Кіріспе

Дэвид Ковердейл (туған 22 қыркүйек 1951 ж.) – ағылшын рок музыканты, әнші және ән жазушы. Ол ең белгілісі – Whitesnake хард-рок тобының негіз қалаушысы және жетекші әншісі. 1973 жылдан 1976 жылға дейін Deep Purple тобының жетекші әншісі болды, содан кейін 1978 жылы Whitesnake тобын құрудан бұрын White Snake және Northwinds атты екі жеке студиялық альбомын шығарды. 1991-1993 жылдары Whitesnake тобы үзіліске кеткен кезде Led Zeppelin гитарисі Джимми Пейджбен бірлесіп Coverdale–Page альбомын жасады, ол кейін платиналық сертификат алды. 1997 жылы Restless Heart студиялық альбомы бастапқыда жеке альбом ретінде шығарылуы жоспарланған, бірақ соңында «David Coverdale & Whitesnake» деген атпен жарық көрді. 2000 жылы Ковердейл өзінің үшінші студиялық альбомын – Into the Light шығарды. 2016 жылы Ковердейл Deep Purple тобының мүшесі ретінде Рок-н-ролл Даңқы залына енгізілді. Ковердейл ерекше күшті, блюздық бояулы даусымен танымал. Ковердейлдің айтуынша, анасы мен шешесі «әншілер» болған, ал әкесі мен әке жағынан келген туыстары – «суретшілер, эскиз жасаушылар, өнер шеберлері» болған. Ол музыкамен анасының әжесінің үйінде және мектепте ерте жасынан танысты, гитара мен фортепианода ойнауды үйренді, бірақ сурет салу – оның өзіндік өрнектеудің басты құралы болды. 1973 жылы ол өнер колледжін тастап, «ән айтатын сатушы» ретінде табысты жұмыс істеді. 1974 жылдың сәуір айында Ковердейл мен Deep Purple тобы АҚШ-қа алғашқы сапарында Калифорния джамында 200 мыңнан астам жанкүйерлерге концерт берді. 1974 жылдың желтоқсанында Burn альбомынан кейін Stormbringer альбомы шықты, ол да АҚШ пен Ұлыбританияда алтын статусқа ие болды. Бұл альбомдағы фанк және соул музыкасының ықпалы одан да күшті болды, және гитарист Ричи Блэкмордың 1975 жылдың маусымында топтан кетуінің себебі де осы болды. Топты таратудың орнына Ковердейл американдық гитарист Томми Болинге (Billy Cobham және The James Gang тобының құрамында болған) топқа қосылуға көндірді. Топ 1975 жылы Болинмен бірлесіп Come Taste the Band студиялық альбомын шығарды, ол бұрынғы альбомдарға қарағанда коммерциялық тұрғыдан сәтті болмады. Бұл тур Хьюз бен Болиннің есірткіге тәуелді болғандықтан қиынға соқты. 1976 жылдың наурыз айында турдың соңғы концертінің соңында Ковердейл көздерінен жас ағып, отставкаға кетіп, топтан кету туралы өтінішін берді, бірақ оған топтың енді жоқ екені айтылды. Deep Purple тобын тарату туралы шешімді соңғы концертке дейін Лорд пен Ян Пейс (топтың ең соңғы түпнұсқа мүшелері) қабылдады, бірақ бұл туралы ешкімге айтпады. Топтың таратылуы туралы хабар 1976 жылдың шілдесінде жарияланды. Ковердейл сұхбатында: «Мен топтан кетуден қорқып едім. Purple – менің өмірім, Purple – менің табысымды әкелді, бірақ бәрібір мен одан шығуды қаладым» деді. Өзінің алғашқы жеке альбомы туралы Ковердейл кейіннен: «Бірінші альбом туралы ойлап, ақылға қонымды сөйлеу өте қиын. White Snake Deep Purple тобының құлдырауынан кейін жазылған, көп жағынан ішкі, ойлы және қарапайым жұмыс болды» деді. Альбом сәтті болмаса да, оның атауы Ковердейлдің болашақ тобының атын шабыттандырды. 2021 жылы Classic Rock журналы оны «өте жетілген альбом деп санады, ол жазылғаннан кейін 30 жыл өткен соң да жүректі дірілдетеді» және «Whitesnake тобының 1987 жылғы аса жылтыраған альбомына қарама-қарсы» деп бағалады. Бірақ альбом шығармас бұрын ол жаңа топ құрған еді. Ready an' Willing альбомынан кейін 1981 жылы одан да сәтті Come an' Get It альбомы шықты. Ковердейл 1982 жылдың бір бөлігінде Whitesnake тобының жұмысын тоқтатты, өйткені ол ауырған қызына көмектесуге және күтім жасауға уақыт бөлгісі келді.

Whitesnake халықаралық табысы (19831991)

Уайтснейк Ұлыбританияда, Еуропада және Азияда үлкен танымалдыкқа ие болды, бірақ Солтүстік Америкада сәттілікке жете алмады. Көптеген сұхбаттарында Ковердейл келесі альбом Уайтснейк үшін шешуші болады, егер ол сәтті болмаса, Уайтснейкті толығымен таратып жіберетінін айтты. 1987 және 1988 жылдары Солтүстік Америка, көп платиналық «Whitesnake» альбомының арқасында олардың ықпалына көнді. «Here I Go Again» және «Is This Love» сияқты хит-синглдар, сондай-ақ «Still of the Night» әнінің MTV арнасында көрсетілуі, Уайтснейкті Солтүстік Америкада нағыз аренаның жұлдызына айналдырды. 1990 жылы Ковердейл Тони Скотттың «Күннің күйреуі» фильмі үшін «The Last Note of Freedom» әнін орындады және жазды (Ханс Циммер және Билли Айдолмен бірлесіп). 1990 жылдың 26 қыркүйегінде Токиодағы «Slip of the Tongue» турнесіндегі соңғы концерттен кейін Ковердейл Уайтснейкті белгісіз мерзімге таратып жіберді. Ол жалпы бизнеске, гастрольдік өмірдің қиындықтарына және Тони Китаеннен ажырасуына байланысты шаршап, өмірде басқа құндылықтарды іздегісі келді, сондықтан «жеке уақыт алып, өзін бағалап, мансап бағытын қайта қарастырды». Сол кезде Ковердейл Уайтснейктің қандай бірлікке айналғанын сезініп, «оған әуес болып қалғанын» мойындады. 1993 жылы Роберт Хилбернмен сұхбатта ол: «Бәрін, бүкіл циркті тоқтату керек болды. Мен ешқашан (музыкаға) имидж үшін кірген емеспін, енді мұны істей алмаймын», - деді. 2006 жылғы сұхбатта Ковердейл: «Бұл дауыс күшейе берді, мен де солай болдым, қазір мен «қыздай» киініп, біреудің күмәнді шашын немесе маңдайшасын түзетуге мәжбүрмін, бәрі біршама жалықтырады», - деп еске алды.

Ковердейл және Пейдж (1991 1993)

1991 жылдың көктемінде Led Zeppelin тобының гитарисі Джимми Пейджбен бірлескен жұмыс басталды. Альбомға арналған АҚШ турнесі билет сатылымының нашар болуына байланысты тоқтатылды, бірақ олар ажырасып кетпес бұрын Жапонияда шектеулі ареналық турне өткізді, ал Пейдж көп ұзамай Роберт Плантпен қайта жұмыс істей бастады.

Уайтснейк пен Restless Heart-тың оралуы (1994, 19971998)

1994 жылы Ковердейл Whitesnake тобының жаңа құрамын жинады (Ковердейлдің музыкалық әріптесі, гитарист Адриан Ванденберг және басист Руди Сарзодан басқа, екеуі де 1987 жылдан бері Whitesnake тобында болған). Whitesnake тобының Greatest Hits альбомын шығаруға арналған гастрольдік тур өткізді. Осыдан кейін Ковердейл үш жылға музыка бизнесінен шеттеді. 1997 жылы Ковердейл қайта оралып, "Restless Heart" (гитарада Ванденбергпен) альбомын жарыққа шығарды. Алғашқыда бұл альбом Ковердейлдің жеке альбомы болуы тиіс еді, бірақ соңында жазба компания оны "David Coverdale & Whitesnake" деген атпен шығаруға мәжбүрледі. Екі концерттің біріншісі келесі жылы "Starkers in Tokyo" деген атпен шықты. 2003 жылы "The Early Years" жинақ альбомы жарық көрді, оған оның 1970-ші жылдардағы екі студиялық альбомы "White Snake" және "Northwinds" енді.

Уайтснейктің қайта реформасы (2003 жылдан қазіргі уақытқа дейін)

2002 жылдың желтоқсанында Ковердейл 2003 жылдың басында The Scorpions тобымен американдық гастрольдік тур үшін Whitesnake тобын қайта құрды. Олар сол жылы Rock Never Stops Tour-да да өнер көрсетті. 2008 жылдың сәуірінде топ 11 жылдан бері шығармаған "Good to Be Bad" атты жаңа студиялық альбомын шығарды, ол үлкен табысқа ие болды. 2009 жылдың 11 тамызында Колорадо штатының Моррисон қаласындағы Red Rocks Amphitheatre-де концерт кезінде Ковердейл дауыс аппаратында жарақат алды. Маманға көрінгеннен кейін, 2009 жылдың 12 тамызында Ковердейлдің дауыс байланысу тінінің қабынуы және сол дауыс байланысу тінінің тамырлық зақымдануы болғандығы хабарланды. Осы жарақаттың нашарлауын болдырмау үшін Judas Priest тобымен жоспарланған турдың қалған бөлігі тоқтатылды. 2011 жылдың наурыз айында топ "Forevermore" атты он бірінші студиялық альбомын шығарды. 2015 жылдың мамырында топ Coverdale Deep Purple тобымен бірге орындаған әндердің кавер нұсқаларын қамтитын "The Purple Album" альбомын шығарды. Одан кейін гастрольдік тур өтті. 2019 жылдың мамырында топ "Flesh & Blood" атты жаңа студиялық альбомын шығарды. 2022 жылы топ COVID пандемиясы салдарынан кешіктірілген қоштасу турнесін бастады, ол 2022 жылдың 10 мамырында Дублинде (Ирландия) басталды, бірақ 2022 жылдың 2 шілдесінде Хорватиядағы концертіне дейін ғана жалғасты. Рэб Бич, Томми Олдридж және Ковердейлдің өзінің денсаулығына қатысты мәселелерге байланысты Еуропалық турның соңғы 11 концерті тоқтатылды. Содан кейін Whitesnake тобы Ковердейлдің тыныс алу жүйесіндегі проблемаларды шешуге мәжбүр болғандықтан, 2022 жылғы Солтүстік Америкадағы қоштасу турнесінің барлық күндерін тоқтатты.

Мұра

2006 жылы «Хит Парадер» журналы Ковердейлді барлық уақыттың 100 ең үздік метал вокалисі тізімінде 54-орынға қойды. 2009 жылы ол Ұлыбританияның классикалық рок радиостанциясы «Planet Rock» жүргізген дауыс беруде 40 «роктың ең ұлы дауысы» ішінде 5-орынды иеленді. 2003 жылы «PopMatters» оны «70-ші жылдардағы рок патшасы» деп жариялады. Тіпті Плант та, «Bad Company» тобының Пол Роджерсі де, басқа ешкім де сол дәуірдегі рок иконаларының арасында қазіргі уақытта Ковердейлмен теңесе алмайды — оны көруге шамалы ғана адам келеді, бұл өкінішті жағдай. 2015 жылы «Classic Rock» журналының редакторы Дейв Эверли «Whitesnake» соңғы 40 жылдағы Ұлыбританияның ең ұлы топтарының бірі, ал Ковердейл – ең тамаша көк көзді соул әншісі, нүкте» деген пікір білдірді. Уильям Пинфольд «Record Collector» журналында Мартин Попоффтың 2015 жылғы «Whitesnake» туралы биографиясын қарап, топ пен Ковердейлдің екеуі де «әрдайым қадірленіп келгенін», бірақ «70-80-ші жылдардағы әріптестеріне берілген мақтаулармен салыстырғанда артық бағаланбағанын» айтты, Ковердейлді «өте талантты, харизматикалық, бірдей дәрежеде мәртебелі де қарапайым, өте жағымды тұлға» деп сипаттады. 2016 жылы Ковердейл «Deep Purple» тобының мүшесі ретінде Рок-н-ролл Даңқы залына енгізілді.