Кіріспе
Патерос, ресми түрде Патерос муниципалитеті (; ) – Филиппиннің Манила агломерациясының жалғыз муниципалитеті. 2020 жылғы халық санауы бойынша, халқы 65 227 адамды құрайды. Бұл муниципалитет қаз өсіру өнеркәсібімен және әсіресе филиппин деликатесі – балут өндірісімен танымал. Балут – қайнатылған, ұрықтанған қаз жұмыртқасы. Патерос қызыл тұзды жұмыртқа және "инутак" деп аталатын жергілікті күріш нанының өндірісімен де белгілі. Сонымен қатар, бұл қала "альфомбра" – кілемдік матамен жабылған жергілікті аяқ киімдерін шығарумен де танымал. Патерос солтүстікте жоғары дамыған Пасиг қаласымен, ал шығыс, батыс және оңтүстік жақтан Тагиг қаласымен шектеседі. Патерос – Манила агломерациясының халқы және жер аумағы бойынша ең кішкентай муниципалитеті, бірақ астана Маниладан кейін халық тығыздығы бойынша екінші орында тұрады.
the city in the United States
Pateros, officially the Municipality of Pateros (; ), is the lone municipality of Metro Manila, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 65,227 people. This municipality is famous for its duck raising industry and especially for producing balut, a Filipino delicacy, which is a boiled, fertilized duck egg. Pateros is also known for the production of red salty eggs and "inutak", a local rice cake. Moreover, the town is known for manufacturing of "alfombra", a locally made footwear with a carpet like fabric on its top surface. Pateros is bordered by the highly urbanized cities of Pasig to the north, and by Taguig to the east, west and south. Pateros is the smallest municipality both in population and in land area, in Metro Manila, but it is the second most densely populated at around after the capital city of Manila.
Этимология
Патерос атауы, ең болмаса, қаз өсіру өнеркәсібінен шыққан. Тагалог тілінде "қаз" деген сөз (испан тілінен келген) pato деп, ал pateros – "қаз өсірушілер" деп аталады. 19 ғасырдың басындағы АҚШ дипломаты Эдмунд Робертс Патеросқа тағы бір атау болған "Қаз қаласы" туралы айта келіп, "бір жерде осынша көп қазды ешқашан көрген емеспін" деген. Қазға қатысты атау Патеросқа өте лайықты, себебі оның танымал ас тағамы – қайнатылып, қабығынан желінетін дамып келе жатқан қаз жұмыртқасы болып табылатын балут (тағам) көше тағамы. Көптеген балут сатушылар әртүрлі және ерекше тағамдар ұсынады, сондай-ақ оларды жол бойында сататын көше саудагерлері де бар.
Испанияның отаршылдық дәуірі
1799 жылға дейін Патерос Пасигтің бір бөлігі ғана болды. Бұл барио "Агухо" немесе "эмбаркадеро" (кішкентай порты деген мағынада) деп аталды. Патерос порты ретінде Пасиг қаласы үшін ғана емес, сонымен қатар көршілес қалалар үшін де сауда-саттық және коммерцияның маңызды орталығы болды. Патерос Пасигтің ең дамыған бариосы болуының себебі осы еді. Филиппиннің испан генерал-губернаторы Патеросты тәуелсіз муниципалитет етіп жариялайтын жарлық шығарғанға дейін бұл жағдай сақталды. Сол кезде қала бес бариодан (ауылдан) тұрды: Агухо, Сан-Роке, Санта-Ана, Санто-Росарио (Санто-Росарио-Силиан және Санто-Росарио-Канлуран), және Мамангкат (қазір Форт-Бонифасионың құрамында).
Филиппин төңкерісі
Филиппин-америкалық соғысының 1899 жылғы наурыз айында Вашингтондан келген американдық еріктілердің алғашқы тобы Патерос қаласына жетті. Американдық әскерлер бірігіп, қаланың бақылауын алу үшін шайқастарды жеңіп, уақытша лагерь құрды.
Америка отаршылдық дәуірі
Осы кезеңде американдық сарбаздар Патерос тұрғындарының мәдениетімен және тұрмысымен танысты. Соғыс уақытында олар қуырылған үйрек жеп, Америка Құрама Штаттарына Патерос қаласынан хабарламалар жіберді. 1900 жылы американдық контингенттің бір мүшесі, лейтенант Чарльз Нослер, АҚШ-тың Вашингтон штатындағы Айв Лэндинг қаласын Филиппиндегі Патерос қаласының құрметіне қайта атады. Вашингтон штатындағы Патерос 1913 жылдың 1 мамырында ресми түрде американдық қала атанды.
Жаңадан құрылған Ризал провинциясына қосылу
1900 жылы 29 наурызда Патерос, сол кезде Манила провинциясының бір бөлігі болған, жаңа құрылған Ризал провинциясының қалаларының біріне айналды. Бұл, Филиппин комиссиясының 1901 жылғы 11 маусымда жарияланған 40-шы басқару бұйрығы және 137-ші актісі арқылы іске асырылды. 1903 жылғы 12 қазанда 942-ші акті Патеросты Тагуиг және Мунтинлупамен бір муниципалитетке біріктірді, оның орталығы Патерос болды. Кейін, 1903 жылғы 25 қарашада Мунтинлупа 1008-ші акті арқылы Патеростан бөлініп, Биньян, Ла Лагунаның құрамына кірді. Муниципалитет Тагуиг деп аталып, 1905 жылғы 22 наурызда 1308-ші акті арқылы Мунтинлупа қайтадан оған қосылды. 1908 жылғы 29 ақпандағы 20-шы басқару бұйрығы Патеросты Тагуигтен бөліп, қала 1909 жылғы 1 қаңтарда 36-шы басқару бұйрығымен тәуелсіз муниципалитет мәртебесін қайта алды.
Метрополитен Манилаға қосылу
1975 жылдың 7 қарашасында Патерос Президенттік жарлық № 824 арқылы жаңа Метрополитен Манила аймағының құрамына енді.
Халықаралық серіктестік
2013 жылдың 23 шілдесінде қала әкімі Джейме С. Медина Америка Құрама Штаттарының Вашингтон штатындағы Патерос қаласына сапар шегіп, Метро Маниланың Патерос муниципалитеті мен Вашингтон штатының Оканоган округіндегі Патерос қаласы арасындағы бауырлас қалалар туралы өзара түсіністік меморандумына қол қойды. Қала әкімі Гейл Хоудың сөзіне қарағанда, екі қала Sister Cities International ұйымы арқылы тіркелмеген, бірақ мәдениетті насихаттау және өзара алмасу мақсаты осы бауырластықты іске асырды.
Қалалық әрекет
2011 және 2014 жылдары Тагиг-Патерос округінің сол кездегі өкілі Арнел Серафика 15-ші және 16-шы Конгресстерде Патерос қаласын жеке заңнамалық округімен қалаға айналдыруды көздеген бір-бір заң жобасын ұсынды. Бірақ, екі заң жобасы да комитетте тоқтап қалды.
Шекаралық дау
Патерос муниципалитетінің үкіметі, оның бастапқы жер аумағы қазіргі аумағы емес, оның ішінде Бонифасио форты, әсіресе Эмбо барангайлары – Коменбо, Пембо, Шығыс Рембо, Батыс Рембо, Цембо, Оңтүстік Цембо, Питого, Ризал, Post Proper Northside және Post Proper Southside (бүгінде Тагиг қаласының құрамындағы Маманкат, Масиланг, Сан-Николас және Малападнабато бұрынғы Патерос жерлері) екенін мәлімдейді. Бұл мәлімдеме Патерос бұрынғы кеңесшісі Доминодор Росалес АҚШ Конгресс кітапханасы және АҚШ мұрағаттарынан бастап, 30 кітапхана мен кеңседен алған құжаттар мен ресми карталарға негізделген. Осы карталардың бірі – 1968 жылғы Жер бюросының жер классификациясы картасы. Олардың талабына бүгінгі Бутинг, Сан-Хоакин және Пасигтегі Калаван барангайлары да кіреді. Патерос аумағының азаюы 1978 жылы Метро-Манила бойынша жүргізілген кадастрлық карта жасаумен байланысты. Патерос қаласының әкімі Нестор Понсе 1978 жылғы 23 маусымдағы наразылық хаты арқылы бұл картаға қарсылық білдірді. Бірақ 1986 жылдың қаңтарында сол кездегі президент Фердинанд Маркос №2475 жарлыққа қол қойып, Бонифасио форты Макатиде орналасқандығын және оны пайдалануға беруге болатындығын жариялады. Осының салдарынан шекаралық дау туындады, нәтижесінде Патерос 1990 жылы Макати қалалық кеңесімен осы мәселе бойынша келіссөздер жүргізуді сұрады. Патерос 1996 жылы Макати облыстық сотына шағым түсірді, бірақ сот құзыреттілігінің болмауына байланысты оны қараудан бас тартты. 2003 жылы іс Апелляциялық сотқа берілді, бірақ ол да қабылданбады. 2009 жылы осы іс Жоғарғы сотқа шағымданылды, бірақ ол да жоқ деп шешім шығарылды.
Жоғарғы соттың шешімі
Шамамен екі онжылдықтан кейін, Жоғарғы Сот 2009 жылдың 16 маусымында Антонио Эдуардо Б. Начураның қатысуымен Макатиға қарсы Патерос шағымын қабылдамады, бірақ шекаралық дауды Жергілікті Өзін-Өзі Басқару Кодексінің 118(d) тармағына сәйкес, тиісті заң шығару органдарының өзара келісіммен шешуі керек деп шешті. Осы шешімге сәйкес Патерос Макатиді кеңестер арасында диалогқа шақырды. Бұл 2009 жылдың 8 қазанында болды. Төрт кездесу өтті және 2009 жылдың 23 қарашасында өткен төртінші диалогта Макати Патерос, Тагуиг және Макати арасында үш тарапты конференция өткізуді сұрағандығын көрсететін бірлескен қаулы қабылданды. Жоғарғы Сот 2023 жылы Тагуиг пайдасына шешім қабылдағанына қарамастан, Патерос өтініштерін қарауға рұқсат берді.
Демография
1818 жылы халық саны шамамен 3840 тагалог адамды құрады. Эдмунд Робертс 1834 жылы келген кезде, ол шамамен 4500 тұрғын болғанын бағалады.
Экономика
Патерос қаласы балутымен әйгілі және қаз өсіру саласы дамыған.