Мартин Варгас Фуэнтес: Чилидің бокс жұлдызы

Кіріспе

Чилилік боксшы (1955 жылы туған)
Чилилік боксшы Мартин Варгас Фуэнтес (1955 жылғы 24 қаңтарда туған) – төрт рет әлем чемпионы атағы үшін күрескен Чилидің бұрынғы кәсіби боксшысы. Әуесқой боксшы ретінде ол 1972 жылғы Мюнхенде өткен Жазғы Олимпиада ойындарында елдің намысын қорғады.

Кәсіби мансап

1973 жылғы 23 наурызда Варгас кәсіби дебютін жасады, алты раундта Мартин Муньосты жеңіп алды. 1973 жылғы 13 желтоқсанда Нельсон Муньоспен тең түскенге дейін қатарынан он екі жекпе-жекте жеңіске жетті. 1974 жылы ол алғаш рет жеңілді, жеті раундта Альфредо Алкаяга оны нокаутқа жіберді. Сол жылдың 11 қазанында ол және Алкаяга реванш өткізді, бұл жолы Чилидің ұлттық ұшқыр салмақтағы титулы салмақта болды. Варгас алғашқы жеңілісін жеті раундтық нокаутпен өтеді. Бір айдан кейін ол шетелде алғашқы жекпе-жегін өткізді, Буэнос-Айресте Карлос Эскалантемен он раундтық тең түсті. Қатарынан он төрт жеңістен кейін Варгас өзінің тізіміне Оңтүстік Америка аймақтық белбеуін қосуға мүмкіндік алды, ол 1975 жылғы 20 желтоқсанда Сантьягода Гонсало Крусты бірінші раундта нокаутқа жіберу арқылы орындады. Ол бұл титулды екі рет қорғады, ал Уругвайдағы реванш матчта Карлос Эскалантеді жеңгеннен кейін Варгас қатарынан 27 жеңіске жетті. 1977 жылғы 17 қыркүйекте ол әлем чемпионы атағы үшін алғаш рет күресті. Дүниежүзілік бокс кеңесінің ұшқыр салмақтағы әлем чемпионы Мигель Канто Мексиканың Юкатан қаласында он бес раундтық шешіммен Варгасты жеңді. Варгас тағы бір жеңіске жетті: алғашқы жекпе-жектен екі ай өткен соң Варгас тағы Кантоға қарсы шықты, бұл жолы Сантьягода. 1977 жылғы 30 қарашада Канто Варгас жанкүйерлерінің көпшілігінің жүрегін ауырлатты, ол туған қаласының сүйіктісін жеңіп, тағы да он бес раундтық шешіммен жеңіске жетті. 1978 жылғы 22 сәуірде Варгас болашақ әлем чемпионы Альфонсо Лопесті бірінші раундта нокаутқа жіберіп, Оңтүстік Америка титулын сәтті қорғады. Сол жылдың 4 қарашасында ол Венесуэланың Маракай қаласында Дүниежүзілік бокс қауымдастығының (WBA) әлем чемпионы Бетулио Гонсалеспен күресті, бірақ Гонсалес он екінші раундта нокаутпен жеңіп, тәжін сақтап қалды. Бұл жеңілістен кейін ол қатарынан он үш жеңіске жетті, оның ішінде болашақ әлем чемпиондары Джоуи Оливо мен Рафаэль Педрозадан (Еусебио Педрозаның туысы) ұпаймен жеңіске жетті. Содан кейін Варгас Жапонияға сапар шекті, онда 1 маусымда сегізінші раундта нокаутпен жеңіліп, WBA әлемнің юниорлық ұшқыр салмақтағы чемпионы Йоко Гушикенге өзінің соңғы әлем чемпионы атағына үміткерлігін жоғалтты. Гушикенмен болған жекпе-жектен кейін Варгас 1987 жылы алғаш рет зейнеткерлікке шыққанға дейін 21 жеңіске және 7 жеңіліске жетті. Алайда, ол өзінің кубогына тағы бір аймақтық титулды қосты, ол 1982 жылғы 23 шілдеде Майамиде он екі раундта шешіммен Делис Рохасты жеңіп, WBC Continental Americas Flyweight титулына ие болды. Зейнеткерлікке шыққаннан кейін Варгас туралы аңыз Чилиде өсе берді, оның көптеген жанкүйерлері Варгастың Чилидің бірінші бокс чемпионы болуға жақын болған көптеген жағдайларын еске алды. Көптеген адамдар оны әлі күнге дейін сол елден шыққан ең үздік боксшы және Чилидің ұлттық батыры деп санайды. 1997 жылы, алғашқы зейнеткерлікке шыққаннан кейін он жыл өткен соң, Варгас қайта оралуға тырысты. Оның алғашқы жекпе-жегін оның туралы деректі фильм түсіретін топ бейнеге түсірді, ол 4 шілдеде екінші раундта нокаутпен Геронимо Рохасты жеңді. 1998 жылғы 7 ақпанда ол өзінің аймақтық атақтары жинағына Хосе Кармонаны бірінші раундта нокаутқа жіберіп, Чилидің супер ұшқыр салмақтағы титулын қосты. Бір айдан кейін ол Хуан Лиелмилді де бірінші раундта нокаутқа жіберіп, Чилидің ұшқыр салмақтағы чемпионы атанды. Бірақ сол жылдың 31 шілдесінде Жоел Гарсияға бірінші раундта нокаутпен жеңілгеннен кейін ол толығымен зейнеткерлікке шығуға шешім қабылдады. Варгастың 91 жеңісі, 15 жеңілісі және 3 тең түсуі болды, оның 62 нокаут жеңісі оны нокаутпен 50 немесе одан да көп жекпе-жекте жеңіске жеткен боксшылардың эксклюзивті тобының мүшесі етті. Оның қайта оралуы туралы деректі фильмнен басқа, Чилиде оның өмірбаяны туралы фильм де түсірілді.

On March 23, 1973, Vargas made his professional debut, beating Martín Muñoz by a decision in six rounds. He won twelve fights in a row before drawing (tying) with Nelson Muñoz on December 13, 1973. In 1974, he tasted defeat for the first time when he was knocked out in seven rounds by Alfredo Alcayaga. On October 11 of that same year, he and Alcayaga had a rematch, this time with the Chilean national flyweight title at stake. Vargas avenged his first defeat with a seven round knockout win. One month later, he had his first fight abroad, a ten round draw with Carlos Escalante]in Buenos Aires. After fourteen wins in a row, Vargas had a chance to add the South American regional belt to his resume, and he did so by knocking out Gonzalo Cruz in round one on December 20, 1975 in Santiago. He defended that title twice, and after beating Carlos Escalante in their Uruguay rematch, Vargas' win streak reached 27 wins in a row. On September 17, 1977, he fought for the world title for the first time; World Boxing Council world flyweight champion Miguel Canto defeated Vargas by a fifteen round decision in Yucatán, Mexico. Vargas had one more win: two months after their first fight, Vargas once again challenged Canto, this time in Santiago. Canto broke the hearts of most Vargas fans on November 30, 1977 by defeating the hometown favorite, again by a fifteen round decision. On April 22 of 1978, Vargas beat future world champion Alfonso López by a knockout in round one to defend his South American title with success. On November 4 of that year, he challenged World Boxing Association (WBA) world champion Betulio González in the champion's hometown of Maracay, Venezuela, but González retained the crown with a twelfth round knockout victory. This defeat was followed by thirteen wins in a row, including points wins over future world champions Joey Olivo and Rafael Pedroza (cousin of Eusebio Pedroza). Vargas then traveled to Japan, where on June 1 he lost by a knockout in round eight what turned out to be his last world title bid to WBA world Junior flyweight champion Yoko Gushiken. After the Gushiken fight, Vargas had a rather ordinary record of 21 wins and 7 losses before retiring for the first time in 1987. He did, however, add another regional title to his trophy case when he beat Delis Rojas on July 23, 1982 by a decision in twelve rounds in Miami, to earn the WBC Continental Americas flyweight title. Having retired, Vargas' legend continued to grow among Chileans, many of whom spoke of the many times Vargas seemed to be close to become Chile's first world boxing champion. He is still seen by many as the best boxer ever to come out of that country, and as a national hero of Chile. In 1997, ten years after his original retirement, Vargas attempted a comeback. His first fight back was videotaped by a crew making a documentary film about him, and he defeated Gerónimo Rojas by a knockout in round two on July 4. On February 7, 1998, he added the Chilean Super Flyweight title to his collection of regional titles with a first round knockout over José Carmona. One month later, he beat Juan Lielmil, also by knockout in round one, to regain the Chilean flyweight title. But after losing to Joel García, by knockout in round one on July 31 of that same year, he decided to retire permanently. Vargas had a record of 91 wins, 15 losses and 3 draws, his 62 knockout wins making him a member of the exclusive group of fighters who have won 50 or more fights by knockout. In addition to the documentary about his comeback, a biographical movie about him was also produced in Chile.