Вако қаласы: Сайтама префектурасының оңтүстігінде орналасқан, климаты ылғалды субтропикалық, жылдық жауын-шашын 1647 мм. Географиясы мен ауа райы туралы толық ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
География
Вако Сайтама префектурасының оңтүстік шекарасында орналасқан және Токио қаласының Нерима және Итабаши аудандарымен көршілес. Географиялық тұрғыдан алғанда, Вако Мусашино террасасында жатыр. Қаланың шығыс жағындағы Итабаши ауданымен (Токио) шекарасында Ширако өзені, ал қаланың солтүстік бөлігінде Аракава және Шингаши өзендері ағып өтеді.
Wakō is located on the southern border of Saitama Prefecture, bordering Nerima Ward and Itabashi Ward in Tokyo. Topographically, it is located on the Musashino Terrace, with the Shirako River flowing along the border with Itabashi Ward, Tokyo on the east side of the city, and the Arakawa and Shingashi Rivers at the northern end of the city.
Климат
Ваконың ылғалды субтропиктік климаты (Köppen Cfa) бар, ол жылы жаздармен және аз қар немесе қар жаумайтын салқын қыстармен сипатталады. Ваконың орташа жылдық температурасы 14,4 °C. Орташа жылдық жауын-шашын мөлшері 1647 мм, ең көп жауын-шашын қыркүйек айында жауады. Орташа температура тамыз айында шамамен 26,2 °C, ал қаңтар айында шамамен 2,7 °C төмендейді.
Wakō has a humid subtropical climate (Köppen Cfa) characterized by warm summers and cool winters with light to no snowfall. The average annual temperature in Wakō is 14.4 °C. The average annual rainfall is 1647 mm with September as the wettest month. The temperatures are highest on average in August, at around 26.2 °C, and lowest in January, at around 2.7 °C.
Демография
Жапондық халық санауы деректеріне сәйкес, Вако қаласының халқы соңғы 80 жыл ішінде қарқынды өсті.
Per Japanese census data, the population of Wakō has increased rapidly over the past 80 years.
Тарих
Ваконың төңірегіндегі бірнеше нысанды археологиялық зерттеулер жүргізу барысында аймақтағы бірқатар ауылдардың қалдықтары табылды, оның ішінде Жомон кезеңіне тән көптеген қыш ыдыстар, тас құралдар және басқа да іздер кездесті. Яёи кезеңімен бірдей кезеңде ерте күріш өсірудің белгілері, сондай-ақ Яёи кезеңіне жататын қыш ыдыстар мен құрал-жабдықтар да табылған. Қазіргі Вако ауданы Муромачи кезеңінен бастап Кавагоэ кайдō тас жолындағы Ширако джуку пошта станциясы ретінде қалыптасты. Ширако және Ниикура ауылдары 1889 жылғы 1 сәуірде жаңа муниципалитеттер жүйесі құрылған кезде Сайтама облысының Ниикура ауданында құрылды. 1894 жылы Ниикура ауданы таратылып, Китаадачи ауданының құрамына қосылды. Екі ауыл 1943 жылғы 1 сәуірде біріктіріліп, Ямато кенті құрылды. Ямато 1970 жылғы 31 қазанда қала мәртебесіне ие болды және Вако деп атауын өзгертті.
Archaeological examination of several sites around Wakō has revealed the remains of a number of villages in the area, including a large amount of Jōmon period pottery, stone tools and other remains. Signs of early rice cultivation coinciding with the Yayoi period as well as quantities of Yayoi period pottery and implements have also been found. The area of modern Wakō developed from the Muromachi period as Shirako juku, a post station on the Kawagoe kaidō highway. The villages of Shirako and Niikura were created within Niikura District, Saitama with the establishment of the modern municipalities system on April 1, 1889. Niikura District was abolished in 1894, becoming part of Kitaadachi District. The two villages were merged on April 1, 1943, becoming the town of Yamato. Yamato was elevated to city status on October 31, 1970 and was renamed Wakō.
Үкімет
Вако қаласы тікелей сайланатын мэр және 18 мүшеден тұратын бірпалаталы қалалық кеңеспен басқарылады. Вако Сайтама префектуралық мәжілісіне бір өкіл жібереді. Ұлттық саясат саласында қала Жапония Парламентінің (Diet) Төменгі палатасының Сайтама 4-сайлау округінің құрамына кіреді.
Wakō has a mayor council form of government with a directly elected mayor and a unicameral city council of 18 members. Wakō contributes one member to the Saitama Prefectural Assembly. In terms of national politics, the city is part of Saitama 4th district of the lower house of the Diet of Japan.
Экономика
Токио мегаполисіне жақын орналасқандықтан, Вако қаласының халқы Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін шақырыммен өсті, себебі ол қала тұрғындары үшін серіктес қала ретінде дамыды. Honda Motor Company зауытының салынуының нәтижесінде қала өнеркәсіптік орталыққа айналды (қазіргі уақытта жабық, бірақ Honda-ның ғылыми-зерттеу орталығы Вакода қалпында). Сонымен қатар, қалада Жапониядағы ірі табиғи ғылымдар зерттеу институты – RIKEN бас кеңсесі де орналасқан.
Since it is adjacent to Tokyo metropolis, the population of Wakō rapidly increased as a commuter town after World War II. It developed as an industrial city due to the construction of a factory of Honda Motor Company, (since closed, but Honda's R&D Center remains in Wakō). The head offices of RIKEN, a large natural sciences research institute in Japan, are also located in the city.
Білім
Вакода қала әкімдігі басқаратын сегіз мемлекеттік бастауыш мектеп және үш мемлекеттік орта мектеп бар. Ал Сайтама префектурасының білім басқармасы басқаратын екі мемлекеттік жоғары мектеп жұмыс істейді. Бұған қоса, префектура мүгедек балаларға арналған екі арнайы білім беру мектебін де ұстап тұрады.
Wakō has eight public elementary schools and three public middle schools operated by the city government, and two public high schools operated by the Saitama Prefectural Board of Education. In addition, the prefecture also operates two special education schools for the handicapped.
Миотен-джи
Бұл ғибадатхана Шимоникураның жергілікті басшысы Судагоро Токимицу (1278–1287) тарапынан қасиеттендірілген. Ғибадатханада Ничиреннің мүсіні және "Namu myoho rengekyo" деген жазуы бар ағаш тақта орналасқан. Олар Вако қаласының маңызды құндылықтары болып табылады.
This temple was consecrated by Sudagoro Tokimitsu, the local administrator of Shimoniikura (1278–1287). A statue of Nichiren and a wooden plaque with the inscription: "Namu myoho rengekyo" reside in the temple. They are important treasures of Wakō city.
Коясу но Шимидзу (Қауіпсіз босану ғибадатханасы)
Жергілікті аңыз бойынша, Садоға жер аударылу жолында Ничирен ескі досы Токимицудың үйіне соғып өтті. Токимицудың әйелі қиын босануға дайын тұрды. Ничирен қауіпсіз босану үшін дұға етіп, күңгірт бұтақпен бата бергенде, сол жерде таза судың бұлағы ашылды. Содан кейін Ничирен Токимицудың әйеліне күңгірт бұтақты ұстатып, бұлақтан су құйдырып, осылай ол көп ұзамай сау-сәлемді ұл таба алды. Бұрын ғибадатханадағы көлдің жанында үлкен күңгірт ағаш өскен. Ол ағаш Ничиреннің бала туғанда батасын берген бұтақтан өскен делінеді. Бүгін сол ағаш жоқ.
Per local legend, Nichiren called at the house of his old friend, Tokimitsu while on his way to exile in Sado. Tokimitsu's wife was going through a difficult childbirth. When Nichiren prayed for a safe delivery and made a blessing with a willow twig a spring of pure water sprang up on the spot. Nichiren then had Tokimitu's wife hold the willow twig while water from the spring was poured into her mouth whereupon she soon gave birth to a healthy baby boy. There used to be a large willow tree beside the pond at the temple, and it is said that this tree grew from the twig that Nichiren used to bless the birth. The tree is no longer there today.
Кавагое Кайдо
Кавагое Кайдо – 1633 жылы үшінші сёгун Токугава Иемцу Кавагое Сенпа Тошогу (Шинто киелі орнына) сапар жасағанда салынған жол. Сол кезде Кавагоэ қамалы Мусаси провинциясының солтүстік бөлігін басқаруда маңызды рөл атқарды. Кавагое Эдоның ескі бөлігіндегі Нихонбашиден 10 Ри (шамамен 39 километр) қашықтықта орналасқан және жол бойында алты шукуба болды: Камитабаши, Шимонерима, Ширако, Хизаори, Овада және Ои. Бұл пошта станциялары саяхатшыларға қызмет көрсету үшін ресми түрде реттелген елді мекендер еді. Ширако-джуку Эдодан шамамен 26 километр қашықтықта болды және саяхатшылар көбінесе түскі асты сол жерде ішкен. Ширако-джуку тік және қисық жолдан кейін, көбіктейтін суы мол, жақсы демалыс орны болды. Саяхатшылар Ниттазакадан келіп, Осакаға көтеріліп, күндіз де қараңғы болатын Курайамизакадан түсетін.
The Kawagoe Kaidō was a highway completed in 1633 when the third shōgun Tokugawa Iemitsu visited Kawagoe Senpa Tōshōgū (Shinto shrine). At that time, Kawagoe Castle played an important role in governing the northern part of Musashi Province. Kawagoe was 10 Ri (about ) from Nihonbashi in the old part of Edo and there were six shukuba along the way, namely: Kamiitabashi, Shimonerima, Shirako, Hizaori, Ōwada, and Ōi. These post stations were officially regulated settlements catering to travelers. Shirako juku was from Edo and travelers often stopped there for lunch. After a steep winding hill and with ample spring water, Shirako juku was a good rest stop. Travelers came from the direction of Nittazaka then went up O saka and down Kurayami zaka, which was dark even in the daytime.
Чошодзи (Шингон сектасының ғибадатханасы)
Бұл Сингон сектасының ғибадатханасы Эдо дәуірінен бұрын пайда болған. Ғибадатхана Он бір бетті Каннонға (Джуичимен Каннон) арналған. Ағаштан жасалған мүсін Эдо дәуірінің басында жасалған болуы мүмкін. Ғибадатхана аумағында алып гинкго ағашы өседі. Ағаштың жасы 700 жылдан асып кеткені есептеледі, диаметрі 7,5 метрден жоғары, ал биіктігі шамамен 30 метрге жетеді. Бұл Уако қаласының табиғи ескерткіші ретінде тіркелген.
The origin of this Shingon sect temple pre dates the Edo period. The temple was dedicated to the Juichimen Kannon (Kannon with eleven faces). The wooden statue may have been made at the beginning of the Edo period. There is a huge Ginkgo tree in the temple grounds. The tree is estimated to be over 700 years old, has a diameter of more than 7.5 meters and stands nearly 30 meters tall. It is designated as a natural monument of the Wako City.
Икан-дзи , Горинто пагодасы
Икан-джи – Канеи дәуірінде (1624–43) салынған Сото сектасының ғибадатханасы. Оны Эдо дәуірінде Шимоникураның жергілікті әкімшісі Сакай Тадасиге қадірлеген. Бұл Сакай әулетінің отбасылық ғибадатханасы болған. Қабірлерде естелік ретінде және марқұмдардың рухын тыныштандыру үшін бес қабатты тас пагодалар (горинто) орнатылған. Икан-джиде Тадасиге Сакайдың, оның әйелінің және бұрынғы әкімшінің әйелінің қабірларынан үш горинто табылған.
Ikkan ji is a Sōtō sect temple built during the Kan'ei era (1624–43) and was consecrated by Sakai Tadashige, a local administrator of Shimoniikura in the Edo period. It served as the family temple of the Sakai clan. Gorintō, or stone five level pagodas were placed at graves as a memorial and to console the spirits of the departed. Three gorinto can be found at Ikkan ji at the graves of Tadashige Sakai, his wife, and a former administrator's wife.