Кіріспе
Америка колонияларына қатысты британдық заңнама Америкаға қатысты акт. Америка колониялары туралы 1766 жылғы акт (6 Geo. 3. c. 12), көбінесе Декларациялық акт деп аталатын, Ұлыбритания Парламентінің 1765 жылғы мөр басы заңын күштен шығаруымен және қант заңын өзгертуімен бірге қабылданған акті. Парламент мөр басы заңын жойды, себебі бойкоттар британдық саудаға зиян келтірді және осы жоюды ақтау үшін, сондай-ақ қорлықтан сақтану үшін декларацияны пайдаланды. Декларацияда Парламенттің Америкадағы және Ұлыбританиядағы өкілеттігінің бірдей екені, сонымен қатар Парламенттің Америка колониялары үшін міндетті заңдар қабылдауға құқылы екені жарияланды.
the act relating to America
The American Colonies Act 1766 (6 Geo. 3. c. 12), commonly known as the Declaratory Act, was an Act of the Parliament of Great Britain which accompanied the repeal of the Stamp Act 1765 and the amendment of the Sugar Act. Parliament repealed the Stamp Act because boycotts were hurting British trade and used the declaration to justify the repeal and avoid humiliation. The declaration stated that the Parliament's authority was the same in America as in Britain and asserted Parliament's authority to pass laws that were binding on the American colonies.
Өмірбаян
1765 жылы мөртаңбалық актқа жауап ретінде Он үш колонияның өкілдері мөртаңбалық акт конгресі ретінде бас қосты, олар алыс мемлекеттің тиісті өкілдіксіз оларға салық салу құқығын күмәндандырды. Британ Парламенті өз заңын орындаудан бас тартқан колониялармен бетпе-бет келді. Бұл, колонияларда болған наразылықтармен және одан да маңыздысы, Ұлыбританиядағы өндірушілердің наразылықтарымен бірігіп, колониялардың импортқа тыйым салу туралы келісімінен зардап шеккендердің наразылықтары, мөртаңбалық актінің күшін жоюға әкелді. Әдетте колониялардағы экономикалық жағдай мұндай дау-дамағал тудырмаған болар еді, бірақ британ экономикасы әлі де жеті жылдық соғыстан кейінгі төмендеуді бастан кешіріп жатты. Мөртаңбалық актінің күшін жоюдың тағы бір себебі – мөртаңбалық актіні қабылдаған премьер-министр Джордж Гренвиллдің орнына Рокингемнің 2-маркизі Чарльз Уотсон Вентворт келді. Рокингем колонияларға көбірек ықылас көрсетті және Гренвиллдің саясатына қарсы болды. Рокингем Бенджамин Франклинді колониялық саясат туралы Парламентке сөйлеуге шақырды, ол колонистерді ішкі салықтарға (ішкі колониялық операциялардан алынатын) қарсы деп көрсетті, мысалы, мөртаңбалық акт талап еткендей, бірақ сыртқы салықтарға (импортталған тауарларға салынатын баждар) емес. Парламент Декларациялық акт қабылдалған жағдайда ғана мөртаңбалық актінің күшін жоюға келісті. 1766 жылдың 18 наурызында Парламент мөртаңбалық актіні күштен шығарып, Декларациялық актіні қабылдады.
Заң
Декларациялық акт Парламенттің "Америка колониялары мен халқын барлық жағдайларда міндетті ететін жеткілікті күшті және жарамды заңдар мен жарлықтар шығаруға толық билікке және өкілеттікке ие екенін, сондай-ақ осы билікке ие болуға құқылы екенін" жариялады. Актінің тұжырымы қасақана аңғартпалы болды. Басқаша айтқанда, 1766 жылғы Декларациялық акт Парламентке колониялық үкіметке заңдар мен өзгерістер енгізуге абсолютті билік берілгенін, тіпті колонистер Парламентте өкілдік етпесе де, "барлық жағдайларда" деп мәлімдеді.
Мұра
Акт қабылданғаннан кейін британ парламенті өзінің колонияларына немесе теңізден тыс аумақтарына салық салуға ешқашан тікелей талпынбады, Америка революциясы кезінде қабылданған 1778 жылғы Колонияларға салық салу туралы заңнан басқа. АҚШ тәуелсіздігі мойындалғаннан кейін де, акт Батыс жарты шардагы Британ империясының қалған отарлары үшін күшінде болды. Заң 1964 жылы күштен шығарылды, сол кезде Батыс Үндістандағы қалған британдық отарлар парламенттің өкілеттігімен берілген, әсіресе 1962 жылғы Батыс Үндістан заңымен бекітілген конституциялар бойынша басқарылды.