Кіріспе

Америкалық физик (1933–2024)

Арно Аллан Пензиас (/pɛnziəs/; 26 сәуір 1933 – 22 қаңтар 2024) – американдық физик және радиоастроном. Роберт Вудро Вильсонмен бірге ол ғарыштық микротолқындық фондық сәулеленуді ашты, осыған байланысты 1978 жылы физика саласындағы Нобель сыйлығымен марапатталды.

Ерте өмір және білім

Пензиас Германияның Мюнхен қаласында, тері бизнесімен айналысқан Юстин (қызметтес аты Айзенрайх) және Карл Пензиас отбасында дүниеге келді. Оның әжесі мен атасы Польшадан Мюнхенге көшіп келген және Рейхенбахштрассе синагогының басшыларының қатарында болған. Алты жасында ол ағасы Гюнтермен бірге «Киндертранспорт» құтқару операциясы аясында Ұлыбританияға эвакуацияланған еврей балаларының арасында болды. 1946 жылы Пензиас АҚШ азаматы болды. 1951 жылы Бруклин техникалық орта мектебін бітіріп, Нью-Йорк қалалық колледжіне химия мамандығына түскеннен кейін, мамандығын өзгертіп, 1954 жылы физика мамандығы бойынша тәмамдады, сыныбындағы үздік студенттердің қатарында болды. Бітіргеннен кейін Пензиас АҚШ Армиясының Сигнал корпусында екі жыл радар офицері болып қызмет етті.

Мансап

Пензиас Нью-Джерси штатының Холмдел қалашығындағы Белл зертханасында жұмыс істеді, онда Роберт Вудроу Уилсонмен бірге радиоастрономиялық байқауларға арналған өте сезімтал криогендік микротолқынды қабылдағыштарды жасады. 1964 жылы ең сезімтал антенна-қабылдау жүйесін құрастырғанда, олар түсіндіре алмайтын радио шуына тап болды. Бұл шу Галактиканың сәулеленуінен әлдеқайда төмен энергиялы және изотропты болғандықтан, олар өз құралдарына жер бетіндегі көздердің кедергі келтіріп жатыр деп ойлады. Олар радио шуының Нью-Йорк қаласынан тарағандығы туралы гипотезаны сынап, кейін жоққа шығарды. Микротолқынды мүйіз антеннасын тексергенде, оның жабық және көгершін нәжісіне толы екені анықталды, Пензиас оны "ақ диэлектрлік материал" деп сипаттады. Екеуі де нәжісті алып тастағаннан кейін шу өз күшінде қалды. Барлық мүмкін кедергі көздерін жоққа шығарғаннан кейін, Пензиас Роберт Х. Дикке хабарласты, ол бұл шудың кейбір космологиялық теориялар болжаған фоновое сәулелену болуы мүмкін екенін айтты. Олар Диккемен бірге "Астрофизикалық журналда" бір-бірімен қатар хаттар жариялауға келісті, онда Пензиас пен Уилсон өз байқауларын сипаттады, ал Дикке осыны ғарыштық микротолқындық фон (CMB) деп түсіндірді, яғни Ұлы жарылыстың радио толқыны. Бұл Ұлы жарылыс теориясының маңызды дәлелі болды және Ральф Ашер Альфер, Роберт Герман және Джордж Гамоудың 1940-1950 жылдары жасаған болжамдарын растады.

Жеке өмір

Пензиас 1990 жылдары Нью-Джерси штатының Хайленд Парк қаласында тұрды. 1996 жылы Пензиас Силикон алқабындағы басшы Шери Левитке үйленді. Пензиасқа Карсон есімді өгей ұлы мен Виктория есімді өгей қызы да болды.

Құрмет пен марапаттар

1975 жылы Пензиас Америка өнер және ғылым академиясының және Ұлттық ғылым академиясының мүшесі болып сайланды. 1977 жылы Пензиас пен Уилсон Ұлттық ғылым академиясының Генри Дрейпер медалімен марапатталды. 1978 жылы екеуі Космикалық микротолқынды фондық сәулеленуді ашқандары үшін физика бойынша Нобель сыйлығын алды, осы сыйлықты Пётр Капицамен бөлісті. Капицаның төмен температуралық физика жөніндегі жұмысы Пензиас пен Уилсонның жұмысымен байланысты емес. 1979 жылы Пензиас Америка жетістіктері академиясының Алтын тақтасы сыйлығын алды. Ол сондай-ақ Нью-Йорктегі Халықаралық орталықтың Үздік сыйлығының иегері болды. 1998 жылы оған Өнеркәсіптік зерттеулер институтының IRI медалі табысталды. 2019 жылдың 26 сәуірінде Нюрнберг астрономиялық қоғамы (NAG) Нюрнбергтің қоғамдық обсерваториясы Regiomontanus Sternwarte-де 3 метрлік радиотелескопты ашып, бұл құралды Арно Пензиасқа арнады. 2023 жылдың 11 қыркүйегінде Американың радио клубы Пензиасқа "Радио ғылымдарының негізгі зерттеулеріне қосқан үлесі үшін доктор Арно А. Пензиас сыйлығының" табысталуымен құрмет көрсетілетінін мәлімдеді. Клубтың сөзіне сәйкес, бұл сыйлық радиожиілік және оған қатысты салалардағы негізгі зерттеулерге сіңірген еңбегін мойындайды және болашақ ғалымдар буынына шабыттандырады. Сондай-ақ, клуб жаңа сыйлықтың алғашқы иегері 2024 жылы жарияланатынын хабарлады.