Телефон қосылысындағы дабыл сигналы түрлері

Кіріспе

Шақырудың даму тонының түрі

Телефон байланысындағы бос сигнал (немесе бос тон, немесе қосылған тон) – шалушы тарапқа нақты телефон қоңырауының қадамдық байланысын аяқтау мүмкін болмағанын көрсететін естілетін шақыру даму тоны немесе естілетін сигнал. Соңғы онжылдықтарда қосымша шалу және дауыстық хабарламаның кең таралғандығына байланысты бос сигнал азайып барады.

"Бип желісі"

1950 жылдардың ортасынан 1980 жылдардың басына дейін телефонның бос емес сигналы АҚШ-тың көптеген қалалары мен елді мекендерінде әлеуметтік желінің алғашқы нысаны болды, оны халық арасында "бип желісі" немесе "жам желісі" деп атады. Телефон станциясының жабдығындағы қателікке байланысты, жасөспірімдер бос емес сигнал арқылы бір-бірімен сөйлесе алатынын, көбінесе танысу мақсатында телефон нөмірлерін алмасатынын байқады. Мұндай байланысқа ең көп қолданылатын нөмірлер – танымал радиостанциялардың тілектерді қабылдайтын желілері болды. Жасөспірімдер концерт билеттерін жеңіп алу үшін немесе сүйікті әндерін ойнатуды сұрап, көптеп қоңырау шалып, "желіні тоқтатты" және осылайша үнемі бос емес сигналды тудырды.

Тонусты қайта реттеу

Қайта реттеу тоны, кейде жылдам бос сигнал деп аталады, шақырылған нөмірге байланыс жолының қолжетімсіз екенін көрсетеді. Бұл себебі LATA аралық магистраль (Inter LATA trunk) қоңырау шалған кезде бос болғандықтан немесе нөмір уақытша қызметтен тыс болғандықтан болуы мүмкін – техникалық жөндеу жұмыстарынан немесе нөмір қоңырау қабылдауға дайын болмағандықтан. Басқа жағдайларда, бұл жалпы қоңыраудың сәтсіз аяқталу себебін түсіндіретін жазылған хабарламадан кейін естіледі.

Стильдер

Әр елде әртүрлі сигнал беру үнділері бар, олар көбінесе минутына 60-120 үзіліс (i.p.m.) жылдамдығымен тең қосылу/өшіру кезеңдерінен тұрады. Солтүстік Америкада қазіргі қолданылып жүрген дәл үнді жоспары 480 және 620 Гц екі үндіні 24 дБм амплитудада 0,5 секундтық қосылу/өшіру ырғағымен пайдаланады. PreciseTone жүйесі қабылданатынша, бос сигнал әдетте қоңырау үнімен бірдей жиілікке ие болған. 1960 жылдары жиіліктер стандартталуды бастағанға дейін телефон сигналдары телефон станциясынан станцияға өзгерген. European Telecommunications Standards Institute (ETSI) ұсынған бос үн үшін 425 Гц үні 20 дБм амплитудада 0,5 секундтық қосылу/өшіру ырғағымен беріледі. Бұл тізбек ETSI ұсынысы жарияланғанға дейін Португалияда, Испанияда, Нидерландыда, (Батыс) Германияда, Италияда, Грецияда, Швейцарияда, Лихтенштейнде, Исландияда, Норвегияда, Андоррада, Монакода, Сан-Маринода және Ватикан қаласында қолданылған. Қазір ETSI ұсынымын Еуропалық Одақтың барлық елдері орындайды. Еуропалық Одақтағы тарихи ерекшеліктер: Ирландия ETSI ұсынымын орындайды, бірақ қоңырау үні Ұлыбританияда қолданылатын үнмен бірдей. Франциядағы бірнеше желілер ETSI ұсынған 425 Гц/0,5 с тізбегінің орнына 440 Гц/0,5 с тізбегін пайдалануды жалғастыруда, бірақ ол біртіндеп алмастырылуда. ETSI ұсынысы GSM және 3GPP стандарттар отбасына сәйкес келетін ұялы телефондарда шығарылатын әдепкі (яғни, жергілікті емес) бос үн болып табылады. ETSI ұсынысын Еуропадан тыс жерлерде орналасқан кейбір ISDN құралдары мен PBX/офистік жүйелер де қолданады. Бұрынғы Кеңес Одағының көптеген елдері, соның ішінде Ресей, ETSI мүшесі емес. Бұрынғы кеңестік республикаларда 425 Гц бос үні 0,4 секундтық қосылу/өшіру ырғағымен қолданылады. Ұлыбританияда бос үн – 400 Гц үні, оның қосылу/өшіру мерзімі 0,4 секунд (техникалық тұрғыдан: 0,375 секунд). Бұл тіпті Ұлыбритания ЕО құрамында болған кезде де солай болды. Қазіргі 400 Гц/375 мс үні 1960 жылдардың ортасы мен соңында қабылданды және бұрынғы бос үнді алмастырды, ол 400 Гц сигналымен бірдей болған, бірақ үзіліс жылдамдығы екі есе төмен болған (яғни 0,75 секунд қосылған, 0,75 секунд өшірілген).

Countries have different signaling tones that act as busy signals, in most cases consisting of a tone with equal on/off periods at a rate of between 60 and 120 interruptions per minute (i. p. m.). In North America, the Precise Tone Plan used today employs two tones of 480 and 620 Hz at an amplitude of 24 dBm with a 0.5 s on/off cadence. Prior to the adoption of the PreciseTone system, the busy signal generally had the same frequency as the dial tone. Until frequencies began to be standardized in the 1960s, telephone signals varied from telephone exchange to exchange. The European Telecommunications Standards Institute (ETSI) recommendation for busy tone is a 425 Hz tone at 20dBm in a 0.5 s on/off cadence. This sequence was already in use in Portugal, Spain, The Netherlands, (West )Germany, Italy, Greece, Switzerland, Lichtenstein, Iceland, Norway, Andorra, Monaco, San Marino, and Vatican City prior to publication of the ETSI recommendation. The ETSI recommendation is now followed by all countries of the European Union. Historical oddities within the EU are:
Ireland follows the ETSI recommendation for the busy tone, but the ringback tone is the same as that used in the UK. A few networks in France continue to use a 440 Hz/0.5 s sequence in place of the ETSI recommended 425 Hz/0.5 s sequence, but this is gradually being replaced. The ETSI recommendation is also the default (i. e. non localized) busy tone generated by mobile phones that follow the GSM & 3GPP family of standards. The ETSI recommendation is also followed by some ISDN equipment and PBX/office systems found outside Europe. Most countries of the former Soviet Union, including Russia, are not members of the ETSI. These former Soviet republics employ a 425 Hz busy tone with a 0.4 s on/off cadence. In the United Kingdom, the busy tone is a single 400 Hz tone with equal 0.4 s (technically: 0.375 s) on/off periods. This was the case even when the UK was still part of the EU. The current 400 Hz/375ms tone was adopted in the mid to late 1960s and replaced the older busy tone, which was the same 400 Hz signal but at half the interruption rate (i. e. 0.75 s on, 0.75 s off).