Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Континентальдық Армиясының генералы (1726 – 1783)
American Continental Army general (1726 1783)
Уильям Александр, сонымен қатар Лорд Стерлинг (27 желтоқсан 1725 – 15 қаңтар 1783) ретінде танымал, американдық революциялық соғыс кезінде шотланд-американдық генерал-майор болды. Ол шотландтық тегі арқылы Стирлинг графының титулына еркек мұрагері саналды (бірінші Стирлинг графының әкесінің әкесінен тараған ең үлкен еркек ұрпағы, ол 1640 жылы қайтыс болған), және ол 1756 жылдан кейін осы титулды іздеді. Оның талабы 1759 жылы шотланд сотымен мақұлданған, бірақ Лордтар палатасы шотланд заңын күштен шығарып, 1762 жылы титулды мойындамады. Ол бәрібір өзін "Лорд Стерлинг" деп таныстыра берді. Лорд Стерлинг Лонг-Айленд шайқасында бригадаға қолбасшылық етті, оның артқы саптық қимылы оның тұтқындалуына әкелді, бірақ генерал Джордж Вашингтонның әскерлеріне қашуға мүмкіндік берді. Стирлинг кейін тұтқын алмасу арқылы босатылып, шенді жоғарылатты; соғыс бойы өзгеше көзге түсіп қызмет етті. Ол Вашингтонның сеніміне лайық болды және 1778 жылы Конвейдің қастандығын ашты.
William Alexander, also known as Lord Stirling (December 27, 1725 – January 15, 1783), was a Scottish American major general during the American Revolutionary War. He was considered male heir to the Scottish title of Earl of Stirling through Scottish lineage (being the senior male descendant of the paternal grandfather of the 1st Earl of Stirling, who had died in 1640), and he sought the title sometime after 1756. His claim was initially granted by a Scottish court in 1759; however, the House of Lords ultimately overruled Scottish law and denied the title in 1762. He continued to hold himself out as "Lord Stirling" regardless. Lord Stirling commanded a brigade at the Battle of Long Island, his rearguard action resulting in his capture but enabling General George Washington's troops to escape. Stirling later was returned by prisoner exchange and received a promotion; continuing to serve with distinction throughout the war. He also was trusted by Washington and, in 1778, exposed the Conway Cabal.
Ерте өмір
Уильям 1725 жылдың 27 желтоқсанында Нью-Йорк қаласында, сол кездегі Британ Америкасының бір бөлігі болған Нью-Йорк провинциясында дүниеге келді. Ол заңгер Джеймс Александр мен саудагер Мэри Спратт Провост Александрдың ұлы болды. Оның жүрегі туған інісі сенатор Джон Раттерфурд (1760–1840). Ол білімді, амбициялы және математика мен астрономия саласында жақсы білім алған. Кейін анасы Мэри Александрға, бірінші күйеуі Дэвид Провост қайтыс болғаннан кейін қалған бизнесте көмектесті. Заңгерлер бұл мәселені «шотланд мұрагері» мәселесі деп санады, сондықтан мұрагерлік құқығы шешілді. Бұл даусыз ақсүйектілік ретінде қарсылықсыз болуы мүмкін еді, бірақ бір нюанс болды. Екі демеуші, Аргиллдің 3-ші герцогы Арчибальд Кэмпбелл және Бьюттің 3-ші графы Джон Стюарт, Уильям Александрды өкілдер арқылы титул іздеуге ынталандырды. Мақсаты – титул иесінің пайдаланатын Америкадағы кең жер иеліктері. Егер Уильям сәтті болса, демеушілер ақша мен жер алатын еді. Осыны ескере отырып, Уильям Лордтар палатасына өтініш жасауға бел буды. Шотландиядағы досы және кәсіби агенті Эндрю Стюарт Уильямға хат жазып, Лордтар палатасына өтініш жасамауға кеңес берді. Ол Уильямның басқалар сияқты титулдарды талап етуге құқылы екенін айтты. Оның пікірінше, басқалар да ұқсас талаптар қоюда, сондықтан оған қарсылық болмайды. Мүмкін, Уильям қылмыс жасағысы келмеген немесе оның ісі жария болмас үшін қалаған, ал егер Лордтар палатасы оның талабын қабылдаса, ол мәңгілік заңды болар еді. Бір қиындық – сотта оның талабын дәлелдеу үшін екі қарт кісі шақырылды. Олар Уильямтың шын мәнінде Джон Александр есімді туысы арқылы бірінші графтың ұрпағы екенін куәландыру керек еді. Бұл шотландтық сотта сенімділік тудыруы мүмкін, бірақ Англияда күмәнді деп қарастырылуы мүмкін еді. Ол әкесінен үлкен мүлік мұра етіп алды, кен және ауыл шаруашылығымен айналысты, шотланд лордына лайық өмір сүрді. Бұл өмір салты қымбатқа түсті, сондықтан ол оны қаржыландыру үшін қарызға түсті. Ол Нью-Джерси штатының Бернардс қалашығындағы Баскинг Ридж аймағында әсем сарай салды. Сарай аяқталғаннан кейін Нью-Йорктегі үйін сатып, сонда көшіп кетті. Джордж Вашингтон революция кезінде бірнеше рет оның қонағы болды және Александрдың қызының үйлену тойында оны сыйлады. 1767 жылы Корольдік өнер қоғамы Александрға солтүстік америкалық колонияларда 2100 жүзім (V. vinifera) өсіру арқылы жүзім өсіру және шарап жасауды дамытуға қоғамның ұсынған міндетін қабылдағаны үшін алтын медаль табыс етті. Александр 1770 жылы Америка философиялық қоғамының мүшесі болып сайланды.
William was born December 27, 1725, in New York City in what was then the Province of New York, a part of British America. He was the son of lawyer James Alexander and merchant Mary Spratt Provoost Alexander. His nephew was Senator John Rutherfurd (1760–1840). He was educated, ambitious, and proficient in mathematics and astronomy, he then joined his mother, Mary Alexander, the widow of David Provost, in the provision business left her by the death of her first husband. Legal opinion was that this was a "Scottish heir" problem, so the title right was solved. This might have been unopposed, as indisputable peerage, except there was a catch. The two sponsors, Archibald Campbell, 3rd Duke of Argyll, and John Stuart, 3rd Earl of Bute, encouraged William Alexander through representatives to seek the title. The goal was vast land holdings in America that the holder of the title was to enjoy. The sponsors were to receive money and land if William was successful. With this in mind, William decided to petition the House of Lords. A friend and professional agent in Scotland, Andrew Stuart, wrote and advised William not to petition the House of Lords. He felt that the right of indisputable peerage demanded that William just claim the titles as others had done. His opinion was that others lay similar claims to titles so he would not be opposed. It is possible William did not want to commit a crime, or be found out, and if the House of Lords advanced his claim it would be forever legal. One problem was that to prove his claim in court, two old men were called upon to testify that William did in fact descend from the first Earl through his uncle named John Alexander. This might have been persuasive in a Scottish court but might be considered dubious in England. He inherited a large fortune from his father, dabbled in mining and agriculture, and lived a life filled with the trappings befitting a Scottish lord. This was an expensive lifestyle, and he eventually went into debt to finance it. He began building his grand estate in the Basking Ridge section of Bernards Township, New Jersey, and upon its completion, sold his home in New York and moved there. George Washington was a guest there on several occasions during the revolution and gave away Alexander's daughter at her wedding. In 1767, the Royal Society of Arts awarded Alexander a gold medal for accepting the society's challenge to establish viticulture and wine making in the North American colonies by cultivating 2,100 grape (V. vinifera) vines on his New Jersey estate. Alexander was elected to the American Philosophical Society in 1770.
Ұрпақтар
Қызы Кэтрин арқылы ол колледж президенті Уильям Александр Дюердің (1780–1858) және белгілі заңгер және сот судьясы Джон Дюердің (1782–1858) әкесі. Ол сондай-ақ АҚШ конгрессмені Уильям Дюердің (1805–1879) және жазушы және сайлау құқығы үшін күрескен Элис Дюер Миллердің (1874–1942) бес атасы. Қызы Мэри арқылы ол генерал Стивен Уоттс Кернидің (1794–1848) және АҚШ Азамат соғысында қаза тапқан генерал Филип Кернидің (1815–1862) бес атасы.
Through his daughter Catherine, he is grandfather to college president William Alexander Duer (1780–1858) and noted lawyer and jurist John Duer (1782–1858). He is also great grandfather of U. S. Congressman William Duer (1805–1879) and great great great grandfather of writer and suffragette Alice Duer Miller (1874–1942). Through his daughter Mary, he is great grandfather of General Stephen Watts Kearny (1794–1848) and great great grandfather of General Philip Kearny, Jr. (1815–1862), who died in action during the U. S. Civil War.