Кіріспе

Григориан күнтізбесінің онжылдығы (1800–1809)

1800-ші жылдар (айтылуы "он сегіз жүз") – Григориан күнтізбесінің онжылдығы, ол 1800 жылдың 1 қаңтарында басталып, 1809 жылдың 31 желтоқсанында аяқталды. "Он сегіз жүз" термині 1800 жылдың 1 қаңтарынан 1899 жылдың 31 желтоқсанына дейінгі толық ғасырды да білдіруі мүмкін ("18" санымен басталатын жылдар), және ол 19-ғасырмен (1801–1900) шамалас. Бұл онжылдық – күрт өзгерістердің кезеңі болды. 18-ғасырдың соңына қарайғы үш онжылдықтың жетістіктері Өнеркәсіптік революцияны жаһандық қозғалысқа ұйтқызып, жаңадан дамыған технологиялармен қаруланған соғыстар Африка мен Азиядағы империалистік науқандарға түрткіс берді, сондай-ақ Латын Америкасындағы қарсылық қозғалысына әкеп соқты.

Наполеон соғыстары

Еуропалық саяси кеңістік Наполеон соғыстарымен үстемдік құрды, бұл Наполеонның Бірінші француз империясына қарсы жарияланған қақтығыстар тізбегі және 1803 жылдан 1815 жылға дейін жалғасқан қарсы коалициялар арқылы еуропалық одақтастардың құрамын өзгертуге әкелді. 1789 жылғы Француз революциясының нәтижесінде туған соғыстардың жалғасы ретінде, олар еуропалық армияларды өзгертіп, бұрын-соңды болмаған масштабта өрбіді, негізінен заманауи жаппай әскерге алу жүйесінің қолданылуына байланысты. Француз билігі жылдам өсіп, онжылдықтың соңына қарай Еуропаның көп бөлігін бағындырды. Онжылдық қиын заманды әкелді. 1799 жылдың 9 қарашасында (18 Брумер) Наполеон француз үкіметін құлатып, оны Консулдықпен алмастырды, онда ол Бірінші консул болды. 1804 жылдың 2 желтоқсанында, сәтсіз қастандық әрекетінен кейін, ол өзін император деп жариялады. 1805 жылы Наполеон Ұлыбританияға шабуыл жасауды жоспарлады, бірақ Ресей мен Австриямен (Үшінші коалиция) жаңадан құрылған одақ оны континентке назарын аударуға мәжбүр етті, сонымен бірге ағылшын арнасынан британдық флотты алшақтатуға әрекеттері сәтсіз аяқталып, 21 қазанда Трафальгар шайқасында француздардың шешуші жеңілісіне ұшырады (осы шайқаста британдық адмирал Горацио Нельсон қаза тапты), бұл Ұлыбританияға шабуыл жасау үмітіне нүкте қойды. 1805 жылдың 2 желтоқсанында Наполеон Аустерлицте сандық артықшылығы бар австро-ресейлік армияны жеңіп, Австрияны коалициядан шығуға мәжбүр етті (Прессбург шартын қараңыз) және Киелі Рим империясын таратып жіберді. 1806 жылы Төртінші коалиция құрылды, 14 қазанда Наполеон Пруссияны Йена-Ауэрштедт шайқасында жеңіп, Германия арқылы өтіп, 14 маусымда 1807 жылы Фридландта ресейліктерді жеңді. Тильзит шарты Еуропаны Франция мен Ресей арасында бөліп, Варшава Герцогтігін құрды. 1809 жылы болған Бесінші коалиция соғысы Австрия империясы мен Ұлыбританиядан құралған коалицияны француз империясымен және Бавариямен кездестірді. Франция мен Австрия арасындағы ірі шайқастар, негізгі қатысушылар, сәуірден шілдеге дейін Орталық Еуропаның көп бөлігінде өрбіді, олардың нәтижесінде жоғары деңгейдегі қаза болды. Еуропалық континенттегі ағымдағы Пиреней соғысына қатысқан Ұлыбритания австриялықтарға көмектесу үшін Голландияға тағы бір экспедицияны, Вальхерен науқанын жіберді, бірақ бұл әрекет жанжалдың нәтижесіне елеулі әсер етпеді. Баварияда және Дунай өзенінің бойындағы көптеген шайқастардан кейін, соғыс француздардың пайдасына аяқталды, шілде айының басында Ваграмдағы қанды шайқастың нәтижесінде Шёнбрунн шарты жасалды. Пиреней түбегіндегі шайқастар жалғасқанмен, Бесінші коалиция соғысы 1812 жылы Францияның Ресейге басып кіруіне дейін Еуропалық континенттегі соңғы ірі қақтығыс болды, ол Алтыншы коалицияны тудырды.

Басқа соғыс және саяси толқулар

Ақ лотос көтерілісінің соңы (1796–1804), Қытайдағы Цинь әулетіне қарсы жасалған көтеріліс. Ресей мен Осман империясы арасындағы орыс-түрік соғысының басталуы (1806–1812). Бірінші варвар соғысы (1801–1805) АҚШ пен Солтүстік Африканың варвар мемлекеттері арасында өтті. Квази соғыс 1800 жылы аяқталды. Екінші Англо-маратха соғысы (1803–1805) Маратха Пешуасы мен Маратха конфедерациясының Синдия, Бхонсле және Холкар сияқты кішігірім басшылары арасында болды. Бұл соғыс көтерілісші басшылардың күйреуіне және Маратха конфедерациясының тарауына әкелді. Фула соғысы (1804–1810) қазіргі Нигерия және Камерун аумағында болды. Бірінші серб көтерілісі (1804–1813) Сербияның 300 жылдан кейін алғаш рет өзін тәуелсіз мемлекет деп санағанын білдіреді. Гаити 1804 жылдың 1 қаңтарында Франциядан тәуелсіздік алды. Ирландиялық республикашыл, шешен және көтерілісші Роберт Эммет 23 шілдеде Ирландияның Дублин қаласында көтеріліс ұйымдастырды, бірақ көтеріліс басылып, Эммет тұтқындалды және 20 қыркүйекте өлім жазасына кесілді. Алайда, осы кезеңде құлдыққа қарсы қозғалыс күшейе бастады. Ұлыбритания 1807 жылы құл саудасын тыйым салған заң қабылдады (бірақ құлдық әлі де заңды болды). АҚШ 1808 жылы да осындай тыйым салды. Дегенмен, Наполеон 1802 жылдың 20 мамырындағы заңмен француз империясының құлдыққа салуға тыйым салуын жойды. 1800 жылдың 30 тамызында діни жиналыстардың сылтауымен Габриэль Проссер мен Джек Боулер Вирджиния штатының Ричмонд қаласында құлдар көтерілісін жоспарлады. Көтеріліс нашар ауа райына байланысты кейінге шегерілді және ақырында аты-жөні белгісіз екі құлдың сатқындық жасауы салдарынан сәтсіз аяқталды.

Басқа аванстар

1801 жылы Жакард тоқыма станогы ойлап табылды. 1801 жылы Иоганн Вильгельм Риттер ультракүлгін сәулелерді ашты. Әлемдік теңіз күштері байрақпен сигнал беру жүйесін біртіндеп қабылдай бастады. 1804 жылы морфин алғаш рет опийден бөліп алынды. Николас Апперт 1809 жылы консервілеу арқылы тағамды сақтау әдісін жасады. Джон Далтон 1803 жылы атомдық теориясын жариялады.

Мәдениет

Келесі онжылдықта романтизм дәуірінің басталуымен ағарту дәуірі аяқталды.

Музыка

Людвиг ван Бетховеннің №1 симфониясы 1800 жылы Венада тұңғыш рет орындалды. Бахтың жалғыз скрипкаға арналған сонаталары мен партиталары 1802 жылы Боте және Бок баспасында жарияланды. Людвиг ван Бетховеннің №3 "Эроика" симфониясы 1804 жылы аяқталды. Людвиг ван Бетховеннің "Фиделио" операсы 1805 жылы аяқталды. Людвиг ван Бетховеннің төртінші фортепиано концерті мен скрипка концерті 1806 жылы аяқталды. Гаспар Спонтинидің "Ла Вестале" операсы 1807 жылы аяқталды. Бетховен 1808 жылы 5-ші симфониясын және "Пасторальды" 6-шы симфониясын аяқтады.

Мода

Осы кезеңде еуропалық және еуропалық мәдениетке ұсқан елдерде брокат, кружево, парик және ұнтақ сияқты бұрынғы 18-ғасырдың киімдерінен гөрі, қарапайым немесе бейресми стильдер толық жеңіске жетті. Әйелдер киімінің сәндік үлгілері Империя силуэтіне негізделген – көйлектер кеуденің астындағы денеге жақын тігілген, ал төменгі бөлігі еркін түсетін. Неоклассикалық талғамға ұқсас, қысқа белді көйлектер жұмсақ, ағын киетін еді. Көбінесе олар грек және рим мүсіндеріндегі киімдер сияқты оңай жуатын және түсетін ақ түсті, жұқа муслин матадан жасалған. Ешбір артықшылықты әйел бас киім – шапан немесе кәлпақсыз үйден шықпайтын. Ескі стильдегі бас киім, қытай кәлпағы, шығыс үлгісіндегі тюрбан және таулық шлемдер танымал болды. Ал кәлпақтардың басына және шеттеріне қауырсын мен ленталар сияқты әртүрлі әшекейлер қойылды. Шындығында, сол кездегі әйелдер бас киімдерін жиі әшекейлеп, ескі әшекейлерін жаңа безендірулермен ауыстыратын. 1800–1809 жылдары Еуропадағы ерлер сәнінде дендизмнің шары болды, Бо Бруммелдің үлгісімен. Осы кезеңде егде жастағы ерлер, әскери шенеуніктер және адвокаттар мен дәрігерлер сияқты консервативті мамандық иелері парик пен ұнтақты сақтап қалды, бірақ жас сәнгерлер шаштарын қысқа бұйралап, көбінесе ұзын сақалмен киді. Бұл кезеңде ресми сарай киімдерінен басқа, ерлер киімінен кружево, кестелеу және басқа да әшекейлер толығымен алынып тасталды. Оның орнына, кесу және тігіс сапаның көрсеткіші ретінде маңыздырақ болды.

Басқа

10 қараша 1809 – Бернерс-стрит әдемілдігі: Теодор Хук Лондонның Бернерс-стрит 54 нөмірлі үйіне ондаған адамды шақыруға жетеді.