Кіріспе

Музыкалық аспаптарға арналған күшейткіш – музыкалық аспаптың әлсіз немесе толығымен электрондық сигналын күшейтіп, оны дыбыс шығару құрылғысына (динамикке) беруге арналған электрондық құрылғы. Күшейткіш электр гитара, электр бас, электр орган, электр пианино, синтезаторлар және барабан машинасы сияқты музыкалық аспаптармен қолданылады. Ол пикаптан (гитаралар мен басқа да ішекті аспаптарда, сондай-ақ кейбір клавиатураларда) немесе басқа да дыбыс көзінен (мысалы, синтезатор сигналы) алынған сигналды қуат күшейткіші арқылы өңдеу арқылы жеткілікті қуатты электрондық сигналға айналдырады, бұл орындаушылар мен көрермендер ести алатын бір немесе бірнеше динамиктерді қозғалуға мүмкіндік береді. Комбинациялық ("комбо") күшейткіштерге преамплификатор, қуат күшейткіші, тонды реттеу құралдары және бір немесе бірнеше динамиктер кіреді, олар әдетте қатты ағаштан, фанерадан немесе бөлшектелген тақтайшадан (немесе сирек кездесетін, қалыпталған пластиктен) жасалған корпусқа орналастырылған. Кейбір аспаптарға арналған күшейткіштер ішкі динамиксіз де қол жетімді; мұндай күшейткіштер, "бас" деп аталады, бір немесе бірнеше сыртқы динамиктерге қосылуы керек. Күшейткіштер орындаушыға сигналдың тонын өзгертуге мүмкіндік беретін мүмкіндіктермен жабдықталған, мысалы, теңдестіруді өзгерту (бас және жоғары жиіліктерді реттеу) немесе дисторшн/овердрайв, реверберация немесе хор эффектісі сияқты электрондық эффекттерді қосу. Күшейткіштерді электр гитара, электр бас, электрлік/электрондық клавиатуралар, сондай-ақ мандолина және банджо сияқты акустикалық аспаптар сияқты нақты аспаптар үшін қолдануға болады. Кейбір күшейткіштер нақты музыкалық стильдерге арналған, мысалы, "дәстүрлі" стильдегі "tweed" гитара күшейткіштері (мысалы, Fender Bassman, блюз және кантри музыканттары қолданған) және хард-рок және хеви-метал топтары қолданған Marshall күшейткіштері. Үй шаруашылығындағы "hi-fi" күшейткіштерінен немесе үн күшейту жүйелерінен айырмашылығы, олар бастапқы дыбыс сигналын ең аз гармоникалық бұрмалаумен және тонды немесе теңдеуді өзгертпей дәл қайталауға арналған (егер hi-fi иесі оны графикалық теңдеуішпен реттемесе), аспап күшейткіштері көбінесе бастапқы сигналға қосымша тоналды бояу қосуға, белгілі бір жиіліктерді күшейтуге (немесе әлсіретуге) арналған (электр гитара күшейткіштері әдетте өте жоғары жиіліктерді әлсіретеді) және, электр гитарасы немесе Hammond органы үшін жасалған күшейткіштерде, тонға әдейі түрде "овердрайв" немесе дисторшн қосу мүмкіндігі бар. Екі ерекшелік – цифрлық пианинолар мен синтезаторлармен қолдануға арналған клавиатура күшейткіштері және фольклорлық музыкада акустикалық гитарамен немесе скрипкамен қолдануға арналған "акустикалық" күшейткіштер, олар әдетте салыстырмалы түрде тегіс жиілік жауабына (яғни дыбыстың қосымша бояуы жоқ) және сигналдың аз немесе мүлдем бұрмаланбауына бағытталған.

Гитара күшейткіштері

Гитара күшейткіші электр гитарасының электр сигналын күшейтеді (немесе, сирек жағдайларда, акустикалық күшейткіштермен акустикалық гитараны), осылайша орындаушы мен тыңдаушылар ести алатындай жеткілікті күшпен дыбыс шығарушыны қозғайды. Көптеген гитара күшейткіштері аспаптың дыбысын өзгерте алады, белгілі бір жиіліктерді күшейту немесе әлсірету арқылы, сондай-ақ электрондық эффектілер қосады. Ішектердің дірілірін гитараның түріне байланысты тиісті микрофон немесе датчик (пикап) сезеді. Электр гитараларында ішектер көбінесе металдан жасалады, ал датчик электромагниттік индукция принципі бойынша жұмыс істейді (мұндай датчиктер магниттік датчиктер деп аталады; олар электр гитараларында ең көп қолданылатын датчик түрі). Акустикалық гитараларда, әсіресе бастаушылар мен қарапайым аспаптарда, көбінесе орнатылған датчик немесе микрофон болмайды. Кейбір акустикалық гитараларда корпус ішінде кішкентай конденсаторлық микрофон орнатылған, ол акустикалық дірілдерді электр сигналына айналдыру үшін жасалған, бірақ көбінесе ол ішектермен тікелей байланыс арқылы (гитараның тұғырын алмастыру арқылы) немесе гитара корпусымен, жалпы мақсаттағы микрофондардағыдай мембрана арқылы емес, жұмыс істейді. Акустикалық гитаралар пьезоэлектрлік датчиктерді де пайдалана алады, ол аспаптың дірілдерін электрондық сигналға айналдырады. Сирек жағдайларда, магниттік датчик акустикалық гитараның резонаторлық тесігіне орнатылуы мүмкін; магниттік датчиктер микрофондар мен пьезо датчиктердің акустикалық дыбысын шығара алмайтын болса да, олар акустикалық кері байланысқа қарсы тұрақтырақ.

Стандартты күшейткіштер

Стандартты күшейткіштер, мысалы, Fender "tweed" стиліндегі күшейткіштер (әсіресе, Fender Bassman) және Gibson күшейткіштері, көбінесе 1950-ші жылдарға тән "винтаж" дыбысын шығаруды қалайтын дәстүрлі рок, блюз және кантри музыканттары қолдайды. Оларды электр гитарашылар, педальді сталь гитарашылар және блюз гармоникасы ("арфа") ойнаушылар пайдаланады. Fender Super Reverb сияқты комбо күшейткіштерде қуатты, қатты ламповый күшейткіш, төрт 10 дюймдік динамик болады және көбінесе кіріктірілген реверб және "вибрато" эффектілерімен жабдықталған. Тағы да кішкентай гитара күшейткіштері бар, оларда динамиктердің саны аз (кейбіреулерінде бір ғана динамик болады) және жеңіл, аз қуатты күшейткіш блогы орнатылған. Кішкентай гитара күшейткіштерін концерттерге және дыбыс жазу сессияларына тасымалдау оңай. Кішкентай күшейткіштер шағын орындардағы (мысалы, түнгі клубтардағы) концерттерде және жазуларда кеңінен қолданылады, себебі музыканттар артық қатты дыбыссыз қалаған дыбысын ала алады. Үлкен, қуатты 4x10 Fender Bassman сияқты күшейткіштердің бір қиындығы – музыкантқа қажетті дыбысты алу үшін күшейткішті қатты дыбыспен қосу қажеттігі. Бұл күшейткіштер таза, жылы дыбыстан (кантри және жұмсақ рок музыкасында қолданылғанда) бастап, дауыс көлемі максималды деңгейге жақын болғанда, өрістеп, табиғи овердрайв дыбысын (блюз, роккабилли, психобилли және рутс-рок үшін қолданылғанда) шығаруға арналған. Бұл күшейткіштерде әдетте 5 кГц жиілігінде өткір жоғары жиілікті төмендету (требл ролл-офф) және 60–100 Гц жиілігінде төмен жиілікті төмендету (бас ролл-офф) болады, бұл артық бумдылықты азайтуға көмектеседі. "Твид" деген лақап атауы осы күшейткіштердің сыртында қолданылатын лакталған беже-қоңыр мата жабынға сілтеме жасайды. Ең кішкентай "комбо" күшейткіштер, негізінен жеке жаттығулар мен дайындық үшін қолданылады, оларда тек бір 8 дюймдік немесе 10 дюймдік динамик болуы мүмкін. Дегенмен, кейбір гармоника ойнаушылар осындай кішкентай комбо күшейткіштерін концерттік өнернамаларында пайдаланады, себебі олармен табиғи овердрайв жасау оңайырақ. 12 дюймдік динамик немесе екі немесе төрт 10 немесе 12 дюймдік динамик бар үлкен комбо күшейткіштері клубтық концерттер мен үлкен орындар үшін қолданылады. Үлкен концерт алаңдарында, мысалы, стадиондарда, орындаушылар күшейткіш "басын" бірнеше жеке динамик шкафтарымен (әдетте екі немесе төрт 12 дюймдік динамик бар) де пайдалана алады.

Хард-рок және ауыр металл

Электрлік гитара күшейткіштері, ауыр металл үшін арналған, гитара дыбысына агрессивті "драйв", қарқындылық және "өткірлік" қосу үшін қолданылады. Бұрмалау эффектілері, алдын ала күшейткіш бақылаулары (кейде бірнеше сатылы алдын ала күшейткіштермен) және тондық сүзгілер осы мақсатқа қызмет етеді. Ең қымбат, жоғары сапалы модельдердің көпшілігі 1950 жылдарғы үлгідегі лампалық күшейткіштерді пайдаланса да, транзисторлық күшейткіштерді немесе екі технологияның үйлесімін қолданатын модельдер де көптеп табылады (мысалы, лампалық алдын ала күшейткіш пен транзисторлық қуат күшейткіш). Маршалл күшейткіштері сияқты осы типтегі күшейткіштер хард-рок, хэви-металл және хардкор панк сияқты роктың қатты, ауыр жанрларында қолданылады. Бұл күшейткіштердің түрлері әртүрлі форматта ұсынылады: репетиция мен жылынуға арналған кішкентай, жеке комбо күшейткіштерден бастап, жеке динамик шкафтарымен қолданылатын ауыр "бас бөліктерге" дейін. 1960 жылдардың соңы мен 1970 жылдардың басында рок концерттерінде дыбыс күшейту жүйелері көбінесе вокал үшін қолданылды. Сондықтан, қатты электр гитара дыбысын алу үшін ертедегі хэви-металл және рок-блюз топтары сахнада 4x12" Маршалл динамик шкафтарының "қабырғаларын" жиі пайдаланды. 1969 жылы Джими Хендрикс қуатты солистік дыбыс жасау үшін төрт қабырғаны қолданды, ал 1970 жылдардың басында Blue Öyster Cult тобы Маршалл күшейткіштерінің бүкіл қабырғасын пайдаланып, үлкен дыбыс пен дыбыстық қуатты проекциялайтын керемет дыбыс қабырғасын жасады. 1980 жылдары Slayer және Yngwie Malmsteen сияқты металл топтары 20-дан астам Маршалл шкафтарының "қабырғаларын" қолданды. Алайда, 1980 және 1990 жылдары тікелей эфирдегі концерттердегі дыбыстың көп бөлігі сахнадағы гитара күшейткіштерінің орнына дыбыс күшейту жүйесі арқылы жасалды, сондықтан бұл шкафтардың көпшілігі күшейткішке қосылмайтын болды. Оның орнына, динамик шкафтарының қабырғалары эстетикалық мақсаттар үшін қолданылды. Ауыр, қатты жанрларға арналған күшейткіштер көбінесе лампалық күшейткіштерді (Солтүстік Америкада "лампалық күшейткіштер" деп аталады) пайдаланады. Музыканттар мен жанкүйерлер лампалық күшейткіштердің транзисторлық күшейткіштерге қарағанда "жылырақ" дыбысы бар деп санайды, әсіресе олардың күші жеткенде (күшейткіш толқынды кесіп немесе деформациялай бастағанда). Сигналды кесу және қанығу деңгейінде кенеттен кесудің орнына, сигнал тегіс дөңгеленеді. Вакуумдық лампалар транзисторларға қарағанда әртүрлі гармоникалық эффектілерді көрсетеді. "Твид" стиліндегі күшейткіштерден айырмашылығы, олар ашық артқы жағы бар шкафтарда динамиктерді пайдаланады, ал Маршалл сияқты компаниялар 12" динамиктерді жабық артқы жағы бар шкафтарда қолданады. Бұл күшейткіштер әдетте пайдаланушыларға "таза" және бұрмаланған дыбыстар (немесе ритм-гитара стиліндегі "кранч" дыбысы мен тұрақты "соло" дыбысы) арасында аяқпен басқарылатын педаль арқылы ауысуға мүмкіндік береді.

Басс

Бас күшейткіштері бас-гитаралар үшін немесе сирек жағдайларда, тік бас-гитаралар үшін арналған. Олар электр гитара күшейткіштерінен бірнеше жағынан ерекшеленеді: кеңейтілген төмен жиілікті жауапқа ие және бас-гитарашылардың қажеттіліктеріне оңтайландырылған тонды реттегіштермен жабдықталған. Құны жоғары бас күшейткіштеріне дыбыс компрессоры немесе лимитері сияқты кіріктірілген бас эффекттері, жоғары дыбыс деңгейіндегі қажетсіз бұрмалауды және динамиктердің зақымдануын болдырмау үшін; эквалайзерлер; және бас-гитараның күшею эффектісі кіре алады. Бас күшейткіштері бас сигналын тікелей микшерлік пультіне немесе үнтаспа жүйесіне қосу үшін XLR DI шығысын ұсынуы мүмкін. Ірі, қуатты бас күшейткіштері (300 ватт немесе одан да көп) көбінесе ішкі немесе сыртқы металл жылу таратушыларымен және/немесе желдеткіштермен жабдықталады, бұл компоненттерді салқындатуға көмектеседі. Бас аспаптары үшін жасалған динамик шкафтары әдетте басқа аспаптарға қарағанда үлкен динамиктерді (немесе көбірек динамиктерді, мысалы, төрт 10 дюймдік динамиктерді) пайдаланады, осылайша төмен жиіліктерді қайта жаңғырту үшін қажетті ауаның үлкен көлемін қозғай алады. Бас-гитарашылар электр гитарашыларға қарағанда күшті күшейткіштерді пайдалануға тиіс, өйткені терең бас жиіліктерін күшейту үшін көбірек қуат қажет. Кәдімгі электр гитара үшін қолданылатын ең үлкен динамиктердің конусы 12 дюйм болса, бас-гитара динамик шкафтары көбінесе 15 дюймдік динамиктерді пайдаланады. Төмен жиілікті кең ауқымды жауапты талап ететін музыка стилінде ойнайтын бас-гитарашылар (мысалы, death metal) кейде 18 дюймдік динамиктермен жабдықталған динамик шкафтарын пайдаланады немесе құрылғыларына үлкен сабвуфер шкафын қосады. Бас аспаптарын күшейтуге арналған динамиктер әдетте электр гитараларына қарағанда берік болады, ал динамик шкафтары әдетте қатаң құрылымдалған және қажетсіз шу мен дірілдің алдын алу үшін мықты тіреулермен жабдықталған. Бас шкафтарында көбінесе бас рефлексі порттары, тетіктер немесе шкафтағы ашылулар болады, бұл төмен жиілікті жауапты және төменгі соңғы жиілікті жақсартады, әсіресе жоғары дыбыс деңгейінде.

Пернетақта

Сахналық фортепиано, синтезатор, клоунвил органдары және ұқсас аспаптар үшін қолданылатын клавиатуралық күшейткіш, клавиатураларға тән ерекше қиындықтарға байланысты күшейткіш жүйелерінің басқа түрлерінен өзгеше болады; атап айтқанда, берік төмен жиілікті дыбысты және айқын жоғары жиілікті дыбысты қамтамасыз ету қажеттігі. Ол әдетте екі, үш немесе төрт арналы микшер, әр арнаға арналған алдын ала күшейткіш, теңестіру басқару элементтері, қуат күшейткіші, динамик және рупор бар, бәрі бір корпусқа орналасқан комбинациялық күшейткіш болып табылады. Нақты ерекшеліктерге нақты клавиатура түрлеріне арналған клавиатура күшейткіштері жатады. Хэммонд органдары үшін көбінесе қолданылатын винтажды Лесли динамик корпусы мен қазіргі заманғы көшірмелері көбінесе жылы, "ысқырықтайтын" дисторсияны қосу үшін жиі қосылатын лампалық күшейткішті пайдаланады. Кейбір электр пианиноларда сыртқы күшейткіштерге қосымша кіріктірілген күшейткіштер мен динамиктер болады.

Акустикалық күшейткіштер

Бұл күшейткіштер скрипка ("сыбызғы"), мандолина, арфа және акустикалық гитара сияқты акустикалық аспаптар үшін арналған, әсіресе музыканттардың фольк және блюграсс сияқты тыныш жанрларда осы аспаптарды ойнау тәсіліне қарай. Олар пернетақта күшейткіштеріне ұқсас, себебі олардың жиілік жауабы салыстырмалы түрде тегіс және дыбыстың өңін өзгертуден аулақ. Бұл салыстырмалы түрде "таза" дыбысты шығару үшін, бұл күшейткіштерде көбінесе өте қуатты күшейткіштер (800 Вт RMS-ге дейін) болады, бұл қосымша "динамикалық диапазонды" ұлғайтып, қажетсіз бұрмалаудың алдын алады. Стандартты AB класты технологиямен жасалған 800 ваттты күшейткіш ауыр болғандықтан, кейбір акустикалық күшейткіш өндірушілер жеңіл D класты "импульсті күшейткіштерді" қолданады. Акустикалық күшейткіштердің дизайны таза, мөлдір, "акустикалық" дыбысты шығаруға бағытталған, ол реверб және басқа да эффекттерден басқа табиғи аспаптың дыбысын өзгертпейді, тек оны күшейтеді. Күшейткіштер жиі микрофон және пьезодатчиктан (pickup) келетін сигналдарды араластыру үшін қарапайым микшермен бірге келеді. 2000-жылдардың басынан бері акустикалық күшейткіштерде реверб және компрессия сияқты цифрлық эффекттер жиі кездеседі. Кейбірінде кері байланысты басуға арналған құрылғылар, мысалы, кесілген сүзгілер немесе параметрлік эквалайзерлер де бар.

Рөлдер

Құрал күшейткіштерінің радио және үй стерео жүйелеріндегі "Hi Fi" (жоғары сапалы) стерео күшейткіштерінен өзге мақсаты бар. Hi Fi үй стерео күшейткіштері жазылған музыкадан алынған сигналдарды мүмкіндігінше аз гармониялық бұрмалаумен дәл көшіруге тырысады. Ал құрал күшейткіштері бастапқы сигналға қосымша дыбыстық реңк қосады немесе белгілі бір жиіліктерді күшейтеді. Электр гитара сияқты электрлі аспаптар үшін күшейткіш кіріс сигналын күшейту және сигналды бұрмалау арқылы, сондай-ақ қажетті деп есептелетін жиіліктерді (мысалы, төмен жиіліктерді) күшейтіп, қажетсіз деп есептелетін жиіліктерді (мысалы, өте жоғары жиіліктерді) әлсіздету арқылы аспаптың дыбысын қалыптастыруға көмектеседі.

Өлшемі мен қуаты

1960 және 1970 жылдары аспаптарға арналған, әсіресе үлкен концерттерде үлкен, ауыр, жоғары қуатты күшейткіштер басымдыққа ие болды, себебі халыққа арналған дыбыс жүйелері көбінесе тек вокалды күшейту үшін қолданылатын. Сонымен қатар, 1960 жылдары PA жүйелері әдетте сахнадағы музыканттар үшін музыканы күшейтуге арналған мониторлық динамик жүйелерін қолданбады. Оның орнына, музыканттар сахна мен зал үшін жеткілікті қуатты аспап күшейткіштеріне ие болуы керек болды. 1960 жылдардың соңы мен 1970 жылдардың басындағы рок-концерттерде топтар көбінесе Super Valve Technology (SVT) күшейткіші сияқты қуатты лампалық күшейткіштермен жабдықталған үлкен динамиктер жиынтығын қолданды, ол көбінесе сегіз 10 дюймдік динамиктермен қолданылатын. Дегенмен, келесі онжылдықтарда PA жүйелері айтарлықтай жақсарды және бас жиіліктерін күшейту үшін мүйіздік "бас блоктары" (1980 жылдары) және сабвуферлер (1990 және 2000 жылдары) сияқты әртүрлі тәсілдерді пайдаланды. Сонымен қатар, 1980 және 1990 жылдары мониторлық жүйелер де айтарлықтай жақсарды, бұл дыбыс инженерлеріне сахнадағы музыканттарға өз аспаптарының дыбысын жақсырақ беруге көмектесті. PA және мониторлық жүйелердің жақсаруының нәтижесінде 2000 жылдардағы музыканттарға енді үлкен, қуатты күшейткіш жүйелері қажет емес. PA жүйесіне қосылған шағын комбо күшейткіш жеткілікті. 2000 жылдарда үлкен залдардағы көрермендерге жететін дыбыстың барлық дерлік бөлігі PA жүйесінен келеді. Сахнадағы аспап күшейткіштері көбінесе төмен дыбыс деңгейінде болады, өйткені сахнадағы жоғары дыбыс деңгейі дыбыс инженері үшін дыбыс қоспасын басқаруды қиындатады. Нәтижесінде, көптеген үлкен орындарда музыканттарға жететін сахнадағы дыбыстың көп бөлігі енді аспап күшейткіштерінен емес, құлаққаптан келеді. Үлкен динамиктер жиынтығы мен күшейткіштер әлі де концерттерде қолданылады (әсіресе хэви-металда), бірақ бұл көбінесе эстетикалық мақсатта немесе шынайы дыбыс жасау үшін жасалады. Шағын аспап күшейткіштеріне көшу музыканттарға өнімдеріне жабдықтарын тасымалдауды жеңілдетеді. Сонымен қатар, бұл бірнеше топтар кезекпен өнер көрсететін үлкен клубтар мен фестивальдерде концерттік сахнаны басқаруды жеңілдетеді, өйткені топтар сахнаға жылдам және оңай жылжытылады.

Көшейткіш технологиясы

Құрал күшейткіштері термоэлектрондық ("ламповый" немесе "клапан") немесе жартылай өткішгіш (транзисторлық) технологияларға негізделуі мүмкін.

Құбырлы күшейткіштер

Вакуумдық құбырлар 1930 жылдардан 1970 жылдардың басына дейін күшейткіштердегі басым белсенді электрондық компоненттер болды, және көптеген музыканттар мен продюсерлер құбырлық күшейткіштерді әлі де артық көреді. Кейбір музыканттар құбырлық күшейткіштердің қатты күйдегі құрылғыларға қарағанда "жылырақ" немесе "табиғирақ" дыбыс беретінін, сондай-ақ, шектен тыс жүктелген кезде жағымдырақ бұрмалану (overdrive) дыбысын шығаратынын сезінеді. Дегенмен, құбырлық күшейткіштердің дыбыс сапасының ерекшеліктеріне қатысты осы субъективті бағалаулар әлі де талқылауда. Құбырлық күшейткіштер көбірек сынғыш, күтімді қажет етеді және әдетте қатты күйдегі күшейткіштерге қарағанда қымбат. Құбырлық күшейткіштер қатты күйдегі күшейткіштерге қарағанда көбірек жылу шығарады, бірақ осы құрылғылардың көптеген өндірушілері шассиге салқындатқыш желдеткіштерді орнатпайды. Құбырлық күшейткіштерге дұрыс жұмыс температурасына жету қажет, бірақ температура осы көрсеткіштен асып кетсе, құбырлардың қызмет ету мерзімі қысқарып, дыбыстың өзгеруіне әкелуі мүмкін.

Қатты күйдегі күшейткіштер

1960 және 1970 жылдары жартылай өткізгіш транзисторлық күшейткіштер арзанға түсуі, тасымалдау кезінде соққыға төзімді болуы, жеңіл салмақты және аз күтімді қажет етуі себепті көбірек танымал бола бастады. Кейбір жағдайларда, құбырлы және қатты күйдегі технологиялар күшейткіштерде бірге қолданылады. Көбінесе құбырлы алдын ала күшейткіш пен қатты күйдегі қуат күшейткіші бірге қолданылады. Сондай-ақ, цифрлық сигналды өңдеу және цифрлық модельдеу технологиясын пайдаланып, күшейткіштер мен динамиктердің көптеген түрлі комбинацияларын модельдеуге арналған өнімдердің саны артып келеді. Қатты күйдегі күшейткіштердің шығыс транзисторларын жылуды тарату үшін металл қабырғалар деп аталатын жылу бөлгіштер арқылы пассивті түрде салқындатуға болады. Жоғары қуатты (800 ватттан жоғары) күшейткіштерде ішкі жылу бөлгіштер арқылы ауаны жылжыту үшін көбінесе желдеткіш қолданылады.

Гибридті

Ең көп таралған гибридтік күшейткіш схемасы – құбырлы алдын күшейткіш пен қатты күйдегі қуат күшейткішін қолдану болып табылады. Бұл пайдаланушыларға құбырлы күшейткіштің жағымды алдын күшейту және овердрайв тонын, сонымен қатар қатты күйдегі қуат күшейткіштің төмен құны, техникалық қызмет көрсетудің қарапайымдығы және жеңіл салмағының артықшылықтарын ұсынады.