Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Вимала Тхакар (1921 жылғы 15 сәуірде Биласпур қаласында Раманавми күні дүниеге келді және 2009 жылғы 11 наурызда Абу тауында Фалгун Пурнима күні қайтыс болды) – үнділік әлеуметтік белсенді және рухани ұстаз. Үндістанның Махараштра штатындағы Акола қаласында орта таптық отбасында туған ол бала кезінен-ақ рухани мәселелерге қызығушылық танытты. Жастық шағында медитация мен рухани тәжірибелер арқылы осы қызығушылығын дамытты. Шығыс және Батыс философиясы бойынша аспирантураны бітірді, оның профессорларының бірі – доктор Сарвапалли Радхакришнан. Кейін ол "Бхудан" (жер сыйлау) бағдарламасына белсенді қатысты. Виноба Бхаве басқарған бұл бағдарлама жер иелерін кедей шаруаларға жер беруге көндірді. 1950 жылдары миллиондаған акр егістік жер қайта бөлінді. Ол Үндістанның барлық аймақтарын аралап шықты. 1958 жылы Тхакар философ Джидду Кришнамуртидің лекцияларын тыңдап, онымен кездесті. Бұл кездесу оның өмірін түбегейлі өзгертті. Ол "Жер сыйлау" қозғалысынан шығып, өзін "ішкі мәселе" деп атаған нәрсеге – жеке адамның рухани босатылуына арнады. Ол медитация мен философияны оқытуға берілді, Үндістан, АҚШ және Еуропа арасында саяхат жасады. 1979 жылы ол әлеуметтік белсенділікке деген құштарлығын қайта жақтандырып, Үндістанды аралап, ауыл тұрғындарына агроөнеркәсіп, санитария, жергілікті басқару және белсенді демократиялық азаматтық туралы білім беру үшін орталықтар құрды. Оның ілімі "ішкі" рухани дамуды "сыртқы" әлеуметтік дамумен теңгеруге баса назар аударды, бұл эволюция оның 1984 жылғы "Рухани және әлеуметтік іс-қимыл: Холистикалық көзқарас" кітабында көрініс тапты. 1991 жылдан кейін ол Үндістаннан тыс сапарларын азайтты. Ол 2009 жылғы 11 наурызда Холи мерекесі күні қайтыс болды. Өмірінің соңғы жылдарында ол Үндістанның Раджастан штатындағы Абу тауында тұрды.
Vimala Thakar (born 15 April 1921 Ramnavmi day at Bilaspur and died on 11 March 2009 at Falgun Poornima at Mt. Abu) was an Indian social activist and spiritual teacher. Born into a middle class family living at Akola city in Maharashtra state in India, she was interested in spiritual matters from an early age. She pursued this interest with meditation and spiritual practices throughout her youth. She post graduated in Eastern and Western philosophy, Dr. Sarvapalli Radhakrishnan was one of her professors. Later she became active in the Bhoodan (Land Gift) Program. This program, led by Vinoba Bhave, persuaded landlords to give land to poor farmers. Through the 1950s, several million acres of farmland were so redistributed. She travelled India to its length and breadth. In 1958, Thakar attended talks given by, and met with, the philosopher Jiddu Krishnamurti. This meeting was to change her life. She left the Land Gift movement to dedicate herself to what she called "the internal problem"—the spiritual liberation of the individual. She dedicated herself to teaching meditation and philosophy, traveling between India, the U. S. and Europe. In 1979, she rekindled her passion for social activism, traveling through India and founding centers to educate villagers in agro centered industries, sanitation, local self government, and active democratic citizenship. Her teachings came to emphasize balancing 'inner' spiritual development with 'outer' social development, an evolution reflected in her 1984 book "Spirituality and Social Action: A Holistic Approach." After 1991, she curtailed her travel outside India. She died on 11 March 2009, on the day of Holi, the festival of colour in India. She was living at Mount Abu, Rajasthan, India during her last years.
Философиялық көзқарастар
Вимала Таккардың философиясына Джидду Кришнамуртидің рухани үйретімдері мен Махатма Ганди мен Винобе Бхаведің зорлықсыз әлеуметтік өзгерістер философиясы ықпал етті. Ол руханилық пен әлеуметтік іс-қимылдың көбінесе бөлек қарастырылатын салаларын үйлестіруге тырысты, шындығында олардың әрқайсысы екіншісіне мұқтаж екенін айтты: "Осы заманда әлеуметтік санасыз рухани ізденуші болу – біздің қабілетімізге жетпейтін игілік, ал сананың ішкі механизмдерін ғылыми тұрғыдан түсінбестен әлеуметтік белсенді болу – ең нашар ақымақтық. Ешқайсысы жеке-жеке маңызды жетістікке қол жеткізе алмады. Қазір ізденушінің әлеуметтік саналы болуға ұмтылуы немесе белсендінің адам психикасындағы моральдық дағдарысқа, ішкі өмірге назар аударудың маңыздылығына көндірілуі талассыз. Алдымызда тұрған міндет – адам ретінде одан да тереңдей түсу, беткей пікірлер мен қалаулардан бас тарту, түсінікті жаһандық деңгейге жеткізу, өмірдің толық аспектілерін біріктіру және біз көрініс тапқан толықтықты сезіну. Ол сондай-ақ, қарқынды өзін-өзі оқыту мен өзгертудің өзіндігінен әлеуметтік іс-қимылдың құнды және маңызды формасы екенін атап көрсетті. Ол біздің арамыздағы кейбір адамдардың ішкі толғанысқа, медитацияға бейім екенін мойындады. Ол бұл мәселелерді терең зерттеді, соның ішінде "Интенсивті өзін-өзі тәрбиелеу туралы Вималажи" кітабында да талқылады.
Vimala Thakar’s philosophy was influenced by the spiritual teachings of Jiddu Krishnamurti and the nonviolent social change philosophy of Mahatma Gandhi and Vinobe Bhave. She sought to reconcile the often separated worlds of spirituality and social action, arguing that in fact each is indispensable to the other: “In this era, to become a spiritual inquirer without social consciousness is a luxury that we can ill afford, and to be a social activist without a scientific understanding of the inner workings of the mind is the worst folly. Neither approach in isolation has had any significant success. There is no question now that an inquirer will have to make an effort to be socially conscious or that an activist will have to be persuaded of the moral crisis in the human psyche, the significance of being attentive to the inner life. The challenge awaiting us is to go much deeper as human beings, to abandon superficial prejudices and preferences, to expand understanding to a global scale, integrating the totality of living, and to become aware of the wholeness of which we are a manifestation.”
She has also pointed out that intense self education and transformation are naturally, in themselves, valid and very significant forms of social action. She recognized that some of us have a more inward, meditative orientation. She addressed these issues in depth at times, including with the book Vimalaji on Intensive Self Education.