Кіріспе
Камалдольдық орденінің негізін қалаушы Ромуальд (Romualdus; шамамен 951 – дәстүрлі түрде 19 маусым, 1025/27 жылдары) – Камалдольдық орденінің негізін қалаушы және XI ғасырдағы "еріткіштік аскетизмнің қайта жандануының" маңызды тұлғасы. Ромуальд шамамен 30 жыл бойы Италияны шарлап, монастырлар мен шөлді жерлерді құрып, реформа жасады.
Romuald (Romualdus; c. no 951 – traditionally 19 June, c. 1025/27 AD) was the founder of the Camaldolese order and a major figure in the eleventh century "Renaissance of eremitical asceticism". Romuald spent about 30 years traversing Italy, founding and reforming monasteries and hermitages.
Өмір
Питер Дамианның өмірбаянына сәйкес, Ромуальд қайтыс болғаннан кейін он бес жыл өткен соң, Ромуальд ойланғаннан кейін монах болды. Сан-Аполлинаре монастыры Клуни аббаттығының Сент-Маюльы тарапынан жақында реформаланған еді, бірақ оның қағидаларын сақтауы Ромуальдты толық қанағаттандырмады. Оның ынтасы аз болғандарды жөнсіз түзетуі олардың оған деген ашу-ызасын тудырды, сондықтан ол Венецияға зейнетке шығуға рұқсат сұрады, және оған рұқсат берілді. Ол Маринус есімді шөлге тұрақтың басшылығына өтті және ерекше қатаң өмір сүрді. 978 жылы Венеция дожы Пьетро I Орсеоло, бұрынғы дождың өлтірілуіне келісім берген соң билікке келді, және ол өзінің жасаған қылмысына өкінуін сезіне бастады. Каталониядағы Сен-Мишель-де-Кукса аббаттығының Гуарин аббатының, сондай-ақ Маринус пен Ромуальдтың кеңесімен ол лауазымы мен туысқандық байланыстарын тастап, Куксаға қашып кетті, онда ол Сен-Бенедикт киімін киді, ал Ромуальд пен Маринус монастырға жақын жерде шөл салуға кірісті. Содан кейін ол келесі 30 жыл бойы Италияны аралап, монастырлар мен шөлдер құрып, оларды реформалады. Ромуальд Валь-ди-Кастро монастыры сияқты бірнеше монастырларға негіз салды, онда ол 1027 жылы қайтыс болды. Ромуальдтың мерекесі Триденттік күнтізбесіне енгізілмеген. Ол 1594 жылы 19 маусымда, оның қайтыс болған күнінде тойлану үшін қосылды, бірақ келесі жылы Папа VIII Клемент оны 7 ақпанға, 1481 жылы Фабрианоға оның реліквиялары ауыстырылған күніне көшірді, ал 1969 жылы ол қайтыс болған күніне қайта оралды.
Сент-Ромуальдтың ережесі
Жас кезінде Ромуальд батыс монастырлық дәстүрінің үш маңызды мектебімен танысты. Сант-Аполлинаре-ин-Классе – Клануикалық реформалардың ықпалындағы дәстүрлі бенедиктиндік монастырь еді. Маринус ирланд ерметикалық дәстүрінен бастау алған, әлдеқайда қатал, аскетикалық және усақ-түйексіз өмір салтын ұстанды. Сант-Мигель-де-Кукса аббаты Гварин де реформалар бастады, бірақ негізінен үшінші христиан дәстүріне, яғни Иберия түбегінің дәстүріне ден қойды. Ромуальд осы әртүрлі дәстүрлерді біріктіріп, өзінің монахтар ордасын құрды. Оның ережесіндегі ескерту – «Өзіңді толық босатың және күтіп отыра бер» деген сөздер, христиан тарихындағы интеллектуалды тыныштық пен медитациядағы ішкі бейтараптықпен байланысты, және бұл дерлік бір уақыттағы византиялық аскетикалық тәжірибеде, яғни Гесихазмде де көрініс тапқан. Өзіңнің келмеңде жұмақта отырғандай отыр. Бүкіл әлемді артыңда қалдырып, ұмыт. Ойларыңды жақсы балықшының балық іздегендей бақылап тұр. Сенің іздеуің керек жол – Псалмдерде жазылған, олардан ешқашан айырылма. Егер сен монастырға жаңа келдің болсаң, және жақсы ниетің болса да, қалағаныңды орындай алмасаң, әр мүмкіндікті пайдаланып, Псалмдерді жүрегіңде әндетіп, ақыл-ойыңмен түсінуге тырыс. Егер оқып жатқанда ойың шашыраса, үмітіңді үзгенше, дереу қайта оралып, сөздерге қайта-қайта ден қой. Ромуальдтың реформалары монастырлық өмірдің ерметикалық және кенобиттік аспектілерін қабылдайтын құрылымдық жағдай жасады.