Кіріспе

Үлкен Аю шоқжұлдызындағы галактика

Шынарша галактикасы (сонымен қатар Мессье 101, M101 немесе NGC 5457 деп те аталады) – бетіне қарай бұрылған спиральді галактика. Сурет 51 жеке түсірілімнен және қосымша жерде түсірілген фотосуреттерден жасалған.

Ашылу

Галактиканы ашқан Пьер Мешайн оны "жұлдызсыз, өте қараңғы және үлкен тұмандық, диаметрі 6' - 7', Бутстің сол қолы мен Үлкен Аюдың құйрығы арасында орналасқан. Торлы сымдарды қарағанда анықтау қиын" деп сипаттаған. Уильям Гершель 1784 жылы бұл галактиканың "7, 10 және 20 футтық [фокустық қашықтығы] телескоптарымда дақтанған тұмандылық сияқты көрінетінін байқадым, мен оны ажыратылатын деп атаймын; сондықтан менің қазіргі телескопым оны құрайтын жұлдыздарды көре алуы мүмкін деп үміттенемін".

Құрылымы мен құрамы

M101 – диаметрі 170 000 жарық жылы болатын үлкен галактика. Салыстыру үшін, Құс жолының диаметрі 87 400 жарық жылы. Онда триллионға жуық жұлдыз бар. Оның диск массасы шамамен 100 миллиард күн массасына тең, сонымен қатар 3 миллиард күн массасынан тұратын шағын орталық іріңдігі де бар. Оның сипаттамаларын Андромеда галактикасымен салыстыруға болады. M101 жоғары концентрациялы H II аймақтарымен ерекшеленеді, олардың көпшілігі өте үлкен және жарқын. H II аймақтары әдетте жұлдыздар пайда болатын, өзінің гравитациялық күшімен жиырылатын жоғары тығыздықтағы молекулалық сутек газының үлкен бұлттарымен бірге келеді. H II аймақтары өте жарқын және ыстық жас жұлдыздармен иондалады; M101-дегілер ыстық супербульбаларды құруға қабілетті. 1990 жылғы зерттеуде галактикада 1264 H II аймағы тізімделген. Үшеуі – NGC 5461, NGC 5462 және NGC 5471 – Жаңа жалпы каталогта жеке нөмірлерге ие болды. M101 өз серік галактикаларымен өзара әрекеттесуден туындаған күштерге байланысты асимметриялық. Бұл гравитациялық өзара әрекеттесулер жұлдыздар аралық сутек газын қысып, M101 спиральді қолдарында күшті жұлдыз пайда болуын тудырады, оны ультракөк сүрреттерде байқауға болады. 2001 жылы M101 галактикасында орналасқан P98 рентген сәулесінің көзі, кез келген жеке жұлдыздан гөрі күшті, бірақ толық галактикадан әлдеқайда әлсіз ультра жарқын рентген сәулесінің көзі ретінде анықталды. Ол M101 ULX 1 деген атау алды. 2005 жылы Хаббл және XMM-Ньютон бақылаулары оптикалық әсердің бар екенін көрсетті, бұл M101 ULX 1 рентгендік екіжұлдыз екенін күшті дәлелдеді. Келесі бақылаулар жүйе күтілген модельдерден ауытқанын көрсетті – қара тесіктің массасы бар болғаны 20-30 күн массасына тең, және ол теорияда болжалғаннан гөрі жоғары жылдамдықпен материалды (ұсталған жұлдыз желдері де бар) жұтады. M101-де шамамен 150 шар тәрізді шоғыр бар, бұл Құс жолындағы шар тәрізді шоғырлардың санымен бірдей.

Қауысты галактикалар

M101 галактикасының алты айқын серік галактикасы бар: NGC 5204, NGC 5474, NGC 5477, NGC 5585, UGC 8837 және UGC 9405. Жоғарыда айтылғандай, оның және оның серіктері арасындағы гравитациялық тартылыс оның керемет құрылымдық пішінінің пайда болуына себеп болған болуы мүмкін. Галактика тізімдегі екінші серік галактикасын деформациялаған болуы мүмкін.