Эдвард Пойнингс: Англия саяхатшысы және Ирландияның лорд-депутаты
Edward Poynings
Эдвард Пойнингс – Англия парламент мүшесі, Ирландия лорд-депутаты. Өмірі, әскери қызметі, дипломатиялық еңбектері туралы мақала. Тарих, Англия, Ирландия.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англия Парламентінің мүшесі Сэр Эдвард Пойннингс КГ (1459 – 22 қазан 1521) – ағылшын әскерінің офицері, әкімші және дипломат, Англия королі Генрих VII кезінде Ирландияның Лорд-депутаты болған.
Member of the Parliament of England
Sir Edward Poynings KG (1459 – 22 October 1521) was an English soldier, administrator and diplomat, and Lord Deputy of Ireland under King Henry VII of England.
Ерте өмір
Эдвард Пойннингс – сэр Роберт Пойннингстің (шамамен 1419–1461) және Элизабет Пастонның (1429?–1487/8), Уильям Пастонның (1378–1444) жалғыз қызының жалғыз ұлы болды. Ол әкесінің Саутварк қаласындағы үйінде, кейін Кросскейс тавернасында, содан кейін Королеваның басында дүниеге келген болуы мүмкін. Оның әкесі Джек Кейдтің семсерін және киімдерін жасаған адам болды, және 1461 жылдың 17 ақпанында Сент-Олбанстың екінші шайқасында қаза тапты. Оның анасы, Роберт Пойннингске 1459 жылдың желтоқсанында үйленген, күйеуінің Кенттегі мүлкін күйеуінің інісі, Арундел колледжінің магистрі Эдвард Пойннингстің қарсылығына қарамастан мұраға алды. 1472 жылға дейін ол екінші күйеуі, Сэр Джордж Браунға, Бетчворт қамалының (Суррей) иесіне үйленді, одан Мэтью ұлы және қызы дүниеге келді. Ол 1487 жылы қайтыс болды, Эдуарды өсиет орындаушысы етіп тағайындады. Оның хаттарының бір бөлігі Пастон хаттарына енген. Пойннингсті анасы тәрбиеледі. 1483 жылдың қазан айында ол Ричард III-ке қарсы Букингемнің бүліктеріне қолдау көрсету үшін жоспарланған Кенттегі көтерілістің басшыларының бірі болды. Ол корольдің жарлығында аталды, бірақ Ричмонд графына еріп, шетелге қашып кетті. 1484 жылдың қазанында ол Бретаньде болды, ал 1485 жылдың тамызында Ричмондпен бірге Милфорд-Хэвенге десант түсірді. Ол бірден банерлік рыцарь атанды және сол жылы Құпия Кеңеске ант берді.
Edward Poynings was the only son of Sir Robert Poynings (c.1419–1461) and Elizabeth Paston (1429?–1487/8), the only daughter of William Paston (1378–1444). He was likely born at his father's house in Southwark, afterwards the Crosskeys tavern, and then the Queen's Head. His father had been carver and sword bearer to Jack Cade, and was killed at the Second Battle of St Albans on 17 February 1461. His mother, who married Robert Poynings in December 1459, inherited her husband's property in Kent in spite of opposition from her brother in law, Edward Poynings, master of Arundel College. Before 1472 she married a second husband, Sir George Browne of Betchworth Castle, Surrey, by whom she had a son, Matthew, and a daughter. She died in 1487, appointing Edward as her executor. Some of her correspondence is included in the Paston Letters. Poynings was brought up by his mother. In October 1483 he was a leader of the rising in Kent planned to second Buckingham's insurrection against Richard III. He was named in the king's proclamation, but escaped abroad to follow Henry, Earl of Richmond. He was in Brittany in October 1484, and in August 1485 landed with Richmond at Milford Haven. He was at once made a knight banneret, and in the same year was sworn of the Privy Council.
Генрих VII тұсында
1488 жылы ол Каледегі қару-жарақтарды тексеру комиссиясының құрамында болды, ал 1491 жылы Гартер орденінің рыцары атанды. Келесі жылы Нидерландыдағы бүлікшілдеріне қарсы күш беру үшін он бес жүз сарбаздық жасаққа қолбасшылық етіп жіберілді. Равенштейн басшылығымен көтерілісшілер Брюгге, Дамме және Слейс қалаларын басып алды, онда олар ағылшын саудасына шабуыл жасау үшін кемелерді жабдықтады. Пойннингс бірінші кезекте теңіздегі қарақшыларды тазартты, содан кейін тамыз айында Слейске қоршау салды, ал Саксония герцогы оны құрлықтан қоршады. Ауыр шайқастардан кейін қаланы қорғаған екі қамал жаулап алынды, көтерілісшілер Пойннингспен келіссөздерге кірісіп, адалдықтарын қайтаруға келісті. Пойннингс содан кейін Булоньнің алдында Генрих VII-ге қосылды, бірақ француз соғысы 3 қарашада Этапль шартымен қан төгілмей-ақ аяқталды. 1493 жылы Пойннингс Каледе орынбасар немесе губернатор болып тағайындалды. Шілдеде ол Уорхеммен бірге Перкин Уорбек Бургундиядан қуылсын деп Архидюк Филиппке жіберілді, ол жерде оны жесір герцогиня Маргарет құшақ жайды. Елшілер Филипптен Уорбекке көмектесуден бас тартатынын алды, бірақ герцог елдің нақты билеушісі болған герцогиняның іс-әрекетін бақылай алмайтынын мәлімдеді.
In 1488 he was on a commission to inspect the ordnance at Calais, and in 1491 was made a Knight of the Garter. In the following year he was placed in command of fifteen hundred men sent to aid the Emperor Maximilian against his rebellious subjects in the Netherlands. The rebels, under the leadership of Ravenstein, held Bruges, Damme, and Sluys, where they fitted out ships to prey on English commerce. Poynings first cleared the sea of the privateers, and then laid siege to Sluys in August, while the Duke of Saxony blockaded it on land. After some hard fighting the two castles defending the town were taken, and the rebels entered into negotiations with Poynings to return to their allegiance. Poynings then joined Henry VII before Boulogne, but the French war was closed almost without bloodshed by the treaty of Etaples on 3 November. In 1493 Poynings was acting as deputy or governor of Calais. In July he was sent with Warham on a mission to Archduke Philip to gain Perkin Warbeck's expulsion from Burgundy, where he had been welcomed by the dowager duchess Margaret. The envoys obtained from Philip a promise that he would abstain from aiding Warbeck, but the duke asserted that he could not control the actions of the duchess, who was the real ruler of the country.
Ирландияда
Осы арада, Йорк бекінісі Ирландияда Батлерлер мен Джеральдиндер арасындағы күрес корольдік билікті тіпті ағылшын Пэлінде көлеңкеге түсірді, ал Джеральд Фицджеральд, Кильдардың 8-ші графы, Джеральдиндердің басшысы және Лорд-депутат Уорбекпен опасыз қарым-қатынаста болды. Генрих Генрихті вице-король етіп тағайындады және Пойннингсті принстің орынбасары етіп қойды. Пойннингс 1494 жылғы 13 қазанда мың адаммен Хоутқа қонды. Бангор епискобы Генри Дин канцлер, Хью Конвей қазынашы, ал басқалары корольдің соттарын – корольдік сотты, жалпы өтініштерді және қазынашылықты бақылау үшін келді. Пойннингстің алғашқы қадамы Ульстерге Килдармен бірлесіп, Уорбектің Ирландияға алғашқы шабуылына көмектескен О'Доннелл, О'Ханлон, Магеннис және басқа да басшыларды жазалау үшін жасалған экспедиция болды. Оның ілгерілеуі Килдар О'Ханлонмен бірге оның өміріне қарсы сөз байласып жатқаны туралы хабармен тоқтатылды; бұл айыптау Килдардың ағасы Джеймстің көтерілісімен байланысты болды, ол Карлоу қамалын басып алды, Джеральдин туын көтерді және патша атынан шақырылғанда берілуден бас тартты. Пойннингс Ольстерді басып алудан бас тартып, оңтүстікке бет бұрды және Карлоуды қиындықпен бағындырды; содан кейін ол Дрогедаға барып, парламент шақырды.
Meanwhile, in Ireland, a Yorkist stronghold, the struggles between the Butlers and Geraldines had reduced royal authority to a shadow even within the English Pale, and Gerald Fitzgerald, 8th Earl of Kildare, the head of the Geraldines and Lord Deputy, was in treasonable relations with Warbeck. Henry appointed Prince Henry as viceroy, and made Poynings the prince's deputy. Poynings landed at Howth on 13 October 1494 with a thousand men, and Henry Deane, bishop of Bangor, to act as chancellor, Hugh Conway as treasurer, and others to control the courts of king's bench, common pleas, and exchequer. Poynings's first measure was an expedition into Ulster, in conjunction with Kildare, to punish O'Donnell, O'Hanlon, Magennis, and other chieftains who had abetted Warbeck's first invasion of Ireland. His progress was stopped by the news that Kildare was plotting with O'Hanlon against his life; some colour was given to the charge by the revolt of Kildare's brother James, who seized Carlow Castle, mounted the Geraldine banner, and refused to surrender when summoned in the king's name. Poynings abandoned the Ulster invasion, turned south, and with some difficulty reduced Carlow; he then proceeded to Drogheda and summoned a parliament.
Пойннингс Парламенті
Парламент 1494 жылдың 1 желтоқсанында ашылды және Килдэйрге қатысты шешім қабылдағаннан кейін Пойнингс үшін Ирландия әкімшілігін тікелей тәжге және құпия кеңеске тәуелді етуге бағытталған көптеген актілерді қабылдады. Судьялар мен басқа лауазым иелері бұрынғыдай патент арқылы емес, тәждің қанағаттануына байланысты қызмет ететін болды; маңызды қамалдар ағылшын қолына берілуі керек еді; қару-жарақ алып жүру немесе рұхсатсыз жеке соғыс жүргізу заңсыз деп жарияланды, ал ирландтарды қару алуға қозу жоғарыдан жасалған опасыздық деп есептелді. Бұдан бөлек, 1366 жылы қабылданған Килкенни жарғылары, ағылшын отарлаушылары мен ирландтардың арасында неке қиюына немесе қарым-қатынас жасауына тыйым салып, сондай-ақ ағылшыздардың ирланд заңдарын, әдет-ғұрыптарын немесе мінез-құлқын қабылдауына тыйым салды, қайта жаңартылды. Ғасырлар бойы «Дрогеда жарғылары», «Пойнинг заңы» немесе «Пойнинг актісі» терминдері саясаткерлер, тарихшылар және заңгерлер тарапынан парламент қабылдаған актілердің толық жиынтығына немесе екі нақты актінің [немесе «тараудың» біріне]: «Англияға растамаланғанға дейін осы жерде парламент отырысын өткізуге болмайды» [10 Hen. 7 c. 4#tag:ref|Акттардың c. 4 және c. 22 нөмірлері The Irish Statutes-тен алынған; Analecta Hibernica нөмірлері c. 7 және c. 39] әртүрлі қолданылды. Оның мүлігі Пойнингстің бірінші туысы Элеонораның немересі, Нортумберлендтің 5-ші графы Генри Алгернон Персиге берілді, ол Нортумберлендтің 3-ші графы Генри Персиге үйленген еді.
The parliament opened on 1 December 1494, and, after attainting Kildare, proceeded to pass for Poynings numerous acts tending to make Irish administration directly dependent on the Crown and privy council. Judges and others were to hold office during pleasure, and not by patent as hitherto; the chief castles were to be put in English hands; it was made illegal to carry weapons or make private war without license, and it was declared high treason to excite the Irish to take up arms. Further the statutes of Kilkenny passed in 1366, forbidding marriage or intercourse between the English colonists and the Irish, and the adoption by Englishmen of Irish laws, customs, or manners, were also re enacted. Over the centuries, the terms "The Statute[s] of Drogheda", "Poynings' Law", or "Poynings' Act" have been applied variously by politicians, historians, and lawyers, either to the full set [or "statute" 10 Hen. 7] of acts passed by the parliament, or to one of two specific acts [or "chapters"]:
"An Act that no Parliament be holden in this Land until the Acts be certified into England" [10 Hen. 7 c. 4#tag:ref|The chapter numbers c. 4 and c. 22 for the acts are from The Irish Statutes; the numbers in Analecta Hibernica are c. 7 and c. 39. His estates passed to Henry Algernon Percy, 5th Earl of Northumberland, the grandson of Poynings's first cousin Eleanor, who married Henry Percy, 3rd Earl of Northumberland.