Кіріспе
Американдық заңгер Дэвид Свинсон "Док" Мейнард (22 наурыз 1808 – 13 наурыз 1873) – американдық пионер, дәрігер және кәсіпкер. Ол Сиэтл қаласының негізін қалаушылардың бірі болды. Ол белсенді қоғамдық қайраткер және басқа ақмекендеушілермен салыстырғанда, жергілікті американдықтардың құқықтарын қолдаушы болды. Оның Сиэтл басшысымен болған достығы Сиэтл қаласының құрылуында маңызды рөл атқарды, және осы маңызды басшының атымен қала атауын бергенді ұсынған да озі болды. Мейнард Сиэтлдің алғашқы дәрігері, іскер, екінші заңгер, үндістер ісі жөніндегі агентінің орынбасары, бейбіт судьясы және 1855 жылғы Пойнт-Эллиотт шартын жасаушы болды.
David Swinson "Doc" Maynard (March 22, 1808March 13, 1873) was an American pioneer, medical doctor, and businessman. He was one of Seattle's primary founders. He was an effective civic booster and, compared to other white settlers, a relative advocate of Native American rights. His friendship with Chief Seattle was important in the formation of the city of Seattle, and it was he who proposed the city be named for this important chief. Maynard was Seattle's first doctor, merchant prince, second lawyer, Sub Indian Agent, Justice of the Peace, and architect of the Point Elliott Treaty of 1855.
Ерте өмір
Мейнард Вермонт штатындағы Кастлтон қаласына жақын жерде, жағдайлы отбасында дүниеге келді. 17 жасында Кастлтон медицина мектебіне (сол кезде Миддлбери колледжімен байланысты болған) қабылданды. Ол сыныптағы үздік студент болды және доктор Теодор Вудвордтың шәкірті болды (доктор Теодор Э. Вудвордпен шатастырмау керек). 1828 жылы Лидия А. Рикиге үйленді, 1830 жылы Франсис есімді қызы, ал 1834 жылы Генри есімді ұлы дүниеге келді. Сот құжаттарына сәйкес, ол 1841 жылы оның адал болмағанын білді, бірақ 1850 жылға дейін оның жанында болды. 1832 жылы Мейнардтар 500 тұрғыны бар Кливленд қаласына (Огайо штаты) көшіп келді. Ол теміржол және 1837 жылғы экономикалық дағдарыста құлаған медицина мектебі сияқты бизнес және саяси жобаларында кішігірім байлықтар тауып, сосын жоғалтты. Мейнард 1850 жылы Кливлендтен кетіп, басқа жерде орналасқан соң отбасын шақыруға уәде берді немесе Лидияға тастап кеткендігі үшін ажырасуға өтініш беруге мүмкіндік берді; қандай болса да, ол ешқашан ажырасуды рәсімдемеді. Мейнард теміржолмен Сент-Луиске, содан кейін Калифорнияға аттанды. Ол 1849 жылы Кливлендте болған эпидемия кезінде білген холерамен күрескен бірнеше керуендерде болды. Орегон территориясына бет алған шағын керуеннің басшысы қайтыс болғанда, ол басшылықты өз мойнына алды және осылайша Пьюгет саундқа жетті. Саяхат барысында ол жесір Кэтрин Траутман Бросширспен (19 маусым 1816 – 20 қазан 1906) махаббатқа түсті; алайда оның інісі Майк Симмонс оларға үйленуге рұқсат бермеді, мүмкін Мейнард әлі үйленген болғандықтан.
Сиэтлдегі алғашқы жобалар
Мейнард Нью-Йорк Альки (кейін Сиэтл) қаласында, Пьюджет саундтағы Дуамиш өзенінің сағасына жақын жердегі ағаш кесу жұмысына қосылды. Ол өз ағаштарын жүк тасушыларға арқанды 4 долларға сатудың орнына капитан Фелкерден кеме жалдап, ағаштарды кепілдік ретінде пайдаланып, Сан-Францискода жүкті он есе қымбат бағаға сатты. Осы ақшаға ол жалпы дүкеннің құрылғыларын сатып алды және қысқа уақытқа Пьюгет саундтағы жалғыз осындай дүкенге бәсекелестікті құрды, ол Олимпияда және Кэтриннің ағасына тиесілі болды. Көп ұзамай Майк әпкесі Мейнардқа үйленуге келісті, олар дүкенді Дувампқа көшіріп, бұрынғы некеге қатысты бірдеңе жасаса керек. 1852 жылы сәуірде Мейнард үйленген адам ретінде Сиэтлдің Пионер скверінің маңындағы 640 акр жерді иеленді және оған үй-жай мен дүкен салуға көмектесу үшін үндістерді жалдады. Тарихшы Билл Спидельдің айтуынша, ол Карсон Бореннің талап етуінің оңтүстік бөлігін таңдады, бірақ Борен қаладан тыс болған кезде Артур Денни Карсонның талап етуін солтүстікке қарай Maynard-қа орын беру үшін ауыстырды. Мейнардтың ғимараты Мейнард Кинг округінің бірінші Бейбітшілік судьясы болғанда белсенділіктің орталығы болды. Мейнард өз талабы бойынша көшелерді негізгі бағыттар бойынша (солтүстік / оңтүстік) орналастырды, бірақ Борен мен Денни көшелерді өздерінің жағалауы бойынша бағыттауға бағынды. Сиэтлдің орталығында әлі күнге дейін алаңдардың кездесетін бұрылыстары мен жүгіру жолдары бар, бірақ Кинг округінің қалған бөлігі Мейнардтың бастапқы дизайнын ұстанады. Артур Денни келіспеушілікке қатысты "Мейнард өзінің барлық зерттеулерінің патшасы болды, сондай-ақ Борен мен мен зерттеулер жасадық" деп түсіндірді. 1930 жылдары Сиэтл қаласы жүргізген зерттеуде Денни өзінің көшелерін жерді иемдену туралы заңға қайшы келетін жерлерді иемденген деп анықталды. Док Мейнардтың қала құрылысына деген мінезі мен көзқарасы оның замандастары Уильям Белл, Артур Денни, Дэвид Денни, Генри Йеслер және Карсон Бореннен ерекшеленді. Мұның бір себебі оның жасы үлкен болғандықтан және бір қаланың дамуына қатысқандықтан болуы мүмкін. Ол арақ ішті (дени партиясы негізінен алкогольді ішімдік ішпейтіндер) және досы капитан Фелькермен бірге Сиэтлде жақсы жезөкшехана ашу үшін біреуді тапты - атақты анасы Damnable - бұл күнә сол кездегі шекаралық қаланың экономикалық табысына маңызды деп сенді. Мейнардтың саяси дағдылары үнді тайпаларымен, әсіресе Дуамиш пен Патканим басқарған күшті Снохомиш арасындағы қиын жағдайларды шешуге көмектесті. Өзінің дипломатиялық іс-әрекетінің бір бөлігі ретінде Мейнард елді мекенді Дуамиш басшысының есімімен атауға тырысты, Шеф Силт (немесе "Сиэтл") Силтке жыл сайынғы төлем үшін (жергілікті аңыз бойынша тайпалар өздерінің аты-жөнін айтқаннан кейін өздерінің атын атаған адам өмірден кейінгі өмірде алаңдатады деп сенді; сондықтан Силтке алдын ала өтемақы төлеу). Бұл достық қарым-қатынас Сиэтл шайқасында (1856) Sealth және Patkanim өздерінің жауынгерлерін шайқастан тыс ұстаған кезде өз нәтижесін берді. 1852 жылы Монтичеллода өткен конгресске қатысқан 44 делегаттың бірі Мейнард еді. Оның саяси дағдылары Конгресске Мемориалды жобалауда пайдалы болды, ол заң шығарушы органды Орегон аумағын бөліп, Колумбия өзенінің солтүстігінде жеке Вашингтон аумағын құруға көндірді; Керісінше, заң шығарушы орган Мейнардқа ажырасуды беретін ерекше заң жобасын қабылдады. Ол 1853 жылы 15 қаңтарда Кэтринге үйленді. Мейнард өзінің жері мен қаласын жақсартудың көптеген ақылды тәсілдерін ойлап тапты. Мысалы, ол пошта бөлімін өз дүкенінде орналастыруға құқық алды; нәтижесінде, әркім поштасын алу үшін оның орнына келу керек болды. Ол көп бөлігін темірші Льюис Уайкоффқа арзанға сатты; сондықтан теміршіге мұқтаж адамдар оның бәсекелес Порт-Мэдисонның орнына Сиэтлге келді. Мүмкін, оның ең үлкен жеңісі Генри Йеслерді Мейнардтың солтүстік бөлігі мен Бореннің оңтүстік бөлігіне бөлінген жерлерге булы пилорама орнатуға көндірген. Бұл ағаш кесу зауыты Сиэтлдің экономикалық үстемдігін орнатуға көмектесті. Сиэтлдегі жалғыз заңгер каноэде апатқа ұшырап қайтыс болған кезде, Мейнард заңгерлік білім алып, 1856 жылы адвокаттыққа қабылданды. 1857 жылы Док Мейнард өзінің "қала орталығы" жерін Чарльз С. Терридің Батыс Сиэтлдегі фермасына айырбастауды ұсынды, бірақ бұл жаңа кәсіпорын өркендеген жоқ; ол Кэтринмен бірге қазіргі Пионер алаңында екі бөлмелі аурухана ашты. Бұл кәсіпорын сәтсіз аяқталды, өйткені көптеген қоныс аударушылар ауруханаға қызмет көрсетуден бас тартты, өйткені Мейнардтар ақтар мен үндістерге бірдей қызмет көрсетуді талап етті.
Кейінгі өмірі
Док Мейнард үндістердің досы ретінде танымал болды; 1853 жылы Вашингтон территорияға айналғанда Док Мейнард үндістермен қарым-қатынасты басқарушы болып тағайындалды. Сиэтлдегі үндістер соғысы кезінде док Мейнард жергілікті тұрғындарды қорғап, олардың аштықтан өлмеуіне қамқорлық жасады. Мейнард бастапқыда қаланың ең ірі жер иеленушілерінің бірі және ең күшті қолдаушыларының бірі болғанымен, ол замандастары сияқты өркендеген жоқ деп саналады. Мұның бір себебі - Сиэтл басшысымен және басқа да жергілікті тұрғындармен достық қарым-қатынасы оны басқа қоныстанушылар үшін күдікті етті. Қаланың тірі қалған негіздеушілері Майнардтың ертедегі Сиэтлдің автократиялық билігіне жауап ретінде оның рөлін естеліктерінде азайтты. Қалай болғанда да, ол барлық жайлылықпен жабдықталған сарайда қайтыс болды. Мейнардтың мақсаты бай болу емес, әлемдегі ең үлкен қаланы салу екені белгілі. Өмірінің соңында Мейнардтың бірінші әйелі Лидия Мейнардтың мүлкіне қатысты кез келген құқығын Мейнардты Мейнардтың Сиэтлдегі мүлкінің үлесі үшін сотқа берген адамға сатты (олар ешқашан ажыраспағанын айтып, ол әлі де тұрмыста болған кезде ол байлығын құрған, азаматтық құқық оның талабы бойынша толыққанды анық емес). Лидия Сиэтлге Мейнардтың атынан куәлік беру үшін ақшасыз келді; ол Кэтринмен достық қарым-қатынаста өзінің үйінде тұруға рұқсат берді. Билл Спейдел жазғандай, Мейнардты қалада серуендеп жүргені көрінді, Сиэтлде екі қолында да әйелі бар жалғыз адам. Бұл жер таласының түпкі нәтижесі - Мейнардтың иелігінің шығыс жартысы мемлекеттік жерге айналды, өйткені оның ешбір әйелі өз үлесіне қатысты талаптарын орындаған жоқ; сот дауы күресі бірнеше қолынан өтті, соңында АҚШ Жоғарғы Сотының Мейнард пен Хилл ісі бойынша барлық Мейнардтарға қарсы шешім шығарылды.