды, бұл көрсеткіш «Солтүстік Жұлдыздар» франшизасының барлық 26 маусымында ең жоғары көрсеткіш болып қала берді. Миннесота «Флайерс» командасының жеңіліссіз сериясын 7–1 есебімен тоқтатып, жеті түрлі «Жұлдыз» ойыншысы жеті гол соқты. 1980 жылғы Стэнли кубогы плей-офф турнирінің ширек финалында «Солтүстік Жұлдыздар» төрт мәрте чемпион атанған Монреаль Канадиендерін жеті ойында жеңіп, келесі турда Филадельфияға есе жіберді. Миннесоталық және 1980 жылғы Олимпиада ойындарының қатысушысы Нил Бротен және мерген Дино Чикарелли сияқты жаңа ойыншылардың қосылуымен «Солтүстік Жұлдыздар» 1979–80 маусымнан бастап бес маусым қатарынан жеңіске жетті, оның ішінде Стэнли кубогының жартылай финалына екі рет шықты – 1980 жылы «Флайерс» командасына қарсы, ал 1981 жылы Калгари Флеймске қарсы. 1981 жылы «Флеймс» командасын жеңіп, «Солтүстік Жұлдыздар» алғаш рет Стэнли кубогы финалына өтті, бірақ бес ойыннан кейін Нью-Йорк Айлендс командасына есе жіберді. 1981 жылдың 11 қарашасында Виннипег Джетс Мет-орталыққа келді. Екінші кезеңде соққан 8 голдың және Бобби Смиттен соққан 4 гол мен 7 ұпайдың арқасында «Солтүстік Жұлдыздар» 15–2 есебімен жеңіске жетіп, 1944 жылдан бері ХЛ-дегі ойында ең көп гол соқты. 1981 жылғы ХЛ-нің географиялық принцип бойынша қайта құрылуынан кейін «Солтүстік Жұлдыздар» Норрис дивизионында ойнады. Дино Чикарелли 1981–82 маусымында, командаға келген екінші жылында 55 гол соқты, бұл Миннесотаның алғашқы дивизиондық титулы болды. Алайда команда плей-оффтың бірінші турында Чикаго Блэк Хоукс командасына есе жіберді. 1982 жылдың жазында бас менеджер Лу Нэнн Брайн Беллоусты таңдады, ол 1982–83 маусымында 35 гол соқты, команда 40 жеңіске және 96 ұпайға ие болды – бұл 26 жылдық тарихындағы ең жоғары көрсеткіш. «Солтүстік Жұлдыздар» плей-оффтың екінші турында «Блэк Хоукс» командасына есе жіберді. 1983–84 маусымында қорғанысқа баса назар аударатын Билл Махони бас бапкер болды. Маусымның басында Бобби Смит Монреаль Канадиендеріне қорғанысқа баса назар аударатын екі шабуылшы, Кит Актон мен Марк Нейперге ауыстырылды. Команда тарихындағы екінші жоғары жеңіс көрсеткішін – 39 жеңіске жетті және үш жылдың ішінде екінші Норрис дивизионының титулын жеңіп алды. Олардың сәтіне орай, сол жылы Норрис дивизионы өте әлсіз болды, маусымда жеңіске жеткен команда тек олар ғана болды. Плей-оффта «Солтүстік Жұлдыздар» Чикаго Блэк Хоукс командасын жеңді. Миннесота серияны 3–2 есебімен жеңіп, кейін жеті ойыннан кейін Сент-Луис Блюз командасын жеңді. Содан кейін олар төрт ойында Эдмонтон Ойлерс командасына есе жіберді.

In the middle of this transition, a historic night awaited the North Stars. On January 7, 1980, Minnesota was scheduled to play the Philadelphia Flyers, who came to Bloomington sporting the NHL's and major league sports’ longest undefeated streak, a 35 game run which included 25 wins and 10 ties. An all time record Met Center crowd of 15,962 squeezed into the arena, which would remain the highest total in all 26 seasons of the North Stars franchise. Minnesota ended the Flyers' streak with a 7–1 win, seven different Stars scoring seven unanswered goals. In the quarter final round 1980 Stanley Cup playoffs, the North Stars upset the four time defending champion Montreal Canadiens in seven games before ultimately bowing out to Philadelphia in the following round. With the addition of new players such as Minnesota native and ex 1980 Olympian Neal Broten and sniper Dino Ciccarelli, the North Stars had five straight winning seasons starting in 1979–80, which included back to back trips to the Stanley Cup semifinals, first against the Flyers in 1980 and then against the Calgary Flames in 1981. By defeating the Flames in 1981, the North Stars reached their first Stanley Cup Finals, only to lose in five games to the heavily favored New York Islanders. On November 11, 1981, the Winnipeg Jets visited Met Center. Fueled by an 8 goal second period, and a 4 goal, 7 point night by Bobby Smith, the North Stars scored the most goals in an NHL game since 1944 in a 15–2 win. Following the 1981 NHL realignment to a more geographically grouped configuration, the North Stars were in the Norris Division. Dino Ciccarelli scored a franchise record 55 goals in just his second season in 1981–82, leading Minnesota to its first division title. The team, however, bowed out of the playoffs in the first round against the Chicago Black Hawks. In the summer of 1982, general manager Lou Nanne drafted Brian Bellows, who scored 35 goals in his rookie season of 1982–83 in which the team finished with 40 wins and 96 regular season points – both the most ever recorded in the 26 years the franchise was based in Minnesota. The North Stars lost in the playoffs to the Black Hawks in the second round. In 1983–84 Bill Mahoney, a defensive minded coach, took over. Early in the season, Bobby Smith was traded to the Montreal Canadiens for a pair of defense minded forwards, Keith Acton and Mark Napier. The team posted the second highest victory total in its history with 39 and won its second Norris Division crown in three years. Luckily for them, the Norris Division was very weak that year, they were the only team in the division to have a winning record that season. In the playoffs, the North Stars defeated the Chicago Black Hawks. Minnesota won the series 3–2, then eliminated the St. Louis Blues in seven games. They then lost to the Edmonton Oilers in four games.

1990 жылдар

НХЛ 1990–91 жылғы маусымда Гунд ағайындарына Бей Ареасындағы «Сан-Хосе Шаркс» командасын беру туралы келісім жасады, бұл команда «Солтүстік Жұлдыздармен» ойыншыларды таратқаннан кейін Миннесотадан ойыншылар алатын болатын. «Шаркс» және «Солтүстік Жұлдыздар» екі командасы да кеңейту жобасында қалған жиырма НХЛ командасынан ойыншыларды таңдауға мүмкіндік алды. Бұрын Говард Болдуин мен Моррис Белцберг басқарып келген Бей Ареасындағы НХЛ командасын құруға тырысқан топ, осы келісімнің бір бөлігі ретінде «Солтүстік Жұлдыздарды» сатып алды. Болдуин мен Белцберг команданы Гунд ағайындарынан шамамен 38,1 миллион долларға (соның ішінде 1 миллион доллар міндеттемелер және Гундтарға келесі үш кеңейту командасынан түсетін ақының 7,14 миллион долларлық үлесі) сатып алды. Норман Грин, бұрынғы «Калгари Флеймс» командасының бөлік иесі және Болдуин мен Белцберг тобына соңғы сәтте қосылған жаңа мүше, олардан «Солтүстік Жұлдыздардың» 51% бақылау үлесін сатып алды, ал Болдуин мен Белцберг команданың қалған 49% үлесін бөлісті. Грин Болдуиннің 24,5% үлесін сатып алуға келісті, бұл Болдуинмен дау туғаннан кейін көп ұзамай команданың 75% астам үлесін басқаруға мүмкіндік берді. Белцберг команда акцияларының қалған бөлігін 1990 жылдың қазанына дейін сақтап тұрды, содан кейін Грин Белцбергтің акцияларын сатып алып, команданың жалғыз иесі атанды. 1990–91 маусымында, тұрақты маусымда жеңіліске ұшырағанына қарамастан, «Солтүстік Жұлдыздар» Стэнли Кубогының финалына дейін күтпеген жолмен өтті. Олар тұрақты маусымда НХЛ-дегі ең үздік екі команда болған «Чикаго Блэкхокс» пен «Сент-Луис Блюз» командаларын бес ойында жеңіп, ал Стэнли Кубогының титулын қорғап тұрған «Эдмонтон Ойлерс» командасын төрт ойында жеңіп, франшиза тарихында екінші рет финалға шықты. Команда Марио Лемье басқаратын «Питтсбург Пингвинс» командасына қарсы қиын күрес жүргізді. Олар алғашқы үш ойынның екеуінде жеңіске жетті, бірақ жеті ойындық серияның алтыншы ойынында 8:0 есебімен ойсырап қалды. Бұл Стэнли Кубогы финалындағы ең бір жақты жеңіліс болды, өйткені алғашқы «Оттава Сенаторлар» командасы 1905 жылы «Доусон Сити Наггетс» командасын 23:2 есебімен жеңген. 1991 жылғы финалдан кейін «Солтүстік Жұлдыздар» жаңа логотип қабылдады – жасыл жұлдыздың үстінде алтын түстес әрі курсивпен жазылған «STARS» сөзі, ал алтынның түсі бұрынғы сары түске қарағанда металдық көрінді. Команда сонымен қатар жол формасы үшін қара түсті негізгі түс ретінде қабылдады және логотипті қоспағанда, формадан алтын түсті алып тастады. Логотипті өзгертуден бұрын, «Солтүстік Жұлдыздардың» 1990–91 маусымынан кейін жаңа логотип қабылдауы күтілуде, өйткені болашақ негізгі логотип аталған маусымға дейін Met Center мұз айдынына боялды, бірақ оның болашақ нұсқасынан кері түстер схемасында болды. Команданың 25 жылдығын тойлау үшін команда формаларының сол жақ иығында еске алу тақтасы орналастырылды. Тақтада жасыл формадағы Билл Голдсворти және жаңа қара формадағы Майк Модано шайқасы бейнеленген. 1991 жылғы кеңейту келісіміне сәйкес, «Солтүстік Жұлдыздар» «Шаркс» командасынан 14 ойыншыны қорғауға рұқсат алды. Бұл олардың 1991 жылғы конференция чемпионатының негізгі құрамының көп бөлігі сақталғанын білдірді, «Солтүстік Жұлдыздар» НХЛ тізімінен Сан-Хосеге (Акулалардың Миннесотадан таңдаған қалған ойыншылары кіші лигаларда ойнаған) тек төрт ойыншыны жоғалтты. Нәтижесінде, «Шаркс» кеңейтілген команданың күресін бастан кешіріп, жалпы есепте соңғы орынға ие болса, «Солтүстік Жұлдыздар» 1990–91 жылғы тұрақты маусымнан шамалы жақсарды, бірақ олар да жеңіліспен аяқтады. Олар жаңа келбетімен 1992 жылғы плей-оффқа қатысты және Норрис дивизионының чемпионы «Детройт Ред Уингс» командасына қарсы Мет-орталықтағы алтыншы ойында 3:2 есебімен жеңіске шықты. «Ред Уингс» қосымша уақытта 1:0 есебімен жеңіске жетті, өйткені видеорефери Сергей Федоровтың гол соққанын растады. Бұл Стэнли Кубогы плей-оффында видео қайталауды алғаш рет қолдану болды. «Күстілер» үйдегі жетінші ойынды 5:2 есебімен жеңді.

The NHL instituted a compromise for the 1990–91 season whereby the Gund brothers were awarded an expansion team in the Bay Area, the San Jose Sharks, that would receive players from Minnesota via a dispersal draft with the North Stars. Both the Sharks and North Stars would then be able to select players from the other twenty NHL teams in an expansion draft. A group previously petitioning for an NHL team in the Bay Area, led by Howard Baldwin and Morris Belzberg, bought the North Stars as part of the deal. Baldwin and Belzberg purchased the team from the Gund brothers for approximately $38.1 million (including $1 million in liabilities as well as giving the Gunds their share of the fees from the next three expansion teams, expected to be $7.14 million). Norman Green, a former part owner of the Calgary Flames and a last minute newcomer to Baldwin and Belzberg's group, purchased 51% controlling interest in the North Stars from them, with Baldwin and Belzberg sharing the remaining 49% stake in the team. Green agreed to purchase Baldwin's 24.5% share, giving him more than 75% control of the team shortly after a dispute with Baldwin arose. Belzberg maintained his share of the rest of the team's stock until October 1990, when Green became the team's sole owner by buying Belzberg's shares. In the 1990–91 season, despite a losing record in the regular season, the North Stars embarked on a Cinderella run to the Stanley Cup Finals. They knocked off the Chicago Blackhawks and St. Louis Blues (the top two teams in the NHL during the regular season) in six games each and the defending Stanley Cup Champion Edmonton Oilers in five games, making it to the finals for the second time in franchise history. The team fought hard against the eventual champion Pittsburgh Penguins, led by Mario Lemieux. They won two out of the first three contests before being obliterated 8–0 in Game 6 of the best of seven series. It was the most one sided defeat in a deciding game of the Stanley Cup Finals since the original Ottawa Senators defeated the Dawson City Nuggets 23–2 in 1905. Following the 1991 Finals run, the North Stars adopted a new logo – the word "STARS" in italicized gold capitals over a green star with a gold outline; the gold now a more metallic shade than the previous yellowish shade. The team also adopted black as their primary color for their road uniforms, and eliminated gold from the uniform, except for the logo. Even before the logo change, it had been speculated that the North Stars would adopt a new logo following the 1990–91 season, as the future primary logo was first painted on the Met Center ice prior to the aforementioned season, albeit in a reverse color scheme than its upcoming incarnation. To celebrate the team's 25th anniversary, the team wore a commemorative patch on the left shoulder of their uniforms. The patch depicted Bill Goldsworthy, wearing a green uniform, facing off against Mike Modano, wearing the new black uniform. The North Stars were allowed to protect fourteen players from selection by to the Sharks as per the 1991 expansion agreement. This meant the core of their 1991 conference championship roster essentially remained intact, with the North Stars only losing four players from their NHL roster to San Jose (the Sharks' remaining selections from Minnesota were minor leaguers). As a result, while the Sharks endured the typical struggles of an expansion team and finished last overall, the North Stars actually modestly improved from the 1990–91 regular season although they nevertheless finished with another losing record. They still made the 1992 playoffs with their new look, and took a 3–2 series lead into Game 6 at the Met Center against the Norris Division champion Detroit Red Wings. The Red Wings won, 1–0, in overtime after a video referee review confirmed that Sergei Fedorov had scored a goal. This was the first use of video replay in the Stanley Cup playoffs. The Wings won the seventh game at home, 5–2.

Далас қаласына жолға шығу

1992 жылы Норман Грин команданы Лос-Анджелес Старс командасына айналдыру жөнінде келісімге келді, ол Калифорния штатының Анахайм қаласында салынып жатқан жаңа аренада (қазіргі Хонда орталығы) ойнауға тиіс болды. Алайда, Уолт Дисней компаниясы аталған аймақта жаңа команда құру үшін НХЛ лигасымен келіссөздер жүргізіп жатқандықтан, лига Гриннен Диснейге Анахаймның «Mighty Ducks» командасын құруға рұқсат беруді сұрады, ал «North Stars» командасына Грин қалаған кез келген қалаға көшуге мүмкіндік берілді. 1993 жылғы қаңтарда Грин франшизаның жаңа орны ретінде Техас штатының Даллас қаласын таңдады және бұл шешім 10 наурызда ресми түрде жарияланды. Көшудің бірнеше себебі айтылды, соның ішінде жеңіліске ұшыраған маусымдар кезеңінде нашар қатысу, Миннеаполис немесе Сент-Пол қалаларында жаңа арена құру бойынша келісімге келе алмау, сондай-ақ Гринге қарсы сексуалдық қысым көрсету туралы сот процесі, нәтижесінде оның әйелі команданы көшірмеген жағдайда оны тастап кетумен қауіптендірді. Франшизаны Техас штатына көшіру туралы келесі шешім Гринді Миннесота штатында жақтырмас ететін еді, онда оны «Норм Ашкөз» деп атай бастады. Далласқа көшуге түрткіс болған тағы бір фактор – команданың НБА-ның «Minnesota Timberwolves» командасы ойнайтын «Target Center» аренасында ойнаудан бас тартуы, себебі аталған аренада «Coca-Cola» компаниясының жарнама және эксклюзивті құқықтары болды. «North Stars» және «Met Center» клубтарының демеушісі «Pepsi» компаниясы болған. Осыған қарамастан, жаңадан көшірілген «Stars» командасы 1993 жылғы 9 желтоқсанда «Target Center» аренасында «Ottawa Senators» командасына қарсы ойын өткізді, бірақ «Stars» командасы «Senators» командасын 6:1 есебімен жеңгенін көру үшін барлығы 14 058 жанкүйер келді. Грин өзінің хоккейден тыс бизнес жобаларын дұрыс басқара алмауынан туындаған қаржылық қиындықтарға байланысты 1996 жылы Том Хикске сатудан бұрын «Stars» командасын тағы үш жыл бойы сақтап қалды. Екінші жағынан, «Dallas» франшизасы Миннесота штатында қалған жарақаттарды емдеу үшін бірнеше қадамдар жасады. 1999 жылы «Dallas Stars» командасы Стэнли кубогын жеңген кезде – Грин команданы сатқаннан кейін үш жыл өткен соң – олардың «Nothing Else Matters» атты ресми видеосы өткен маусымдардағы көңіл көншіліктерді ғана емес, сонымен қатар «North Stars» командасының 1991 жылғы финалға қатысуын да көрсетті, оның құрамында жұлдыз Майк Модано және бас менеджер Боб Гейни болды. 2011 жылы зейнеткерлікке шыққан Модано – НХЛ лигасындағы соңғы бұрынғы «North Star» ойыншысы, ол маусымнан кейін «Stars» франшизасынан кетіп қалды. Соңғы белсенді бұрынғы «North Star» ойыншысы Майк Крейг болды, ол 2013 жылға дейін Италияда ойнады. Моданоның «Dallas Star» ретінде өткізген соңғы ойыны Миннесота штатында «Wild» командасына қарсы болды, ол «North Stars» формасын киіп мұзға шықты және көпшіліктен құрметпен қарсы алынды. 2020 жылғы 30 маусымда бұрынғы «North Stars» скауты Лес Джексонның «Dallas Stars» франшизасынан кетуімен, «Dallas» командасында Миннесота штатындағы франшизамен тікелей байланысы бар ешкім қалмады.

By 1992, Norman Green was arranging a deal to turn the team into the Los Angeles Stars, playing at a new arena (which is now the Honda Center) under construction in Anaheim, California. However, as The Walt Disney Company was already in negotiations with the NHL to create an expansion team in the area, the league instead asked Green to let Disney create the Mighty Ducks of Anaheim while the North Stars would be allowed to relocate to any city of Green's choosing. In January 1993, Green chose Dallas, Texas as the new home of the franchise, and the decision was formally announced on March 10. Several reasons were cited for the relocation, including poor attendance during a string of losing seasons, the failure to reach deals for a new arena in either Minneapolis or Saint Paul, and a sexual harassment lawsuit against Green that resulted in his wife threatening to leave him unless he moved the team. The subsequent decision to relocate the franchise to Texas made Green much reviled in Minnesota, where he derisively came to be known as "Norm Greed". Another factor that also precipitated the move to Dallas was the fact that the team refused to play at the Target Center, where the NBA's Minnesota Timberwolves played, due to the fact that Coca Cola had advertising and pouring rights at that arena. The North Stars and the Met Center had Pepsi as their sponsor. Despite that, the newly relocated Stars did play at Target Center on December 9, 1993, against the Ottawa Senators, though only 14,058 fans showed up to watch the Stars defeat the Senators 6–1. Due to mounting financial problems resulting from poor management of his non hockey business ventures, Green only kept the Stars for three more years before selling them to Tom Hicks in 1996. On the other hand, the Dallas franchise has taken some steps to mend the emotional wounds left in Minnesota. When the Dallas Stars won the 1999 Stanley Cup–three years after Green sold the team–their official video "Nothing Else Matters" not only included their past seasons' disappointments, but also paid tribute to the North Stars' 1991 run to the final, of which star Mike Modano and general manager Bob Gainey had been part. Modano, who retired in 2011, was the last former North Star in the NHL, leaving the Stars franchise after the season. The last active former North Star was Mike Craig, who played in Italy until 2013. After Modano's last game as a Dallas Star, which was in Minnesota playing the Wild, Modano came on the ice as the first star wearing a North Stars jersey, getting a standing ovation from the crowd. With the departure of former North Stars scout Les Jackson from the Dallas Stars franchise on June 30, 2020, there is no longer anyone working for Dallas who had a direct connection to the franchise's time in Minnesota.

Миннесотаға НХЛ хоккейінің оралуы

NHL хоккейі 1997 жылы Миннесота штатына NHL-дың 2000–01 маусымында ойын бастауға арналған франшиза бергені туралы хабарлағанда қайта келді. 1998 жылы жаңа франшизаның командалық атауы «Миннесота Уайлд» болды. 2000 жылдың 17 желтоқсанында «Уайлд» командасы «Даллас Старз» клубын қабылдады, бұл «Даллас Старздың» Миннесотаға көшірілгеннен кейінгі алғашқы сапары болды (1993 жылы Target Center-де өткен бейтарап алаңдағы ойынды есептемегенде). «Уайлд» бұл ойында 6–0 есебімен жеңіске жетті, Дарби Хендрикссон екі гол соқты, ал Мэнни Фернандес 24 шайбаны қақпадан секіріп, «құрғақ» ойын көрсетті. 2022–23 маусымының мәліметтері бойынша, «Жұлдыздар» «Уайлдпен» өткізген 87 кездесудің 49-сында жеңіске жетті, бір рет тең түсті және тоғыз рет OT/SO кездесуінде жеңіліске ұшырады. Екі команда да 2016 және 2023 жылдарғы Стэнли кубогы плей-оффының бірінші турында кездесті, екі серияда да «Жұлдыздар» жеңіске жетті. 2017 жылдың 4 сәуірінде «Уайлд» командасы «Солтүстік Жұлдыздар» тарихы «Даллас Старзға» тиесілі болғанына қарамастан, жылыну кезінде «Солтүстік Жұлдыздардың» формасын киіп, оларды құрметтеді. Мартин Ханзал 91 нөмірімен жылынып, ал «Солтүстік Жұлдыздар» Билл Мастертонның құрметіне 19 нөмірін зейнеткерлікке шығарды. Сондай-ақ, Зак Париз «Солтүстік Жұлдыздар» клубында ойнаған әкесі, қайтыс болған Жан Пол Паризеге тиесілі жабдықтармен жылынып, жаттығу жасады. 2016 жылғы NHL Stadium Series алдында «Чикаго Блэкхокс» командасы мен «Миннесота» командасы арасында ветерандар ойыны өтті. «Миннесота» командасы бұрынғы «Солтүстік Жұлдыздар» және «Уайлд» ойыншыларынан құралды, олар оң иығында бұрынғы логотип, сол иығында «Уайлд» логотипі бар «Солтүстік Жұлдыздардың» формасын киді. 2020–21 маусымында «Миннесота Уайлд» лиганың «Reverse Retro» формалар бағдарламасының бөлігі ретінде қайта боялған «Уайлд» логотипімен 1978 жылғы «Солтүстік Жұлдыздар» формасының нұсқасын ұсынды. 2022–23 маусымында «Reverse Retro» формасының жасыл түсті нұсқасы қолданылды. «Уайлдтың» жасыл «Reverse Retro» формасы кейіннен «78s» формасы ретінде пайдаланылды, сонымен қатар иықтарына қайта боялған «State of Hockey» таңбасы қосылды.