Америкалық баптисттік қауымдастығы және "Ескі белгілерге оралу" қозғалысы
American Baptist Association
Америкалық баптисттік қауымдастығы (ABA) – тәуелсіз баптист діні. 1924 ж. негізі қаланды. Либерализмге қарсы тұрып, дәстүрлі баптисттік қағидаларды жақтайды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ерекшеленген аталым (1924)
Landmarkist denomination (1924 )
Америка баптист қауымдастығы (АБА) – АҚШ-тағы тәуелсіз баптист христиан дін тобы. Бас кеңсесі Техас штатының Тексаркана қаласында орналасқан.
The American Baptist Association (ABA) is an Independent Baptist Christian denomination in the United States. The headquarters is in Texarkana, Texas.
Тарих
1850 жылдары консервативті баптист уағыздаушылары прогрессивті, либералды теологияның күшеюіне және кейбір баптист шіркеулерінің балалардың шомылуын (педобаптизм) қабылдауына және басқа діни ұйымдармен байланысқа түсуіне қарсы шықты. Миссионер Т. П. Кроуфорд баптистерді миссионерлік қызметтің Киелі кітапқа сәйкес келетін шіркеу тәсілдеріне қайта оралуға шақыратын "Churches to the Front" атты кітапша жазды. Оңтүстік баптист теологы Дж. Р. Грейвс өзінің Теннесси газетінде "ежелгі белгілерге қайта оралу" тақырыбында мақалалар жаза бастады. Бұл Оңтүстік баптистерді Киелі кітаптағы шіркеу туралы түсініктерге қайта оралуға шақыру болды. Грейвс баптистердің ежелгі көзқарасы құтқарылғандардың көзге көрінбейтін, жалпыға бірдей шіркеуі болмайтынын уағыздады. Тек жергілікті шіркеулер ғана шомылдыру рәсімін орындауға, қасиетті дастарқанды беруге, миссионерлерді жіберуге және пасторларды бекітуге құқылы болды. Лендмарк баптистері Конвенттен жергілікті шіркеулерге миссионерлік жұмыстағы билікті қайтаруды, кеңес жүйесін қабылдамай, жергілікті шіркеулердің демеушілігімен миссионерлік жұмысты жүзеге асыруды талап етті. ХХ ғасырдың басында Оңтүстік баптистердің көп бөлігі Лендмарк іліміне сүйенді, оның ішінде жергілікті шіркеудің тәуелсіздігі, басқа діни ағымдардың шомылуын мойымау және қасиетті дастарқанды тек жергілікті шіркеу мүшелеріне ғана беру сияқты қағидалар бар еді. Бұл ілімдер фундаменталистер мен прогрессивті баптистер арасында қызу талқылауларға түсті. Бірақ, ең маңызды даулы мәселе "Евангелиелік миссионерлік" деп аталатын нәрсе болды. Евангелиелік миссионерлік – миссионерлік кеңес жүйесі емес, жергілікті шіркеудің тікелей билігімен миссионерлік жұмыстың атқарылуы еді. 1859 жылы Оңтүстік баптист Конвентінде Шетелдік миссионерлік кеңесті тарату туралы ұсыныс жасалды. 1892 жылы Қытайда миссионерлік қызмет атқарған баптист Т. П. Кроуфорд "Churches to the Front" кітабын жазды. Көптеген баптист шіркеулері сол кездегі протестанттық діни ағымдардың бірігу қозғалысына ықпалданып, бас иді. Екінші Ұлы ояну кезеңінде Америкада бұрын-соңды болмаған қайта жандану болды, көптеген дінсіз адамдар құтқарылды. Бұл жаңару барлық діни ағымдардың қатарын кеңейтті, баптист уағыздаушылары рақым арқылы құтқарылу туралы жақсы хабарды бұрын аспанға кіру үшін іс-әрекеттер мен қасиетті рәсімдер қажет деп үйреткен шіркеулерде уағыздап жатқанын көрді. Кейбір баптист пасторлары осы адамдарға есіктерін ашып, протестанттық шіркеулерден шомылдыруды қабылдады. Тіпті нәресте кезінде шомылдырылғандарды да қабылдады. Бұл экуменизм саясаты баптист қатарына енуді жалғастырды. Методистер, Христиан шіркеуі және басқа да көптеген діни ұйымдардың уағыздаушылары баптист шіркеулерінде уағыз айта бастады. Осыдан кейін Арканзастағы баптист шіркеулері Конвенттен шығып, 1902 жылы Арканзас баптистік мемлекеттік қауымдастығын құрды. 1905 жылы бүкіл ел бойынша Лендмарк миссионер баптистер қауымдастығы құрылды. Ол Баптистік шіркеулердің жалпы қауымдастығы деп аталды. 1980 және 1990 жылдары бұл сандар күрт төмендеді, көптеген шіркеулер қауымдастықты Конвент шіркеулерімен немесе тәуелсіз баптистермен байланысқа түсу үшін тастап кетті. Көптеген ауылдық шіркеулер халық санының азаюына және шіркеуге деген қызығушылықтың төмендеуіне байланысты есіктерін жапты. 2009 жылы Америка баптист қауымдастығы 1600 шіркеуде 1700 уағыздаушы бар екенін хабарлады. Қазіргі сандар қауымдастықтың барлық кезеңіндегі жеті пайызын ғана құрайды. 2017 жылы АБА-да 44 мемлекетаралық миссионер, 36 шетелдік миссионер, 71 ұлттық миссионер және 10 миссионер көмекшісі болды. Сонымен қатар, жергілікті АБА шіркеулері жіберген көптеген басқа миссионерлер бар, олар қауымдастық миссиясы арқылы статистиканы есептей алмайды. Қазіргі таңда қауымдастыққа 1300 шіркеу кіреді, олардың 230 мың мүшесі бар. Олар 36 американдық халықаралық миссионер, 29 Солтүстік Америкадағы шіркеулерді отырғызушы, 680 ұлттық миссионер және 200 көмекші қызметкерді қолдайды.
In the 1850s, conservative Baptist preachers spoke out against the tide of progressive, liberal theology and the practice of some Baptist churches in accepting pedobaptism and pulpit affiliation with other denominations. Missionary T. P. Crawford wrote the booklet Churches to the Front, a call for Baptists to return to scriptural church practices of mission work. J. R. Graves, a prominent Southern Baptist theologian, began writing articles on "returning to the ancient landmarks" in his Tennessee newspaper. It was a call for Southern Baptists to return to Biblical ecclesiology. Graves preached that the ancient view of Baptists was that there was not an invisible, universal church of all the saved. Only local churches had authority to baptize, to administer communion, to send missionaries, and to ordain ministers. The Landmark Baptists called for the Convention to give back the authority to local churches in mission work by rejecting the board system and adopting local church sponsored mission work. At the beginning of the twentieth century, a large portion of Southern Baptists still held to Landmark doctrine such as local church autonomy, rejection of alien baptism, and the practice of restricting the ordinance of communion to the members of the local church. These doctrines were debated and argued between fundamental and progressive Baptists. However, one main point of contention was that of what was termed "Gospel Missions." Gospel Missions referred to the practice of mission work being done directly through the authority of a local church rather than through the authority of a mission board system. In 1859, there was a push in the Southern Baptist Convention to do away with the Foreign Mission Board. Then, in 1892, T. P. Crawford, a Baptist missionary to China penned the book, Churches to the Front, Many Baptist churches of that day were succumbing to the ecumenical movement of Protestant denominations. During the period of the Second Great Awakening, a revival of unprecedented proportions swept through America, and many unchurched people were saved. This revival swelled the ranks of all denominations, and Baptist preachers saw that the gospel of salvation by grace was being preached in churches who had previously taught that works and sacraments were required to enter heaven. Some Baptist pastors opened their doors to these people, accepting baptism from Protestant churches. Some even accepted those who had been baptized as infants. This open door policy of ecumenicity continued to permeate the Baptist ranks. Methodists, Church of Christ, and preachers from many other denominations were preaching in Baptist pulpits. This was followed by a departure of the Baptist churches in Arkansas from the convention and founding of the Arkansas Baptist State Association in 1902. In the year 1905, a nationwide association of Landmark Missionary Baptists was formed. It was called the General Association of Baptist Churches. In the 1980s and 1990s these numbers began to drop dramatically, with many churches leaving the association to fellowship with convention churches or independent Baptists. Many other rural churches closed their doors as both population and interest in church declined in the scattered areas where these rural churches existed. By 2009, the American Baptist Association reported that there were 1,700 preachers among 1,600 churches with a total attendance of 100,000 members (Melton). The current numbers represent a remnant of only seven percent of the peak of the association. In 2017, the ABA had 44 interstate missionaries, 36 foreign missionaries, 71 national missionaries, and 10 missionary helpers. In addition, there are many other missionaries sent out by local ABA churches who do not report statistics through the associational mission office. the association now has 1,300 churches with a membership of 230,000. They support 36 American international missionaries, 29 North American church planters, 680 national missionaries, and 200 support workers.
Географиялық таралуы
2009 жылы Америка баптистер қауымдастығы 1600 қауым мен 100 000 мүшесі бар екенін хабарлады. Қауымдастыққа қатысқан шіркеулердің ең көп саны Арканзас, Флорида, Луизиана, Оклахома, Техас және Батыс жағалауда орналасқан, сондай-ақ АҚШ-тың көп бөлігінде де шіркеулер бар. Қауымдастық АҚШ-тан тыс бірнеше елде де өкілдікке ие, ең бастысы Мексика және Филиппин аралдарында. 2019 жылы Америка баптистер қауымдастығымен 45 штаттан және әлемнің 25 елінен шіркеулер байланысқа түсті.
In 2009, the American Baptist Association reported 1,600 congregations and 100,000 members. The largest number of associated churches are in Arkansas, Florida, Louisiana, Oklahoma, Texas and on the west coast, with churches also in most of the United States. The association also has a presence in several countries outside the United States, most notably Mexico and the Philippine Islands. In 2019, churches from 45 states and 25 countries around the world associated with the American Baptist Association.
Растық бөліну
1960 жылдары Америка баптистер қауымдастығы түрлі нәсілдерді біріктіруге күшті қарсылық көрсетті. 1965 жылы шіркеу жетекшісі Джеймс Берри: «Христиандық өркениет осы ғасырға дейінгі 1900 жыл бойы нәсілдерді әлеуметтік, діни және отбасылық өмірде бөлуді құдайлық міндет деп санады» деді. Флорида баптистік институты мен семинариясының бұрынғы президенті, доктор Альберт Гарнер президент Джон Кеннедиге: «Біз түрлі нәсілдерді біріктірудің моральдық тұрғыдан бұрыс екеніне және оған қарсы тұру қажет екеніне терең моральдық және діни сенімдеріміз бар» деп мәлімдеді.
In the 1960s, the American Baptist Association strongly opposed integration of the races. Described as a hard core segregationist group, in 1965 church leader James Berry stated "Christian civilization for 1900 years prior to this century held that segregation of the races in social, religious, and marital life is a divine command." Dr. Albert Garner, former president of the association and president of the Florida Baptist Institute and Seminary told president John F. Kennedy that "we have deep moral and religious convictions that integration of the races is morally wrong and should be resisted.
Доктрина
Америка баптистер қауымдастығының қауымдасқан шіркеулерге ешқандай ресми билігі жоқ. Олардың веб-сайтында былай делінген: "Америка баптистер қауымдастығы – Ұлы тапсырманы орындауға өз еркімен бірігіп жұмыс істейтін тәуелсіз баптистік шіркеулердің бүкіл әлемдік тобы. Оның ұйымы қауымдастықтағы әрбір шіркеудің толық тәуелсіздігі мен тең өкілдігін қамтамасыз ету үшін мүмкіндігінше қарапайым етіп құрылған". Америка баптистер қауымының шіркеулерінің маңызды діни ұстанымы, оларды көптеген басқа баптистік топтардан ерекшелендіретіні – жабық қатысу рәсімі, сондай-ақ "Шектелген Құдайдың кешкі асы" деп белгілі, онда қатысу рәсімі тек жергілікті шіркеу мүшелеріне ғана шектеледі. Америка баптистер қауымдастығы әйелдерді пасторлыққа бекітпейді.
The American Baptist Association hold no official authority over any associating churches. According to their website, "The American Baptist Association is a worldwide group of independent Baptist churches voluntarily associating in their efforts to fulfill the Great Commission. Its organization is designed to be minimal to ensure the complete independence and equal representation of every church in the association." A key doctrinal position of the churches of the American Baptist Association that sets them apart from many other Baptist groups is the practice of closed communion, also known as "Restricted Lord's Supper," in which the ordinance of communion is restricted to members of the local church body observing the ordinance. The American Baptist Association does not ordain women.
Мектептер
Америка баптистер қауымдастығымен байланысты бірнеше семинария, Библия институттары және колледждер бар. Осы мектептердің көпшілігі Америка баптистік қауымдастығының аккредиттеу органы – Америка баптистік теологиялық мектептер қауымдастығы (ABATS) тарапынан аккредиттелген.
There are several seminaries, Bible institutes and colleges associated with the American Baptist Association. Many of these schools are recognized by the American Baptist Association's accrediting body, the American Baptist Association of Theological Schools, (ABATS).