Сол-Сити: Афроамерикалықтардың жаңа қала құру жобасы Солтүстік Каролинада

Кіріспе

Солтүстік Каролина штатындағы қауымдастық, АҚШ

Soul City – Солтүстік Каролина штатының Уоррен округінде орналасқан қауымдастық. Бұл жоспарланған қала алғаш рет 1969 жылы азаматтық құқықтар қозғалысының жетекшісі және Нәсілдік теңдік конгресінің директоры Флойд МакКиссик тарапынан ұсынылған. АҚШ Тұрғын үй және қалалық даму департаментінің қаржыландыруымен, Soul City «Қалалардың өсуі және жаңа қауымдастықтарды дамыту» заңы бойынша іске асырылған он үш үлгілік қала жобасының бірі болды. Қала Уоррен округінде, Мансон Акстелл жолы мен Soul City бульварының жанында, Норлина қаласының маңында орналасқан.

Өмірбаян

1968 жылы Азаматтық құқықтар туралы заң қабылданғаннан кейін, көптеген азаматтық құқық қорғаушылар афроамерикалықтардың жақында қол жеткізген мүмкіндіктерін пайдалануы үшін қара қауымдастықтарының экономикалық дамуына күш салды. CORE ұйымынан кеткен соң Маккиссик 1968 жылдың тамызында «Маккиссик Энтерпрайзес» компаниясын құрды. Бұл компания қара бизнесімен айналысатын кәсіпорындарға инвестиция салу және техникалық кеңес беру арқылы «миллиондаған афроамерикалықтарға пайда табуға және бөлуге» мүмкіндік беруі тиіс еді. Ол түрлі жобаларға қаражат бөлді. Жаңа қоғамдастықтар туралы заң күшіне енгеннен кейін Маккиссик қызметкерлеріне Оңтүстікте жаңа қаланың жоспарын жасауды тапсырды, себебі ол бұл қала басқа жерде емес, осы жерде орналасқандықтан көбірек қызығушылық тудырады деп есептеді. Өзінің туған штатындағы жағдайды жақсартуды және оның басқа Оңтүстік штаттарынан гөрі саяси және экономикалық жағынан дамығандығын сезіне отырып, Маккиссик қаланың орнын Солтүстік Каролина штатында белгіледі. Ол бұрынғы заңгер әріптесі Т.Т.Клейтонға ықтимал жерлерді жасырын іздеуді тапсырды. Галифакс округіндегі жердің өзінің амбицияларына тым кішкентай екенін анықтағаннан кейін, Маккиссик Уоррен округіндегі 1800 учаскелік жерге қызығушылық танытты. «Circle P Ranch» деп аталған бұл жер Леон Перриге тиесілі мал және ағаш шаруашылығы еді. Перри ақша жоғалтып, сатуға асығып жатқан еді. Бұрын темекі плантациясы болған бұл жерде орман, жайылым, арықтар, ескі шаруашылық ғимараттары және тарихи үй болды. Уоррен округі экономикасы құлдыраған, афроамерикалықтар көп шоғырланған ауылдық аймақ еді. Бұл штаттың ең кедей үшінші округі болды және штат бойынша халық саны ең көп азайып отырған округ еді. Білім деңгейі төмен еді. Ферма маңындағы қызметтер мен коммуналдық желілер өте шектеулі болды. Үйге электр қуаты берілген, бірнеше құдық пен септиктер болған, бірақ орталықтандырылған су және кәріз жүйесі болмады, сондай-ақ жақын жерде тек бір асфальтталған жол болды. Осы қиындықтарға қарамастан, Маккиссик аймақтық еңбек құнының төмендігіне, бұл өнеркәсіпті тартуға қолайлы болды, 500 миль радиустағы ірі қалалық орталықтарға жақын орналасқан географиялық орнына және АҚШ-тың 1-ші трассасы мен Teңіз жағалауы темір жолына жақындығына байланысты бұл жердің әлеуетіне үмітпен қарады. Клейтонның бағалауынша, қосымша сатып алуға болатын 5000 акр жерді құрайтын көршілес учаскелер де болды. Бірнеше шақырым қашықтықта орналасқан Керр көлі қала үшін су қоймасы ретінде пайдалы болуы мүмкін еді. Сонымен қатар, бұрын сегрегациялық саясатты қолдаған заң шығарушының меншігінде болған плантацияның орнына қараларға көмектесу үшін жоспарланған қауымдастық құру символдық мәнге ие болады деп ойлады. Клейтон Перримен жерді 390 мың долларға сатып алу туралы келісім жасасты. 1968 жылдың 19 желтоқсанында Клейтон Перриге 60 күндік опция үшін 4000 доллар төледі. Кейіннен Перринің келісімімен Клейтон мен Маккиссик опциялық құқықты «Маккиссик Энтерпрайзес» компаниясына берді. 13 қаңтарда Маккиссик АҚШ Ауыл шаруашылығы министрі Орвил Фрименмен бірлескен баспасөз мәслихатын өткізіп, Уоррен округінде «Soul City» деп аталатын жоспарланған қауымдастық салу ниетін жариялады. Маккиссик жобаның Оңтүстіктен афроамерикалықтардың көшіп кету мәселесін және Американың ірі қалаларындағы қалалардың құлдырауын «құлдыраған аймаққа жаңа өмір беруге» және «бұрыннан толып, құлдырап бара жатқан қалаларға көшіп келушілердің ағынын тоқтатуға» көмектесу арқылы жеңілдетуге көмектесетінін айтты. «Soul City барлық түстердегі тұрғындарға ашық болады» деп мәлімдегенмен, қала «қараларға жаңа мансаптар» ұсынатынын және «қаралар ақтарды тең дәрежеде қарсы алатын болашаққа қадам басатынын» атап өтті. Маккиссиктің жариялаған мәлімдемесі бұқаралық ақпарат құралдарында кеңінен жарияланды, Үш үлкен телеарнаның әрқайсысы кешкі жаңалықтар бағдарламаларында және «The Washington Post» газеті бірінші бетте жариялады. «The News & Observer» және «The Charlotte Observer» сияқты кейбір басылымдар жобаның экономикалық тиімділігіне күмән келтірсе, «Greensboro Daily News» және журналист Клод Ситтон сияқты басқалары бұл жобаның қара сепаратизмінің тәжірибесі ретінде көрінетінінен және азаматтық құқық қозғалысының интеграциялық мақсаттарымен қақтығысатынынан қорқып еді. Маккиссик, қаралардың жобадағы рөлін баса айтқанымен, жобасын сепаратистік деп сипаттағандарға ашуланды. Ол бір газетке: «Бұл интеграция да емес, сегрегация да емес, қараларға қалағандарын жасауға және қалаған жеріне баруға рұқсат беру», – деді. Элизабет Торнквист сияқты кейбір прогрессивтер жоспарды капитализмге тым көп сенеді деп сынады, оны пайдакүнемдік деп санады және жоба жетекшілерін байытуға бейім екенін, ал кедей қараларға ұзақ мерзімді пайда әкелмейді деп есептеді. Қара баспасөзден алынған жауаптар көбінесе оңтайлы болды және Маккиссик елдің әртүрлі аймақтарынан қаралар тарапынан қолдау хаттарын алды. Ұлттық урбан лигасының директоры Уитни Янг сияқты бірнеше қара көшбасшылар мен белсенділер ұсынысқа күмәнмен қарады. Уоррен округіндегі реакциялар әртүрлі болды, көптеген жергілікті тұрғындар Маккиссиктің жариялаған мәлімдемесіне таң қалды. Перри Маккиссикке сатуға келіскені үшін өлім жазасымен қорқытылды және қысқа мерзімге Флоридаға қашып кетті.

After the 1968 Civil Rights bill was passed, many civil rights activists focused on the economic development in black communities so African Americans could take advantage of the resources they had recently won. Following his departure from CORE, McKissick founded McKissick Enterprises in August 1968, a company which was supposed to "create and distribute profits to millions of black Americans" by investing in and providing technical advice to black run businesses. It invested in a variety of projects. Following the promulgation of the New Communities Act, McKissick tasked his staff with drafting a plan for a new city in the South, figuring that new planned community there would attract more interest if it was located there rather than elsewhere. Wanting to improve conditions in his home state and feeling that it was more politically and economically progressive than its other Southern contemporaries, McKissick settled on locating the community in North Carolina. He tasked former legal colleague T. T. Clayton with discreetly searching for potential sites. After rejecting a property in Halifax County as too small for his ambitions, McKissick took interest in a 1,800 site in Warren County. Named the Circle P Ranch, the land was a cattle and timber farm owned by Leon Perry, who was losing money and eager to sell. Once a tobacco plantation, it contained woods, pastures, creeks, old agricultural buildings, centered around a historic manor house. Warren County was a majority black rural area facing economic downturn. It was the third poorest county in the state and was experiencing the largest population decline in the state. Educational attainment rates were low. Services and utilities in the area near the ranch were minimal. The house was serviced by electricity and the site had several wells and septic tanks, but there was no centralized water or sewage access and only one proximate paved road. Despite these problems, McKissick felt optimistic about the property's potential owing to low regional labor costs—which were beneficial to attracting industry, its geographic centrality relative to major urban centers within 500 miles, and its proximity to U. S. Route 1 and the Seaboard Coast Line Railroad. There were also adjacent tracts amounting to—in Clayton's estimation—5,000 acres which could be further acquired. Kerr Lake, several miles away, was well placed to serve as a reservoir for a city. He also felt that establishing a planned community to help blacks on a former plantation once owned a by a segregationist legislator would have symbolic resonance. Clayton negotiated with Perry to purchase the land for $390,000. On December 19, 1968, Clayton paid Perry $4,000 for a 60 day option to purchase his ranch. Clayton and McKissick, with Perry's assent, subsequently assigned the option interest to McKissick Enterprises. On January 13, McKissick held a joint press conference with U. S. Secretary of Agriculture Orville Freeman to announce his intent to build a planned community called "Soul City" in Warren County. McKissick argued that the project would help ameliorate issues of black outmigration from the South and urban decay in major American cities by "helping to put new life into a depressed area" and "helping to stem the flood of migrants to the already over crowded and decaying cities". While insisting that Soul City would "be open to residents of all colors", he emphasized that the town would generate "new careers for black people" and that it would "be an attempt to move into the future, a future where black people welcome white people as equals". McKissick's announcement generated a significant amount of media attention, with the Big Three television networks each covering it on their evening news programs and The Washington Post reporting on it in a front page story. Some outlets, such as The News & Observer and The Charlotte Observer, expressed skepticism at the economic viability of the project, while others such as the Greensboro Daily News and journalist Claude Sitton feared that it would manifest itself as an experiment in black separatism and clash with the integrationist goals of the civil rights movement. McKissick, though continuing to emphasize the role blacks would play in the project, was incensed by the characterization of his project as separatist, telling one newspaper, "This is neither integration nor segregation, but letting black people do what ever they damn please, and go where they please." Some progressives, such as Elizabeth Tornquist of the North Carolina Anvil, attacked the plan for relying too much on capitalism, which they considered exploitative and predisposed to enrich the project's leaders while unlikely to provide any long term benefit to poor blacks. Response from black newspapers was generally optimistic, and McKissick received some favorable correspondence from blacks around the country. Several black leaders and activists expressed skepticism at the proposal, such as National Urban League director Whitney Young. Reactions in Warren County were mixed, with many locals surprised by McKissick's announcement. Perry received death threats for offering the sale to McKissick and briefly fled to Florida.

Құру

Баспасөз конференциясынан кейінгі апталарда МакКиссик Soul City жобалау үшін Ifill Johnson Hanchard архитектура фирмасын, ал экономикалық талдау жүргізу үшін консалтингтік фирманы тартты. Ол күш-жігерінің басым бөлігін Перридің ранчосын сатып алуға қажетті қаржыны тартуға жұмсады. Бірнеше мекемеге жүгінгенімен нәтиже болмады, содан кейін ол Chase Bank басшыларымен кездесіп, олардан 390 000 доллар қарыз сұрады. Олар Ламбертон филиалы арқылы оған 200 000 доллар несие беруге келісті. Қосымша банк несиесін ала алмағандықтан, МакКиссик қалған соманы Перриден несиеге алып, жерді сатып алуға келісті, және оны бір жыл ішінде өтеуге уәде берді. 1969 жылдың 21 ақпанында ол мүліктің құжаттарын ресми түрде алды. Род-Айленд кәсіпкері Ирвинг Фейннен қосымша қаржы алғаннан кейін, МакКиссик федералды үкіметтен грант іздеуге мәжбүр болды. Бірнеше айдан соң, АҚШ Тұрғын үй және қала құрылысы департаменті Солтүстік Каролина штатына 243 000 доллар бөлді, губернатор Боб Скотттың жасырын қолдауымен ақшаның жартысынан астамы МакКиссиктің жаңадан құрылған Уоррен аймақтық жоспарлау корпорациясына жіберілді. Chase Bank сондай-ақ МакКиссикке қосымша 200 000 доллар несие берді. Ifill Johnson Hanchard-тың қала құрылысы саласындағы тәжірибесінің жетіспеуіне тап болған МакКиссик Soul City-ді жоспарлау үшін Харви Гантты жұмысқа алды. Мэриленд штатының Колумбия қаласының жоспарына қатты әсерленген Гант, Soul City-ді орталық аймаққа бағытталған ауылдар жиынтығы ретінде көріп тұрды.

Мақсаттар мен жоспарлар

Soul City – бастапқыда толығымен жаңадан салынып, барлық нәсілдерге есігі ашық, әсіресе аз ұлт өкілдері мен жағдайы төмендерге мүмкіндік беруге бағытталған жаңа қала болуы тиіс еді. Сондай-ақ, ол аз ұлт өкілдері мен жағдайы төмендердің қалалық аймақтарға қоныс аударуын тоқтату мақсатында құрылды. Soul City ұсынған жұмыс орындары, білім беру, тұрғын үй, оқу және басқа да әлеуметтік қызметтер көші-қонды азайтуға септі тіледі. 1989 жылға қарай қалада 18 000 адам тұратын үш ауыл салу жоспарланған. 2004 жылға қарай Soul City-де 24 000 жұмыс орны мен 44 000 тұрғын болады деп күтілген.

Федералды қаржыландыру және саяси қарсылық

Маккиссик афроамерикалықтардың сол кездегі экономикалық жағдайын жақсартудың жолы – қара капитализмі деп сенді. Ол: «Егер қара нәсілді адам экономикалық тәуелсіздікке қол жеткізбесе, кез келген саяси тәуелсіздік тек бір ой-қиял ғана болады», – деді. Ричард Никсон қара капитализмін қолдады, ал Маккиссик Никсонды 1972 жылғы қайта сайлауында қолдап, Тұрғын үй және қалалық даму министрлігінен (HUD) көбірек қаржы алуға тырысты.

Көтерілу және құлдырау

1974 жылға қарай, пионерлік отбасылар Soul City-ге көшіп келді және су және кәріз желілерін салу, жолдар салу, балабақша, денсаулық сақтау орталығы және "Soul Tech I" құрылысының бастапқы кезеңі (52 000 шаршы фут өнеркәсіптік алаңы бар) бойынша тұрақты прогресс байқалды. Soul City-дің құлдырауына бірнеше фактор себеп болды, мысалы, Уоррен округының жергілікті экономикасы, ұлттық экономика және жағымсыз баспасөз жарияланымдары. Уоррен округының 40%-дан астамы орта мектепті бітірмеген. Білікті жұмысшылардың жетіспеушілігі және өндірістік тәжірибесінің болмауы кейбір өнеркәсіптерді Soul City-ге көшуден тоқтатты. 1974 жылы АҚШ экономикасы күрт төмендеді, себебі 1973 және 1974 жылдары инфляция екі таңбалы көрсеткішке жетті. Онжылдықтың қалған бөлігінде ел "стагфляцияны" бастан өткерді, "инфляция мен жұмыссыздықтың бір уақыттағы ауыртпалығы". Ұлттық экономиканың жағдайы көптеген өнеркәсіптік компанияларды кеңеюден сақтандырды. Soul City Company (SCC) хабарлағандай, CC Grander коммуналдық компаниясы және Burlington Industries тоқыма компаниясы Soul City-ге көшуді жоспарлаған, бірақ елдің экономикалық белгісіздігі кезінде кеңеюлерін тоқтатты. HUD-тың жаңа қалалар бағдарламалары елдің экономикалық төмендеу кезеңінде қол қойылды және іске қосылды. Кейбіреулер Soul City және басқа да жаңа қалалар бағдарламалары экономикалық дағдарыс болмағанда сәтті болар еді деп санайды. Мэриленд штатының Колумбия қалашығының бұрынғы бас менеджері Майкл Спир: "1970-жылдардың басында жаңа қалалар бағдарламасын іске қосу – бұл Райт ағайындыларынан дауылда ұшағын сынауды сұрауға және ол құлағанда, өнертабыс жұмыс істемейді деген қорытындыға келуге ұқсайды" деді. Кейбір БАҚ-тың жағымсыз жарияланымдары өнеркәсіптік кәсіпорындарды ғана емес, сонымен қатар ақ нәсілді үй иелерін де ойыннан шығарды. Баспасөз Soul City-ді "жаңа қара қала" ретінде көрсетті, бұл ақ нәсілді тұрғындардың көшіп келуін ұнатпады. Бизнес қауымдастығында зор беделге ие болған The Wall Street Journal МакКиссикті сәнді өмір салты бар заңгер ретінде жағымсыз бейнеледі. Журнал МакКиссиктің атын және беделін түсірді, бұл оның жаңа өнеркәсіп әкелудегі күш-жігеріне кері әсер етті. Қала бастапқы мақсатына жете алмады. Қаланың құрылысшылары Soul City компаниясының қаражатты пайдалануына қатысты сот процестері мен тергеулер 1979 жылы мемлекеттік есеп беру кеңсесінің аудитінен кейін ақталуына қарамастан, ипотеканы жоғалтуға әкелді. Сол уақыттан бері қала біршама өсті, бірақ бастапқыда жоспарланған көлемге жетпеді. Бұрынғы Soultech 1 ғимаратын кеңейту үшін іргелес Уоррен округының түзеу мекемесі сатып алды. Бірнеше жаңа үйлер салынды. Сот процестері, БАҚ-тың жағымсыз жарияланымдары және, ең бастысы, Уоррен округына өнеркәсіптердің көшіп келмеуі HUD-ты 1979 жылдың маусым айында Soul City-ге қаржыландыруын тоқтатуға мәжбүр етті.

By 1974, pioneering families moved to Soul City and steady progress was apparent in the laying of water and sewer lines, construction of roads, a day care center, a health care center, and early construction of "Soul Tech I" (with 52,000 square feet of industrial space). Soul City's decline was caused by several factors, such as the local economy of Warren County, the national economy, and negative press coverage. Warren County had over 40% of people not graduating high school. The shortage of skilled laborers and lack of industrial experience deterred some industries from moving to Soul City. The US economy had a major downturn in 1974 as inflation hit double digits in 1973 and 1974. For the rest of the decade, the country went through "stagflation", "the simultaneous burden of inflation and unemployment." The state of the national economy made many industrial companies cautious of expanding. The Soul City Company (SCC) reported that CC Grander, a utility company and Burlington Industries, a textile company both had plans to move to Soul City but halted their expansion during the economic uncertainty of the country. The HUD's new town programs were signed and launched during the country's economic downturn. Some argue that Soul City as well as other new town programs would have succeeded if there had not been an economic recession. Michael Spear, the former general manager of the new town of Columbia, Maryland, commented that "launching a new towns program in the early 1970s was like asking the Wright brothers to test their airplane in a hurricane and then concluding, when it crashed, that the invention did not work." The negative press coverage of some media companies deterred not just industries but also white homeowners. The press covered Soul City as a "new black town", which made it unappealing for white residents to move in. The Wall Street Journal, which had significant credence in the business community, negatively portrayed McKissick as a lawyer with a lavish lifestyle. The Journal damaged McKissick's name and identity, which negatively impacted his efforts in bringing in new industry. The city failed to reach its initial ambitions. Lawsuits and investigations into the use of funds by the Soul City Company, the city's developers, resulted in foreclosure in 1979 despite eventually being cleared by a Government Accountability Office audit. Since that time, the city has grown somewhat, but not to the size originally planned. The former Soultech 1 building was purchased by the adjoining Warren County Correctional Institution for expansion. A number of new homes have been constructed. The lawsuits, negative media coverage, and mainly the lack of industries moving into Warren County eventually caused HUD to pull its funding for Soul City in June 1979.

Қазір Soul City

Соул Сити МакКиссик жоспарлаған амбицияларына жете алмады. Дегенмен, жобаның оң нәтижелері де бар. Соул Сити Уоррен округының тұрғындарына алғашқы медициналық көмек орталығын, үш округты қамтитын су жүйесін және канализация жүйесін сыйлады. Оңтүстіктен солтүстік қалаларға афроамерикандықтардың көптеп қоныс аударуы болды. Бірақ, Соул Сити құрылғаннан кейін, 1970-ші жылдарға қарағанда көбірек афроамерикандықтар Солтүстік Каролинаға қоныс аударды, және бұл Қайта құру дәуірінен бері алғашқы рет болды. 1980 жылы 35 тұрғын үй, емхана, теннис корты және бассейн салынды. Қалада шамамен 150 адам жұмыс істеді.