Кіріспе

Брентвуд – Вашингтон, округ Колумбияның солтүстік-шығысындағы аудан. Оның атауы 1817 жылы Флорида даңғылы мен 6-шы көшеде Вашингтон қаласының алғашқы мэрі Роберт Брент салған Брентвуд сарайының құрметіне берілген. Ол бұл сарайды қызы Элеонора конгрессмен Джозеф Пирсонға екінші әйел болып тұрмысқа шыққанда сыйлық ретінде салған. Сарай 1917 жылы өртенгенге дейін жүз жыл бойы тұрды.

Тарих

Имение үлкен жер учаскесінде тұрды, ол мэр Роберт Брентке тиесілі ферма болатын, сондай-ақ бұл ферма Элеонораға да тиді. Конгрессмен Пирсон қосымша мүлік сатып алып, иелікті одан әрі кеңейтті. Сол кезде Брентвуд деп аталған бұл жер, қазіргі Брентвуд ауданынан гөрі үлкен болды. Имение туралы суреттерді Джеймс В. Гудтың "Капиталдық шығындар: Вашингтонның қираған ғимараттарының мәдени тарихы" кітабында, сондай-ақ Вашингтон тарихи қоғамының жинағындағы бірнеше кітаптарда табуға болады. Имениеге ұзақ жыл бойы ие болған отбасының ұрпағы (Эдвард Сиссон) Mac Web Gallery сайтында "Уортингтон үйі және Брентвуд имараты" деген атпен "альбом" құрып, имараттың суреттерін, эскиздерін, фотосуреттерін және тарихын жариялады. Фрик өнер анықтамалық кітапханасында суреттер, эскиздер және, мүмкін, фотосуреттер бар (бірақ 2007 жылдың соңына қарай олардың ешқайсысы онлайн қолжетімді емес сияқты). Интернетте имараттың кішкентай суреті, сонымен қатар 1873 жылы оның иелерінің – капитан және Карлайл Поллок Паттерсон ханымның қысқаша сипаттамасын Джордж Альфред Таунсендтің "Вашингтон сыртынан және ішінен" кітабының 620-бетінен табуға болады. Брентвуд имаратының дизайны дәстүрлі түрде Капитолийдің архитекторы Бенджамин Латробқа жатқызылады. 2006 жылғы Майкл В. Фазио мен Патрик Александр Снадонның (үйді Пирсон үйі деп атайды) "Бенджамин Генри Латроубтың тұрғын архитектурасы" кітабында бұл мәселе әлі де нақты емес екені айтылады. Үйдің дизайны кезінде Латроб отбасылық қиындықтарға тап болды және оның осы кезеңдегі жазбалары жеткіліксіз. Президент Улисс С. Гранттың (1869–1877) басқару кезеңінде Брентвуд имараты Вашингтондағы әлеуметтік өмірдің орталығына айналды, Элизабет (Элиза) Уортингтон Паттерсон (Джозеф Пирсонның қызы және оның үшінші әйелі Кэтрин Уортингтон Пирсон) және оның күйеуі Карлайл Поллок Паттерсон көптеген кештерің өткізді. Паттерсон Грантпен 1852 жылдан бері таныс болған, Паттерсонның қайнағасы Дэвид Диксон Портер, Паттерсонның қарындасы Джордж Эннге үйленген, АҚШ Әскери-теңіз күштеріндегі ең жоғары ранктің адмиралы болған, ал Паттерсонның ағасы Томас Х. Паттерсон 1873–1876 жылдары Вашингтон әскери-теңіз кемесінің командирі, ал 1877–1880 жылдары Азия эскадрильясының контр-адмиралы болды. Паттерсон көшесі, Н.Е., имаратқа іргелес орналасқан, Паттерсон отбасының құрметіне аталған болуы мүмкін. Кеме офицері және кеме капитаны, кейін ғалым және мемлекеттік департамент әкімшісі болған К. П. Паттерсонның үлкен ауыл шаруашылығы және орманды жерді қаланың урбанизацияланған бөлігіне айналдыруға қызығушылығы да, қабілеті де болған жоқ. 1881 жылы Паттерсон қайтыс болғаннан кейін, ұзақ жылдар бойы жиналған қаржылық проблемалар күрделеніп, 1884 жылдың 6 маусымында, Паттерсон қайтыс болғаннан кейін үш жыл өткен соң, Конгресс жеке заң жобасын қабылдады, № 4689, "Элиза В. Паттерсонға көмек көрсету туралы акт", С. П. Паттерсонның жесірі, Паттерсонның жері бойынша Колумбия округінің жинақталған мүлік салығын кешіру туралы. Президент Честер А. Артур заң жобасына қол қоймады, вето да қоймады, бірақ оны он күн бойы ұстап, өзінің қолы қойылмай-ақ заңға айналуға мүмкіндік берді. 1884 жылдың 21 маусымында Президент: "Мен Конгресстің офицердің отбасына қызметтері үшін салықтан босату туралы заң қабылдауға конституциялық құқығына күмән келтірмеймін, бірақ мен Конгреске осындай адал офицердің отбасына берілген бұл әділ сыйлық осы округтің емес, Ұлттық қазынадан берілуі керек деп ұсынамын, сондықтан бұл акт заңға айналмаса, округке тиесілі салық сомасын өтеу үшін қаражат бөлуді ұсынамын" деп түсіндірді. Мүлікті басқаруда тағы бес жыл өткеннен кейін, 1889 жылдың наурыз айында Паттерсонның күйеу баласы, лейтенант Фрэнсис Уинслоу (II) USN (болашақтағы контр-адмирал Камерон Уинслоудың аға ағасы), соғыстан кейінгі жылдардағы баяу үдемелі жылдардың ішінде 19 жыл әскери қызмет атқарғаннан кейін, әскери-теңіз флотынан отставкаға шығып, мүлікті бөлшектеп, жалға алу, дамыту және сатумен айналысты. Ол сәтті болды. Осы мүліктің бір бөлігі кейінірек АҚШ Жоғарғы Сотына жеткен сот ісіне айналды, Фрэнсис Уинслоу баллиморд және огайо RR Co., 188 U. S. 646 (1903), оған 1868 жылы анасы Кэтрин Уортингтон Пирсон қайтыс болғаннан кейін миссис Паттерсонның меншікке келген өсиетінің үзінділері кірді. Паттерсон/Уинслоу отбасы жеңіп алған бұл іс темір жолға жердің бір бөлігін жалға беру келісімін жаңартумен байланысты болды. (Уинслоу (II) 1870-ші, 1880-ші және 1890-шы жылдары үкіметтік зерттеулерге жетекшілік еткеннен кейін, устрицалар бойынша да тәжірибе жинады. "Франсис Уинслоу" және "острица" деген сөздерді іздегенде, "Брентвуд" үйін басқаратын Фрэнсис Уинслоу туралы көптеген іздеу нәтижелері табылады. Оның жұмысы бүгінгі күнге дейін (2007) авторитетті және дұрыс деп есептеледі. Уинслоу сонымен қатар Атлант және Тынық мұхиттарын байланыстыратын каналдың маршруттарын зерттеу үшін Никарагуадағы АҚШ үкіметтік экспедицияларына жетекшілік етті.). Фрэнсис Уинслоу (II) 1908 жылы қайтыс болды, оның өлімі Никарагуаның жартас ормандарында жұққан ауруларға байланысты деген күдік болды, бұл мүлікті басқарудағы кезекті тоқырауға әкелді, өйткені оның төрт ұлы басқа мансаптарды іздеді. 1917 жылы, салынғаннан кейін 100 жыл өткен соң, Брентвуд имараты өртеніп, оның орнында Бірінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі армияның әскери лагері, Меигс лагері салынды. Фрэнсис Уинслоу (II) ұлдарының үшеуі Бірінші дүниежүзілік соғыста офицерлер болды және олар өздерінің отбасылық жерлерінде орналасқан лагерде дислокацияланған болуы мүмкін. 1919 жылы жартылай өртенген үй ақыры бұзылды. Мүлік бөлігі Hechinger Co. құрылыс материалдары мен аппараттық компаниясының алғашқы қоймасына айналды, бұл компания 1990 жылдарға дейін Вашингтондағы маңызды дүкен болды. 1920 жылдары лейтенант Уинслоудың ұлы, Фрэнсис Уинслоу (III), кеніш инженері қызметін аяқтап, Брентвуд Паттерсон/Уинслоу жерін белсенді басқаруды қолға алды. Оның ең маңызды жетістігі – Юнион нарығының құрылысы болды. Жылдар бойы Флорида авенюі нарығы деп аталған ол қазір де қаланың басты азық-түлік және өнімдерін көтерме сауда нарығы ретінде жұмыс істеп келеді. 1940 жылдардың басында Колумбия округі Паттерсон жерінің үлкен бөлігін, "710 шаршы" деп белгіленген жерді, алкоголь, темекі, қару және жарылғыш заттар бюросының жаңа штаб-пәтері үшін (200 Флорида авенюі, Н.Е.) иемдену үшін эminent domain құқығын пайдаланды. "710 шаршы" жерін иемдену Уинслоу (III) тарапынан округ ұсынған өтемақы жеткіліксіз екенін мәлімдеп, сотқа шағымдануға әкелді. Уинслоу сотты жеңіп, үлкен сомада өтемақы алды, содан кейін, отбасының сөзінше, округ үлкен өтемақы төлеуге қаражаты жоқ екенін хабарлады. Төлем болсын болмасын, меншік құқығы үкіметке өтті. Осы шамада Уинслоу 1946 жылғы көлік апатында қайтыс болған 17 жасар қызының өліміне байланысты көңілі қалып, содан кейін оған рак диагнозы қойылды. Ол 1948 жылы қайтыс болды. Оның кіші әкесі Камерон, Хартфорд, КТ штатындағы сақтандыру басшысы, қамқорлыққа кірісті, бірақ Франсис немесе Камерон үкіметтен "710 шаршы" жері үшін сотта белгіленген бағаны алды ма, әлде жоқ па, белгісіз. Егер олай болмаса, үкімет заңды бағаны төлемеген жерде құқық қорғау агенттігінің штаб-пәтері орналасқан күлкілі жағдай тууы мүмкін. Камерон Уинслоу келесі буын мүлікті басқаруға қызығушылық танытпағанын және Хартфордтан мүлікті күнделікті басқара алмағанын анықтағаннан кейін, 1950 жылдары мүліктің барлық қалған бөліктерін сатуды бастады, 200 жыл бұрын Роберт Брент жинаған жерді бөлді. Десятилетиялар бойында жердің көп бөлігі саңырауларға арналған көрнекті мектеп – Галладет университетіне берілді немесе сатып алынды. Галладет университетінің жатақханасы – Когсвелл залы...

Брентвудтың бүгінгі күні

Брентвуд ауданы қазіргі күйінде (оның шекаралары Пирсон кеңейткендей, бастапқы Брент жерінен біршама өзгеше). Ол оңтүстікке қарай Нью-Йорк даңғылымен, шығысқа қарай Монтана даңғылымен, солтүстікке қарай Род-Айленд даңғылымен, ал батысқа қарай Вашингтон метросының Қызыл желісінің және Амтрактың Солтүстік-Шығыс бағытының теміржолдарымен шектеледі. Оған Род-Айленд – Брентвуд метро станциясымен қызмет көрсетіледі. Саяси тұрғыдан Брентвуд 5-ші округте орналасқан. Ол Джозеф Курсин және Томас Моррис атындағы өңдеу және тарату орталығының орналасқан жері ретінде белгілі – бұл 2001 жылғы антракс шабуылы кезінде АҚШ Сенатының екі мүшесіне жіберілген, антракспен зарарланған поштаны сұрыптау орталығы. Курсин мен Моррис Америка почта жұмыскерлерінің кәсіби одағының (AFL–CIO) мүшелері болды және оқиға кезінде антраксқа ұшырағаннан кейін қайтыс болды. Бұл орталық 2001 жылдың 21 қазанында антракспен зарарланғандықтан жабылып, 2003 жылдың 21 желтоқсанында ғана қайта ашылды. Аймақта сондай-ақ Вашингтон метрополитен аймағының көлік басқармасының (WMATA) – Вашингтон метрополиясындағы негізгі қоғамдық көлік операторының ірі жылдам транзит теміржолын күтіп жөндеу орталығы орналасқан.