Кіріспе
Американдық джаз гитарисі, аранжировщик және композитор Энтони Уилсон (9 мамыр 1968 жылы туған) – американдық джаз гитарисі, аранжировщик және композитор. Ол – оркестр жетекшісі Джеральд Уилсонның ұлы.
Anthony Wilson (born May 9, 1968) is an American jazz guitarist, arranger and composer. He is the son of bandleader Gerald Wilson.
Білім және мансап
1968 жылдың 9 мамырында Лос-Анджелесте дүниеге келген Уилсон Беннингтон колледжінде музыка композициясы мамандығын бітірді. Ол Дьюк Эллингтон, Гил Эванс, Уэс Монтгомери, Рай Кудер және Т-Боун Уокерді өзінің шабыт көздерінің қатарына жатқызады. Оның тұңғыш альбомы «Энтони Уилсон» «Грэмми» сыйлығына ұсынылып, ал екінші альбомы «Goat Hill Junket» (1998) та жоғары бағаланды. Тоғыз мүшеден тұратын тобымен бірге жарық көрген альбомдарының қатарында «Adult Themes» (MAMA, 1999) және «Power of Nine» (Groove Note, 2006) бар. Соңғысында Диана Кралл және мандолинашы Ева Скоу ойнаған. Ол сондай-ақ Хаммонд органшысы Джо Багг пен барабаншы Марк Фербермен бірге екі трио альбомын жазды: 2001 жылғы «Біздің топ» және 2005 жылғы «Savivity» (екеуі де Groove Note лейблінде). 2009 жылы ол Ларри Голдингс Хаммонд органында және Джим Келтнер мен Джефф Гамильтон барабаншыларының кезекпен орындауымен «Jack of Hearts» (қайта Groove Note үшін) орган триосының музыкасын жазды. Композитор ретінде ол Халықаралық джаз білім беру қауымдастығынан, Генри Манчини институтынан, Линкольн орталығындағы джаз бағдарламасынан, Лос-Анджелес филармониялық қауымдастығынан, лютиер Джон Монтелонеден және Джаз коалициясы комиссиясынан тапсырыс алды. Оның гитаралық квартеттен тұратын «Seasons» ән циклі Монтелеоненің «The Four Seasons» деп аталатын төрт гитарадан құралған квартеті үшін жазылды, ол 2011 жылғы Метрополитен өнер мұражайының «Гитара батырлары» көрмесіне қосылды. «Seasons» 2011 жылдың қараша айында Уилсонның «Goat Hill Recordings» лейблінде аудио CD және тікелей эфирде түсірілген DVD жинағы ретінде жарық көрді. Бразилияда жазылған тағы бір 2011 жылғы альбомы – «Campo Belo» (Goat Hill), онда Бразилияның жас музыканттары Андре Мехмари (пиано және аккордеон), Эду Рибейро (барабан) және Гуто Вирти (бас) ойнады. Уилсон Диана Кралл продюсерлік еткен 2009 жылғы «Love Is the Answer» альбомында Барбра Стрейзанд үшін Иван Линстің «Love Dance» әнін аранжировкалады және оркестрлендірді. Уилсон сол альбомда гитарада да ойнады. Уилсонның музыкасын Пол Маккартни («Kisses on the Bottom», Concord), Уилли Нельсон («American Standard», Blue Note), Леон Рассел («Life Journey», Universal), Аарон Невилл («Nature Boy: The Standards Album», Verve), Аль Джарро («Accentuate the Positive», Verve), Мосе Эллисон («The Way of the World», Anti), Джо Генри («Fuse», Mammoth), Дайан Шур («Midnight», Concord), Гладис Найт («Before Me», Verve), Кенни Беррелл («75th Birthday Bash Live!», Blue Note), Рэнди Кроуфорд пен Джо Сэмпл («No Regrets», PRA), Бобби Хэтчерсон («Wise One», Kind of Blue), Тил Броннер («The Good Life», Verve) сияқты әртістердің жазбаларында естіруге болады. Ол 2001 жылдан бері Диана Кралл тобының мүшесі болып табылады және альбомдар мен DVD-лерде, әсіресе «Грэмми» сыйлығын жеңіп алған «Live in Paris» концерттерінде өнер көрсетеді. Ол бразилиялық гитарист Чико Пиньейромен бірге «Nova» альбомын жазды, ол Бразилияда Пиньейроның «Buriti» лейблінде және АҚШ-та Уилсонның «Goat Hill Recordings» лейблінде жарық көрді. Уилсонның әкесінің көптеген жазбаларында да оның ойнағанын естіруге болады. 1986 жылдан бері ол Джеральд Уилсон оркестрінің гитарашысы болып жұмыс істейді. 2014 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін Уилсон Джеральд Уилсон оркестрін SOKA Jazz Festival (2014) және Playboy Jazz Festival (2015) фестивальдеріндегі өнер көрсетулерін жалғастырды. Уилсонның негізгі гитарасы – лютиер Джон Монтелоне жасаған «Radio Flyer» аспаптық гитарасы. Ол сондай-ақ «Live in Paris» бейнесінде 1958 жылғы Gibson Byrdland гитарасында ойнаған. Басқа жиі қолданатын гитараларының қатарында 1968 жылғы Gibson Les Paul Deluxe, 1934 жылғы Gibson L 30 және Рон Эллис жасаған пикаптары бар Fender American Vintage сериялы Telecaster бар.