Кіріспе
Көше биі стилі – поппинг – Калифорния штатының Окленд қаласында пайда болған бугалу мәдени қозғалысынан туындаған көше биі. Бугалу кеңірек тараған сайын, Калифорниядағы Ричмондта оны "роботтин" деп атады; Сан-Франциско мен Сан-Хоседе әртүрлі қозғалыстар; ал Сакраментодағы Оук Парк қауымдастығының "Strikin'" билері 1960 жылдардың ортасынан 1970 жылдарға дейін танымал болды. Поппинг 1970 жылдардың соңында Калифорнияның Фресно қаласындағы еркін стильдегі бугалу билерінен (богулу) пайда болды, осы билер Калифорнияның жоғары мектептерінде өткен эстафеталар мен жарыстар арқылы тарады. Бұл би жанды фанк музыкасының ырғақтарымен үйлесіп, бугалудың позаға басу әдісіне негізделген. Бұлшықеттерді жылдам қысқарып, босату арқылы денеде дірілдеу немесе кенеттен тоқтау тудырылады, бұл "поза", "поп" немесе "хит" деп аталады. Бұл әннің ырғағына сәйкес түрлі қозғалыстар мен позалармен бірге үнемі қайталанады. Бұл биді Fresno және Long Beach қалаларындағы Electric Boogaloos би тобы танымал етті, олар поппинг техникасын бугалумен үйлестірді. Поппинг көбінесе жекпе-жектерде орындалады, онда қатысушылар көпшіліктің алдында бірін-бірі басып өтуге тырысады, бұл импровизация мен еркін стильдегі қозғалыстарға мүмкіндік береді, мұндай қозғалыстар шоулар мен қойылымдарда сирек кездеседі, мысалы, басқа бишілермен және көрермендермен өзара әрекеттесу. Поппинг және оған байланысты стильдер, мысалы, толқын (waving) және тутинг, электронды би өнеріне де белгілі бір дәрежеде енгізілді, соның нәтижесінде сұйық (liquid), цифрлар (digits) және торфинг (turfing) сияқты жаңа стильдер пайда болды.
the street dance style
Popping is a street dance adapted out of the earlier boogaloo cultural movement in Oakland, California. As boogaloo spread, it would be referred to as "robottin'" in Richmond, California; strutting movements in San Francisco and San Jose; and the Strikin' dances of the Oak Park community in Sacramento, which were popular through the mid 1960s to the 1970s. Popping would be eventually adapted from earlier boogaloo (freestyle dance) movements in Fresno, California, in the late 1970s by way of California high school gatherings of track and meet events: the West Coast Relays. The dance is rooted in the rhythms of live funk music, and is based on the technique of boogaloo's posing approach, quickly contracting and relaxing muscles to cause a jerk, or can be a sudden stop in the dancer's body, referred to as a "pose", "pop" or a "hit". This is done continuously to the rhythm of a song, in combination with various movements and poses. The dance was popularized by a Fresno & Long Beach based dance group called the Electric Boogaloos, which mixed popping techniques with boogaloo. It is often performed in battles, in which participants try to outperform each other in front of a crowd, giving room for improvisation and freestyle moves that are seldom seen in shows and performances, such as interaction with other dancers and spectators. Popping, and related styles such as waving and tutting, have also been incorporated into the electronica dance scene to some extent, influencing new styles such as liquid and digits and turfing.
Терминология
Бұрын айтылғандай, поппинг – бугалу дәстүріне қатысты, көбінесе поппингпен біріктіріліп, дамытылған немесе бірге орындалған, ал кейбіреулері поппингтен тыс жерде көрініс таппайтын, өте жақын стильдер мен техникалардың соңғы қолданылатын атауына айналды.
Сипаттамалары
Поппинг – бұл "поппинг" деп аталатын техникаға негізделген, яғни денеде күрт сілкініс ("поп" немесе "хит") әсерін тудыру үшін бұлшықеттерді жылдам қысқарып, босату. Бұл техника бугалу дәстүрінен шыққан қатаң поза беруге ұқсас; осы техниканы Окленд қаласындағы "Black Messengers" тобы ойлап тапқан.
Музыка
1970-ші жылдардың соңындағы фанк дәуірінде пайда болған поппинг көбінесе фанк және диско музыкасымен биленеді. Zapp, Dayton, Dazz Band және Cameo сияқты әртістер кеңінен танымал. 1980 жылдары көптеген попперлер электро музыканы да пайдаланды, мысалы Kraftwerk, Yellow Magic Orchestra, Egyptian Lover және World Class Wrecking Crew. Сонымен қатар, 1980 жылдары Afrika Bambaataa, Kurtis Blow, Whodini және Run DMC сияқты артистердің музыкасымен де поппинг биленіп жатты. Бүгінде поппингті қазіргі заманғы хип-хоп (көбінесе абстрактілі/инструменталды хип-хоп) және электронды би музыкасының түрлі жанрларымен, мысалы дубстеппен билеу кең таралған. Попперлер әдетте минутына 90-120 соққыдан тұратын, 4/4 такт өлшеміндегі және кері соққыға баса назар беретін (әдетте барабан немесе барабан машинасымен жасалатын) тура және тұрақты ырғақты музыканы жақсы көреді. Поптар көбінесе әр соққыда немесе айқын кері соққыларда орындалады. Поппер музыканы еркін түсініп, мелодияның немесе басқа ырғақты элементтердің ырғағына қарай поптарды уақытпен келістіре де біледі.