Кіріспе

Үнді кәсіпкері (1921–2012)

Вергес Куриен (26 қараша 1921 – 9 қыркүйек 2012) – үнді сүт өндіруші инженері және әлеуметтік кәсіпкер. Ол «Ақ революция» деп аталатын сүт өндірісін едәуір арттыруға үлес қоссан бастамаларды жетекшілік етті. Куриен 1940 жылы Мадрас университетінің физика мамандығын бітіріп, 1947 жылы Мичиган университетінің механикалық инженер мамандығы бойынша магистр дәрежесін алды. 1949 жылы Үндістан үкіметі Куриенді Анандағы эксперименталды май зауытын басқаруға жіберді, онда ол 1950 жылы Кайра аудандық кооперативтік сүт өндірушілер одағын құрды, ол кейіннен Амул болып өзгерді. Амул ауылдағы сүт шаруаларының кооперативтік бірлестігін құрып, оларды тікелей тұтынушылармен байланыстырды. Сүт кооперативі сүт өндірісін арттыруда табысқа жетті, өйткені тұтынушылар сүт шаруаларына ақша төледі, ал олар кооперативтің иелері ретінде сүт пен сүт өнімдерін сату, сатып алу және өңдеуді бақылады. 1965 жылы «Ананд» кооперативтік схемасын бүкіл ел бойынша көбейту үшін Куриен басшылығымен Ұлттық сүт дамыту кеңесі (NDDB) құрылды. 1979 жылы ол кооперативтер үшін менеджерлерді даярлау мақсатында Ананд ауылдық басқару институтын (IRMA) құрды. Куриен Үндістан бойынша ұқсас кооперативтер құруға көмектесті, бұл сүт шаруашылығын ауылдық жерлерде өзін-өзі қамтамасыз ететін ең ірі салалардың біріне айналдырып, жұмыс орындарын ашуға да ықпал етті. Бұл келесі онжылдықтарда сүт өндірісін бірнеше есеге арттырып, 1998 жылы Үндістанды әлемдегі ең ірі сүт өндіруші елге айналдырды. Сүт өндірісін арттыруға қосқан үлесі үшін Куриен Үндістанда «Ақ революцияның әкесі» деп танылады. Кооперативтік модель кейіннен жеуге жарамды майлар сияқты басқа салаларға да сәтті қолданылды. Ол 1964 жылы Рамон Магсайсай сыйлығымен, ал 1989 жылы Дүниежүзілік азық-түлік сыйлығымен марапатталды. 1999 жылы ол Үндістанның екінші жоғары мемлекеттік наградасы – «Падма Вибхушан» орденін алды. 1997 жылы Франция үкіметі оған «Ауыл шаруашылығы еңбегі үшін» орденін табыс етті.

Ерте өмір және білім

Куриен 1921 жылғы 26 қарашада Британ Үндістанының Мадрас президенттігіндегі Каликут қаласында (қазіргі Кожикод, Керала, Үндістан) П. К. Куриен отбасында дүниеге келген. Оның әкесі мемлекеттік хирург болған. Куриен әкесі сол жердегі мемлекеттік ауруханада жұмыс істеген кезде Тамил Надудағы Гобичеттипалайям қаласындағы Даймонд Джубили жоғары орта мектебінде оқыған. 1940 жылы Мадрас университетіне қарайтын Лойола колледжін физика мамандығы бойынша бітірген. 1943 жылы Гинди инженерлік колледжінде механика мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін алған. 22 жасында әкесі қайтыс болғаннан кейін ол шешесінің әкесі Шериан Маттайдың қамқорлығына Тричур қаласына көшіп келді. Куриен Үндістан үкіметінің стипендиясына өтініш білдіріп, сүт өнеркәсібін оқуды таңдады. Ол Бангалор қаласындағы Императорлық мал шаруашылығы институтына жіберілді, онда тоғыз ай оқығаннан кейін үкімет стипендиясымен АҚШ-қа аттанды. Куриен металлургия және ядролық инженерияны оқығанын, бұл пәндер жақын арада тәуелсіздік алатын Үндістанға және өзіне одан да көп пайдалы болатынын айтқан, бірақ ол сүт өнеркәсібі бойынша қалған жалғыз мемлекеттік стипендияға жіберілген. Кейін ол Австралияға барып, сүт өндірісін үйренді, бұл оған Амул сүт зауытын құруға көмектесті.

Алғашқы жылдар

1949 жылы Үндістан үкіметі Куриенді Бомбей провинциясының (қазіргі Гуджарат) Ананд қаласындағы эксперименталды сүт зауытына сүт өнімдері бөлімінде офицер ретінде бес жылға жіберді. Ал 1946 жылы Патель, саудагерлер мен агенттердің шағын сүт шаруаларын пайдалануына, олардың Polson атынан сүттің бағасын еріксіз белгілеуіне жауап ретінде, Кайрада 1946 жылы кооператив құрған болатын. Polson Кайрада сүт жинау бойынша дербес монополияға ие болған. Куриен үкіметтік жұмыстан кетіп, Анандты тастап кетуге ниеттенді, бірақ Патель оны қасында қалып, сүт кооперативіне көмектесуге көндірді.

Амулдың дамуы

Куриен кейіннен Амул деп аталатын Кайра аудандық сүт өндірушілер кооперативтік одағын (KDCMPUL) одан әрі дамытты. Сүт жинау орталықтандырылмаған және кооперативтер аясында шаруалардан тікелей алынды. Куриен мен Пателді сол кездегі ішкі істер министрі Сардар Валлабхай Пател қолдады, ол Морраджи Десайды шаруаларды ұйымдастыруға жіберді. Куриен мен Трибхувандас Пател ауыл қоғамының барлық топтарының экономикалық мүддесі оларды кооперативті дамытуға және касталық немесе таптық қақтығыстарды жоюға біріктіретініне сенімді болды. Бұл кооперативтік сүт өндірісі танымал болды және ұлттық деңгейде қызығушылық тудырды. 1956 жылы Куриен сауда және өнеркәсіп министрінің шақыруымен Швейцариядағы Nestle компаниясына барып, Үндістанға импортты азайтуды және жергілікті сүтті өңдеуге үндістерді көбірек тартуды сұрады, бірақ олар конденсирленген сүт өндірісін жергілікті тұрғындарға тапсыруға болмайтынын айтып, бас тартты. Оралғаннан кейін ол Амулда конденсирленген сүт өндірісін арттырды, ал Үндістан үкіметі оның импортын екі жылдан кейін тоқтатты. Куриен АҚШ-тан келген сапарынан кейін Анандта қалуға көндірген Х. М. Далая бұқа сүтінен майсыз сүт ұнтағы мен конденсирленген сүт жасау процесін әзірлеуге көмектесті. Үндістанда бұқа сүті көп, ал сиыр сүті жетіспеді, сондықтан Амул сәби тағамы үшін Nestle және кейін Glaxo компанияларымен сәтті бәсекелесті. Сол кездегі премьер-министр Джавахарлал Неру де Куриеннің импортқа тәуелділікті жою үшін өндірісті біртіндеп арттыруға уәде бергенін ескере отырып, май импортын кезең-кезеңмен қысқартты, әсіресе Жаңа Зеландиядан. 1962 жылғы Қытай-Үнді соғысы кезінде өндіріс Үндістан қарулы күштеріне бағытталды, бұл Полсонның нарық үлесін арттыруына әкелді. Куриен соғыс барысында Полсонның өндіріс желілерін тоқтату үшін үкіметпен келіссөздер жүргізді. Кейін Г. Х. Уилстердің зерттеулері Амулда бұқа сүтінен ірімшік өндіруге мүмкіндік берді.

Бүкіл ел бойынша кеңейту

1964 жылғы қазан айында премьер-министр Лал Бахадур Шастри Амулдың мал азығы зауытын ашу үшін Анандқа сапар шекті және осы кезде фермерлермен кооперативтері туралы әңгімелесті. 1965 жылы Шастри Куриенге сүт өнімдерінің Ананд схемасын бүкіл ел бойынша көшіруді тапсырды, осы мақсатта Ұлттық сүт дамыту кеңесі (NDDB) құрылды. Кеңес мемлекеттік бақылаудан тәуелсіз болуы және Ананд қаласында, елордалардан алыс, фермерлерге жақын орналасуы керек еді. Куриен ЮНИСЕФ сияқты донорлармен кооперативтерді дамыту үшін көмек алу мәселесі бойынша келіссөздер жүргізді және оған қарсы лобби жасаған елдерге қарсы тұрды, себебі ол "көмекті саудаға айналдыруды" қалаған, бұл Үндістанды сүт өндірісінде өзін-өзі қамтамасыз етуге бағытталған идеясына қайшы келеді. Ол түскен қаражатты жоғары өнімді жергілікті малдың қалалық аймақтарға қоныс аударуын ынталандыруға және бүкіл ел бойынша сүт жинау пункттерін және сүт фермаларын құруға жұмсады, бұл ірі қалалардың сүт нарығын тұрақтандыруға көмектесті. Ананд моделі Гуджарат штабында көшірілді және Куриен 1973 жылы олардың барлығын Гуджарат кооперативтік сүт өнімдерін сату федерациясының (GCMMF) құрамына біріктірді, осы федерация өнімдерін құрылғанының 25 жылдығына орай бір Amul брендімен сатты. Басқа штаттар да осы схема негізінде ұқсас федерациялар құрды. 1979 жылы Куриен кооперативтер үшін менеджерлерді даярлау мақсатында Ананд ауылдық басқару институтын (IRMA) құрды. 1998 жылға қарай Үндістан АҚШ-ты басып өтіп, әлемдегі ең ірі сүт өндіруші елге айналды және 2010-11 жылдары әлемдік өндірістің шамамен 17 пайызын құрады. 1998 жылы ол сол кездегі премьер-министр Атал Бихари Ваджпаиді НДДБ-дағы өзінің орнын басуы үшін Амита Пательді тағайындауға көндірді, ол НДДБ-ның үкіметтен тәуелсіздігін сақтау үшін оның тәрбиесінде болған. Кейіннен ол Амул саясаты бойынша онымен келіспей қалды, себебі ол өндіріс және өнімділік мақсаттарына баса назар берді, ал маркетинг сияқты кейбір функциялар жекеменшікке берілді, ал Куриен бұл елдің кооперативтік институттарын әлсіретеді деп санады. Ол 2006 жылы басқару кеңесінен шектеулі қолдау алғаннан кейін GCMMF төрағасы лауазымынан кетті.

Басқа жұмыстар

Куриен жеміс-жидек, майлы тұқымдар және тағамдық май нарықтары сияқты басқа да нарықтарда кооперативтер құру тәжірибесін көшірді. 1979 жылы Кеңес Одағының премьер-министрі Алексей Косыгин кооперативтер мәселесі бойынша кеңес алу үшін Куриенді Кеңес Одағына шақырды. 1982 жылы Пәкістан үкіметі оны сүт кооперативтерін құруға шақырды, ол бұл жобада Әлемдік банк миссиясын жетекшілік етті. 1989 жылы Қытай Куриеннің және Әлемдік азық-түлік бағдарламасының көмегімен ұқсас бағдарламаны іске асырды. 1997 жылы ол Үндістан Ұлттық Сүт Дамыту Кеңесімен (NDDB) бірлесіп Шри-Ланкада сүт кооперативтерін құруға көмектесті. Сонымен қатар, ол Трифувандас қорының төрағасы болды, бұл қор Хеда ауданында әйелдер мен балалар денсаулығы саласындағы жұмыстарды жүзеге асыратын коммерциялық емес ұйым еді.

Өлім

Куриен 2012 жылдың 9 қыркүйегінде Ананд қаласының жанындағы Надияд қаласында 90 жасында аурудан қайтыс болды. Оның әйелі Молли және қызы Нирмала болған.

Танымал мәдениетте

26 қараша – Куриеннің туған күні, ол Үндістанда Ұлттық Сүт күні ретінде тойланады. Куриеннің ұсынған моделі академиялық бағдарламаларға енгізілді және естелік лекциялар жиі өткізіледі. Фильм режиссері Шьям Бенегал Амул тарихы негізінде "Мантан" фильмін түсіргісі келді, бірақ қаржылық қолдау таба алмады. Кейіннен фильм кооператив мүшелерінен алынған қаржылық үлеске ие болды, әрбір мүше екі рупиядан берді және 1976 жылы көрсетілді. Ветеринар, сүт техникасы және шөптік жем маманы фильм көрсетілімімен бірге елді аралап, фермерлерді кооперативтер құруға көндіруге тырысты. БҰҰ арқылы Латын Америкасында осындай кооперативтер құру үшін фильмді пайдаланды және Африкада көрсетті. Куриен Үндістандағы ең ұзаққа созылған жарнамалық кампаниялардың бірі – "Амул қызы" жарнамалық кампаниясын қолдады, сондай-ақ үнді мәдениетіне арналған "Surabhi" телесериалын қолдады. 2013 жылы Amar Chitra Katha "Verghese Kurien: The Man with the Billion Litre idea" комиксін жариялады.