Чака Хан: Фанк королевасының өмір жолы мен мансабы

Кіріспе

Американдық әнші (туған 1953)

Иветта Мари Стивенс (23 наурыз 1953 жылы туған), сахналық аты Шака Хан ('/ʃ//ɑː//k//ə// /'/k//ɑː//n/ SHAHkə KAHN) – американдық әнші. "Фанк патшайымы" ретінде танымал, оның мансабы 1970 жылдардың басында фанк-тобы Rufus-тың жетекші вокалисі ретінде басталған, ол бес он жылдан астам уақытқа созылды. Топпен ол "Tell Me Something Good", "Sweet Thing", "Do You Love What You Feel" және платиналық сертификат алған "Ain't Nobody" сияқты атақты хиттерді жазды. Оның тұңғыш жеке альбомында R&B хит-парадының бірінші орынында болған "I'm Every Woman" әні (кейін Уитни Хьюстонның поп хитіне айналды) енді. Хан "What Cha' Gonna Do for Me" әнімен тағы бір R&B хит-парадына енді. 1984 жылы ол рэпермен бірге Принстің "I Feel for You" әнін орындаған алғашқы R&B әртісі болды. Ханның тағы бір хиттері – "Through the Fire" және 1986 жылы Стив Уинвудпен бірлесіп жазған "Higher Love" әні, ол Billboard Hot 100 хит-парадының бірінші орынына көтерілді. Хан он Грэмми сыйлығын жеңіп алған. Rufus тобымен ол үш алтын сингл, бір платиналық сингл, төрт алтын альбом және екі платиналық альбомға қол жеткізді. Жеке мансабында Хан үш алтын сингл, үш алтын альбом және "I Feel for You" әнімен бір платиналық альбомға ие болды. Ол сонымен қатар Рай Кудер, Роберт Палмер, Рей Чарльз, Куинси Джонс, Гуру, Chicago, Джони Митчелл, Гладис Найт, De La Soul, Мэри Джей Блайдж, Ариана Гранде және Сиамен де жұмыс істеді. 2016 жылдың желтоқсан айында Billboard журналы оны барлық уақыттағы ең табысты би-клуб әртістерінің 65-шісі деп атады. VH1 журналының 100 ең ұлы рок-н-ролл әйелдерінің тізімінде ол 17-орынды иеленді. Хан жеке әртіс ретінде үш рет және Rufus тобының мүшесі ретінде төрт рет Рок-н-ролл Даңқы залына енуге үміткер болды, алғаш рет 2012 жылы Rufus тобының мүшесі ретінде ұсынылды. 2023 жылы Хан Музыкалық өтетілдер санатында даңққа ие болды.

Ерте өмір

Иветта Мари Стивенс 1953 жылғы 23 наурызда Чикаго қаласындағы богемиялық отбасында дүниеге келді. Чарльз Стивенс пен Сандра Коулманның бес баласының үлкені болған ол, әкесін битник, ал анасын "көп нәрсе жасай алатын" деп сипаттаған. Ол Чикагоның қиын Оңтүстік жағындағы тұрғын үйлердің "қақтығыстың ортасындағы арал" болған Хайд-парк ауданында өсті. Кейін оның әпкесі Ивонна Така Бум есімімен музыкант ретінде танымал болды. Оның жалғыз ағасы Марк, Jamaica Boys фанк тобының мүшесі және Aurra тобында ойнаған музыкант, сонымен қатар өзі де табысқа жетті. Оның тағы екі әпкесі бар: Захева Стивенс және Тэмми МакКарри. Хан католик дінінде тәрбиеленді. Ол Хайд-парктегі Әулие Томас Апостол шіркеуінің бастауыш мектебінде оқыды. Музыкаға деген сүйіспеншілігін ол бала кезінде джазбен таныстырған әжесіне қарыстырады. Хан он бір жасында Crystalettes атты қыздар тобын құрды, онда оның әпкесі Така да болды, және осы кезде ритм-н-блюз музыкасының жанкүйеріне айналды. 1960 жылдардың соңында Хан әкесінің екінші әйелі Коннимен бірге бірнеше азаматтық құқық митингілеріне қатысты және 1967 жылы белсенді, Чикаголық Фред Хэмптонмен танысқаннан кейін "Қара пантералар" партиясына қосылды. Көптеген адамдар оған Пантералар қатарында Шака есімі берілгенін ойлайды, бірақ ол 13 жасында йоруба Бабалаво өзіне Chaka Adunne Aduffe Hodarhi Karifi есімін бергенін нақты айтты. 1969 жылы ол Пантералардан кетіп, Calumet орта мектебі мен Кенвуд орта мектебінде (қазіргі Кенвуд академиясы) оқуын тастады. Ол Чикаго айманындағы шағын топтарда өнер көрсете бастады, алдымен сол кездегі жігіті Хасан Хан да болған Кэш МакКоллдың Lyfe тобымен бірге. Шака мен Хасан 1970 жылы үйленді. Хан 1970 жылы Хьюи қайтыс болғаннан кейін Baby Huey & the Babysitters тобында Бейби Хьюидің орнын басуды сұрады. Бір жылдан кейін топ тарады. 1972 жылы жергілікті топтарда өнер көрсеткен кезде Ханды Руфус деп аталатын жаңа топтың екі мүшесі байқады және ол топқа қабылданып, жақын досы Паулетт МакУильямстың орнын басты, ол жақында топтан кеткен еді. Топ музыкант Айк Тернердің назарына ілігіп, оларды Калифорния штатының Инглвуд қаласындағы Bolic Sound студиясында жазба жасау үшін Лос-Анджелеске шақырды. Тернер Ханды Икетке айналдыруды қалады, бірақ ол "Руфуспен өте бақыттымын" деп бас тартты. Бірақ Айк назар бөлгені маған демеу болды".

Yvette Marie Stevens was born on March 23, 1953, into an artistic, bohemian household in Chicago, Illinois. The eldest of five children born to Charles Stevens and Sandra Coleman, she has described her father as a beatnik and her mother as "able to do anything". She was raised in the Hyde Park area, "an island in the middle of the madness" of Chicago's rough South Side housing projects. Her sister Yvonne later became a successful musician in her own right, under the name Taka Boom. Her only brother, Mark, who formed the funk group Jamaica Boys and was a member of Aurra, also became a successful musician. She has two other sisters, Zaheva Stevens and Tammy McCrary. Khan was raised as a Catholic. She attended the elementary school of Saint Thomas the Apostle Church in Hyde Park. She attributed her love of music to her grandmother, who introduced her to jazz as a child. Khan became a fan of rhythm and blues music as a preteen and at eleven formed a girl group, the Crystalettes, which included her sister Taka. In the late 1960s, Khan attended several civil rights rallies with her father's second wife, Connie, a strong supporter of the movement, and joined the Black Panther Party after befriending a fellow member, activist and Chicago native Fred Hampton in 1967. Though many think that she was given the name Chaka while in the Panthers, she has made it clear that her name Chaka Adunne Aduffe Hodarhi Karifi was given to her at age 13 by a Yoruba Babalawo. In 1969, she left the Panthers and dropped out of high school, having attended Calumet High School and Kenwood High School (now Kenwood Academy). She began to perform in small groups around the Chicago area, first performing with Cash McCall's group Lyfe, which included her then boyfriend Hassan Khan. Chaka and Hassan married in 1970. Khan was asked to replace Baby Huey of Baby Huey & the Babysitters after Huey's death in 1970. The group disbanded a year later. While performing in local bands in 1972, Khan was spotted by two members of a new group called Rufus and soon won her position in the group, replacing her good friend Paulette McWilliams, who had recently left the group. The group caught the attention of musician Ike Turner who flew them out to Los Angeles to record at his studio Bolic Sound in Inglewood, California. Turner wanted Khan to become an Ikette; she declined stating she was "really happy with Rufus. But Ike's attention was certainly a boost."

1973-1978: Руфуспен алғашқы мансабы

1973 жылы Руфус ABC Records компаниясымен келісімшарт жасасып, өздерімен аттас тұңғыш альбомын шығарды. Стиви Уондердің "Talking Book" альбомынан "Maybe Your Baby" әнін құштарлықпен орындауына және Чака басқаратын "Whoever's Thrilling You (Is Killing Me)" балладасының шағын сәттілігіне қарамастан, альбом көп назар аудармады. Бұл, Уондердің өзі Хан үшін жазған әнмен топтың бірлескен жұмысынан кейін өзгерді. "Tell Me Something Good" әні топтың жеңіліс әніне айналып, 1974 жылы Billboard Hot 100 тізімінде 3-орынға жетті, кейін топтың алғашқы Grammy сыйлығын жеңіп алды. Синглдің табысы және одан кейінгі "You Got the Love" әні, Billboard Hot 100 тізімінде 11-орынды, ал R&B тізімінде 1-орынды иеленді, олардың екінші альбомы Rags to Rufus платиналыққа айналып, миллионнан астам дана сатылды. 1974 жылдан 1979 жылға дейін Руфус алты платиналық альбом шығарды, олардың ішінде Rufusized, Rufus Featuring Chaka Khan, Ask Rufus, Street Player және Masterjam. Осы кезеңде топтың танымал хиттері "Once You Get Started", "Sweet Thing", "Hollywood", "At Midnight (My Love Will Lift You Up)" және "Do You Love What You Feel" болды. Топ тікелей орындаушылық шеберлігімен танымал болды, Чаканың қуатты вокалы мен сахналық киімдерінің арқасында (кейде ол үндістердің киімдерін киіп, белін ашып көрсетті) жұлдызға айналды. Топтың көптеген материалдарын өзі жазып, өндірді, тек бірнеше ерекшеліктер болды. Чака сонымен қатар домбыра мен бас-гитарада ойнайтын музыкант ретінде де танымал, сондай-ақ Руфус тобында болған кезінде соққы аспаптарымен де айналысты. Оның көптеген шығармалары гитарист Тони Мейденмен бірлесіп жазылды. Чака мен топ арасындағы, әсіресе оның және барабаншы Андре Фишер арасындағы қарым-қатынас шиеленісті болды. Әрбір жаңа альбом шығарған сайын бірнеше мүшелер топтан кетуге мәжбүр болды. Чака топта қалып, 1978 жылы Warner Bros. Records компаниясымен жеке келісімшартқа қол қойды. Чака жеке материалдармен айналысып жатқанда, Руфус оның қатысуынсыз үш альбом шығарды, олардың ішінде 1979 жылғы "Numbers", 1980 жылғы "Party 'Til You're Broke" және 1983 жылғы "Seal in Red". Руфуспен жұмыс істемегеннен кейін Чака әнші-күйші Стивен Бишоптың "Careless" (1976) альбомында "Little Italy", "Save It For A Rainy Day" және "Never Letting Go" тректеріне қосымша вокал берді. Альбом алтын статусын алды.

In 1973, Rufus signed with ABC Records and released their eponymous debut album. Despite their fiery rendition of Stevie Wonder's "Maybe Your Baby" from Wonder's acclaimed Talking Book and the modest success of the Chaka led ballad "Whoever's Thrilling You (Is Killing Me)", the album failed to gain attention. That changed when Wonder himself collaborated with the group on a song he had written for Khan. That song, "Tell Me Something Good", became the group's breakthrough hit, reaching No. 3 on the Billboard Hot 100 in 1974, later winning the group their first Grammy Award. The single's success and the subsequent follow up, "You Got the Love", which peaked at No. 11 on the Billboard Hot 100 and No. 1 on the R&B chart, helped their second parent album, Rags to Rufus, go platinum, selling over a million copies. From 1974 to 1979, Rufus released six platinum selling albums including Rufusized, Rufus Featuring Chaka Khan, Ask Rufus, Street Player and Masterjam. Hits the group scored during this time included "Once You Get Started", "Sweet Thing", "Hollywood", "At Midnight (My Love Will Lift You Up)", and "Do You Love What You Feel". The band gained a reputation as a live performing act, with Khan becoming the star attraction, thanks to her powerful vocals and stage attire—which sometimes included Native American garb and showing her midriff. Most of the band's material was written and produced by the band itself with few exceptions. Khan has also been noted for being an instrumentalist playing drums and bass; she also provided percussion during her tenure with Rufus. Most of her compositions were collaborations with guitarist Tony Maiden. Relations between Khan and the group, particularly between her and drummer Andre Fischer, became stormy. Several members left with nearly every release. While Khan remained in the group, she signed a solo contract with Warner Bros. Records in 1978. While Khan was busy at work on solo material, Rufus released three albums without her participation, including 1979's Numbers, 1980's Party 'Til You're Broke, and 1983's Seal in Red. Outside of her work with Rufus, Khan provided backing vocals on singer songwriter Stephen Bishop's first album, Careless (1976), on the tracks "Little Italy", "Save It For A Rainy Day" and "Never Letting Go". The album went gold.

1978-1983 жж. Сололық мансабының алғашқы жылдары және Руфуспен соңғы жылдары

1978 жылы Warner Bros. Records компаниясы Ханның жеке дебюттік альбомын шығарды, онда әнші-авторлар Ashford & Simpson жазған "I'm Every Woman" диско хиті болды. Синглдің табысы альбомның платиналық мәртебе алуына көмектесті, ол миллионнан астам дана сатылды. Хан сондай-ақ Куинси Джонстың 1978 жылы шыққан "Stuff Like That" хитіне қатысты, онда Джонспен бірге Ashford & Simpson да авторлар ретінде болды. Ashford & Simpson Ханмен бірге осы әнді орындады. 1979 жылы Хан Руфус тобымен Джонстың продюсерлік жұмысымен жазылған Masterjam альбомінде бірлесіп жұмыс істеді, онда олардың "Do You Love What You Feel" хиті болды, оны Хан Тони Мейденмен дуэтте орындады. Кейде әріптестерімен қарым-қатынасы шиеленіскеніне қарамастан, Хан мен Мейден жылдар бойы достығын сақтап келді. 1979 жылы ол Рай Кудермен оның Bop Till You Drop альбомында дуэтке түсті. Сол жылы Хан Айк Тернердің Bolic Sound студиясында өзінің продюсерлік және авторлық дағдыларын жетілдіруге уақыт жұмсады. Олар бірге жазуды жоспарлаған. 1980 жылы Руфус "Party 'Til You're Broke" альбомын Хансыз шығарғанда, ол өзінің екінші жеке альбомын, Naughty-ны шығарды, оның обложкасында алты жасар қызы Милини суреті болды. Альбомнан "Clouds" диско хиті және "Papillon" R&B балладасы шықты. Сондай-ақ 1980 жылы Хан Джон Белуши мен Дэн Айкройдтың ойнаған "Блюз бауырлары" фильмінде шіркеу хорының солисі ретінде эпизодтық рөлде пайда болды. Хан 1981 жылы екі альбом шығарды: Руфустың Camouflage альбомы және жеке альбомы What Cha' Gonna Do for Me. Соңғысы алтын мәртебе алды. Сол жылы Хан Рик Уэйкменнің 1984 концептуалды альбомының үш трекінде ойнады. 1982 жылы Хан тағы екі жеке альбом шығарды: джазға бағытталған Echoes of an Era және фанк/поп стиліндегі Chaka Khan. Соңғы альбомның "Be Bop Medley" трегі Ханға Grammy сыйлығын әкелді және джаз әншісі Бетти Картердің мақтауына ие болды, ол Ханның әншілік импровизациясын (scatting) ұнатып тыңдады. 1983 жылы Хан қатыспаған, Руфустың соңғы студиялық альбомы Seal in Red шыққаннан кейін, әнші Руфуспен бірге Stompin' at the Savoy Live концерттік альбомын шығарды, онда студиялық "Ain't Nobody" синглі болды. Бұл ән Billboard Hot 100 тізімінде 22-орынды, Hot R&B тізімінде бірінші орынды иеленді, сонымен қатар Ұлыбританияда топ-10-ға енді. Осыдан кейін Руфус тобы тарап кетті.

In 1978, Warner Bros. Records released Khan's solo debut album, which featured the crossover disco hit, "I'm Every Woman", written for her by singers songwriters Ashford & Simpson. The success of the single helped the album go platinum, selling over a million copies. Khan also featured on Quincy Jones's hit "Stuff Like That", also released in 1978, which also featured Ashford & Simpson as co writers, along with Jones and several others. Ashford & Simpson performed with Khan on the song. In 1979, Khan reunited with Rufus to collaborate on the Jones produced Masterjam, which featured their hit "Do You Love What You Feel", which Khan sang with Tony Maiden. Despite her sometimes acrimonious relationship with some of her bandmates, Khan and Maiden have maintained a friendship over the years. In 1979. she also dueted with Ry Cooder on his album Bop Till You Drop. That year, she spent time working on her producing and writing skills at Ike Turner's Bolic Sound studio. They had planned to record together. In 1980, while Rufus released Party 'Til You're Broke, again without Khan, she released her second solo album, Naughty, which featured her on the cover with her six year old daughter Milini. The album yielded the disco hit "Clouds" and the R&B ballad "Papillon". Also in 1980, Khan had a cameo appearance as a church choir soloist in The Blues Brothers starring John Belushi and Dan Aykroyd. Khan released two albums in 1981, the Rufus release, Camouflage and the solo album What Cha' Gonna Do for Me. The latter album went gold. The same year, Khan appeared on three tracks on Rick Wakeman's concept album 1984. In 1982, Khan issued two more solo albums, the jazz oriented Echoes of an Era and a more funk/pop oriented self titled album Chaka Khan. The latter album's track, the jazz inflected "Be Bop Medley", won Khan a Grammy and earned praise from jazz singer Betty Carter who loved Khan's vocal scatting in the song. In 1983, following the release of Rufus's final studio album, Seal in Red, which did not feature Khan, the singer returned with Rufus on a live album, Stompin' at the Savoy Live, which featured the studio single "Ain't Nobody", which became the group's final charting success, reaching No. 22 on the Billboard Hot 100 and number one on the Hot R&B chart, while also reaching the top ten in the United Kingdom. Following this release, Rufus separated for good.

1984-1996: жеке табыс

1984 жылы Хан өзінің алтыншы студиялық альбомын – «I Feel for You» шығарды. Басты ән, алғашқы сингл, 1979 жылы Принс жазып, The Pointer Sisters және Rebbie Jackson да орындаған. Ханның нұсқасында Стиви Уандердің гармоникамен орындаған солосы және Grandmaster Melle Mel-дің кіріспе рэпі бар. Бұл ән АҚШ пен Ұлыбританияда миллионнан астам дана сатылып, Ханның мансабын жаңартты. «I Feel for You» әні АҚШ-тың R&B және диско чарттарында ғана емес, сонымен қатар поп чартында да сәтті болды және 1984 жылдың желтоқсанында Billboard Hot 100 хит-парадында 3-орынға көтерілді. 1985 жылға дейін 26 апта бойы чартта қалды. Сонымен қатар, Cash Box чартында 1-орынды иеленді. Билборд оны 1985 жылғы 5-бақылау әні деп атады, ал Принс 1985 жылғы үздік R&B әні үшін Грэмми сыйлығын жеңіп алды. Әннің радиода көп ойналуымен және сатылуымен қатар, Ханның брейк-дансерлермен бірге түсірген музыкалық видеосы телеарналарда жиі көрсетіліп, оның танымалдығын арттырды. «I Feel For You» альбомының платиналық статусқа ие болуына «This is My Night» және «Through the Fire» балладасы да көмектесті, соңғысы ересектерге арналған хит-парадта да сәтті болды. Хан 1986 жылы Стив Уинвудтың «Higher Love» әнінде де естілді. Сол жылы Роберт Палмермен «Addicted To Love» әнін дуэт ретінде орындау жоспарланған, бірақ Ханның менеджері бір уақытта оның көп өнімдері нарықта болмауы үшін осы идеядан бас тартты. Ол әннің альбомдық жазбаларында вокалды аранжировкаға автор ретінде көрсетілді, ал ән халықаралық хитке айналды. Хан «I Feel For You» альбомының сәттілігін 1986 жылғы «Destiny» және 1988 жылғы «CK» альбомдарымен жалғастырды. 1980-жылдардың соңында Хан британдық альбомдар чартында топ-10-ға енген «Life Is a Dance: The Remix Project» ремикс-альбомымен үлкен жетістікке жетті. Осының нәтижесінде ол Ұлыбританияда жиі өнер көрсетті, онда ол берік жанкүйерлер базасын сақтап қалды. 1990 жылы ол Рей Чарльз бен Куинси Джонспен бірге The Brothers Johnson-ның «I'll Be Good to You» әнінің жаңа нұсқасын орындады. Ән Billboard Hot 100 хит-парадында 18-орынды, ал R&B чартында 1-орынды иеленді, кейіннен Хан мен Рей Чарльз ең жақсы R&B дуэті үшін Грэмми сыйлығын жеңіп алды. Хан 1992 жылы төрт жылдан кейін «The Woman I Am» атты алғашқы студиялық альбомын шығарды, ол «Love You All My Lifetime» және «You Can Make the Story Right» R&B әндерінің арқасында сәтті болды. Осы кезеңде Хан Питер Сетерамен «Feels Like Heaven» әнін дуэт ретінде орындады, ол да сәтті болды. Хан саундтректерге де үлес қосты және «The Woman I Am» альбомының жалғасы ретінде «Dare You to Love Me» альбомын жасады, бірақ ол жарыққа шықпады. 1995 жылы ол рэпер Гурумен бірге Ұлыбританияда «Watch What You Say» дуэтімен хит болды. Сол жылы ол «Waiting to Exhale» саундтрегі үшін «My Funny Valentine» классикалық әнінің заманауи R&B нұсқасын орындады. 1996 жылы оның ең үлкен хиттер альбомы «Epiphany: The Best of Chaka Khan, Vol. 1» шықты, содан кейін Хан Warner Bros. лейблынан кетіп, лейбл оны ескермегенін және «Dare You to Love Me» альбомын шығармағанын айтты.

In 1984, Khan released her sixth studio album, I Feel for You. The title track, the first single released, was originally written and recorded by Prince in 1979 and had also been recorded by The Pointer Sisters and Rebbie Jackson. Khan's version featured a harmonica solo by Stevie Wonder and an introductory rap by Grandmaster Melle Mel. It became a million selling smash in the U. S. and United Kingdom and helped to relaunch Khan's career. "I Feel for You" topped not only the U. S. R&B and dance charts, but achieved great success on the U. S. pop chart and reached No. 1 in the U. K. The song reached No. 3 on the Billboard Hot 100 in December 1984 and remained on that chart for 26 weeks, well into 1985. Additionally, it hit No. 1 on the Cash Box chart. It was listed as Billboards No. 5 song for 1985 and netted Prince the 1985 Grammy Award for Best R&B Song. In addition to the song's successful radio airplay and sales, a music video of Khan with breakdancers in an inner city setting enjoyed heavy rotation on television and helped to solidify Khan's notoriety in popular culture. Other singles that helped the I Feel For You album go platinum included "This is My Night" and the ballad "Through the Fire", the latter of which was also successful on the adult contemporary chart. Khan was featured in Steve Winwood's 1986 number one hit, "Higher Love". That same year, a duet was planned with Robert Palmer for the song "Addicted To Love". However, her manager declined to release the duet, citing the desire not to have too much product from her in the marketplace at one time. She was still credited for the vocal arrangements in the album's liner notes, and the song became an international hit. Khan followed up the success of the I Feel For You album with 1986's Destiny and 1988's CK. Khan found more success in the late 1980s with a remix album, Life Is a Dance: The Remix Project, which reached the top ten on the British albums chart. As a result, she performed regularly in the U. K., where she maintained a strong fan base. In 1990, she was a featured performer on another major hit when she collaborated with Ray Charles and Quincy Jones on a new jack swing cover of The Brothers Johnson's "I'll Be Good to You", which was featured on Jones's Back on the Block. The song reached No. 18 on the Billboard Hot 100 and No. 1 on the R&B chart, later winning her and Ray Charles a Grammy for Best R&B Vocal Performance By a Duo or Group. Khan returned with her first studio album in four years in 1992 with the release of The Woman I Am, which was a success due to the R&B songs "Love You All My Lifetime" and "You Can Make the Story Right". Around this time, Khan also did a duet with Peter Cetera on the song "Feels Like Heaven", which was a minor success. Khan also contributed to soundtracks and worked on a follow up to The Woman I Am she titled Dare You to Love Me, which was eventually shelved. In 1995, she and rapper Guru had a hit with the duet "Watch What You Say", in the U. K. That same year, she provided a contemporary R&B cover of the classic standard, "My Funny Valentine", for the Waiting to Exhale soundtrack. In 1996, following the release of her greatest hits album, Epiphany: The Best of Chaka Khan, Vol. 1, Khan abruptly left Warner Bros. after stating the label had neglected her and failed to release Dare You to Love Me.

1998-2016 жылдар

1998 жылы Хан Принстің NPG Records лейблімен келісімшартқа қол қойды және Come 2 My House, содан кейін 1996 жылғы Принстің әнінің кавері "Don't Talk 2 Strangers" синглін шығарды. Кейін ол Принспен бірге гастрольде болды. 2000 жылы Хан NPG-ден кетіп, өзінің "Чакка!" атты автобиографиясын жариялады. 2003 жылы "От арқылы" атты туындысын шығарды. Ол 60-шы жылдары Мардин жазған "So Blue" атты джаз вокалын орындады, ал жоба үшін Роксан Симан сөздерін жазды. Burgundy Records компаниясымен келісімшарт жасасқаннан кейін, Хан көптеген сыншылардың пікірінше, "Funk This" альбомымен "қайта оралу" жасады, оны Jimmy Jam және Terry Lewis & Big Jim Wright өндірді. Альбомда "Angel" хиті және Мэри Джей Блайджбен жасаған "Disrespectful" дуэті бар. Соңғы трек АҚШ-тың би синглдер тізімінде бірінші орынға шықты, әншілерге Grammy сыйлығын жеңіп алды, ал "Funk This" альбомы да R&B альбомы үшін Grammy сыйлығын жеңіп алды. Альбом Ханның Ди Ди Уорвиктің "Foolish Fool" және Принстің "Sign o' the Times" әндерін каверлегенімен де ерекшеленді. 2008 жылы Хан Бродвейдегі "The Color Purple" қойылымына қатысып, Фантазия Барриноның "Сели" рөліне қарсы София ханым рөлін ойнады. 2004 жылдың желтоқсан айында Хан Беркли музыкалық колледжінің президенті Роджер Х. Браунның тағайындалуы кезінде музыка ғылымының құрметті докторы атағын алды. 2008 жылғы сұхбатында Хан, басқа суретшілерден айырмашылығы, жазба индустриясындағы қазіргі өзгерістерге, соның ішінде музыканы жүктеуге өте оңтайлы көзқарас танытты. "Меніңше, суретшілер өз өнеріне бақылау жасауы керек, емес лейблдар. Менің бұрынғы үлкен жазба компаниям (Warner Bros.) адамдар естігісі келетін, жарыққа шықпаған менің көптеген жазбаларымды сақтап отыр. Олардың арасында Роберт Палмердің "Addicted to Love" әнінің түпнұсқалық жазбасы бар – олар менің вокалымды алып тастады! Біз қазір оны (және басқа да тректерді) қайтару бойынша жұмыс істеп жатырмыз." Бұл туралы джаз барабаншысы Билли Кобхемнің "Drum 'n voice 3" альбомында айтылды. 2010 жылы ол Беверли Найттың "Soul Survivor" әніне вокал қосты, Клей Эйкенмен балалар шоуы "Phineas and Ferb" үшін бірлесіп жұмыс істеді және жапон-американдық әнші-сазгер Айдың сегізінші студиялық альбомы "The Last Ai" альбомындағы "One More Try" әні мен "Through the Fire" әнінің каверінде пайда болды. Хан мен Ай екеуі де екі ән үшін 2010 жылғы Billboard Japan Music Awards марапатында "Халықаралық ынтымақтастық" арнайы сыйлығын жеңіп алды. 2013 жылдың 27 шілдесінде Хан өзінің алғашқы жазба келісімшартына қол қойғаннан кейін 40 жыл өткен соң, Blackstone Avenue-ді 50-ші және 51-ші көшелер арасында (оның бұрынғы орта мектебі Кенвуд академиясы орналасқан жерде) Chaka Khan Way деп атау рәсімі өтті. Ол 28-і күні Миллениум паркінің Прицкер павильонында өнер көрсетті. 2014 жылдың тамызында Хан өзінің туған қаласы Чикагодағы 85-ші жылдық Bud Billiken Parade and Picnic-те бас маршал болып қызмет етті. 2015 жылдың 27 тамызында Хан "Жұлдыздармен билеу" шоуының 21-ші маусымына қатысатын жұлдыздардың бірі ретінде жарияланды. Ол кәсіби биші Кё Моцепемен жұптастырылды. Хан мен Моцепе 2015 жылдың 21 қыркүйегінде жарыстан шығарылған бірінші жұп болды. 2016 жылдың шілдесінде ол алдағы концерттік өнеркөрсетулерін тоқтатты және оңалту орталығына түсті.

In 1998, Khan signed a contract with Prince's NPG Records label and issued Come 2 My House, followed by the single "Don't Talk 2 Strangers", a cover of a 1996 Prince song. She later went on a tour with Prince as a co headlining act. In 2000, Khan departed NPG and she released her autobiography Chaka! Through The Fire in 2003. She performed a jazz vocal for "So Blue", composed by Mardin in the '60s with lyrics written for the project by Roxanne Seeman. After signing with Burgundy Records, Khan released what many critics called a "comeback album" with Funk This, produced by Jimmy Jam and Terry Lewis & Big Jim Wright. The album featured the hit, "Angel", and the Mary J. Blige duet, "Disrespectful". The latter track went to No. 1 on the U. S. dance singles chart, winning the singers a Grammy Award, while Funk This also won a Grammy for Best R&B Album. The album was also notable for Khan's covers of Dee Dee Warwick's "Foolish Fool" and Prince's "Sign o' the Times". In 2008, Khan participated in the Broadway adaptation of The Color Purple playing Ms. Sofia to Fantasia Barrino's Celie. In December 2004, Khan was awarded an Honorary Doctorate of Music from Berklee College of Music during the inauguration of its president, Roger H. Brown. In a 2008 interview Khan said that she, unlike other artists, felt very optimistic about the current changes in the recording industry, including music downloading. "I'm glad things are shifting and artists – not labels – are having more control over their art. My previous big record company (Warner Bros.) has vaults of my recordings that haven't seen the light of day that people need to hear. This includes Robert Palmer's original recording of 'Addicted to Love' – which they took my vocals off of! We are working on getting it (and other tracks) all back now." on jazz drummer Billy Cobham's album Drum ' n voice 3. In 2010, she contributed to vocals for Beverley Knight's "Soul Survivor", collaborated with Clay Aiken on a song for the kids show Phineas and Ferb, and appeared as a featured artist on "One More Try" and a cover of her song "Through the Fire" on Japanese American singer songwriter Ai's eighth studio album, The Last Ai. Both Khan and Ai won the International Collaboration Special Award at the 2010 Billboard Japan Music Awards for the two songs. On July 27, 2013, Khan was honored 40 years after signing her first recording contract with a ceremonial renaming of Blackstone Avenue between 50th and 51st street (where her former high school, Kenwood Academy, sits) as Chaka Khan Way and on July 28 the city declared the day Chaka Khan Day. She performed at Millennium Park's Pritzker Pavilion on the 28th. In August 2014, Khan served as grand marshal at the 85th annual Bud Billiken Parade and Picnic in her hometown of Chicago. On August 27, 2015, Khan was announced as one of the celebrities who would compete on season 21 of Dancing with the Stars. She was paired with professional dancer Keo Motsepe. Khan and Motsepe were the first couple eliminated from the competition on September 21, 2015. In July 2016, she canceled her upcoming concert performances and entered rehab.

2017 қазіргі уақыт: Сәлем Бақыт және одан да көп

2018 жылдың маусым айында Major Lazer мүшесі Switch-пен бірлесіп "Like Sugar" атты жаңа сингл шығарды. Кейін ол Ellen шоуында синглді насихаттады. "Like Sugar" оның 2019 жылғы Hello Happiness альбомына енгізілген. Албом 2019 жылдың 15 ақпанында жарық көрді және он екі жылдан кейін оның алғашқы альбомы болды. Хан 2019 жылы 1 қаңтарда Пасаденада (Калифорния) өткен 2019 жылғы Розалар парадының турниріне бас маршал ретінде қатысты. 2019 жылдың қазан айында Хан "Variety" журналының "Әйелдер күші" түскі асында Little Kids Rock ұйымын қолдағаны үшін құрметке ие болды. Басқа да марапатталғандар: Марайя Кэри, Дженнифер Энистон, Бри Ларсон, Авкафина және Дана Уолден. 2019 жылдың қарашасында Хан Ариана Грандемен "Charlie's Angels" саундтрегінен "Nobody" әнін бірлесіп орындады. 2020 жылы Хан "Маскалы әнші" шоуының үшінші маусымында "Мисс Монстр" кейіпінде сынға түсті. Ол үшінші эпизодта жарыстан шығарылып, кейіпі ашылды. Хан 2020 жылғы NBA All Star ойынында Ұлттық әнұранды орындауға шақырылды. Оның орындауы Twitter желісінде қатты сынға ұшырап, 2018 жылы Фергидің орындауымен салыстырылды. 2021 жылдың мамыр айында Хан 19-шы маусымның финалында пайда болды, онда ол қатысушылармен бірге өзінің хитттерінен медиа орындады. 2021 жылдың маусым айында Хан YouTuber және орындаушы Тодрик Холлмен бірлесіп "Fabulosity" әнін Femuline альбомына жазды. 2021 жылдың қарашасында Хан әнші Стефани Миллспен Verzuz шайқасына қатысты, оның барысында екі әнші де өз дискографияларынан хиттерді орындады. 2022 жылдың шілдесінде Хан өзінің жаңа синглі "Woman Like Me" туралы хабарлады, ол 29 шілдеде жарық көрді. 2023 жылы Rolling Stone журналы Ханды "Барлық заманның ең ұлы 200 әншісі" тізімінде 29-орынға қойды.

Жеке өмір

Хан екі рет үйленген және екі баласы бар – қызы Индира Милини және ұлы Дэмиен Холланд. Оның алғашқы некесі 1970 жылы 17 жасында Хасан Ханмен болып, қысқа уақыттан кейін ажырасып кетті. Милинидің дүниеге келуі Шака Хан мен Рахсан Моррис арасындағы қарым-қатынастың нәтижесі болды. Бұл неке Хан мен Rufus тобының бірнеше мүшелері, әсіресе Андре Фишер арасында шиеленіс туғызды. Холланд одан секси сахналық бейнесін жұмсартуын сұрады, бірақ ол бас тартты. 1979 жылы ажырасқаннан кейін Хан Айк Тернермен студияда уақыт өткізді, ол сол қиын кезеңде "шынғы шабыт пен эмоционалды және басқа да жағынан катализатор" болды деді. 1980-жылдардың ортасында жеке әнші ретінде танымал болғанда, ол Чикаго маңындағы мектеп мұғалімімен кездесті. Олардың ажырасуынан кейін Хан Еуропаға көшіп, алдымен Лондонда қоныстанды, кейін Германияда тұрғын үй сатып алды. Ол Германияда біршама уақыт "Рейн өзенінің жанындағы шағын ауылда" және Мангеймде өмір сүрді. Хан вегетариандық диетаға отырғанын, салмағын азайту және жоғары қан қысымымен, 2-типті диабетпен күресу үшін қабылдағанын айтады. Бұрын Хан есірткі және ішімдікке тәуелді болған. Кокаин мен героинді де қоса алғандағы есірткі қолдануы 1990-жылдардың басында тоқтады. Хан 2005 жылға дейін ішімдікке қарсы күресіп, өзін таза деп жариялады. 2006 жылы оның ұлы Дэмиен Холланд 17 жасар Кристофер Бейлиді атқылағаннан кейін кісі өлтіргені үшін айыпталды. Хан ұлының қорғанына куәлік берді. Холланд оқ атудың жазатайым оқиға болғанын мәлімдеді. Ол қылмыстық іс бойынша ақталып, азаматтық іс бойынша кінәлі деп танылды. 2000 жылы Демократиялық және Республикалық конвенттерде ән салғанымен, Хан өзін көбінесе "демократиялық көзқарастағы адам" деп есептейді. Хан 2013 жылы "Celebrity Ghost Stories" эпизодында өмірін өзгерту немесе өлу туралы ескерткен сақшы періштеге кездескенше, жылдар бойы оны қуалай берген көлеңкелі адам туралы айтып берді. 2020 жылдың қарашасында Хан Zeta Phi Beta әйелдер қауымының құрметті мүшесі болып қабылданды. Хан әнші Лу Роулздың туысы.

Khan has been married twice and has two children, daughter Indira Milini and son Damien Holland. Her first marriage was to Hassan Khan, in 1970, when she was 17, and ended in divorce a short time later. Milini's birth was the result of a relationship between Chaka Khan and Rahsaan Morris. The marriage reportedly caused a rift between Khan and several members of Rufus, in particular, Andre Fischer. Holland wanted her to tone down her sexy stage image, but she refused. Following their split in 1979, Khan spent time in the studio with Ike Turner, who she said was a "real inspiration and a catalyst emotionally and in other ways as well" during that difficult time. During her solo stardom in the mid 1980s, she dated a Chicago area schoolteacher. Following their separation, Khan moved to Europe, first settling in London, and later buying a residence in Germany. She lived in Germany for a while "in a little village in the Rhine Valley" and also in Mannheim. Khan is vegan, saying she adopted the diet to lose weight and combat high blood pressure and Type 2 diabetes. In the past, Khan struggled with drug abuse and alcoholism. Her drug use, which at times included cocaine and heroin, ended in the early 1990s. Khan also had an on and off struggle with alcoholism until 2005, declaring herself sober. In 2006, her son Damien Holland was accused of murder after 17 year old Christopher Bailey was shot dead. Khan testified on her son's behalf. Holland claimed the shooting was an accident. He was acquitted in the criminal trial and found liable in the civil suit. Though she sang at both the 2000 Democratic and Republican conventions, Khan says that she is more of a "Democratic minded person". Khan was featured in a 2013 episode of Celebrity Ghost Stories where she told the story of a shadow man who followed her on tour for years, until she met a guardian angel who admonished her to change her life or die. Khan was inducted as an honorary member of Zeta Phi Beta sorority in November 2020. Khan is a cousin of singer Lou Rawls.

Гремми сыйлығы

Бүгінгі күнге дейін Хан он Грэмми сыйлығын жеңіп алды, оның ішінде екеуі Rufus тобының мүшесі ретінде. Ол 22 Грэмми сыйлығына ұсынылған, оның ішінде үш рет Rufus тобының мүшесі ретінде.

Жыл Номинацияланған туынды Сыйлық санаты Нәтиже
1975 «Tell Me Something Good» (Rufus тобы ретінде) Ең үздік R&B вокалды орындау (дуэт, топ немесе хор) Жеңіс
1978 Ask Rufus (Rufus тобы ретінде)
1979 «I'm Every Woman» Ең үздік әйел R&B вокалды орындау
1982 What Cha' Gonna Do for Me
1983 Echoes of an Era Ең үздік әйел джаз вокалды орындау
1984 Chaka Khan Ең үздік әйел R&B вокалды орындау
«Ain't Nobody» (Rufus тобы ретінде) Ең үздік R&B орындау (дуэт немесе топ, вокалмен)
«Be Bop Medley» (Ариф Мардинмен бірге) Екі немесе одан көп дауысқа арналған ең үздік вокалдық аранжировка
1985 «I Feel for You» Ең үздік әйел R&B вокалды орындау
1986 I Feel For You
1987 Destiny
1991 «I'll Be Good to You» (Рэй Чарльзбен бірге) Ең үздік R&B орындау (дуэт немесе топ, вокалмен)
1993 The Woman I Am Ең үздік әйел R&B вокалды орындау
1996 «Love Me Still» (Брюс Хорнсбимен бірге) Фильм немесе телешоу үшін жазылған ең үздік ән
1997 «Missing You» (Бренди, Тамия және Глэдис Найтпен бірге) Вокалмен ең үздік поп ынтымақтастық
«Never Miss The Water» (Мешелл Ндегеоселломен бірге) Ең үздік R&B орындау (дуэт немесе топ, вокалмен)
«Stomp» (Люк Крессвелл, Фиона Уилкс, Карл Смит, Фрейзер Моррисон, Эверетт Брэдли, Мистер X, Melle Mel, Coolio, Yo Yo, Чарли Уилсон, Шакилл О'Нил және Lunizбен бірге)
1998 «Summertime» Ең үздік әйел R&B вокалды орындау
2003 «What's Going On» (The Funk Brothersпен бірге) Ең үздік дәстүрлі R&B вокалды орындау
2007 «Everyday (Family Reunion)» (Джеральд Леверт, Йоланда Адамс және Карл Томаспен бірге) Вокалмен ең үздік R&B орындау (дуэт немесе топ)
2008 «Disrespectful» (Мэри Джей Блайжбен бірге)
Funk This Ең үздік R&B альбомы