Жаңазеландиялық режиссер Винсент Уорд туралы

Кіріспе

Жаңа Зеландиялық кинорежиссер, сценарист және суретші

Винсент Уорд (16 ақпан 1956 жылы туған) – Жаңа Зеландиялық кинорежиссер, сценарист және суретші. Оның фильмдері «Оскар» сыйлығы мен Канн кинофестивалінде халықаралық деңгейде танылды.

Өмір және мансап

Винсент Уорд 1956 жылғы 16 ақпанда Жаңа Зеландияның Грейтаун қаласының жанында дүниеге келген. Ол Жаңа Зеландияның Крайстчерч қаласындағы Кантербери университетінің Илам көркемсурет мектебінде оқыды. 1981 жылы көркемсурет саласындағы дипломды (құрметпен) алды. 2014 жылы Кантербери университеті оған көркем өнер саласының құрметті докторы атағын және адъюнкт-профессор лауазымын берді. 1978 жылы 21 жасында ол Джанет Фреймнің романы бойынша түсірген «Асқын күйі» атты дебюттік қысқаметражды фильмін жасады. Фильм кинотеатрларда көрсетілді және «The Los Angeles Times» газеті оны «Бір суреттен кейін бір сурет мұқият құрастырылып, фильм поэзияға айналады» деп сипаттады. Фильм 1978 жылы Майами кинофестивалінде қазылар алқасының арнайы сыйлығын және сол жылы Чикаго кинофестивалінде «Алтын Хьюго» сыйлығын жеңіп алды. 1978–1981 жылдары Уорд Те Уреверада Пухи есімді Тюхо әйелімен және оның ересектегі шизофрениямен ауырған ұлы Никимен бірге тұрды. Ол олар туралы «Жалғыз өсетін көктемде» атты деректі фильм түсірді, ол 1982 жылы Париждегі «Cinéma du Réel» кинофестивалінде Гран-приді жеңіп алды және Чикаго кинофестивалінде күміс «Хьюго» сыйлығын алды. Уордтың келесі үш фильмі – «Бейбітшілік» (1984), «Нэвигатор: Ортағасырлық саяхат» (1988) және «Адам жүрегінің картасы» (1993) – Канн кинофестивалінде «байқауға» ресми түрде іріктелген жаңа зеландиялық фильмдердің бірінші туындылары болды. Олар Италия, Испания, Германия, Франция және АҚШ фестивальдеріндегі Гран-при сияқты 30-ға жуық ұлттық және халықаралық сыйлықтарды жеңіп алды. «Бейбітшілік» (1984) ауылдық шаруашылықта тұратын қиялдаушы, жалғызбасты баланың оқиғасын баяндайды және Уордтың өзінің Уайрарапа ауданындағы балалық шағымен шабықтандырылған. Оны Джон Мейнард продюсерлік етті және Таранакиде түсірілді. Бала актриса Фиона Кей басты рөлді сомдады. Уордтың екінші көркем фильмі, «Нэвигатор: Ортағасырлық саяхат» (1988) атты фантастикалық приключение фильмі Германияда болған тәжірибесінен шабықтанды. Ол автобанда жаяу өтуге тырысқанын және көліктерден қашып құтылғанын айтады. Бұл оқиға оған қатты әсер етіп, фильм идеясының бастапқы түйіні болды. «Нэвигатор» 14 ғасырғы Кумбриялық ауыл тұрғындарының тобын көрсетеді, олар жер астындағы туннельдер арқылы өтіп, қазіргі Оклендке жетеді. Уорд: «Мен 20 ғасырға ортағасырлық көзбен қарағым келді, қазіргі заманның демондықтары, біздің технологиялық құрылыстарымыз ортағасырлық адамдардың түсінде көрініп тұрғандай» дейді. «Rolling Stone» журналының шолуында фильм «ерекше батылдығы мен мәңгілік жүрегі бар көреген фильм» деп бағаланды. Фильм төрт кинофестивальде Гран-при жеңіп алды, соның ішінде: Ситжес кинофестивалі, Фанта кинофестивалі және 1988/89 жылдардағы Порту кинофестивалі. Сондай-ақ 1989 жылы Австралия мен Жаңа Зеландия киноиндустриясының сыйлықтарында «Үздік фильм» және «Үздік режиссер» атағын жеңіп алды. 1990 жылы Уорд «Alien 3» фильмінің жалғасы ретінде ұсынылған сценарийді жазды; ол соңғы фильмде «story by» деп көрсетілді. Алайда, «ғарыштағы монахтар» деп аталған оның бастапқы сценарийінің мәні соңғы фильмде толыққанды көрсетілмеді және 2008 жылы «London Times Online» сайты оны «ең ұлы ғылыми-фантастикалық фильмдер» тізімінде бірінші орынға қойды. Уордтың келесі фильмі «Адам жүрегінің картасы» (1993) инуит ұл, метис қыз және британдық картограф арасындағы қарым-қатынасты көрсетеді. Уорд және оның әріптесі Луис Ноура жобаны зерттеу үшін Канадаға бірге саяхаттады, ал Винсент сценарийді жазуға кіріспес бұрын Арктикада кеңінен саяхаттады. Уорд Арктикада түсірілім алаңын іздеу кезінде жеңіл көксу алып, ол түсірілім барысында көрініп тұрды. Фильмде Джейсон Скотт Ли, Энн Парило және Патрик Бергин ойнайды, ал Джон Кусак кішігірім рөлде ойнайды. Оны Тим Беван және Уорд продюсерлік етті, ал 1992 жылы Канн кинофестивалінде дайындық жұмыстары көрсетілді, кейіннен Австралия кино институтының сыйлықтарында «Үздік фильм» номинациясына ие болды. Америкалық сыншы Роджер Эберт оның болжамдылығы мен қаһармандық сезімін жоғары бағалады. 1990 жылдары Уорд Голливудта бірнеше жыл жүріп, бірнеше жобаны дамытты, содан кейін ол Рональд Басс Ричард Мэтисонның 1978 жылғы романынан бейімдеген «What Dreams May Come» (1998) фильмін түсіруге келісім берді. «What Dreams May Come» Америка Құрама Штаттарында 2600 экранда көрсетілді және Робин Уильямс, Аннабелла Скиорра, Куба Гудинг-күллі және Макс фон Сидоу ойнады. Фильм кинотеатрларда 71 миллион АҚШ доллары тауып, видео нарығында жақсы көрсеткіштерді көрсетті. Фильм 1999 жылғы «Оскар» сыйлығының «Үздік өндіріс дизайны» және «Үздік көрнекі эффекттер» номинацияларына ұсынылды және «көрнекі эффекттер» үшін «Оскар» сыйлығын жеңіп алды. «Rotten Tomatoes» сайтында 84% рейтингке ие болып, көрермендер арасында әлі де танымал. 2003 жылғы «Соңғы самурай» фильмі Уорд төрт жыл бойы фильмнің продюсерлерімен дамытқан жобаға негізделген. Соңында, Уорд Фрэнсис Форд Коппола және Питер Уир сияқты бірнеше режиссерлерге жүгінгеннен кейін, ол Эдвард Звик режиссерлік етті. Уорд фильмнің атқарушы продюсері болды. Голливудта болған кезінде Уорд актерлік өнерге қызығушылық танытып, актерлік шеберліктің тренері Пенни Алленнен оқыды. Ол Майк Фиггистің «Las Vegas-ты қалдыру» (1995) фильмінде кішігірім рөлде ойнады, ал Фиггистің келесі фильмі «One Night Stand» (1997) фильмінде үлкен рөлде ойнады. Ол АҚШ-тың тәуелсіз фильмі «The Shot» (1996) және Джефф Мерфидің «Spooked» (2004) фильмінде басты рөлдердің бірін сомдады. 2005 жылы ол Жаңа Зеландияға оралып, «River Queen» фильмін түсірді. Фильмде Саманта Мортон, Кифер Сазерленд, Стивен Реа, Темуэра Моррисон және Клифф Кертис ойнады. 2008 жылы «Rain of the Children» фильмі шықты, онда Уорд оның бұрынғы деректі фильмі «Жалғыз өсетін көктемде» батыс әйелі Пухи туралы айтады. «Rain of the Children» «Era New Horizons Film Festival» кинофестивалінде Гран-при жеңіп алды. Фильм Жаңа Зеландиядағы «Qantas Film and TV Awards» кинофестивалінде «Үздік режиссер» номинациясына ие болды және «Үздік композитор» сыйлығын жеңіп алды. Винсент Уорд Австралия режиссерлер гильдиясының сыйлығында «Үздік режиссер» номинациясына ие болды. Уордтың фильмдеріне екі толық ретроспектива арналды. 1984 жылы Германияның Хоф халықаралық кинофестивалінде және 2008 жылы Польшаның «Era New Horizons Film Festival» кинофестивалінде. «The Boston Globe» Винсент Уордты «фильмнің ұлы суретшісі» деп атады, ал Роджер Эберт, Американың ең танымал киносыншысы, оны «нағыз көреген» деп бағалады. 2020 жылдың қазанында Украинада Уордтың жаңа фильмі «Storm School» түсірілімі басталды, ал түсірілімдер Ұлыбритания, Қытай және Австралияда жалғасады. Фильм Уорд пен ұзақ жылдардан бергі әріптесі Луис Ноура бірлесіп жазған сценарийге негізделген.

Vincent Ward was born on 16 February 1956 near Greytown, New Zealand. He attended Ilam School of Fine Arts at the University of Canterbury in Christchurch, New Zealand where he received a Diploma in Fine Arts (with Honours) in 1981. In 2014 the University of Canterbury awarded him an Honorary Doctorate in Fine Arts and an adjunct professorship. In 1978, at the age of 21, he shot A State of Siege, his debut short feature film, which adapted a novel by Janet Frame. It was released theatrically and reviewed by The Los Angeles Times who described it as, ‘Rigorously constructed with one exquisitely composed image following another film becomes poetry’. The film won a Special Jury Prize at the Miami Film Festival 1978 and a Golden Hugo Award at the Chicago Film Festival that same year. In 1978–81, Ward lived in remote Te Urewera with a Tūhoe woman named Puhi and her adult schizophrenic son Niki. He made a documentary about them called In Spring One Plants Alone, which won the 1982 Grand Prix at Cinéma du Réel (Paris), and a Silver Hugo at the Chicago Film Festival. Ward's next three films, Vigil (1984), The Navigator: A Medieval Odyssey (1988) and Map of the Human Heart (1993) were the first films by a New Zealander to be officially selected ‘in competition’ at the Cannes Film Festival. Between them they garnered close to 30 national and international awards (including the Grand Prix at festivals in Italy, Spain, Germany, France and the United States). Vigil (1984), follows an imaginative, solitary child living on a remote farm and is partly inspired by Ward's own rural upbringing in the Wairarapa. It was produced by John Maynard and shot in Taranaki. Child actor Fiona Kay played the central role. Ward's second feature, a fantasy adventure film, The Navigator: A Medieval Odyssey (1988), was inspired by an experience he had in Germany. He recounts attempting to cross the autobahn on foot and ending up dodging traffic. The experience made such an impression on him, it was the key image that sparked the idea for the film. The Navigator follows a group of 14th century Cumbrian villagers who tunnel through the earth, and find themselves in modern day Auckland. Ward says “what I wanted to do was look at the 20th Century through medieval eyes, its as if the demons of our contemporary world, our technological monsters of destruction, could be foreseen in the nightmares of medieval men”. Rolling Stone's review hailed it as “A visionary film of rare courage and imperishable heart.” The film won the Grand Prix at four film festivals including; Sitges Film Festival, Fanta Film Festival, and Oporto Film Festival 1998/89. And took home Best Film and Best Director at both the Australian and New Zealand film industry awards in 1989. In 1990, Ward wrote the story for Alien 3, a proposed sequel to the film Aliens; Ward received a ‘story by’ credit on the final film. The heart of his original script, known as ‘the monks in space’ version, was however not captured in the final film and has since been recognised by the London Times Online, who in 2008 gave it the top spot on their list of 'greatest sci fi movies never made’. Ward's next film Map of the Human Heart (1993) charts a relationship between an Inuit boy, a Métis girl and a visiting British cartographer. Ward and his co writer Louis Nowra spent time travelling and researching the project together in Canada and Vincent went on to travel extensively in the Arctic before they began writing the script. Ward suffered minor frostbite whilst location scouting in the Arctic that was still visible throughout the shoot. The film stars Jason Scott Lee, Anne Parillaud and Patrick Bergin, and features John Cusack in a minor role. It was produced by Tim Bevan and Ward, and it was screened as a work in progress at Cannes Film Festival in 1992, it was later nominated for best film at the Australian Film Institute Awards. American critic Roger Ebert praised its unpredictability and sense of adventure. In the 1990s Ward spent several years in and out of Hollywood, where he developed multiple projects before he signed on to direct What Dreams May Come (1998) a screenplay adapted by Ronald Bass from Richard Matheson's 1978 novel. What Dreams May Come was released in the United States on 2,600 screens and starred Robin Williams, Annabella Sciorra, Cuba Gooding Jr. and Max von Sydow. It reached US$71 million in theatrical sales and performed strongly in the video market. The film was nominated for Best Production Design and Best Visual Effects at the 1999 Academy Awards and won an Oscar for visual effects. It continues to be popular with audiences scoring 84% on Rotten Tomatoes. The 2003 epic, The Last Samurai was based on a project Ward spent four years developing with the film's producers. Eventually, after Ward approached several directors, including Francis Ford Coppola and Peter Weir, he got Edward Zwick to helm the film. Ward was an executive producer of the film. During his time in Hollywood, Ward became interested in acting and trained under acting coach Penny Allen. He had a small part in Mike Figgis’ film Leaving Las Vegas (1995), and a larger role in Figgis’ next film One Night Stand (1997). He was given one of the leading role in a US independent feature film The Shot (1996), and a role in Geoff Murphy's film Spooked (2004). In 2005, he returned to New Zealand and made River Queen. Starring Samantha Morton, Kiefer Sutherland, Stephen Rea, Temuera Morrison and Cliff Curtis. Rain of the Children followed in 2008, wherein Ward retells the story of Puhi, the elderly Tuhoe woman who was the subject of his earlier documentary In Spring One Plants Alone. Rain of the Children won the Grand Prix at Era New Horizons Film Festival. The film was nominated for best director and won best composer at the Qantas Film and TV Awards in New Zealand. Vincent Ward was also nominated for best director at the Australian Directors Guild Awards. Ward has had 2 full retrospectives of his films. In 1984 at Germany's Hof International Film Festival and in 2008 at Poland's Era New Horizons Film Festival. The Boston Globe has called Vincent Ward "one of film's great image makers", while Roger Ebert, one of America's foremost film critics, hailed him as "a true visionary." In October 2020, filming began in Ukraine on Ward's new feature Storm School with further shooting planned in China, UK and Australia. It is based on a script cowritten by Ward and long term collaborator Louis Nowra.

Сурет салу және фотосурет салу

2010 жылдан бері Уорд суретші және бейне-суретші ретінде екінші мансабын бастады. 2012 жылы ол Жаңа Зеландияның прогрессивті галереясы – Говетт-Брюстер өнер галереясы/Нью-Плимут қаласындағы Лен Лай орталығында өзінің алғашқы ірі жеке көрмесін, «Breath» атты туындысын ұсынды. Бұдан кейін Оклендте тағы екі мемлекеттік галереяда көрмелер өтті және 2012 жылғы 9-шы Шанхай биенналесінде жеке павильон ашылды. Уорд 2014 жылы Кантербери университетінен Көркем өнер докторының құрметті дәрежесін және адъюнкт-профессор лауазымын алды. 2015 жылы Ханчжоудағы Қытай өнер академиясында қонақ профессор болып жұмыс істеді, сондай-ақ Шанхай университетінің Көркемсурет мектебінде тағылымдамадан өтті. Уордты Жаңа Зеландияда Триш Кларк галереясы өкілдік етеді. Көркемсурет жазушысы және сыншысы Энтони Бирт (Art Forum) оның туындыларын «күшті, таңғажайып, виртуоздық» деп сипаттап, «Уорд шындықтан қашқан емес: ол басқа режиссерлер мен суретшілердің жиі бармайтын тереңдіктерге жететінше ізденіп, қазып-қазып табады: зорлық-зомбылық, естелік, миф, секс және дін тарихпен ойылған ландшафтта өріледі» деді. Говетт-Брюстер өнер галереясының директоры Рана Девенпорт көрмеге арналған каталогында: «Уордтың метаморфоза, құлау, жарық, қорқыныш, естелік, қараңғылық және трансформация сәті туралы үнемі ойлары оны әлемнен тыс пейзаждар мен трансценденттік күйлерге, сондай-ақ жоғалту, құтқару және санасыз әлемдерге терең бойлаған, физикалық тұрғыдан әсерлі туындылар сериясын жасауға жетеледі» деп жазды.

Винсент Уордтың

"Жолсерік", Орта ғасырлық Одиссея. Сценарий (Faber and Faber: 1989). Жер шетінде: Антиподтардан алынған әңгімелер мен суреттер (Окленд: Heinemann Reed, 1990). Өткен күтеді, адамдар, суреттер, фильм. Ірі форматтағы, толық түсті фотосуреттер мен әңгімелер жинағы (Жаңа Зеландияда Craig Potton Publishing баспасынан 2010 жылы жарық көрді). Тыныс алу | Тыныс шығару. Ірі формат. Винсент Уордтың 2011–2012 жылдардағы көрмелерінен (Breath Govett Brewster Art Gallery, Inhale | Exhale Gus Fisher Gallery және Pah Homestead, Auckland Station Shanghai Biennale) жасалған толық түсті репродукциялар (Ron Sang Publications, 2012).

Винсент Уорд туралы

Фильмдегі трансформациялық сәттерді жасау: Бейнелеу күшін босату (Винсент Уорд фильмдері арқылы), Дэн Флеминг, (Michael Wiese Productions, 2011).

Марапаттар мен құрметтер

Уордтың фильмдері сыншылардың жоғары бағасына және фестивальдердің назарына ие болды. "Жалғыз өсімдік егілетін көктем" 1982 жылы Cinema du Reel (Париж) кинофестивалінде Гран-при, ал Чикаго кинофестивалінде күміс Хьюго жүлдесін жеңіп алды. "Бейбітшілік", "Нэвигатор: Ортағасырлық саяхат" және "Адам жүрегінің картасы" Канн кинофестиваліне іріктелінген жаңазеландиялық фильмдердің алғашқы үшеуі болды. Бұл фильмдер шамамен 30 ұлттық және халықаралық наградаға ие болды (оның ішінде Италия, Испания, Франция және АҚШ-тағы фестивальдердегі Гран-при). Үш фильмнің де бала актерлердің әсерлі және күшті ойыны бар. "Нэвигатор: Ортағасырлық саяхат" Австралия мен Жаңа Зеландия киноиндустриясының наградаларында маңызды жүлделерді жеңіп алды. "What Dreams May Come" екі номинацияда "Оскарға" ұсынылып, 1999 жылы үздік арнайы эффекттер үшін "Оскар" сыйлығын жеңіп алды. "Балалардың жаңбыры" фильмі Era New Horizons кинофестивалінде Гран-приді жеңіп алды. Бұл фильм Жаңа Зеландиядағы Qantas Film and TV Awards жүлдесіне ұсынылып, жеңіске жетті. Винсент Уорд "Балалардың жаңбыры" үшін Австралия режиссерлер гильдиясының сыйлығында үздік режиссер номинациясына ие болды.