Кіріспе

Гликогеннің ыдырауы

Гликогенолиз – гликогеннің (n) глюкоза-1-фосфатқа және гликогеннің (n-1) ыдырау процесі. Гликоген тармақтары гликоген фосфорилаза ферменті арқылы глюкоза мономерлерінің тізбектей фосфоролизденуі арқылы катаболизденеді.

Функция

Гликогенолиз бұлшықет және бауыр тіндерінің жасушаларында гормоналды және нейрондық сигналдарға жауап ретінде жүзеге асырылады. Атап айтқанда, гликогенолиз «күресу немесе қашу» реакциясында және қандағы глюкоза деңгейін реттеуде маңызды рөл атқарады. Миоциттерде (бұлшықет жасушаларында) гликогеннің ыдырауы гликолиз үшін глюкоза-6-фосфатының дереу көзін қамтамасыз етеді, бұлшықет жиырылуына энергия береді. Глюкоза-6-фосфаты миоциттердің жасушалық мембранасы арқылы өте алмайды, сондықтан бұлшықеттер гликогенді өндіріп, сақтап, тек өзінің қажеттіліктері үшін пайдаланатын «өзімшіл» орган деп аталады. Гепатоциттерде (бауыр жасушаларында) гликогеннің ыдырауының басты мақсаты – глюкозаны қанға бөліп, басқа жасушалардың сіңіруіне мүмкіндік беру. Глюкоза-6-фосфатының фосфат тобы глюкоза-6-фосфатаза ферментімен алынып тасталады (бұл фермент миоциттерде жоқ), ал бос глюкоза гепатоцит жасушасының мембранасындағы GLUT2 көмегімен таралу арналары арқылы жасушадан шығады.

Реттеу

Гликогенолиз қандағы қант деңгейіне жауап ретінде глюкагон және инсулин гормондары арқылы реттеледі, сондай-ақ, «күрес немесе қашу» реакциясы кезінде адреналинмен ынталандырылады. Инсулин гликогенолизді күшті түрде тежейді. Миоциттерде гликогеннің ыдырауы жүйке сигналдарымен де ынталандырылуы мүмкін; гликогенолиз адреналин және саркоплазмалық тордан босатылатын кальций арқылы реттеледі. Глюкагон бұлшықет гликогенолизіне әсер етпейді. Кальций кальмодулинмен байланысып, нәтижеде пайда болатын кешен фосфорилаза киназасын белсендіреді.

Клиникалық маңызы

Глюкагонды парентеральді (интравенді) немесе бұлшықет ішіне енгізу, қант диабеті кезінде ауыз арқылы қант беру мүмкін болмағандағы шұғыл жағдайларда кең таралған медициналық араласу болып табылады.