Кіріспе
Либби Дэвис (1953 жылдың 27 ақпанында туған) – Британ Колумбиясынан шыққан канадалық саясаткер. Ол 1997 жылдан 2015 жылға дейін Ванкувер Шығысы округінен Парламент депутаты, 2003 жылдан 2011 жылға дейін Жаңа демократиялық партияның (NDP) Палата жетекшісі, ал 2007 жылдан 2015 жылға дейін партияның жетекші орынбасары болды (Джек Лейтон басшылығымен Томас Малкейрмен бірге, ал 2012 жылы Малкейр басшы болғаннан кейін Меган Лесли және Дэвид Кристоферсонмен бірге). Федералды саясатқа кірмес бұрын Дэвис Downtown Eastside Residents Association-ны құруға көмектесті және 1982 жылдан 1993 жылға дейін Ванкувер қалалық кеңесінің мүшесі болды. Парламентке сайлануға дейін ол Ванкувердің Downtown Eastside аймағындағы көптеген халықтық саяси ұйымдардың жұмысына қатысты. Ол Брюс Эриксенге төмен кірісті тұрғын үйді қолдау тобы Downtown Eastside Residents Association (DERA) құруға көмектесу үшін университетті тастады. Ол Карнеги кітапханасын сақтап қалу науқанында маңызды рөл атқарды, ол кейіннен аз қамтылған ересектерге қызмет ететін Карнеги қоғамдық орталығына айналды. 1994 жылдан 1997 жылға дейін Дэвис Аурухана қызметкерлерінің кәсіби одағында жұмыс істеді. 24 жыл бойы Дэвис Ванкувер қалалық кеңесінің мүшесі Брюс Эриксенмен заңды некесіз қарым-қатынаста өмір сүрді, ол 1997 жылы рактан қайтыс болды. Олардың Лиф есімді ұлы бар. 2001 жылы Дэвис бір жынысты қарым-қатынаста екенін ашқан алғашқы канадалық Парламент депутаты болды.
Libby Davies (born February 27, 1953) is a Canadian politician from British Columbia. She was the member of Parliament for Vancouver East from 1997 to 2015, House Leader for the New Democratic Party (NDP) from 2003 to 2011, and Deputy Leader of the party from 2007 until 2015 (alongside Thomas Mulcair under the leadership of Jack Layton and alongside Megan Leslie and David Christopherson after Mulcair became leader in 2012). Prior to entering federal politics, Davies helped found the Downtown Eastside Residents Association and served as a Vancouver city councillor from 1982 to 1993. Before being elected to Parliament, she participated in many grass roots political organizations in the Downtown Eastside area of Vancouver. She dropped out of university to help Bruce Eriksen found the Downtown Eastside Residents Association (DERA), an influential low income housing advocacy group. She was instrumental in a campaign to save the Carnegie library, which was later converted into the Carnegie Community Centre serving low income adults. From 1994 to 1997 Davies was employed by the Hospital Employees' Union. For 24 years, Davies lived in a common law relationship with Vancouver city councillor Bruce Eriksen, who died of cancer in 1997. They had a son, Lief. In 2001, Davies became the first female Canadian Member of Parliament to reveal that she was in a same sex relationship.
Муниципальді саясат
Дэвистің саясаттағы алғашқы тәжірибесі 1980–82 жылдары Ванкувер парктер кеңесінде бір мерзім қызмет етуі болды. Ол 1982 жылы Прогрессивті сайлаушылар коалициясының (COPE) мүшесі ретінде Ванкувер қалалық кеңесіне сайланды және 1984, 1986, 1988 және 1990 жылдары қайта сайланды. 1993 жылы ол COPE қолдауымен Ванкувер қаласының әкімі лауазымына түсті, бірақ Филип Оуэнге жеңілді.
Федералды саясат
Дэвис алғаш рет 1997 жылы парламентке сайланды және 2000, 2004, 2006, 2008 және 2011 жылдары қайта сайланды. Бұрын НДП партиясының үй басшысы және тұрғын үй, баспанасыздық және көпмәдениеттілік мәселелері жөніндегі өкілі болған ол, НДП ресми оппозиция мәртебесіне көтерілгеннен кейін Джек Лейтонның көлеңке кабинетінде денсаулық сақтау жөніндегі сыншы болды. Парламентте ол есірткі саясатын реформалауды, әсіресе есірткі тұтынушыларды қылмыстық жазаға тартуды тоқтатуды ынталы түрде қолдады. 2005 жылы Канададағы бір жынысты некелерге қатысты парламенттік пікірталас кезінде консервативті депутат Джейсон Кенни Дэвистің Эриксенмен бұрынғы қарым-қатынасын ЛГБТ тұлғаларға қатысты неке заңының кемсітушілік еместігін дәлелдеу үшін пайдаланды, себебі гомосексуал адам қарама-қарсы жынысты адаммен некеге тұруға құқылы. Эриксенмен ресми түрде үйленбеген Дэвис, Кеннидің басқа парламентарийлердің жеке өмірімен саяси ойын ойнағаны үшін басқа сарапшылармен бірге сынға алды. 2007 жылдың желтоқсан айында Дэвис заң саласындағы жетістіктері үшін Жеральд Ле Дайн сыйлығымен марапатталды. Ол 2007 жылы «Құқық саясаты альянсы» мен «Қылмыстық сот саясаты қоры» ұйымдастырған Халықаралық есірткі саясатын реформалау конференциясында «есірткі саясатын реформалаудағы ең үздік жұмысы» үшін танылды. 2009 жылы ол Гей-парадтарға арналған «Beyond Gay: The Politics of Pride» деректі фильміне сұхбат берді. Дэвис 2010 жылдың 5 маусымындағы сұхбатында Израильдің 1948 жылдан бері оккупацияланған аумақ екенін айтты. Ол келесі күні Ottawa Citizen газетінің редакциялық мақаласында бұл пікірі үшін сынға ұшырады. Ол бұл сынға Citizen газетіне жазған хаты арқылы жауап берді, ол Дэвистің сайлау округінің сайтында да жарияланды. 2011 жылы Дэвис ресми оппозицияның көлеңке кабинетінде денсаулық сақтау жөніндегі сыншы болып тағайындалды, сонымен қатар ол НДП партиясының вице-лидері қызметін де жалғастырды. Дэвис 2012 жылы Жаңа демократиялық партияның төрағалығына кандидат болудан бас тартты, себебі француз тілін білмеуінің өзіне кедерес боларын айтты. 2014 жылдың 12 желтоқсанында Дэвис 18 жыл парламент мүшесі болғаннан кейін 2015 жылғы жалпы сайлауда парламенттен кететінін мәлімдеді.
Саясаттың кейінгі кезеңдері
2016 жылдың желтоқсан айында Дэвис Канада орденінің мүшесі болып тағайындалды. 2019 жылы ол «Outside In: A Political Memoir» атты өмірбаяндық естеліктерін жариялады.