Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мэтью Робинсон, 2-ші Рокби бароны (12 сәуір 1713, Йорк қаласында крещение алған – 30 қараша 1800), FRS, ағылшын жер иесі, саясаткер және ақсүйек. Өмірінің соңғы кезеңінде эксцентриктік адам ретінде танылды.
Matthew Robinson, 2nd Baron Rokeby (Baptised, York 12 April 1713 – 30 November 1800), FRS, was an English landowner, politician and nobleman. In later life, he was considered an eccentric.
Ерте өмір
Лорд Рокби Мэтью Робинсон Йоркширдегі үлкен отбасында дүниеге келген. Оның ата-анасы – Мэтью Робинсон (1694–1778), Йоркширдің Эджли және Вест Лейтоннан, және Кембридждің Роберт Дрейк қызы Елизавета болған. Оның әпкелері – романдар жазушылары Елизавета Монтегю мен Сара Скотт. Алты бауырының екіншісі Томас заңгер, бесіншісі Уильям дін қызметкері, ал ең кішісі Чарльз Парламент мүшесі ретінде танымал болды. Оның әкесі Рокби маңындағы мүлікті үлкен ағасы Мэтью Робинсоннан, Бернстонның пасторынан мұра еткен. Ал анасы Кент графтығының Хайт қаласының жанындағы Монкс Хортон жеріндегі Морис тауының иесі Моррис Дрейк Морристен мұра етті, және Рокби 1746 жылы осы мүлікке ие болды. Робинсон 1730 жылы Линкольн Иннге, ал 1731 жылы Кембридждегі Тринити Холлға қабылданды. 1734 жылы ол сол жердің мүшесі атанды. 1746 жылы анасы қайтыс болғаннан кейін ол Монкс-Хортон мүлкін мұраға алды. Осының нәтижесінде ол Моррис деген қосымша есімді қабылдады. 1756 жылы Бедфорд деңгейі корпорациясының басқармасына сот судьясы болып сайланды және 1763 жылға дейін осы лауазымда қызмет етті. Робинсон Моррис 1747 жылдан 1761 жылға дейін парламентте Кантербериді өкілдік етті, саясатта ол виг партиясының мүшесі болды. Ол 1794 жылы әкесінің екінші туысы, 1-ші Рокби баронының, Ирландия шіркеуінің Ирландияның Лорд-приматы және Армағ архиепископының қайтыс болуынан кейін Лорд Рокби титулын мұраға алды.
Lord Rokeby was born Matthew Robinson in a large family from Yorkshire. His parents were Matthew Robinson (1694–1778) of Edgely and West Layton, Yorkshire, and Elizabeth, daughter of Robert Drake of Cambridge; his sisters included the novelists Elizabeth Montagu and Sarah Scott. Of his six brothers, Thomas the second was known as a legal writer, William the fifth as a cleric, and the youngest, Charles, as a Member of Parliament. His father inherited property in the neighbourhood of Rokeby from his great uncle Matthew Robinson, rector of Burneston; and his mother inherited the Mount Morris estate at Monks Horton, near Hythe, Kent, from her brother Morris Drake Morris, which Rokeby in turn succeeded to in 1746. Robinson was admitted to Lincoln's Inn in 1730, and to Trinity Hall, Cambridge in 1731. He became a Fellow there in 1734. In 1746 his mother died and he inherited her Monks Horton property. As a consequence, he then assumed the additional name of Morris. He was elected as a Bailiff to the board of the Bedford Level Corporation in 1756, a position he held until 1763. Robinson Morris represented Canterbury in Parliament, from 1747 to 1761 in politics he was a Whig. He inherited the title Lord Rokeby in 1794 after the death of his father's second cousin, The 1st Baron Rokeby, Church of Ireland Lord Primate of All Ireland and Lord Archbishop of Armagh.
Эксцентрикалық деп болжанады
Екінші лорд Рокби Aix la Chapelle шипажай қаласындағы демалыс кезінде моншалардың ынталы жақтасы болды. Ол Кентке оралғаннан кейін, ауа райына қарамастан, күн сайын тұзды суға жүзу үшін теңіз жағасына барып тұратын болды. Ол осы ортаны соншалықты ұнатқандықтан, оның қызметшісі оны үйге қайтуға көндіруге мәжбүр болды. Кейде ол есінен танып, құтқаруға мұқтаж болып жататын. Ол Хайте құмдарында өзіне шатыр салдырып, жағажайға баратын жол бойында су тартатын бұлақтар жасады. Ол жолдың бәрін жаяу өтіп, қызметшісі оны толық киімдегі атпен ертіп келе жатты. Егер ол адамдардың бұлақтан су ішкенін көрсе, оларға жарты тәңкәден сыйлап беретін. Ол сондай-ақ, сол заманғы сәнге қайшы келетіндей, сақал өсірді. Біраз уақыттан соң сақалы соншалықты қалың болды ki, қолтығының астынан шығып, артынан көрінетін болды. Бірнеше жыл өткен соң ол өз үйінің ішінде жүзу бассейні салдыруға шешім қабылдады – ол шынымен жабылған және күнмен жылытылатын еді. Ол онда бірнеше сағат бойы, көбінесе жалғыз отырып, демалатын. Тіпті ең суық күндері де үйіне от жағудан бас тартты. Оның уытты жағдайда болуы туралы әңгімелер тарады, олардың ішінде ол адам жейтін немесе тек шикі ет жейтін деген қауесет болды – бірақ ол көбінесе сиыр етінің сорпасын ішіп, аң етін азырақ шайнап жейтін. Ол дәрігерлерге қаралудан да бас тартты. Ал шіркеу қызметтеріне қатысу туралы ол Құдайға жарасымды жердің, теңіздің және аспанның табиғи құрбандықтары арқылы ғибадат ету керектігін айтты, тіпті уағыздардың жалықтыратын екенін де қосты. Лорд Рокби қонақтарды қабылдауға келіскенде, оларды ұзақ, көңілсіз өлеңдермен көңіл көтеруге тырысатын. Ол Глостер принці Уильям үшін дастарқанды мол дайындады, бірақ өзі өте аз жеді. Ол сотқа сирек баратын, және барған сайын әлеуметтік өмірге бейім әпкесі Елизавета Монтегюге ұят болды. 1796 жылы ол жалпы сайлауда дауыс беру үшін Ленхамдағы Чекерс қонақүйінде тұрғанда, жергілікті тұрғындар оны түрік деп қателесті. 1755 жылдың қаңтарында миссис Монтегю олардың әпкесі Сара Скоттқа былай деп жазды: «Ағамыз Робинсон ұлы Диогенді және басқа да стоиктерді ұстанып, Лондон өмірінен қашып, мұңға батып, сырлы өмір сүреді, бұл сырттан қарағанда даналыққа ұқсайды», ал 1756 жылы ол енді көбінесе шикі ет жейтінін, нанға тиіспейтінін, астық өнімдерін шетелдік деп есептейтінін және осы себепті қанттың орнына бал қолданатынын хабарлады.
The 2nd Lord Rokeby became an enthusiastic supporter of baths during a holiday in the spa town of Aix la Chapelle. When he returned to Kent, he began to make daily trips to the seashore to swim in salt water regardless of the weather. He preferred this environment to such an extent that his servant had to persuade him to come home. Sometimes he fainted and had to be rescued. He had a hut built for him on the sands at Hythe and drinking fountains along his route to the beach. He walked all the way and let his servant follow him in the carriage with full livery. If he found people drinking from a fountain, he gave them a half crown coin. He also let his beard grow, which was against the contemporary fashion. Eventually, it was so thick that it stuck out under his arms and could be seen from behind. In a couple of years, he decided to build a swimming pool in his mansion it was built under glass and was heated by the sun. There he spent hours at a time, preferably alone. He refused to have a fire in his house even in the coldest weather. His increased isolation bred rumours, including one that he was a cannibal or ate only raw meat when he ate mainly beef tea and nibbled at venison. He also refused to see any doctors. As for church service, he claimed that God was best worshipped at natural altars of the earth, the sea and the sky not to mention that the sermons were boring. When Lord Rokeby did indeed agree to accept visitors, he might "entertain" them with lengthy, boring poems. He arranged a sumptuous meal for Prince William of Gloucester but ate very little himself. He very rarely visited the court and then was an embarrassment to his socialite sister, Elizabeth Montagu. When he stayed at the Chequers Inn at Lenham in 1796 so he could vote in the general election, curious locals took him for a Turk. In January 1755 Mrs. Montagu wrote to their sister, Sarah Scott: 'Brother Robinson is emulating the great Diogenes and other doctors of the stoic fur; he flies the life of London and leads a life of such privacy and seriousness as looks to the beholder like wisdom', and in 1756 she reported that he now lived upon almost raw meat, never touched bread, considering corn exotic, and for the same reason substituted honey for sugar.
Өлім
Лорд Рокби 1800 жылдың желтоқсанында өз төсегінде тыныш қайтыс болды. Оның лауазымы мен иеліктері оның жүрегі туысы Моррис Робинсонға, 3-ші Рокби баронына көшті. Армаг соборындағы мазары Джон Бэконмен жасалған.
Lord Rokeby died in December 1800, peacefully in his bed. His title and estates passed to his nephew Morris Robinson, 3rd Baron Rokeby. His tomb in Armagh Cathedral is sculpted by John Bacon.